Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/2576.jpg

Επιτέλους, αρχίζει το ματς. Με τη χλιδή του, τη λάμψη του και όλα τα ωραία του. Τσάμπιονς Λιγκ όμως δεν σημαίνει μόνο θέαμα και γκολ και πιτσόμπυρα με χαλαρό αραλίκι. Για κάποιους οι ώρες των αγώνων είναι ώρες αγωνίας. Και το αποτέλεσμα του αγώνα απείρως πιο σημαντικό απ’ αυτό των εκλογών. Γιατί για κάποιους είναι ώρα για τζόγο. Και μπροστά στη σκέψη των ευρώ που θα μπουν στην (μ)πανταλόνα, ο Έλληνας τζογαδόρος δίνει τον καλύτερο εαυτό του. Με την σιγουριά που του δίνει η ψευδαίσθηση της «γνώσης του θέματος». Μόνο έτσι όμως στηρίζεται το οικοδόμημα του τζόγου. Διότι αν δε νιώθεις σίγουρος, δεν είσαι καλός «υποψήφιος πελάτης».
Με την πρώτη αγωνιστική anteportas και την ψυχολογία στα ύψη, ο «μέσος Έλληνας στοιχηματάκιας» βγάζει το κουπόνι απ’ την κωλότσεπη, το ακουμπάει στο τραπέζι, το ισιώνει και ετοιμάζεται να καταθέσει πάνω του το απόσταγμα της σοφίας του και –κυρίως- της βεβαιότητάς του. Να μπερδέψει, δηλαδή, την απλότητα στην ανάλυση με την απλοϊκότητα. Ας στήσουμε αυτί ν’ ακούσουμε τι σκέφτεται (και την Πέμπτη θα κάνουμε ταμείο)

Α’ όμιλος

Μαρσέιγ – Μπεσίκτας: Σιγά μη σταθούν όρθια τα Τουρκάκια στο λιμάνι. Σισέ και Ζέντεν θα τους κάνουν «μία χόρτα». Που να πάνε τώρα με τον Ρουστού, τον Ρικαρντίνιο και τον αδερφό του Χιγκουαίν; Ακου τον αδερφό του Χιγκουαΐν…
Πόρτο – Λίβερπουλ: Αν δεν είχαν τον Μπρούνο Αλβες (έλα μωρή ΑΕΚάρα!) υα το έπαιζα καρφωτό διπλό. Ποιος Χέλντερ Πόστιγκα τώρα, αυτός που δεν πετυχαίνει ελέφαντα στα δύο μέτρα; Ρίισε και Σισόκο θα λείπουν από τη Λίβερπουλ, οπότε το «κόβω» στο «Χ» και πάμε παρακάτω.

Β’ όμιλος

Τσέλσι – Ρόζενμποργκ: Πω ρε μάγκα μου «τσόντα» που έχει να γίνει… θα ψάξω όλο το Ιντερνέ (sic) κι αν βρω πουθενά τον άσο πάνω από 1.30 θα σπρώξω όλο το χαρτί.
Σάλκε – Βαλένθια: Έλα μωρέ τώρα, έχουμε κάνει και τους Γερμανούς ανθρώπους. Η Σάλκε λέει… ναι, αυτή που την ξεπάτωσαν ο Βλάοβιτς με τον Μπασινά. 60% να παίξει η Βαλένθια τους καθάρισε. Τέλος πάντων, μάλλον θα βάλω και «Χ» δίπλα στο «2» για κάλυψη.

Γ’ όμιλος

Ρεάλ – Βέρντερ: Καλώς τα παιδιά… αλλά δε φταίνε αυτοί. Οι δημοσιογραφάρες οι δικοί μας φταίνε που έκαναν τους Γερμανούς υπερομάδα επειδή κάναν μια καλή χρονιά. Δεν ξέρουν μου φαίνεται τι εστί Μπερναμπέου και «βασίλισσα». Θα το μάθουν μια και καλή. Αχαστος άσος.

Ολυμπιακός – Λάτσιο: Χωρίς Μπράβο και με ανέτοιμους Γκαλέτι και Τζόρτζεβιτς; Χωρίς κόσμο και επίσημα παιχνίδια στα πόδια; Χωρίς νίκη στο «Τσου Λου» από πρόπερσι; Χα! Ξεκινάμε απ’ το «Χ» κι αν έχει κέφια ο Ρόκι θα καταλήξουμε στο «διπλό». Πλήρωσε μας ξανά μωρή ομαδάρα!

Δ’ όμιλος

Μίλαν – Μπενφίκα: Καλά… εδώ μιλάμε κλέβω εκκλησία. Ασε που λείπει κι ο Πετίτ. Ο Ιντζάγκι θα βάλει στα δίχτυα την μπάλα μαζί με τον Κατσουράνη. Αν το δίνει κανάς Κινέζος πάνω από 1,20 κλείνω από τώρα τραπέζι στον Μακρόπουλο.

Σαχτιόρ – Σέλτικ: Σκωτσέζοι… πφφφ… οι φουκαράδες της Ευρώπης. Και με δεμένα μάτια να παίζει ο Καστίγιο, θα τους κερδίσει μόνος του.

Ε’ όμιλος

Μπαρτσελόνα – Λυών: Παρ’ τον έναν και χτύπα τον άλλον. Η «Μπάρτσα» ξεκίνησε χάλια και η Λυών είναι αποδυναμωμένη. Αλλά -τι τα θες φίλε μου;- όλοι λυγίζουν αργά ή γρήγορα στο «Καμπ Νου». Θα μου βγάλει λίγο την ψυχή ο Ροναλντίνιο αλλά θα με πληρώσει στο τέλος.

Ρέιντζερς – Στουτγάρδη: Ποιος θα σταματήσει τις οβίδες του Μαρικά και του Γκόμεζ, ο Κάρολ; Oh (Roy) Carroll, you are but a fool. Μεγάλη «διπλούρα».

ΣΤ’ όμιλος

Ρόμα – Ντιναμό Κιέβου: Ε ρε γλέντια… Κλειδώστε το ρεεε, θα σας τα πάρω όλα!

Σπόρτινγκ – Μάντσεστερ Γ.: Σάματις θα συγκινηθεί ο Νάνι επειδή θα παίζει εναντίον της πρώην ομάδας του και δε θα μπορεί να τρέξει από τα δάκρυα που θα αυλακώνουν τα μάγουλά του; Ρε άιντε από δω… 2 ημίχρονο, 2 τελικό.

Ζ’ όμιλος

PSV – ΤΣΣΚΑ Μόσχας: Μεταξύ των τυφλών θα θριαμβεύσει ο μονόφθαλμος. Ντάνκο Λάζοβιτς, σε πιστεύω ρε φίλε.

Φενέρμπαχτσε – Ίντερ: «Χ» από δω μέχρι το Αφιόν Καραχισάρ. Οι Τούρκοι θα φωνάζουν, οι Ιταλοί θα αμύνονται με λύσσα και θα παίζουν αντεπιθέσεις και το ματσάκι θα τελειώσει μ’ ένα «χορταστικό» 0-0 (βρήκα και ακριβές σκορ ο θεός!).

