|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Μου έχει κολλήσει εδώ και δύο μέρες
Στο άδειο μου πακέτο απόψε μπήκες δεν ξέρω τι ζητάς και αν το βρήκες αχ να 'σουνα τσιγάρο τελευταίο γουλιά γουλιά μαζί σου να τα λέω Μα τι να πω που 'μαι στεγνός από ψιλά και από παρέα και σ' αγαπώ γιατί είσαι άπιαστη σαν όλα τα ωραία Τι να σου πω άδειο βαγόνι το μυαλό μου αραγμένο το σ' αγαπώ πάνω στου μπράτσου μου χαράζω την πληγή Και δεν μπορώ να μη σε δω ούτε να μη σε περιμένω ούτε μπορείς ν' ακολουθήσειςτη δική μου τη φυγή Δεν ξέρω λόγια όμορφα να δίνω κι αν τα 'θελες σε μένα μην τα ψάξεις εδώ που είμαι άσε με να μείνω χωρίς να προσπαθήσεις να μ' αλλάξεις Μα τι να πω στο περιθώριο που ζω φυλακισμένος το σ' αγαπώ μοιάζει με λέξη που τη λέει μεθυσμένος Τι να σου πω άδειο βαγόνι το μυαλό μου αραγμένο το σ' αγαπώ πάνω στου μπράτσου μου χαράζω την πληγή Και δεν μπορώ να μη σε δω ούτε να μη σε περιμένω ούτε μπορείς ν' ακολουθήσειςτη δική μου τη φυγή |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Έχω ρέντα σήμερα;D
Θέλω απόψε να χορέψω δυο στροφές χορό αντρίκειο Το άδικο που έχεις πως ν αντέξω αφού εγώ, εγώ έχω το δίκιο Θέλω απόψε να χορέψω δυο στροφές χορό αντρίκειο Το άδικο που έχεις πως ν αντέξω αφού εγώ, εγώ έχω το δίκιο Κι όπως θα παίρνω τις στροφές εσύ αν θέλεις κοίταζε με Τα μάτια σου δυο μαχαιριές και εκεί επάνω στο χορό αποτελείωσε με Κι όπως θα παίρνω τις στροφές εσύ αν θέλεις κοίταζε με Τα μάτια σου δυο μαχαιριές και εκεί επάνω στο χορό αποτελείωσε με Θέλω μπροστά σου να χορέψω δυο στροφές χορό θανάτου Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω πως είσαι τώρα πια δικιά του Θέλω μπροστά σου να χορέψω δυο στροφές χορό θανάτου Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω πως είσαι τώρα πια δικιά του Κι όπως θα παίρνω τις στροφές εσύ αν θέλεις κοίταζε με Τα μάτια σου δυο μαχαιριές και εκεί επάνω στο χορό αποτελείωσε με Κι όπως θα παίρνω τις στροφές εσύ αν θέλεις κοίταζε με Τα μάτια σου δυο μαχαιριές και εκεί επάνω στο χορό αποτελείωσε με Αφιερωμένο σε Γατόνι και Τάλο |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Αν αρχίσω να ποστάρω εδώ τώρα θα ρίξω τη βάση. Οπότε για το καλό του φόρουμ και του Αστρολάβου συγκρατούμαι...
|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Η βάση αντέχει (γυναίκα είναι) Βάρα αλύπητα;p
|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Το μόνο που λέω προς το παρόν είναι πως ο μλκας ο Αδάμ όχι μόνο έφαγε το μήλο αλλά έχασε και το manual που του είχε πασάρει ο Θεός για τον χειρισμό της Εύας. Αυτά πληρώνουμε τώρα! Επίσης έχω τη μυστική συνομιλία Θεού-Αδάμ πριν την πλάση της Εύας....
