13 χρόνια μετά...
Κάπου βρήκα το παρακάτω άρθρο:
"Αν μπορούσαμε να αλλάξουμε ή απλά να συνδέσουμε τον όρο της ταχύτητας με κάτι άλλο όλος ο κόσμος θα έβαζε το όνομα του Ayrton Senna. Ο πιλότος που αγαπήθηκε όσο κανένας άλλος και έφυγε από κοντά μας την Πρωτομαγιά του 1994 στην στροφή Tamburelo στο grand Prix της Imola. 13 χρόνια λοιπόν χωρίς τον Ayrton.
34 χρονών ο Ayrton Senna έφυγε από την ζωή και αποτελεί ακόμα και σήμερα παράδειγμα για όλους και ίνδαλμα πολλών παιδιών και μη ανά το κόσμο και θα είναι το σημείο αναφοράς για την Formula 1 όσα χρόνια και να περάσουν. .
Η πρωτομαγιά του 1994 έμελλε να είναι μία από τις τραγικότερες και πιο θλιβερές ημέρες στη ιστορία της F1.
Εχοντας μόλις φύγει από τη McLaren για τη Williams, ο Σέννα είχε από την αρχή προβλήματα με το να βρει το κατάλληλο στήσιμο με την FW16. Στην Ιμολα ο Σέννα είχε να καταπολεμήσει πάρα πολλές πιέσεις και πολύ άγχος. Η μετακίνηση του από την McLaren στην Williams είχε αλλάξει τα δεδομένα για τον Σέννα καθώς από τα αγαπημένο παιδί που ήταν στη McLaren έγινε ξαφνικά αυτός που έπρεπε να αποδείξει τον και πάλι την αξία του στη Williams. Ο Sir Frank Williams στρατολόγησε τον Σέννα για να φέρει την ομάδα εκ νέου στις νίκες. Αντ' αυτού ο Σέννα δεν είχε καταφέρει να τερματίσει σε κανένα από τα 2 πρώτα γκραν πρι σε αντίθεση με τον Μίκαελ Σουμάχερ που είχε κερδίσει και τους δύο.
Ο τρίτος γύρος της χρονιάς έμελλε να είναι και ο τελευταίος του με τα μονοθέσια της F1. Η ατμόσφαιρα στην Ιμολα ήταν ήδη βαριά από την επικίνδυνη έξοδο του Μπαρικέλο και τον θάνατο του Ρόλαντ Ράντζεμπεργκερ κατά τη διάρκεια των ελεύθερων δοκιμών. Ο Ράντζενμπεργκερ, λόγω μηχανικού προβλήματος (σπασμένη ανάρτηση) έχασε τον έλεγχο και προσέκρουσε με πάνω από 200 χιλιόμετρα σε τοίχο.
Από την άλλη μεριά ο Ρούμπενς Μπαρικέλο την προηγούμενη μέρα, μετά από μία πλαγιολίσθηση βρήκε κάθετα το «κέρμπ» στη στροφή Βαριάντε Μπάσα, με αποτέλεσμα να απογειώσει τη Jordan του και στη συνέχεια να καρφωθεί στα προστατευτικά ελαστικά που βρίσκονται σε κρίσιμα και επικίνδυνα σημεία των πιστών. Η έξοδος του Μπαρικέλο είχε και αυτή καθοριστικό ρόλο στη ψυχολογία του Σέννα αφού ο νεαρός τότε Ρουμπίνιο ήταν το πουλέν του Αυρτον, ο οποίος τον θεωρούσε φυσικό αντικαταστάτη του και συνεχιστή της βραζιλιάνικης παράδοσης στη F1. Ο Μπαρικέλο θυμάται τη στιγμή που ξαναβρήκε τις αισθήσεις του μετά το τρακάρισμα.
«Το πρώτο πράγμα που είδα ήταν τον Σέννα σκυφτό από επάνω μου με δάκρυα στα μάτια. Δεν τον είχα ξαναδεί έτσι και νόμιζα ότι απλά το ατύχημα μου του έφερε στη μνήμη κάποιο δικό του»
Στο πρώτο γύρο του αγώνα το αυτοκίνητο ασφαλείας έκανε την εμφάνιση του μετά από ένα τρακάρισμα κατά την εκκίνηση. Τρεις γύρους αργότερα έμελλε να ξεκινήσει ο τελευταίος γύρος του Σέννα. Με τον Σουμάχερ ακριβώς από πίσω του ο Σέννα «φεύγει» στη Ταμπουρέλο και συγκρούεται με 160 μίλια (300χλμ) στον εξωτερικό τοίχο της στροφής.
Αρχικά κανείς δεν πίστευε τι θα επακολουθήσει. Το μονοθέσιο του μπορεί να είχε μείνει μισό αλλά κάτι τέτοιο είναι σύνηθες φαινόμενο στη F1 καθώς τα μονοθέσια σχεδιάζονται με τέτοιο τρόπο ώστε τα κομμάτια του αυτοκινήτου να απορροφούν μέρος της πίεσης που ασκείται στο αυτοκίνητο και ως εκ τούτου να μένει το περισσότερο δυνατό ανέπαφη ο χώρος του οδηγού.
Η παρουσία των γιατρών σε συνδυασμό με την άφιξη ελικοπτέρου-ασθενοφόρου και την ανάρτηση προστατευτικής κουρτίνας γύρω από τον Σέννα και τους γιατρούς έκανε τον κόσμο να συνειδητοποιήσει ότι το ατύχημα ήταν σοβαρότερο από ότι φαινόταν αρχικά. Ο Αύρτον Σέννα σύμφωνα με τη ληξιαρχική πράξη θανάτου απεβίωσε στις 18:40 εκείνης της ημέρας
Ο ύστατος φόρος τιμής
Κατά την άφιξη του φέρετρου του Σέννα στο αεροδρόμιο του Σάο Πάολο χιλιάδες Βραζιλιάνοι είχαν μαζευτεί για να αποδώσουν τον ύστατο φόρο τιμής στον μεγαλύτερο οδηγό αγώνων που έβγαλε ποτέ η χώρα τους.
Η κηδεία του Σέννα, σήμανε την αρχή του τριήμερου εθνικού πένθους με όλες τις σημαίες να κυματίζουν μεσίστιες, όπως είχε προαναγγελθεί από τον πρωθυπουργό της χώρας, Ιτμάρ Φράνκιο.
Τη Πέμπτη 5 Μαϊου του 1994 οι Εμερσον Φιντιπάλτι, Γκέχαρντ Μπέρκγερ, Αλαίν Πρόστ, Τζάκι Στιούαρτ και Ρούμπενς Μπαρικέλο μετέφεραν τον Σέννα στο νεκροταφείο Μορούμπι ακολουθούμενοι από χιλιάδες βραζιλιάνων. Κατά τη διάρκεια της κηδείας αεροπλάνα τη πολεμικής αεροπορίας πετούσαν πάνω από το νεκροταφείο σε σχηματισμό ανάλογου του γράμματος «S»."
__________________
StiloClub.gr
Προσωπικά, ήταν από τα πρώτα γκραν πρι που είχα δει και δεν πρόκειται να ξεχάσω τη σκηνή που καρφώνεται στην Ταμπουρέλο. Για μένα είναι ο κορυφαίος οδηγός όλων των εποχών και δεν μπαίνει καν σε σύγκριση...
Κι ένα βιντεάκι...