Η’ όμιλος

Αρσεναλ – Σεβίλλη: Κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι. Τα δυο «χωνιά» παίζουν μεταξύ τους κι εγώ παίζω το σίγουρο «οβεράκι» και πάω χαλαρά ταμείο.

Σλάβια Πράγας – Στεάουα: Ε όχι να το παίξω κι αυτό, δεν ξεφτιλίζομαι έτσι! Ούτως ή άλλως τους έχω πάρει αρκετά. Ας ρίξω μια ματιά και στα παιχνίδια του ΟΥΕΦΑ…


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/2583.jpg

…και το Τσου-Λου, που είναι η ζωή μας όλη. Δεν χρειαζόμαστε πολλούς αγώνες, ούτε κι άλλο δείγμα γραφής. Ή είμεθα προπονηταί της εξέδρας ή δεν είμαστε. Τι δηλαδή, τζιτζίκια πεταλώνουμε;

1. Η Ρεάλ Μαδρίτης θα έπρεπε να έχει τον Πεσέιρο στον πάγκο. Αυτός δεν είπε «προτιμώ το 4-3 από το 1-0»; Ε, αυτό θα κάνει φέτος η ομάδα. Με Ρούουντ, Ραούλ, Χιγκουαϊν, Ρομπίνιο, Σνάιντερ, Ρόμπεν, ενίοτε όλους μαζί στην ίδια 11άδα, γκολ θα βάζει. Και θα τρώει. Τα πόσα και πόσα είναι το ερώτημα. Αγαπητέ Γκάγκο, σε πιάσανε κορόιδο. Έχεις να τραβήξεις ποοοοολύ κουπί.

2. Λυών; Ποια Λυών μωρέ τώρα; Με Κουπέ τραυματία, Φρεντ δυσκοίλιο, Ζουνίνιο πιο βαρύ κι από φαντάρο σε άδεια απολύσεως, Γκοβού μόνιμα στραβωμένο, Γκρόσο σε παρατεταμένη εβδομάδα προσαρμογής και κάτι πιπίνια στην επίθεση (όχι Μίλαν Μπάρος, δεν εννοούμε εσένα, εσύ απλά δεν υπάρχεις), τα πράγματα είναι μαύρα κι άραχνα. Μαλουντά, Αμπιντάλ, Βιλτόρ, Αλού Ντιαρά, Κασάπα και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις μας κούνησαν μαντήλι για άλλες πολιτείες – αλλά μήπως και τα προηγούμενα χρόνια που ήταν στη θέση τους και έβγαζαν μάτια στους ομίλους, είδαν καμιά προκοπή στη συνέχεια; Όχι, οπότε γεια σου Λυών.

3. Σεβίλλη, είσαι προτεινόμενη. Διότι μας ξεγέλασες ότι είσαι ανίκητη και μπορείς να στάξεις δυο τεμάχια ακόμα και σε ομάδα που παίζει με δυο τερματοφύλακες. Μας κορόιδεψες όμως και εμάς δεν μας αρέσει να μας κοροϊδεύουν. Κατάλαβες; Σύνελθε γρήγορα διότι σε αγαπάμε.

4. Ρομάν Αμπράμοβιτς, ήρθε η ώρα να έρθεις στην Ελλάδα, να τα αγοράσεις όλα και όλους (κι εμάς αν θέλεις, σε πολύ λογική τιμή) και να γουστάρεις κι εσύ κι εμείς. Η φυγή Μουρίνιο (που βαφτίστηκε «παραίτηση») μετά από την εντός έδρας ισοπαλία με τη Ρόζενμποργκ, είναι πιο ελληνική κι από τη φέτα, πιο παραδοσιακή κι από το τσάμικο και πιο γραφική κι από το Ημεροβίγλι. Για τον προπονητή που διάλεξες, δεν έχουμε να πούμε τίποτα. Θα σε κρίνει η ιστορία – και η υστερία.

5. Όσο η γη γυρίζει, οι κωλόγριες της Μίλαν θα την κάνουν τη δουλειά τους, όπως την έμαθαν από μικροί, πριν από 60 χρόνια, που υπέγραψαν το πρώτο τους συμβόλαιο. Εύγε στα περήφανα γηρατειά, που αντί να κοπροσκυλιάζουν στα ΚΑΠΗ Μιλάνου ή στα εμπορικά κέντρα κάνοντας ψώνια, παραδίδουν ακόμα δωρεάν μαθήματα επιτυχίας και διεκπεραίωσης ενός αγώνα, όπως αυτός με τη Μπενφίκα.

6. Ρε Ίντερ, τι θες από τη ζωή μας; Γιατί μας παιδεύεις; Γιατί δεν πας κάπου αλλού να παραστήσεις ότι είσαι ομάδα, στο Κατάρ, στο Νεπάλ, στη Σελήνη, κάπου που δεν θα μας απασχολείς τέλος πάντων; Τι νομίζεις, ψηθήκαμε που έχεις πάρει τα τελευταία χρόνια ένα πρωτάθλημα στα χαρτιά κι άλλο ένα πιο κουτσό κι από την κουτσή – Μαρία; Εσύ, γιατί ψήθηκες ότι έκανες ομάδα; Στον ύπνο σου το είδες; Ασταδιάλα από δω.

7. Τιμή και δόξα στις προβιές και τις γκλίτσες των Ρέιντζερς. Ποτέ άλλοτε η κτηνοτροφία, δεν σημείωσε τόσο περιφανή νίκη επί της γερμανικής βιομηχανίας. Τέτοια ανατροπή είχαμε να δούμε από τις προάλλες, που ανατράπηκε ένα αγροτικό στην Αττική Οδό. Εύγε, mates.


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/2591.jpg

Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/2597.jpg

Η υποδοχή του Γιασικεβίτσιους στο αεροδρόμιο, ας είναι μια καλή αφορμή για να ανταμώνουμε, γνωστοί και φίλοι, μια φορά το μήνα, στο Ελ. Βενιζέλος για να περνάμε καλά. Να θυμόμαστε τα παλιά. Να ανταλλάσσουμε δυο κουβέντες κι ένα «ταπ-ταπ» στην πλάτη. Δεν είναι ανάγκη να είμαστε όλοι οπαδοί μιας ομάδας, του Ολυμπιακού ή του Παναθηναϊκού, ας είμαστε όλοι φίλοι του μεγάλου, του ωραίου, του αληθινού. Όπως τότε, που πήγαμε να υποδεχτούμε τους θριαμβευτές του Euro της Πορτογαλίας ή την επίσημη αγαπημένη (όχι μωρό μου, για την Εθνική μπάσκετ μιλάω, μη τρομάζεις), μετά το χρυσό στο Βελιγράδι και το αργυρό στην Ιαπωνία. Ήμασταν εκεί απ’ όλες τις ομάδες, όπως ήμασταν και στους δρόμους και τις πλατείες, χωρίς οπαδικά κασκόλ. Ή όπως τότε, που υποδεχτήκαμε με ενθουσιασμό τον Σαρμπέλ στο αεροδρόμιο, μετά την εξαιρετική του εμφάνιση στο Ελσίνκι. Τι, δεν πήγατε; Εσείς χάσατε…