O Θεός ρώτησε τον Αδάμ: "Τι κακό σου συμβαίνει;" Ο Αδάμ απάντησε ότι δεν είχε κανέναν για να μιλά μαζί του. Τότε ο Θεός είπε ότι σκόπευε να δώσει στον Αδάμ μια γυναίκα για σύντροφο: "Το πρόσωπο αυτό θα συλλέγει τροφή για σένα, θα σου μαγειρεύει και, όταν ανακαλύψεις τα ρούχα, θα τα πλένει για σένα. Θα συμφωνεί πάντοτε με οποιαδήποτε απόφαση παίρνεις. Θα γεννά τα παιδιά σου και ποτέ δεν θα σου ζητά να σηκώνεσαι κατά την διάρκεια της νύχτας για να τα φροντίσεις. Δεν θα σε ταλαιπωρεί με καυγάδες και πάντοτε θα παραδέχεται πρώτο ότι είχε άδικο όταν θα έχετε μια διαφωνία. Ποτέ δεν θα έχει πονοκέφαλο και θα σου προσφέρει ελεύθερα έρωτα και πάθος οποτεδήποτε τα χρειάζεσαι. Δεν θα σου ζητάει ποτέ χρήματα, ούτε την πιστωτική σου όταν θα την ανακαλύψεις. Θα χαίρεται όταν θα γνωρίζεις άλλες γυναίκες και δεν θα σε ενοχλεί όταν παρακολουθείς ποδόσφαιρο όταν θα το ανακαλύψεις κι αυτό". Ο Αδάμ ρώτησε τον Θεό: "Τι θα κοστίσει μια γυναίκα σαν κι αυτή;" Ο Θεός απάντησε: "Ένα χέρι και ένα πόδι". Και ο Αδάμ: "Ακριβή είναι. Τι παίρνω μ'ένα πλευρό;" |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Βρεγμένο ρούχο η μοναξιά μου Καθώς βαθαίνει η νύχτα Την άλλη όψη της καρδιάς μου Όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα Βρεγμένο ρούχο η μοναξιά μου Που το φορώ και στάζει Το μόνο που έμεινε κοντά μου Το δρόμο που φυγες κοιτάζει Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου Και το 'χεις πάρει μακριά Φόρεσες τον ήλιο στο λαιμό σου Κι εδώ δεν ξημερώνει πια Στην ανεμόσκαλα του πόνου Κι απόψε ανεβαίνω Μια σπίθα στη βροχή του χρόνου Πάλι ξεχνάς πως περιμένω Στην ανεμόσκαλα του πόνου Χωρίς φιλί και χάδι Σε μια γωνιά αυτού του τόπου Πώς να τ' αντέξω το σκοτάδι |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Παραγγελιά
Θα πω τραγούδι στη βροχή να μη φανεί το δάκρυ Χάθηκε θεέ μου η ζωή χάθηκε η αγάπη Παραγγελιά στην ερημιά στη μοναξιά και στον καημό μου Παραγγελιά στην ερημιά στη μοναξιά στον θάνατό μου Θα 'ναι ζεϊμπέκικο τρελό σαν δίκοπο μαχαίρι Ήτανε θεέ μου να χαθώ απ' το δικό σου χέρι Παραγγελιά στην ερημιά στην μοναξιά και στον καημό μου Παραγγελιά στην ερημιά στη μοναξιά στον θάνατό μου |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Δέκα χιλιάδες γκόμενες γυμνές
απάνω σε μια βέσπα κι εγώ σε μια κολώνα της ΔΕΗ πισθάγκωνα δεμένος, δεμένος ο καημένος Και δεκατρείς αναπληρωματικοί της Β' εθνικής να μου φωνάζουν εν χορώ "Βάλ' τους χέρι" κι εγώ να μη μπορώ! Τζίμης Πανούσης και Μουσικές Ταξιαρχίες - Η αυτοκρατορία των αισθήσεων |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
@ Όλες! Κατά δικαίων και αδίκων, κατά μάχιμου και άμαχου (γυναικείου) πληθυσμού:
|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Γιατί τώρα τελευταία στην BigSteve Team, κάτι δε πάει καλά... κάτι μας πείραξε και γίναμε όλοι "ποιητές"... ιδού:
Όταν οι σκέψεις γίνονται εικόνες... οι εικόνες γίνονται λέξεις... οι λέξεις γίνονται ζωή... |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
εσύ το είπες αυτό; ;p
|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Παράθεση:
|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
ποπο διανοούμενοι ;p
|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Τραγούδι ύμνος....
