Ποινικές διώξεις για την τραγωδία

[paullina]

Σίγουρα δεν μπορώ να συλλογιστώ την ατομική ευθύνη, να πηγαίνει περίπατο απιθωμένη στην συλλογική,την αγελαία θα "λεγα επάνω. Εκτός κι αν για οποιαδήποτε ασχολία μας ,και δη τις ευχάριστες ,μας εγκαταλείπει η πρωτοβουλία ,και αντιδρούμε σαν κοπάδι.
Είμαι βέβαιη , ότι έστω και ενας της ομάδας να έλεγε < δεν έρχομαι , φοβάμαι με τις παρούσες συνθήκες να περάσω ..> αρκετοί θα δίσταζαν να ακολουθήσουν , και ίσως το εύρος της τραγωδίας σήμερα να ήταν σε μικρότερη διάσταση.
Συγνώμη που επιμένω , αλλα ανάλογες συγκρίσεις μου θυμίζουν τους μεθυσμένους που στουκάρουν, και μετά ωρύονται οι τεθλιμένοι συγγενείς ότι ευθυνόταν ο δρόμος, το σαράβαλο, η απότομη στροφή, ο ελλιπής φωτισμός, το χαντάκι, ο Δήμαρχος , ο πρωθυπουργός, το κράτος.
Προφάσεις εν αμαρτίαις ,για ευθύνες που σχετίζονται με την ζωή μας.
Την δική μας ζωή μιλάμε πάντα.
Αυτό φυσικά δεν απαλλάσει την οποιαδήποτε εταιρεία απο τραγικές ευθύνες και αμέλειες ,και με αφορμη το τραγικό συμβάν, χρήσιμο θα ήταν να τεθούν επι τάπητος οι προυποθέσεις συστάσεως -οργάνωσης , και επαναπροσδιορισμού όλων των μέτρων ασφάλειας που περέχουν οι σχετικές επιχειρήσεις για τους πελάτες τους. Οι οποίοι δεν διαθέτουν μόνο πορτοφόλι...αλλα και μια ζώσα ανάσα , που δεν επιτρέπεται για κανένα λόγο να αφαιρείται τόσο άδοξα ...
Και εφιαλτικά....