Μπορούμε να κάνουμε και το άλλο: να μαζευόμαστε στο αεροδρόμιο επίσης όταν φεύγει κάποιος για άλλη ομάδα. Για να τον ξεπροβοδίσουμε. Ή όταν επιστρέφει από διακοπές, για να δούμε αν πέρασε καλά, αν έβαλε κιλά, αν έσκασε με καμιά διχάλα σαγιονάρα και βερμούδα παραλλαγής. Αν κουβαλάει μαζί κανένα παράνομο αίσθημα, νομίζοντας ότι με το καπέλο και τα γυαλιά που φοράει, θα περάσει απαρατήρητος. Αμ δε… Το άγρυπνο μάτι μας, θα είναι πάντα εκεί. Με βάρδιες έστω, θα είμαστε πάντα εκεί. Ας δώσουμε μερικά παραδείγματα, όπου η παρουσία μας στο Ελ. Βενιζέλος είναι επιβεβλημένη:

- Η επιστροφή Ρομπέρτας Γιαφτόκας στο σπίτι του. Τι θα πει «η Λιθουανία είναι το σπίτι του;» Όπως έχει πει ο Γκυ Ντεμπόρ «πατρίδα μου η γη». Και πατρίδα του Γιαφτόκας, είναι κάθε μέρος όπου εκτιμούν την αξία του και την προσφορά του. Ο Ρομπέρτας θα γυρίσει, ως αντίπαλος πλέον, με τη φανέλα της Ντιναμό Μόσχας. Ας βρούμε έναν τρόπο, ένα προεδρικό διάταγμα, μια απαγόρευση εξόδου, μια επιστράτευση, μια αφαίρεση διαβατηρίου, για να τον κρατήσουμε για πάντα κοντά μας. Κορώνα στο κεφάλι μας. Το άγαλμα του Κολοκοτρώνη άλλωστε στη Σταδίου, φαντάζει πλέον τόσο παλιακό…

- Η επίσκεψη Λάρα Γκαρσία Ντάνι στον τόπο που λατρεύτηκε. Όσο κανείς άλλος. Όπως του άξιζε. Ο «ματαντόρ» ήρθε, νίκησε και απήλθε. Ήρθε με μπλούζα, η οποία είχε στάμπα μια φουντιά, διότι είναι εθιστικός σαν ναρκωτικό. Πλάνος, σαν άγρια κατάχρηση. Και φονικός, σαν overdose. Δεν έχει σημασία αν παίζει στη 15η κατηγορία της Ισπανίας, για να ξεμουδιάζει. Ούτε έχει σημασία ότι δεν επέλεξε ένα ελληνικό νησί για ταξίδι του μέλιτος. Σημασία έχει μόνο να ξανάρθει. Έστω και για λίγο, τράνζιτ για μια άλλη πτήση. Εμείς θα είμαστε εκεί. Έτσι δεν είναι;

- Δανεικά, τα πάντα είναι δανεικά Φέλιξ Μπόρχα. Και η Μάιντς, η ομάδα που παίζεις δανεικός από τον Ολυμπιακό, δεν θα ενεργοποιήσει στο τέλος της σεζόν την οψιόν αγοράς. Όχι επειδή θα έχεις βάλει λιγότερα γκολ κι από την περσινή χρονιά με τη φανέλα του Θρύλου, αλλά επειδή κανείς δεν έχει δικαίωμα να κρατάει μια μάνα μακριά από τα παιδιά της. Εσύ είσαι η μάνα Φέλιξ – τι μάνα δηλαδή, μανούλα! – κι εμείς τα παιδιά σου. Όταν πρωτοήρθες στο Ελ. Βενιζέλος, τα αντανακλαστικά μας δεν λειτούργησαν. Δεν σε σηκώσαμε στους ώμους. Δεν ανάψαμε καπνογόνα στην αίθουσα αφίξεων. Δεν καταλάβαμε ότι είσαι πολύ ανώτερος του DutyFree, κάτι σαν BeautyFree. Ζητούμε συγνώμη. Θα επανορθώσουμε άμεσα. Φτάνει να γυρίσεις, στον πόνο μην πεθάνωωω…

- Φαμπρίτσιο Κολοτσίνι, έλα στο λαό σου. Δεν ήρθες όταν σε περιμέναμε, όπως ο Μουσουλμάνος το Ραμαζάνι, για να ξεπλύνουμε κι εμείς τις (αμυντικές) αμαρτίες μας. Διαβάσαμε όμως στο έγκριτο πρωτοσέλιδο της «Γάτας» ότι ετοιμάζεσαι να έρθεις από τα μέρη μας, για βεγγέρα διαρκείας. Αρμένικη βίζιτα. Μεταγραφή που θα σπάσει ταμεία και θα τσακίσει κόκαλα. Δεν ανέχεσαι κι εσύ, όπως κι εμείς, να βλέπεις τον Ραούλ Μπράβο να βγάζει το τίμιο ψωμί του στο κέντρο άμυνας του Ολυμπιακού, μόνο και μόνο επειδή δεν υπάρχει άλλος να παίξει εκεί. Δεν μπορείς να πιστέψεις ότι η 11άδα της ομάδας ξεκινάει από το Ντιντιέ Ντομί, όπως δεν το πιστεύει καλά – καλά ούτε ο ίδιος. Θέλεις να έρθεις. Θέλουμε να έρθεις. Τι μπορεί να πάει στραβά, εκτός του να αναλάβει ο Πασαρέλα προπονητής της ομάδας και να απαιτήσει να είναι όλοι κουρεμένοι προβλεπόμενα (είναι ικανός να ζητήσει ακόμα κι από τον «Τζόλε» να φυτέψει μαλλιά, για να υπάρχει ομοιομορφία…)

Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/2605.jpg

• Are you Σίριο(υς);

Γιατί, επιτέλους, δεν βγαίνει κάποιος να πει την αλήθεια; Μπορεί ο Σίριο να μην ακούμπησε την μπάλα περνώντας από πάνω της, αλλά το έκανε γι’ αυτόν ο «στρατηγός Ανεμος» (© byByronP.), άρα το γκολ είναι απολύτως σύννομο. Τι έχετε να πείτε τώρα ανθυποδημοσιογραφίσκοι της δεκάρας που το μόνο που ξέρετε να κάνετε είναι ανέξοδη κριτική; Μη χύσετε άλλη φορά το μελάνι από τις στρατευμένες πένες σας πάνω στα αθώα θύματα της σταλινικής σας προπαγάνδας.
Εκδοχή β: «Βλαξ είναι αυτός που κάνει τη βλακεία. Επικίνδυνος βλαξ είναι αυτός που την υπερασπίζεται κιόλας» (Ανωνύμου του Έλληνος).

• Για όλα φταίει το γκαζόν (Gazonmaudit)

Και λίγα είπε ο Τάκης… με το ρυθμό που ψήλωνε το χορτάρι, λίγο ακόμα να είχε το ματς και ο Λούα Λούα θα έβγαζε τη ματσέτα από την κάλτσα για ν’ ανοίξει δρόμο προς την περιοχή του Αρη.