Αλέξης Κόττος - Στην υγειά του μαλάκα Αφιερωμένο σε όλους τους μ@λάκες.... Σε είχα σαν βασίλισσα στα είχα δώσει όλα η ατέλειωτη αγάπη σου ήρθε στο τέλος τώρα η ατέλειωτη αγάπη σου ήρθε στο τέλος τώρα θα φύγω θα εξαφανιστώ θα φύγω δεν κάνω πλάκα θα φύγω για να μην πεις στην υγειά του μαλάκα Με πουλαγες, με αγοραζες χωρις να καταλάβω μα σε τιμωρησε ο Θεός που σε πιασα με άλλον μα σε τιμωρησε ο Θεός που σε πιασα με άλλον θα φύγω θα εξαφανιστώ θα φύγω δεν κάνω πλάκα θα φύγω για να μην πεις στην υγειά του μαλάκα |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Γιατί όποτε χαιρεσαι για κάτι έρχεται μια άλλη και σου πηδάει τη χαρά; Συννενοημένες είναι ρε π**στη μου;
Στη μία(με την καλή έννοια)... Ανοιχτοί λογαριασμοί Στίχοι: Ηλίας Φιλίππου Μουσική: Γιώργος Καφετζόπουλος Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Διονυσίου Η νύχτα γέμισε με φως κι εσύ τη σκέψη μου και τ' όνομά σου επικρατεί στην κάθε λέξη μου πίνω σαν να 'ναι αγιασμός, ποτήρια οινόπνευμα αν δε σ' αγάπαγα τρελά, αλλιώς θα το 'παιρνα. Ανοιχτοί λογαριασμοί έχουνε μείνει απ' την δική μας τη ζωή ανοιχτοί λογαριασμοί με την δική σου την καρδιά και το κορμί ανοιχτοί λογαριασμοί που δεν θα κλείσουν επειδή δεν θέλω εγώ ανοιχτοί λογαριασμοί για να πιστεύω πως ακόμα είσαι εδώ. Πάνω στα χείλη τα στεγνά, νοιώθω το στόμα σου και στο κρεββάτι μας φιλώ ίχνη απ' το σώμα σου, τα πράγματά σου τα κρατώ, άγια κειμήλια κι οι φυλακές της ερημιάς μοιάζουν βασίλεια. Ανοιχτοί λογαριασμοί έχουνε μείνει απ' την δική μας τη ζωή ανοιχτοί λογαριασμοί με την δική σου την καρδιά και το κορμί ανοιχτοί λογαριασμοί που δεν θα κλείσουν επειδή δεν θέλω εγώ ανοιχτοί λογαριασμοί για να πιστεύω πως ακόμα είσαι εδώ. Και στην άλλη(με την κακή έννοια!)... Πες του μάγκα Στίχοι: Μιχάλης Ρακιντζής Μουσική: Μιχάλης Ρακιντζής Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Διονυσίου Μου ’παν πως άλλον τώρα αγάπησες και πως μαζί του τώρα μένεις, ό,τι σου χάρισα το πέταξε κι ό,τι με θύμιζε το έκαψε. Τόσο πολύ με αγαπούσες. Μου ’παν πως πέταξε τους δίσκους μου, σε ξέκοψε κι από τους φίλους μου, κι ούτε που διαμαρτυρήθηκες, στο άψε σβήσε μ’ απαρνήθηκες. Τόσο πολύ με αγαπούσες. Πες του μάγκα πως εγώ δεν θέλω να γυρίσεις και μακάρι όσο εμένα να τον αγαπήσεις. Πες του μάγκα πως εγώ δεν φεύγω απ’ την καρδιά σου. Θα ’μαι ο εφιάλτης του κι ας είμαι μακριά σου. Ίσως ποτέ σου δε μ’ αγάπησες, ήθελα να ’ξερα στ’ αλήθεια, και ούτε καν δεν αντιστάθηκες σαν την αγάπη μου να άφησες να την πετάξουν στα σκουπίδια. Πες του μάγκα πως εγώ δεν θέλω να γυρίσεις και μακάρι όσο εμένα να τον αγαπήσεις. Πες του μάγκα πως εγώ δεν φεύγω απ’ την καρδιά σου. Θα ’μαι ο εφιάλτης του κι ας είμαι μακριά σου. |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Τζίμης Πανούσης και Μουσικές Ταξιαρχίες - Τρένο
