Χωρισμός
 

Οι χωρισμένοι δεν γιορτάζουνε ποτέ?

Πότε χωρίζετε?
Γιατί?
Σας χωρίζουν συνήθως ή φεύγετε πρώτοι?
Ποιον χωρισμό σας δεν θα ξεχάσετε ποτέ?
Μοιραστείτε το μαζί μας....

Απάντηση: Χωρισμος
 

Ποιος ειπε οτι οι χωρισμενοι δεν γιορταζουν.Ο ερωτας με ερωτα περναει...

Απάντηση: Χωρισμος
 

Ωραιο τραγουδι αλλα για μενα δεν υπαρχει μεγαλυτερη :jerk: απο αυτην.
Αν πας απο σχεση σε σχεση το μονο που μπορεις να καταφερεις ειναι να πληγωσεις τον αλλον, γιατι το κανεις μονο και μονο για να ξεπερασεις τον προηγουμενο ή να πεφτεις σε συγκρισεις και να μη σε βγαζει πουθενα.....
Γνωμη μου!! :P

Απάντηση: Χωρισμος
 

Οι γυναίκες, την επόμενη μέρα αρχίζουν να βγαίνουν με τους υποψηφίους που είχαν στα υπόψιν (α,ναι,πράγματι βαφόταν υπερβολικά όταν βγαίνατε "απλα για ένα καφέ").

Τους το προτείνουν (πιέζουν) και οι φίλες τους,που ανίκανες για λογική ψυχολογική συμπαράσταση ή συμβουλή (και εν μέρη να τις ξεφορτωθούν μιας και δεν κάνουν τπτ άλλο από το να μιλάνε για τον μλκα και να κατηγορούν τον εαυτό τους), τις ωθούν και οι συγγενείς (όταν λένε ότι δεν του άξιζες το λένε για να νιώσεις καλύτερα. ΔΕΝ το εννοούν καλή μου,τί ξέρουν αυτοί? Και όταν λέγαν καλά λόγια σε δούλευαν? Χμμμ)

Οι πιο πολλοί άντρες (όχι όλοι) περνούν μετά τον χωρισμό μια μακρά περίοδο όπου κάνουν ότι μλκία τους είχε λείψει: μπάνιο κάθε 3 μέρες, σαβούριασμα, μπυροποσίες, "μπουκάλια" στα μπουζούκια με φίλους, μπάλα,μπάλα,μπάλα, γένια, "επιστροφή στην οικογένεια", κλαιγονται σε διάφορους, κράζουν σε άλλους, αναλύουν σε όλους τους κολλητούς όποιο γεννετήσιο χαρακτηριστικό διέθετε η κοπέλα, όλες τις στάσεις που εκαναν, βάζουν και σάλτσα, οτιδήποτε μπορεί να ανεβάσει το ηλίθιο εγώ τους
(και παράλληλα μέσα τους αναρωτιούνται χαζά τί έφταιξε).

Έτσι κι οι δύο επάξια αποκτούν για πάντα τον τίτλο (ο ένας στο μυαλό του άλλου) του "ΜΛΚΑ" και της "ΠΤΝΑΣ" και θα'πρεπε να γνωρίζουν ότι έτσι τους αναφέρουν στις ιδιωτικές συζητήσεις με φίλους/-ες τους.




Εν συντομία: Οι λόγοι είναι πολλοί αλλά σε μια σοβαρή σχέση/γάμο αυτό που ουσιαστικά οδηγεί στον χωρισμό είναι η ανωριμότητα απ'την αρχή ως το τέλος. Κι είναι ένα καλό πράγμα με αυτό τον τρόπο. Όλο και κάτι μαθαίνεις με κάθε σχέση.

Αυτά.

Απάντηση: Χωρισμος
 

Χαχαχα!!! Σωστός!! Εν τω μεταξύ όταν χωρίζει ο άντρας και τον νοιάζει μεγαλύτερο λούκι τραβάνε οι κολλητοί του παρά ο ίδιος! Ο ίδιος συνήθως είναι μεθυσμένος και δεν καταλαβαίνει και πολλά! Αλλά εσύ ως κολλητός πρέπει να τον κουβαλάς σπίτι,να καθαρίζεις για ό,τι μαλακία κάνει εκεί που πάτε,να πληροφορείς τις γυναίκες στις οποίες την πέφτει στο δρόμο "εντελώς διακριτικά" πως δεν βλέπει μπροστά του από το ποτό, να λες "ναι φίλε, έχεις δίκιο" σε μεγάλες φιλοσοφικές αναλύσεις όπως "είναι πουτ@ν@ η κ@ριόλ@ ρε μλκα" και άλλα τέτοια ωραία...
Βγάζει γέλιο βέβαια η φάση αν έχεις υπομονή...

