Ακρότητες
 

Απάντηση: ΑΚΡΟΤΗΤΕΣ
 

λοιπον.....


εκτός του ότι τα γράμματα θα πρέπει να τα γυρίσω σε πεζά από κεφαλαία και το ίδιο ισχύει και για τον τίτλο (μα κανείς δεν διαβάζει τους κανόνες πια!), σε καλοσορίζω και προσκαλώ όλους τους καμμένους από το στέκι των κατεστραμένων να μας πουν πόσο χαμηλά θα έπεφταν... :hehe:

Επίσης κατερίνα νομίζω πρέπει να κάνεις εσύ την αρχή...

Απάντηση: Ακρότητες
 

Δε θα έκανα τίποτα. Την μοίρα μας και την τύχη μας την ορίζουμε μόνοι μας και δεν μπορούμε να την επιβάλουμε σε κανέναν. Κάθε σχέση βασίζεται στην συμβίωση, την ομαλή ανάπτυξη των δύο προσφέροντας ο ένας πράγματα στον άλλο. Κάθε άλλη κατάσταση είναι μη φυσιολογική. Όταν θες κάποιον και αυτός δε σε θέλει, τότε η σχέση νοσεί και αυτή η παθογένια έχει ονομαστεί συμβιωτική προσκόλληση.
Εξάλλου όπως είχε πει και ο σοφός συγγραφέας, "αν αγαπάς κάτι άστο να φύγει, να πετάξει μακρυά από εσένα. Αν γυρίσει αυτό σημαίνει ότι πάντα ήταν δικό σου, αλλίως δεν το κατείχες ποτε"
Μπορεί ο δρόμος που έχεις μπροστά σου να διαβείς να μην είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα, αλλά η στεναχώρια και ο λυγμός είναι το αλάτι της ζωής. Να θυμάσαι ότι πάντα σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι και να μην χάνεις ποτέ σου την ελπίδα γιατί ο έρωτας έρχεται πάντα εκεί που δεν τον περιμένεις. Σε κλέβει δεν τον κλέβεις.
Αυτά. Καληνύχτα και καλώς σε βρήκαμε ;)

Απάντηση: Ακρότητες
 

Πωπω από πόσα βιβλία ξεσήκωσες όλα αυτά τα μοτο (πολύ κλισέ όλα).....;p


Θα ζωνόμουν με εκρηκτικά θα πήγαινα έξω από το σπίτι της και θα της έλεγα πως αν δεν μου δώσει ευκαιρία θα ανατιναχτώ....

Απάντηση: Ακρότητες
 

:worship::worship::worship:

Απάντηση: Ακρότητες
 

I’d call your bluff και θα σε αγνοούσα επιδεικτικά.:hehe:;p

Απάντηση: Ακρότητες
 

Aυτος ο ανθρωπος αποδυκνειει καθημερινα ποσο τον εχω επηρεασει...;p

Απάντηση: Ακρότητες
 

Μπορείτε να αγκαλιαστείτε και να πέσετε στη θάλασσα να πνιγείτε και οι δύο να ησυχάσω; :P