Ανάσκελα πεσμένος στις σιδηροτροχιές και το φεγγάρι από πάνω μου αναμμένο, νύχτα, χειμώνας, άπνοια, πένθιμες μουσικές κι εγώ κουφάρι ζωντανό να περιμένω Εικόνες από έρωτες δήθεν κι ακρογιαλιές το τελευταίο μου τσιγάρο δαγκωμένο, πρεζόνια και εισπράκτορες, γριές υστερικές, στις ράγες και στις φλέβες μου το στρίγκλισμα των φρένων Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τρένο κάνε κάτι να χάσω το τρένο* * Από το τραγούδι του Τάκη Μουσαφίρη |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Επειτα απο προτροπη του γατονιου (και του κοινου μας φιλου) θα ντεμπουταρω και εγω στο thread
Μάτια δίχως λογική Στίχοι: Ισαάκ Σούσης Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας Είναι τα μάτια σου ένας διάδρομος παλιός δάκρυα πνιγμένα ξεφλουδίζουνε τους τοίχους που ένας ένοικος αθόρυβος κρυφός αντί συνθήματα ζωγράφισε με στίχους Και μέσα υπάρχουν τα σκαλιά που οδηγούν σ' ένα υπόγειο με παιχνίδια χαλασμένα όσα οι άνθρωποι βαριούνται και ξεχνούν μετά τη χρήση τα φορτώνουνε σε σένα Μου λες τα μάτια σου να μη τα αγαπώ και να μη πάψω να πιστεύω στα δικά μου μα αυτά τα μάτια όπου χαθώ κι όπου βρεθώ τα έχω πίσω μου και μέσα και μπροστά μου Μέσα στην ίριδα ανάβει μια φωτιά που κάθε άστεγο και άνεργο ζεσταίνει κι η καλοσύνη τους απλώνει σαν λαδιά να μαλακώσει μιαν ανάγκη πετρωμένη Σ΄αυτά τα μάτια δεν υπάρχει λογική όσο βαθιά κι αν τα κοιτάζω μ΄αγαπούνε της ιστορίας πυρπολούν τη φυλακή στα παραμύθια και στ' αστέρια να με βρούνε Ααααααχ.... ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΟΛΕ.... ΓΙΑΤΙ..... |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
To συγκεκριμενο κομματι παρρεκλινει λιγο απο τα στανταρ του τοπικ αλλα αφου σε εκφραζει οκ;p
|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Παράθεση:
|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Average ντεμπούτο. Αλλά δίνουμε χρόνο στον παίχτη να προσαρμοστεί στην ομάδα και να δείξει σε όλους τους άλλους τις δυνατότητές του και τον λόγο που προχωρήσαμε στ μεταγραφή του. ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΔΙΑΟΛΕ!!:clap:
|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Παράθεση:
|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Φεγγάρι μου χλωμό
Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής Πρώτη εκτέλεση: Πασχάλης Τερζής Μεσ' το άδειο σπίτι μπαίνω τ'άρωμα σου ανασαίνω λιώνω που δεν είσαι πια εδώ Σε θυμάμαι κι αρρωσταίνω δεν αντέχω να πεθαίνω πες μου που να ψάξω να σε βρω Κάθε βράδυ κλαίω και πονώ και κοιτώ ψηλά στον ουρανό Φεγγάρι μου χλωμό Φεγγάρι μου χλωμό φεγγάρι την αγάπη μου για πες μου που θα βρω Φεγγάρι μου χλωμό μια χαρη σου ζητώ φεγγάρι αν τη βλέπεις πες της πως την αγαπώ Δυο ποτήρια στο τραπέζι η ζωή παιχνίδια παίζει πίνω και απ'τα δυο τη φωτιά Μόνος πού να βρω την άκρη κόβει σαν γυαλί το δάκρυ και μου χαρακώνει τη ματιά Κάθε βράδυ κλαίω και πονώ και κοιτώ ψηλά στον ουρανό Φεγγάρι μου χλωμό Φεγγάρι μου χλωμό φεγγάρι την αγάπη μου για πες μου που θα βρω Φεγγάρι μου χλωμό μια χαρη σου ζητώ φεγγάρι αν τη βλέπεις πες της πως την αγαπώ |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Αν και κολλάει κομμάτι αλλουνού στις περιστάσεις αυτή τη βδομάδα ποστάρουμε μόνο άρχοντα...
Παρασκευή πρεμιέρα ΛΕΜΕΕΕΕΕΕΕΕ!!! :clap: Ίσως η καλύτερη μπαλάντα του. Θέλω να σε ξαναδώ Στίχοι: Γιώργος Μουκίδης Μουσική: Γιώργος Μουκίδης Πρώτη εκτέλεση: Νότης Σφακιανάκης Είναι το γράμμα δράμα που σκοτώνει τις νύχτες δεν μπορώ να κοιμηθώ στο τζάμι μια γραμμή πάνω στη σκόνη είν' από τότε που ήσουνα εδώ Μου γράφεις η αγάπη δεν τελειώνει και από τότε έχω να σε δώ μου άφησες το χέρι και κρυώνει δεν ξέρω τι να κάνω τι να πω Θέλω να σε ξαναδώ δε θέλω πια να ζω χωρίς να σε αγγίζω Θέλω να σε ξαναδώ κουράστηκα να ζω στο μαύρο και στο γκρίζο Τα μάτια μου κοιτάζουν στη γωνιά σου εκείνο το γλαστράκι το μικρό που μου 'χες φέρει απ' τη γειτονιά σου και μου 'χες πει να ζήσεις Σ' αγαπώ Μου έλεγες θα είμαι εδώ κοντά σου και από τότε έχω να σε δω μυρίζει η κάμαρη απ 'τ' άρωμά σου δεν ξέρω τι να κάνω τι να πω Μόνο... Θέλω να σε ξαναδώ δε θέλω πια να ζω χωρίς να σε αγγίζω Θέλω να σε ξαναδώ κουράστηκα να ζω στο μαύρο και στο γκρίζο |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Εγώ δεν ξέρω ν' αγαπάω τόσο λίγο δίνω τα πάντα δίνω σώμα και ψυχή... .... Εγώ δεν ξέρω ν' αγαπάω σαν τους άλλους δίνω τα πάντα δίνω σώμα και ψυχή είμαι απ' τους έρωτες εκείνους τους μεγάλους που δεν αλλάζουνε σε κάθε εποχή. Γιατί αυτοί είμαστε και σε όποιον αρέσει! Οι υπόλοιποι στους τρεντοφλωροπουθενάδες, δόξα τω Θεώ έχει περίσσευμα εκεί έξω. Θα έλεγα και να πάψουν οι γυναίκες να περιμένουν τον ιππότη με το άσπρο άλογο αλλά δεν παίζει να γίνει ποτέ αυτό. Απλά με τα χρόνια κάποιες συμβιβάζονται click to show |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
|
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
για σχόλια περιμένουμε το γατόνι που το κατέχει :P |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Δεν έχει σχόλια! Τα κάνει ο Γιαννάκης σε δύο 2-3 στίχους εχός τραγουδιού που ήταν promo και τελικά δεν κυκλοφόρησε!