• Ο Ίσμαελ Μπλάνκο είναι cult

Αυτή τη φορά η μάσκα δεν βγήκε από την ιδρωμένη κάλτσα. Ο «αρχιμπόμπερ» όμως είχε άλλο όπλο στη φαρέτρα του: μια «δήλωση» που καμία σχέση δεν είχε αυτή τη φορά με τον Ζορρό - όπως αφελώς βιάστηκαν να κρίνουν οι περισσότεροι. Στην πραγματικότητα ο «Ίσμα» απέτισε φόρο τιμής στον Βίνσεντ Βέγκα του PulpFiction (Τζον Τραβόλτα), αναπαριστώντας την κίνηση που έκανε ως παρτενέρ της Ούμα Θέρμαν στη σκηνή με το διαγωνισμό χορού.

• «Να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος»

Όταν στα 34 σου έχεις κάνει 25 παγκόσμια ρεκόρ και έχεις βγει επανειλημμένα νικητής στην αναμέτρηση σου με το ταρτάν, την άσφαλτο και το χώμα, θεωρητικά παύεις να έχεις κίνητρο για να αγωνίζεσαι και αρχίζεις να σκέφτεσαι την αθλητική σου «δύση». Ο Χαιλέ Γκεμπρεσελασιέ –κόντρα στο ρεύμα- «κατέβασε» κατά 29’’ το παγκόσμιο ρεκόρ στον μαραθώνιο, αποδεικνύοντας για μία ακόμη φορά ότι «το όριο σε μια απόσταση το θέτει πάντα αυτός που πασχίζει να το ξεπεράσει».

• You ‘re going down, fool

Τελικά ο διαιτητής στο Ολιβέιρα-Μπακαγιόκο τον κατακύρωσε τον αγώνα στον Πορτογάλο ή ακόμα; Αντε, γιατί περιμένουμε με αγωνία τον τελικό με τον Λένοξ Λιούις για να δούμε ποιος θα πάρει τη ζώνη στο middleweight.

• Όλη η Μαδρίτη ατέλειωτη παράγκα

Με έξι δοκάρια των αντιπάλων της σε δύο ματς, ένα πέτσινο πέναλτι κι ένα νικητήριο γκολ-οφσάιντ, ακόμα κι η Αλμερία κερδίζει άνετα την Πριμέρα Ντιβιζιόν.

• Επιστρέψτε την κούπα στον νόμιμο κάτοχό της

Ποιοι είναι αυτοί οι απίθανοι Αργεντινοί LosDogos που τόλμησαν να κερδίσουν 1-0 τους Αγγλους Stonewall, στον τελικό του 10ου Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Gay Ποδοσφαίρου; Είναι σα να διοργανώνεται διαγωνισμός τυλίγματος διπλόπιτου στη Λιβαδειά και να κερδίζουν οι Κινέζοι.

• Έξω πάμε καλά

Ναι σας λέω! Γκρόιτερ Φιρτ – Ιένα = 2-2. Τα γκολ των φιλοξενούμενων σημείωσαν οι «Μπίδης» και Τόργκελε. Την Παρασκευή είχε σκοράρει κι ο Μπόρχα. Πείτε μου γιατρέ μου, είναι η «τσβάιτε λίγκα» στραβή ή εγώ στραβά αρμενίζω;

• Εν τούτω (τανγκα)νίκα

Η Μποταφόγκο ταξίδεψε στο Μπουένος Αϊρες για τον τελικό του CopaSudamericana, έχοντας κερδίσει με 1-0 στο πρώτο παιχνίδι. Μέχρι το 70’ προηγούνταν 1-2, αλλά στα τελευταία 20’ δέχτηκε τρία γκολ, χάνοντας έτσι και τον τίτλο. Κατά την επιστροφή της ομάδας, περίπου 100 φίλαθλοι περίμεναν τους παίκτες στο αεροδρόμιο και μόλις τους είδαν άρχισαν να τους βρίζουν και να τους πετάνε γυναικεία εσώρουχα και ποπ-κορν. Τέχνη, λαός, πολιτισμός.

• Είμαστε μαζί σας

Στον αγώνα του Σαββάτου με την Φιορεντίνα οι παίκτες της Λιβόρνο είχαν δεμένες στο μπράτσο τους κόκκινες κορδέλες, ως ένδειξη συμπαράστασης στο δοκιμαζόμενο λαό της Μιανμάρ (πρώην Βιρμανία), ο οποίος παρακολουθεί τις τελευταίες ημέρες την στρατιωτική χούντα (που έχει πάρει τα ηνία της χώρας από το 1989) να σκοτώνει εν ψυχρώ πολίτες, με αφορμή διαδηλώσεις βουδιστών μοναχών ενάντια στην απόφαση της κυβέρνησης για διπλασιασμό της τιμής του πετρελαίου.

• Big in Japan

Από τη στιγμή που ο Λιούις Χάμιλτον δάμασε (και) τον κατακλυσμό στην πίστα Φούτζι και τερμάτισε πρώτος, δικαίως θα είναι ο φετινός παγκόσμιος πρωταθλητής. Και δικαίως θα δωρίσει στον Αλόνσο το «Slipperywhenwet» των BonJovi, για να θυμάται πότε πρέπει να γκαζώνει και πότε να φρενάρει. Rock on!





Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/2614.jpg

Η ιστορία των ελληνικών ομάδων στην Ευρώπη, γράφτηκε με χρυσά γράμματα. Μόνο που η ιστορία, ακόμα κι αν γράφτηκε με MontBlanc, μέσα στη χλίδα, δεν έχει ταλέντο στο γράψιμο. Δεν έχει φαντασία. Δεν ικανοποιεί τις ποδοσφαιρικές μας ίντριγκες και τις ανάγκες μας για επικές ανατροπές και ελληνικούς θριάμβους, τύπου Θερμοπύλες, Πίνδος, Σαλαμίνα κλπ. Θέλουμε προκρίσεις, αλλά θέλουμε και σασπένς. Θέλουμε επιτυχίες, αλλά να έρχονται όταν πια θα έχουμε φάει μέχρι και τα νύχια των ποδιών μας. Θέλουμε ομίλους, αλλά τους θέλουμε με αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα. Αφήνουμε έξω τον Παναθηναϊκό, ο οποίος ως κλασσικός κομπλεξικός καθάρισε και τα δυο ευρωπαϊκά παιχνίδια και εστιάζουμε στους υπόλοιπους. Κάπως έτσι το θέλαμε το έργο:

- Βέρντερ - Ολυμπιακός
Ο Ολυμπιακός προηγείται με 1-2 και κλείνεται στο καβούκι του, έτοιμος για ένα σίκουελ του έργου «τρώω γκολ στο 89’, αχ και πόσο κοντά έφτασα πάλι». Ο Ντιέγκο ξεμαρκάρεται με ένα σκριν του Μερτεζάκερ κι ένα πικ – εν- ρολ του Νάλντο και κάνει το 2-2, λίγο πριν αρχίσει ο χρόνος των καθυστερήσεων. Ο Θεός όμως, φοράει τσαρούχια και φουστανέλα. Ο τίμιος Τάσος Πάντος, πιο τίμιος καθώς είναι κι από το Τίμιο Ξύλο, στις καθυστερήσεις των καθυστερήσεων (ω! καθυστερήσεις), με ταχύτητα Ασάφα Πάουελ και πνευμόνια Χαϊλέ Γκερμπεσελασιέ, κάνει χωνί την αριστερή πτέρυγα των Γερμανών και με σκαφτό πλασέ εκθέτει τον καραφλό τιμωρό που έτυχε να κάθεται στο τέρμα της Βέρντερ, την ίδια στιγμή που ο Σάββας Θεοδωρίδης τηλεφωνεί στον Ίβιτς και απαιτεί το κεφάλι του Λεμονή σε εμαγιέ δίσκο, ως νέα Σαλώμη. DearSalomi, η κλήση σας προωθείται.

