Ελπιδοφόρα μηνύματα για τους διαβητικούς

[Xavier]

Νέα μελέτη καταδεικνύει ότι η χορήγηση του φαρμάκου «avandia» ρυθμίζει μακροχρόνια τον έλεγχο της γλυκόζης στο διαβήτη...τύπου 2 στο αίμα. Τα αποτελέσματα μιας νέας μελέτης για το φάρμακο "avandia", που χρησιμοποιείται παγκόσμια για την θεραπεία χιλιάδων διαβητικών, είναι ενθαρρυντικά. Το φάρμακο φαίνεται να ρυθμίζει μακροπρόθεσμα-σε πέντε έτη - τον έλεγχο της γλυκόζη του αίματος στο διαβήτη τύπου 2, με όλες τις θετικές επιδράσεις στην υγεία του ασθενή.

Εάν υπολογίσουμε ότι παγκόσμια υπάρχουν 230 εκατομμύρια άνθρωποι με διαβήτη και ότι κάθε δέκα δευτερόλεπτα πεθαίνει ένας άνθρωπος από αίτια που σχετίζονται με το διαβήτη, τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα της μελέτης θα επηρεάσουν πολλούς ασθενείς. Ο διαβήτης προσλαμβάνει διαστάσεις επιδημίας και στη χώρα μας. Τα αποτελέσματα πρόσφατης επιδημιολογικής έρευνας είναι άκρως ανησυχητικά: «Το 10.3% του δείγματος (ποσοστό που αντιστοιχεί σε 47.000 άτομα) βρέθηκε ότι ήταν άτομα με υψηλή ποσότητα σακχάρου στο αίμα. Σε κάθε δέκα διαβητικούς αντιστοιχούν έξι που δεν γνωρίζουν ότι έχουν τη νόσο, ενώ ο διαβήτης το 2005 ήταν η πέμπτη κυριότερη αιτία θανάτου στην Κύπρο!».

Γιατί «αvandia»

Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες, ο εξελικτικός χαρακτήρας του διαβήτη τύπου 2 καθιστά δυσκολότερη τη διατήρηση των επιπέδων γλυκόζης αίματος και για το λόγο αυτό, ενδέχεται να χρειάζονται περισσότερα του ενός σκευάσματα για την επίτευξη των επιδιωκόμενων τιμών. Η διατήρηση των επιπέδων της γλυκόζης αίματος υπό έλεγχο-κάτι που πετυχαίνεται με την χορήγηση του "αvandia"- είναι σημαντική για την πρόληψη καταστάσεων που σχετίζονται με το διαβήτη όπως είναι οι οφθαλμοπάθειες (τύφλωση), οι νεφροπάθειες (νεφρική ανεπάρκεια/αιμοκάθαρση), οι νευρικές βλάβες, ο ακρωτηριασμός, καρδιοπάθεια, το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και η περιφερειακή αγγειακή νόσος. Τέτοιες επιπλοκές μπορούν να υπονομεύσουν την ποιότητα ζωής του ασθενούς και να αυξήσουν το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης. Διαβήτης χωρίς ιατρική αντιμετώπιση μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο.

Μελέτη - ορόσημο

Αποτελέσματα της μελέτης ΑDΟΡΤ (Α Diabetes Οutcome Ρrogression Τrial Π Μελέτη της Εξέλιξης των Συμβαμάτων του Διαβήτη) κατέδειξαν ότι η αρχική θεραπεία με το Αvandia (μηλεϊνική ροσιγλιταζόνη) μείωσε τον κίνδυνο αποτυχίας της μονοθεραπείας σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 κατά 32% σε σύγκριση με τη μετφορμίνη, και κατά 63% σε σύγκριση με το glyburide στα πέντε έτη. Τα αποτελέσματα της διεθνούς αυτής μελέτης, στην οποία συμμετείχαν 4.360 ασθενείς παρουσιάστηκαν στο 19ο Παγκόσμιο Συνέδριο για το Διαβήτη της Διεθνούς Ομοσπονδίας για το Διαβήτη (ΙDF).

«Με την ΑDΟΡΤ, διαθέτουμε πλέον σαφείς αποδείξεις από μια μεγάλη διεθνή μελέτη ότι η αρχική χρήση ροσιγλιταζόνης είναι πιο αποτελεσματική από τις καθιερωμένες θεραπείες για το διαβήτη τύπου 2 ως προς τη συγκράτηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα», δήλωσε ο Dr Lawson Μacartney, αντιπρόεδρος του Αναπτυξιακού Κέντρου Καρδιαγγειακής Ιατρικής και Μεταβολισμού της GlaxoSmithΚline. «Η ΑDΟΡΤ έρχεται να προσθέσει νέα στοιχεία στα όσα δημοσιεύθηκαν φέτος και υποστηρίζουν τη λογική της προσθήκης ροσιγλιταζόνης ως ακρογωνιαίου λίθου της θεραπείας του διαβήτη τύπου 2 με την απόδειξη του οφέλους για τον ασθενή ως προς το μακροπρόθεσμο έλεγχο της γλυκόζης».

Παρενέργειες

Η ροσιγλιταζόνη αναφέρθηκε ως γενικώς καλά ανεκτή από τη μεγάλη ομάδα πληθυσμού ασθενών με διαβήτη τύπου 2 υπό παρακολούθηση για διάστημα έως 6 χρόνια. Δεν υπήρξε σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων ροσιγλιταζόνης και μετφορμίνης ως προς τη διακοπή της θεραπείας, ωστόσο το ποσοστό ήταν μεγαλύτερο για την ομάδα του glyburide (44% στην ομάδα του glyburide, 38% στην ομάδα της μετφορμίνης, 37% στην ομάδα της ροσιγλιταζόνης).

Η διαφορά αυτή οφείλεται κυρίως σε υψηλό αριθμό αποχωρήσεων λόγω υπογλυκαιμίας από ασθενείς της ομάδας του glyburide. Το ίδιο ποσοστό σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας (CΗF) αναφέρθηκε για τη ροσιγλιταζόνη (0,8%) όπως και για τη μετφορμίνη (0,8%). Ωστόσο, οι ασθενείς που έλαβαν glyburide παρουσίασαν χαμηλότερο ποσοστό περιστατικών CΗF (0,2%). Μετά την πενταετή περίοδο της μελέτης, οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν στις ομάδες θεραπείες ήταν οίδημα (ροσιγλιταζόνη 14,1%, glyburide 8,5%, μετφορμίνη 7,2%), αύξηση σωματικού βάρους (ροσιγλιταζόνη 6,9%, glyburide 3,3%, μετφορμίνη 1,2%), ανεπιθύμητες ενέργειες από το γαστρεντερικό (μετφορμίνη 38,3%, ροσιγλιταζόνη 23%, glyburide 21,9%), και υπογλυκαιμία (glyburide 38,7%, μετφορμίνη 11,6%, ροσιγλιταζόνη 9,8%).