Απάντηση: Χωρισμος
 

Η σωστη στιγμη να χωρισεις ειναι οταν χωρισεις και μετα εισαι χαρουμενος. Οποιουδηποτε ευρους κακοηθειες και δυσφημηση μετα το χωρισμο μονο και μονο επειδη σε παρατησε ο αλλος ή η αλλη για μενα ειναι απορριπταια.

Επισης διαφωνω με τις ερωτησεις της Δεσποινας στην αρχη. Δε νομιζω να αφορουν κανενα τα τοσο προσωπικα μας

Απάντηση: Χωρισμος
 

Δε σου ζήτησε να πεις ακριβώς τι έκανες με την κόρη της κυρα-Σούλας της κομμώτριας, γενικές ερωτήσεις είναι που γυρεύουν γενικές απαντήσεις.

Απάντηση: Χωρισμος
 

Αυτή η φαντασία σου όμως....:hehe::P

Απάντηση: Χωρισμος
 

Ό,τι θέλετε, γράφετε ρε παιδιά...Δε σας βάλαμε και το μαχαίρι στο λαιμό ;D

Απάντηση: Χωρισμος
 

Σε αντίδραση, θα απαντήσω ακριβώς στις αρχικές ερωτήσεις.

Δεν νομίζω (ελπίζω) να εορτάζει κανείς τον χωρισμό του. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να ξεφύγαν από μια πολύ άσχημη γι'αυτούς σχέση που για κάποιο λόγο είχε παρατραβήξει μάλιστα.

Χωρίζω όταν:

Εγώ σπουδάζω Αθήνα κι η κοπέλα Πάτρα και έχει "έρθει πολύ κοντά με κάποιον συμφοιτητή της" καθώς χρειάζεται κάποιον δίπλα της καθημερινά κι εγώ την νοιάζομαι κι έτσι της λέω "τέλος και με τις ευχές μου".

Είμαστε μαζί Αθήνα, εγώ στρατό (1-1) , αυτή σπουδάζει αλλά πρόκειται εγώ να πάω να δουλέψω στην επαρχία κι αυτή να συνεχίσει σπουδές στην Γερμανία. Την νοιάζομαι που θα ξεροσταλιάζει μόνη (ελπίζω) και της εύχομαι να βρει κανά καλό παιδί "εκεί πάνω".

Εγώ δουλεύω στην επαρχία (απ'όπου κατάγεται κι έχει σπίτι), αυτή δουλεύει Αθήνα (όπου έχει σπίτι) και την κουράζει το "πάνω-κάτω" αλλά και η ρουτίνα (φταίω). Την νοιάζομαι αλλά ακόμα αναρωτιέμαι "γιατί" χαζά.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ κανέναν χωρισμό. Πόνεσα πολύ για κάθε έναν και "πένθησα" κάθε μία σχέση (και ό,τι στο οποίο θα μπορούσε να έχει εξεληχθεί) για τουλάχιστον 1 χρόνο.

Τις λατρεύω ακόμα και αναζητώ να είμαι φίλος μαζί τους (όπως είχαμε υπάρξει για τουλάχιστον 3 χρόνια με την κάθε μια, μα, πλέον, άνευ ερωτικής διάθεσης) με διαφορετικούς βαθμούς επιτυχίας.

Νιώθω άσχημα (τύψεις) ακόμα και σήμερα για όποια δυσάρεστη στιγμή τους προκάλεσα.


Αν νιώσετε την ανάγκη να γελάσετε ή κοροϊδέψετε δεν θα με πειράξει καθώς είπα την αλήθεια και δεν ντρέπομαι για τίποτα απ'αυτά αλλά δεν θα δεχτώ κατηγορίες και πατρονάρισμα.

Ευχαριστώ.