Δεν απαντας και στα μηνυματα επιμενω ξερω πονας κι αλλο να κλαψεις δεν τολμας δεν απαντας μα καπου σε καταλαβαινω χρονο ζητας ν αποφασισεις που θα πας Πες μου τι κανουμε γιατι αναμεσα μας η σιωπη κενη οθονη Πες μου τι κανουμε ακριβως αναμεσα μας ο καιρος κ οι δυο μας μονοι που μου χες πει και σου χα πει θα σε λατρευω πως γιναν ολα αυτα καπνος στο κινητο μας αριθμος δεν το πιστευω Δεν απαντας κι εγω εναν ηχο περιμενω ξερω πονας κι οσα σου γραφω δεν κοιτας δεν απαντας μα εγω για παντα για παντα θα επιμενω μην το ξεχνας μια ευκαιρια μου χρωστας. Αναμεσά μας ο καιρός κι οι δυό μας μόνοι λέμε. Αλλά θα περάσει... |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Οι σκιές Στίχοι: Σπύρος Γιατράς Μουσική: Αλέκος Χρυσοβέργης Πρώτη εκτέλεση: Νότης Σφακιανάκης Δεν είσαι εσύ το καλοκαίρι πια για μένα είσαι σιωπή,ντροπή και όνειρα καμένα δεν θα σου δώσω εγώ το σώμα μου ξανά να συμπληρώνεις τα δικά σου τα κενά Oι σκιές δεν αγαπάνε γιατί δεν έχουνε ψυχή οι σκιές δεν αγαπάνε μια σκιά ήσουν κι εσύ. Δεν είσαι πια ό,τι αγαπούσα κι είναι κρίμα είσαι ο ήχος απ' του χωρισμού το βήμα δε θα σ' αφήσω μες στο ψέμα να κρυφτείς θα σε πετάξω στην αλήθεια να καείς Oι σκιές δεν αγαπάνε γιατί δεν έχουνε ψυχή οι σκιές δεν αγαπάνε μια σκιά ήσουν κι εσύ. |
Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Πόσο σε θέλω Στίχοι: Γιάννης Σπυρόπουλος, Μπαχ Μουσική: Τερμίτες Πρώτη εκτέλεση: Τερμίτες Άλλες ερμηνείες: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας || Χαρούλα Αλεξίου Στην άκρη του απείρου, στιγμούλα του ονείρου σταγόνα που στάζει, πόσο σου μοιάζει φωτιά και αέρας, κι ο κόσμος φοβέρα στη νύχτα που ουρλιάζει, πώς σε τρομάζει... Σου μοιάζει η σελήνη πού να 'βρω γαλήνη στον Άδη ανατέλλω πόσο σε θέλω... Πόσο σε θέλω.. Κόντρα στους νόμους ερήμου προφήτης... Σημάδια στην άμμο, που απόψε θα σβήσεις... Ασπρόμαυρο μέλλον, σκυφτός μετανάστης στάθμος στο ραδιόφωνο, που πρέπει ν' αλλάξεις Σου μοιάζει η σελήνη, πού να 'βρω γαλήνη στον Άδη ανατέλλω, πόσο σε θέλω... Πόσο σε θέλω... Πόσο σε θέλω... Πόσο σε θέλω... |
| Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 02:20. |
WORLD.gr Copyright ©2004 - 2026 | Powered by vBulletin