* Σαραγόσα - Άρης
Ολιβέιρα και Γκαρσία, έχουν πετύχει τα δυο γκολ που χρειάζεται η Σαραγόσα για να προκριθεί (Χαβίτο και γκολ δεν υπάρχουν στο σενάριο) και αλλάζουν πασούλες μέσα στα «όλε – όλε» των Ισπανών οπαδών και τα καντήλια των Αρειανών, μέχρι να λάβει τέλος η σεμνή τελετή. Είμαστε περίπου στο 90’, όταν ο Κόκε κερδίζει έξυπνα το κόρνερ, κάνοντας καραμπόλα στα γελοία κοτσίδια του Ντ’ Αλεσάντρο. Ο Κολοσσός Νεμπεγλέρας, με μάτι (και κρανίο) που γυαλίζει, ανεβαίνει με ελαφρύ τριποδισμό στην ισπανική περιοχή και ως νέος Σοτομαγιόρ σηκώνεται 240 εκατοστά από το έδαφος, πάνω από τα χέρια του σίγουρου Θέσαρ που πάει νωχελικά να μπλοκάρει τη μπάλα και πιάνει τον ταύρο από τα κέρατα με καρφωτή κεφαλιά. Ο δε ταύρος, μη σας πούμε καλύτερα τι ακριβώς πιάνει. Me gustas Nebegleras, me gustas tu.

* Μπλακμπερν - Λάρισα
Η καταιγίδα του δεύτερου ημιχρόνου, θυμίζει την ταινία με τον καπετάν – Κλούνεϊ (και τον Μαρκ Γουόλμπεργκ σε ρόλο μούτσου) και οι γηπεδούχοι, με Σάντα Κρουζ και Μακ Κάρθι, έχουν φτάσει στο 3-1. Λίγο πριν τη λήξη, ο γνωστός τεχνίτης Ρόμπι Σάβατζ, με μια αέρινη ντρίπλα αποφεύγει 6 αμυντικούς της Λάρισας και με ένα περίτεχνο σπάσιμο της μέσης, αναγκάζει τον Κοτσώλη να τον ανατρέψει. Πέναλτι και αποβολή για την ΑΕΛ, που δεν έχει άλλη αλλαγή. Ο πολύπειρος Ηλίας Κώτσιος, αναλαμβάνει τη βαριά ευθύνη να υπερασπιστεί τα γκολπόστ. «Δεν θέλω γάντια», ακούγεται να λέει, «αυτά είναι για Τιτίκες». Κοιτάει τον Ρόκε Σάντα Κρουζ στα μάτια, σαν να θέλει να τον υπνωτίσει. Ο πρώην παίκτης της Μπάγερν, με τη σιγουριά αποτυπωμένη στα υγρά, εκφραστικά, μπιρμπιλωτά του μάτια, παίρνει λίγα μέτρα φόρα και στέλνει τη μπάλα προς το αριστερό παραθυράκι. Ο Ηλίας ουρλιάζει «noway, Hose» και απογειώνεται με ρεφλέξ νηστικής γάτας που είδε Whiskas. Απόκρουση. Σφύριγμα λήξης. Τέλος. Πελάτες.

* Σάλτσμπουργκ - ΑΕΚ
Ο Μπλάνκο δεν έχει καταφέρει να αποσοβήσει το 3-0 και η ΑΕΚ είναι με την πλάτη στον τοίχο. Ο Τραπατόνι, ζώντας το παιχνίδι πιο έντονα από ποτέ, σφυρίζει πλέον και με τα δάχτυλα των ποδιών, δίνοντας το ένα RedBull πίσω από το άλλο στους παίκτες του, σε κάθε διακοπή, γιατί το RedBull δίνει φτεράάάάάά. Όμως ο Ισμαέλ δεν έχει πει την τελευταία του λέξη – εδώ δεν έχει πει καν την πρώτη του στο παιχνίδι – και με ένα εκπληκτικό σόλο για βιολοντσέλο, σαντούρι και δυο μελόντικες, κάνει το 3-1 στο 91’. Σκίζει τη φανέλα του και αποκαλύπτει τη στολή του Σούπερμαν που φοράει από κάτω, φιλάει τη Λόις Λέιν που είναι στη φυσούνα και χάνεται για πάντα στον Αυστριακό ουρανό. Την άλλη φορά, ας φροντίζατε να είχατε κρυπτονίτη. Ή έστω ένα kryptonite, απ’ αυτά που δένουν τις μηχανές.

* Πανιώνιος - Σοσό
Στις καθυστερήσεις η Σοσό κάνει το 0-2 και το ματς οδηγείται στην παράταση. Η πίεση των Γάλλων είναι αφόρητη και ο Λίνεν, με γραμμή «Μαζινό» προσπαθεί να φτάσει το παιχνίδι στα πέναλτι, ελπίζοντας ότι εκεί με λίγο οξυγόνο, ενέσεις καφεΐνης και ορό, θα βρεθούν πέντε παίκτες που να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους και να εκτελέσουν τα πέναλτι. Ένας φίλος από τα παλιά όμως εμφανίζεται ως από μηχανής θεός, διότι οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται. Κι ο Μάριο Μπρέσκα είναι και φίλος και δύσκολος. Μπορεί να έφυγε, αλλά θα είναι πάντα εδώ. Περνάει στο 118’, διεμβολιστής και χαρισματικός, με θεληματικά προγούλια και δασύτριχη μπάκα, όπως ακριβώς τον γνωρίσαμε και τον λατρέψαμε. «Σοσονάκια, θα σας σκίσω» ακούγεται να λέει τη στιγμή που παίρνει τη θέση του Κουμορτζί, ο οποίος ετοιμάζεται να πάει στα αποδυτήρια και να αυτομαστιγωθεί 200 φορές για το λάθος που έκανε στο πρώτο γκολ. Σπριντ, σύγκλιση στον άξονα, δυνατό συρτό σουτ, αριστερό δοκάρι, δεξί δοκάρι, οριζόντιο δοκάρι και μέσα. Ατουταλέρ.



Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

• Γλεντοκόπι

Το να φωνάζουν οι οπαδοί του Αστέρα Τρίπολης στους παίκτες του Παναθηναϊκού «ένα μπουρδέλο είσαστε» μετά το 1-0 είναι πιο σουρεαλίστικο κι από το να φιλήσει με πάθος ο Χοσού ο Σαριέγκι το στέμμα που βρίσκεται στην κορυφή του θυρεού που κοσμεί τη σημαία της Ισπανίας.

• Έβγαλε τη… σπάθα

You can’t teach an old dog new tricks. Μετά την αποβολή του από τον πάγκο του Εργοτέλη στο 81’ για διαμαρτυρία και την εντολή του 4ου διαιτητή Ηλία Σπάθα να κατευθυνθεί προς την εξέδρα, ο Νίκος Καραγεωργίου στη συνέντευξη Τύπου σύγκρινε μήλα με αχλάδια και αποφάνθηκε: «Προφανώς το παιδί έκανε το καθήκον του, όπως κι ο πατέρας του» (ο Νίκος Μαστοράκης πατάει ένα κουμπί στο mastercontrol και ακούγονται γέλια «κονσέρβα». Cut).

• Ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι

Για την ομολογία της Μάριον Τζόουνς και τα συνεπακόλουθα οφέλη (;) που ίσως προκύψουν για την Κατερίνα Θάνου, τα λέει όλα με λίγες λέξεις στο blog του ο OldBoy: «Απλά, Κατερίνα, από τη Μάριον έχει πλέον φύγει ένα βάρος, ένα άγος που εσύ ακόμα κουβαλάς. Ντροπή δεν είναι η ομολογία, Κατερίνα. Όλοι το ξέρουμε. Ντροπή είναι η σιωπή. Αλλά πάλι είναι και τα λεφτά στη μέση, η αφαίρεση των μεταλλίων, τα πριμ, το στράτευμα. Με τους όρους που βρήκες έπαιξες, Κατερίνα. Αλλά αν δε γίνεις θύμα, όσο παραμένεις θύτης, όσο σιωπάς, μην περιμένεις συμπάθεια».

• Βουτιά από ψηλά σε μολυβένια θάλασσα

Και τώρα φίλες και φίλοι θα παρακολουθήσουμε την προσπάθεια του 25χρονου αμυντικού μέσου του Λεβαδειακού Γερό Ντιά από τον βατήρα των 10 μέτρων, με βαθμό δυσκολίας 7,6. Μαζί μας, για να βοηθήσει στο σχολιασμό, είναι ο Ζούλιο Σέζαρ. Ζούλιο, ο λόγος σε σένα…

• Παντού υπάρχει ένας Πάντος

Κι εκεί που προβληματιζόμασταν για το γεγονός ότι ο πολυσύνθετος ακραίος αμυντικός του Ολυμπιακού έχει «πατήσει» τα 31 και διάδοχός του δεν έχει βρεθεί ακόμα, ιδού το μέγα –καλά φυλαγμένο μέχρι σήμερα- μυστικό! Υπάρχει και στην ομάδα Νέων του ΟΣΦΠ Πάντος, και μάλιστα αγωνίστηκε πρόσφατα εναντίον των Νεων του Απόλλωνα Καλαμαριάς για 15’, παίρνοντας στο 75’ τη θέση του Ματσούκα. Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου, the dynasty goes on!

• Διάλογοι επιπέδου

-Θα τη δώσεις ποτέ την π… την μπάλα ή τσάμπα τρέχω; Ούτε στον Ερυθρό Αστέρα δε με ξεφτίλιζαν έτσι.
-Εμείς έτσι παίζουμε στο Κονγκό από μικροί. Κι άμα γουστάρεις. Άμα δε γουστάρεις τρέχα να με πιάσεις για να με δείρεις.
-Καλά, άστο. Θα την πω στον Λεντέσμα, που είναι ακόμα «ψαρωμένος» και με σέβεται.

• Αποκαλυπτήρια της νέας Ferrari στη Βουλιαγμένη

Ο Λάμπρος Χούτος βρέθηκε στις κερκίδες του γηπέδου της Βουλιαγμένης στο παιχνίδι Βουλιαγμένη – Άμυνα 3-1, για να δει από κοντά τον 16χρονο αδερφό του Αλέξανδρο να αγωνίζεται στην επίθεση των γηπεδούχων. Αυτό μόνο, τίποτα άλλο. Τέλος.

• Πληρωμένη απάντηση (ξανά)

Μάιντς – Άουε 4-1, με δύο γκολ του Φέλιξ Μπόρχα, που είδε την ομάδα του με τη νίκη αυτή να σκαρφαλώνει στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας. Άφες αυτοίς (διοίκηση ΟΣΦΠ, εχθρούς του καλού ποδοσφαίρου), κόμπρα, ου γαρ οίδαν τι ποίησαν το καλοκαίρι. Του χρόνου θα επιστρέψεις στο λιμάνι θριαμβευτής κι αυτοί που φέτος σε λοιδόρησαν θα σε κουβαλάνε πάνω στην ασπίδα, ραίνοντάς σε με ροδοπέταλα.

• The incredible Hulk

Ο Ζερμέιν Ντεφόε «σχόλασε» πριν λίγο καιρό την 23χρονη φίλη του Ρέιτσελ Κάμερον κι αυτή βρήκε την ευκαιρία να «κελαηδήσει» στις εφημερίδες. Ανάμεσα στα υπόλοιπα λοιπόν, μας πληροφόρησε ότι ο 25χρονος επιθετικός της Τότεναμ αποκαλούσε το μόριό του «Hulk». Πόσο τελειωμένος είσαι ρε man…

• Τα 7 γκολ του Αφόνσο Άλβες κόντρα στη Χέρακλες

Ούτε σε επτάφυλλη πόκα με τη ντάμα μπαστούνι μπαλαντέρ (amateur εκδοχή της κλασικής πόκας, που παίζαμε στο γυμνάσιο) δεν γίνονται αυτά…

• Λιούις, μην κάνεις τον Κινέζο

Ο «αλάνθαστος», ο «υπολογιστής οδηγός, συνεχιστής της λατρείας για την ακρίβεια που του κληροδότησαν ο Σέννα και ο Σουμάχερ» γκάζωσε λίγο παραπάνω στον παράδρομο για τα πιτς και κόλλησε στην αμμοπαγίδα, κρατώντας το ενδιαφέρον για το πρωτάθλημα αμείωτο; Μμμ, μου μυρίζει θαύμα γεύση!



Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/2626.jpg

Αφού φτάσαμε επιτέλους σ’ αυτό το σημείο αθλητικού πολιτισμού, να λύνουμε τις διαφορές μας στις δικαστικές αίθουσες αντί να κάνουμε δυο τηλέφωνα και να τελειώνει το ζήτημα, αφού τα «εν οίκω» γίνονται «εν Δήμω» τόσο απλά, αφού το «Κράμερ εναντίον Κράμερ» μπήκε στη ζωή μας με τη διαμάχη ΠΑΕ Παναθηναϊκός vs Ερασιτέχνης, αφού το ζητήσαμε, θα το έχουμε. Τέρμα οι στείρες αντιπαραθέσεις και τα άτυπα debate στα ραδιόφωνα. Τέλος τα «είπα-ξείπα» και τα «πάμε για έναν καφέ να τα βρούμε». Τα «νερό κι αλάτι, πάλι φίλοι θα είμαστε». Αυτά που ξέρατε, να τα ξεχάσετε. Οι διαφορές θα λυθούν πλέον στα δικαστήρια. Δεν θα ξαναμιλήσουμε, από δω και πέρα θα μιλήσουν οι δικηγόροι μας:

- Σάντορ Τόργκελε vs Γκολ
Δεν τα έχουν βρει εδώ και τόσα χρόνια, παρά το γεγονός ότι βγήκαν για φαγητό δεκάδες φορές κι ο Σάντορ χρησιμοποίησε θεμιτά κι αθέμιτα μέσα για να το σαγηνεύσει. Το φλερτάρισε, το χόρεψε μπλουζ, το μέθυσε, του αφηγήθηκε σπουδαίες ποδοσφαιρικές μαγυάρικες ιστορίες, του έδειξε βίντεο τον Λάγιος Ντέταρι και τον Πούσκας. Τζίφος. Το γκολ ήταν, είναι και παραμένει ανένδοτο. Όσες μεταγραφές κι αν έχει κάνει ο Σάντορ τα τελευταία χρόνια, δεν το συναντά πουθενά. Δεν συνυπάρχουν. Όπου πάει εκείνος, φεύγει το γκολ. Η λύση θα δοθεί πλέον στο δικαστήριο. Στο εδώλιο θα καθίσει το γκολ, για εγκατάλειψη εστίας. Ντροπή του.

- Σοφοκλής vs Ζυγαριά
Μια ιστορία γεμάτη πάθος, σουβλάκια, μίνι-μπαρ, σοκολάτες και πίτες. Η ζυγαριά, άγρυπνος φρουρός, έστεκε πάντα στο κατώφλι της πόρτας, σαν κακιά πεθερά. «Τι ώρα είναι αυτή που γύρισες; Πάλι έτρωγες; Δεν είπαμε να προσέχεις τη διατροφή σου; Πώς θα πάς στην προπόνηση αύριο; Πότε θα βάλεις μυαλό; Έλα εδώ να σε ζυγίσω!» Η ίδια ιστορία ξανά και ξανά. Η ίδια αμείλικτη ετυμηγορία. Τα ίδια παραπανίσια κιλά. «Μου έχεις αυτώσει τη ζωή, παλιολινάτσα ζυγαριά, θέλω να φύγεις από το σπίτι και να μην ξαναγυρίσεις. Κι επειδή θα χωρίσουμε, θα πάρεις μαζί και τη μισή μου περιουσία. Άρα, 90-τόσα κιλά». – «Δεν πάω πουθενά, αλλά κι αν φύγω, δεν παίρνω μαζί ούτε γραμμάριο». Τι θα γίνει σ’ αυτό το συναρπαστικό δικαστικό δράμα; Η συνέχεια στα έδρανα.

- Μουρίνιο vs Του Καθρέφτη Του
«Καθρέφτη – καθρεφτάκι μου, ποιος είναι ο καλύτερος προπονητής όλων των εποχών»; - «Εσύ, ω Ζοζέ!» - «Και ποιος δεν έχει χάσει ποτέ αγώνα στην Πρέμιερ εντός έδρας;» - «Ξανά εσύ, τρισμέγιστε Ζοζέ!» - «Μάλιστα. Και ποιος έφυγε άδικα, αναίτια, απροειδοποίητα από τον πάγκο της Τσέλσι, πήγε σαν το σκυλί στ’ αμπέλι;» - «Και πάλι εσύ, πολυχρονεμένε Ζοζέ!» - «Καλά τα λες. Για πες μου και κάτι άλλο: ποιος φοράει τις πιο ωραίες καπαρντίνες, κάνει τις πιο μεστές δηλώσεις, πανηγυρίζει πιο εκφραστικά απ’ όλους και λατρεύουν όλοι οι δημοσιογράφοι του κόσμου;» - «Κοίτα, Ζοζέ, εσύ είσαι πάλι, αλλά άρχισες να το κουράζεις!» - «Ναι, κάτι ακόμα. Ποιος θα σκίσει χασέδες στην επόμενη ομάδα που θα έχει την τύχη να τον χρυσοπληρώσει και θα της κάνει τη χάρη να την αναλάβει; Ε;»… Σιωπή. Ο καθρέφτης αποφάσισε να μην του ξαναμιλήσει. – «Εεεεεε; Δεν μιλάς, μικρέ μου καθρέφτη; Θα σε έσπαγα, αλλά είναι 7 χρόνια γρουσουζιά, αν ήσουν ο καθρέφτης του Ρομάν θα σε είχα κάνει χίλια κομμάτια. Λέγε, μη σε στείλω στο κελάρι». Παρατεταμένη σιωπή. Ο καθρέφτης έχει σφαλίσει τα χείλη του. Ο Ζοζέ του κάνει μήνυση. Ο καθρέφτης θα σπάσει τη σιωπή του στο δικαστήριο: Youwantthetruth? Youcan’thandlethetruth!

- Λιονέλ Μέσι vs Ροναλντίνιο
Το παρόν και μέλλον μαζί, κόντρα στο παρελθόν και παρόν μαζί. Το καινούργιο, απέναντι στο παλιό. Το νέο, εντυπωσιακό μοντέλο με τις άπειρες καινοτομίες και τα ανθρακονήματα ακόμα και στο τασάκι του συνοδηγού, απέναντι στο μονοθέσιο που έχει κατακτήσει τα πάντα, αλλά έχει σταματήσει να εξελίσσεται και κοντεύει να γίνει κλασσικό. Η ποντικοχαίτη, απέναντι στην τρελοκοτσιδού. Το αριστερό πόδι απέναντι στο δεξί. Η Αργεντινή κόντρα στη Βραζιλία. Ο νέος επίσημος αγαπημένος, απέναντι στον ως τώρα επίσημο αγαπημένο. Το καλό παιδί, απέναντι στον άσωτο υιό, που «το έχει ρίξει στα ξύδια και τα ξενύχτια». Ο «θέλω-να-ξεπεράσω-τον-Μαραντόνα» κόντρα στον «ποιος-Πελέ;-θέλω-δέκα-Πελέδες-για-κολατσό». Το Δικαστήριο Θεάματος, έχει δύσκολο έργο, μια που η στρογγυλή θεά, θα είναι μάρτυρας υπεράσπισης και των δυο.