Απάντηση: Ακρότητες
 

Αν και δεν συμφωνώ με την απόφαση του να μην προχωρήσεις μπροστά (γιατί άλλωστε το κυνήγι του καινούργιου και το ταξίδι της αναζήτησής του είναι σκάλες καλύτερο από το ξανακολλημένο γυαλί...) εγώ μάλλον θα απομονώμουν κάπου για να σκεφτώ τα λάθη μου και να διορθώσω τα σημεία στο μυαλό μου/τρόπο σκέψης μου που τα δημιουργούσα. Μετά θα συγχωρούσα τον εαυτό μου (κάτι που δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη, θέλει χρόνο). Έπειτα, θα πλησίαζα το άλλο άτομο και θα ζητούσα να μιλήσω και να του ζητήσω μια δεύτερη ευκαιρία προβάλλοντάς του σοβαρά επιχειρήματα του γιατί να την δώσει, κάτι σαν δοκιμή, για να πειστεί οτι πλέον έχεις αναγνωρίσει τα σφάλματά σου και πραγματικά θέλεις να είσαι μαζί του. Το λέω σαν ανιχνευτική κίνηση αυτό γιατί ο άλλος άνθρωπος μπορεί να έχει προχωρήσει μπροστά και να έχει ήδη κάποιον άλλον-η ή ακόμα και να μην θέλει κάποιον-α να είναι μαζί σε αυτή τη φάση... Το εαν θα δεχτεί και ποιές θα είναι οι αντιδράσεις του άλλου εξαρτάται από πάρα πολλές παραμέτρους (ηλικίες, διάστημα που ήσασταν μαζί, συναισθηματικό δέσιμο που υπήρχε κτλ). Άποψή μου, εαν δεν ήταν κάποιος επιπόλαιος λόγος ο χωρισμός να μην ψάξεις το θέμα και να μην κοιτάζεις πως θα επανασυνδεθείς αλλά να κοιτάζεις τι να κάνεις από εδώ και πέρα στην ζωή σου με κάποιον άλλο.. Τα γυαλιά της καρδιάς εάν σπάσουν μετά κολλάνε δύσκολα και εαν κολλήσουν πάλι είναι πιο εύθραστα από αυτά που δεν έσπασαν ποτέ.

Υπάρχουν χίλιοι λόγοι, στιχάκια, μυθιστορήματα και ταινίες που θα σε σπρώξουν να ψάξεις για επανένωση αλλά και άλλοι τόσοι που θα σε κάνουν να προχωρήσεις μπροστά. Για εμένα αξίζει να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει (που έχουν γράψει και τραγουδήσει πολλοί...;D) αλλά εαν φτάσεις να κάνεις το όνειρό σου πραγματικότητα τότε δεν μπορεί να σε αγγίξει ούτε φωτιά ούτε τίποτα, έχεις το άτρωτο!

Το μόνο πρόβλημα είναι τι θα επιλέξεις πραγματικά να είναι το όνειρο που θέλεις να κυνηγήσεις.. γιατί οι πραγματικές μας επιθυμίες πολλές φορές κρύβονται και από τον ίδιο μας τον εαυτό και άλλα νομίζουμε οτι θέλαμε και άλλα μας προκύπτουν...

Καλή επιτυχία και καλώς μας βρήκες :)

Απάντηση: Ακρότητες
 

Αυτά τα λένε οι ψυχολόγοι για να μας παίρνουν τα φράγκα! Και τα γράφουν και στα Άρλεκιν! (νομίζω,δεν έχω διαβάσει κιόλας)... Οπότε :yuck:


Λοιπόν,τα πράγματα είναι απλά. Όταν έχεις κάνει εσύ την μ@λακία δεν έχεις και πολλές διεξόδους. Ζητάς ταπεινά συγγνώμη και ελπίζεις να γίνει δεκτή. Αν ο άλλος σε βάλει πάνω από τον εγωϊσμό του τότε τον/την κερδίζεις ξανά αλλιώς δεν έχεις καμία τύχη.

Αυτή είναι η λογική πρόταση-προσέγγιση.

Προσωπικά όμως θα ακολουθούσα μια πιο απαιτητική-επιθετική τακτική. Θα την έπιανα από τον κότσο με το ένα χέρι (στο άλλο θα κρατούσα το ρόπαλο) και θα της έλεγα "Οκ,μια μαλακία έκανα,γράψε λάθος". Και θα ΑΠΑΙΤΟΥΣΑ συγχώρεση.Αν συμφωνούσε έχει καλώς. Αλλιώς θα την έσερνα από το μαλλί στη σπηλιά για να το ξανασκεφτεί πιό ώριμα και συγκεντρωμένα. Αυτά.