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

11 (week 4)


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

ΓΙΑΚΟΥ-ΜΑΤΟΙ, ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ, ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ


Μπορεί κάποιοι να νομίζουν ότι η νίκη της Εθνικής στην Τουρκία ήταν ικανή να σταματήσει τους «επαγγελματίες επικριτές της» από το να κάνουν δηλώσεις, αλλά έκαναν λάθος. Διότι ο Γεράσιμος Γιακουμάτος και όλοι οι Γιακουμάτοι του κόσμου τούτου, επίτηδες δεν την έπεσαν στην Εθνική Ελπίδων και το Νίκο Νιόμπλια για το εξευτελιστικό 2-2 με τους Ιταλούς στη Λεωφόρο: φύλαγαν δυνάμεις, σάλιο και έμπνευση για το Αλί Σαμι Γιέν. Τι θα πει «ναι, αλλά κερδίσαμε;» Τι θα πει «προκριθήκαμε δυο αγώνες πριν το φινάλε;» Αυτές οι ασήμαντες λεπτομέρειες δεν έχουν καμία σημασία. Εξασφαλίσαμε σε παγκόσμια αποκλειστικότητα τις Γιακουμάτειες δηλώσεις που δεν θα βρείτε πουθενά αλλού και την κριτική σε παίκτες και προπονητή:

Κώστας Χαλκιάς
«Μα είναι μαλλί αυτό για Έλληνα ποδοσφαιριστή και δυο μέτρα παλικάρι; Έτσι προάγουμε το μεγαλείο του ελληνισμού στα πέρατα της γης; Τι θα έλεγαν αν φτάναμε στην Κόκκινη Μηλιά και τον έβλεπαν μ’ αυτή την κόμμωση; Θα έβαζαν τα γέλια! Για γέλια ήταν και η αντίδρασή του στο φινάλε, με το δοκάρι, ευτυχώς που ήμασταν κωλόφαρδοι, διότι από τερματζή ήμαστε άστα να πάνε. Μα, με τέτοιο μαλλί;»

Γιούρκας Σεϊταρίδης
«Καταρχάς το “Γιούρκας” δεν μου αρέσει καθόλου. Τι θα πει “Γιούρκας”; Έχει ένα υπέροχο ελληνικότατο όνομα, “Γεώργιος”, όπως του Καραϊσκάκη – ακούσατε ποτέ να φωνάζουν τον Καραϊσκάκη “Γιούρκα”; Και το γράφει και στη φανέλα, σαν να ντρέπεται, αντί να γράφει “Σεϊταρίδης”, που καταδεικνύει μια καταγωγή από τον Πόντο. Ντρέπεται για την καταγωγή του ο κύριος Σεϊταρίδης, ή φοβάται μην τον μπερδεύουν με τον ηθοποιό, τον Γιώργη τον Σεϊταρίδη, που παίζει στις «Γοργόνες» με τη Σακκά; Α, και το άλλο: με τόσα λεφτά που παίρνεις στην Ισπανία, κύριε “Giourkas”, απαιτούμε να παίζεις καλύτερα. Γκέγκε;»

Βασίλης Τοροσίδης
«Πώς παίζει ρε παιδιά αριστερό μπακ ένας δεξιοπόδαρος παίκτης; Έξαλλο με έχει κάνει που δε μπορεί να βγάλει μια μπαλιά με το αριστερό. Τι με νοιάζει εμένα που τον βάζει ο Ρεχάγκελ αριστερά; Στόμα δεν έχει ο Τοροσίδης να πει “κόουτς, μη με βάζεις αριστερά, δεν μπορώ;” Άσε, και για το Ρεχάγκελ έχω ράμματα για τη γούνα του παρακάτω. Μήπως ο κύριος Τοροσίδης είναι αριστερών πεποιθήσεων και παίζει αριστερά, καίτοι δεξιοπόδαρος; Μήπως ψηφίζει και ΣΥΡΙΖΑ;»

Τραϊανός Δέλλας
«Σε φάγανε ρε Κολοσσέ τα ξενύχτια και τα μπουζούκια, γι’ αυτό σέρνεσαι κι από “Κολοσσός” σκέτο, έχεις καταντήσει “Κολοσσός των Πανεριών”. Ήταν εμφάνιση αυτή που έκανες; Δέκα ευκαιρίες μας κάνανε οι Τούρκοι από δικά σου λάθη. Τι θα πει ρε παιδιά “μα κάνανε δυο ευκαιρίες όλες κι όλες”; Τυφλό πάτε να με βγάλετε; Πηγή κινδύνων ήταν ο Δέλλας».

Σωτήρης Κυργιάκος
«Αν δεν μπορεί το “Αλάνι”, να πάει στις πασαρέλες και τον Γιώργη τον Αρμάνι. Μη μας ταλαιπωρεί άλλο. Όλο κοτσίδες, λαστιχάκια, φρου-φρου κι αρώματα κι ούτε ένα γκολ. Μόνο με την ομάδα του ξέρει να τα βάζει δυο-δυο. Τι σκατά επιθετικός είναι που δεν σκοράρει; Τι; Δεν είναι επιθετικός; Τέλος πάντων και το “Sotis” κομμένα, εκτός αν είναι ο Βολάνης».

Παρασκευάς Άντζας
«Θα μου πει κάποιος που έπαιζε; Μια κεντρικός αμυντικός και μια αμυντικό χαφ τον έβλεπα, πελαγοδρομούσε και κουτούλαγε δεξιά κι αριστερά. Και τι με νοιάζει που έκοβε συνέχεια, βαλές είναι; Μήπως παίζαμε ξερή; Και δεν τον είδα το μάγκα να ξύνεται μπροστά στους Τούρκους. Τι έγινε, του πέρασαν οι κνησμοί; Χα χα χα…»

Άγγελος Μπασινάς
«Σιγά τον παίκτη, που πρέπει να φοράει και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Που είναι ο Κούδας; Ο Δομάζος; Ο Δεληκάρης; Ο Μουράτης; Αυτοί ήταν παίκτες και ακόμα και τώρα, χαλαρά παίζουν στην Εθνική. Γιατί, ο Μπασινάς μικρότερος είναι; Δείτε την καράφλα του και θα καταλάβετε πόσων χρονών είναι». .

Γιώργος Καραγκούνης
«Ρε Γιώργο, τι καθαρίζεις το “δίκαννο” στη διάρκεια των πανηγυρισμών; Δεν σκέφτηκες ότι μπορεί να τρώμε εκείνη την ώρα και να αηδιάσουμε; Εντάξει, επειδή έκανες ένα συμπαθητικό παιχνίδι, νομίζεις ότι έχεις ασυλία; Και γιατί πέφτεις κάτω όλη την ώρα ρε Γιώργο; Σου λύνονται τα κορδόνια; Πάρε παπούτσια με σκριτς – σκρατς».

Γιάννης Αμανατίδης
«Κοίτα να κουρευτείς, γιατί δεν θα τα πάμε καλά. Δεν είδες ότι σου έπεφταν τα μαλλιά μέσα στα μάτια και παραλίγο να το χάσεις το γκολ; Ευτυχώς σταθήκαμε τυχεροί με το τυχαίο γκολ που έβαλες – ήταν και το πρώτο, σαν δε ντρέπεσαι τόσους αγώνες και να μην έχεις σκοράρει, αχαΐρευτε. Αλλά για να σκοράρεις με την πρώην του φίλου μου του Καραφώτη ξέρεις και παραξέρεις, έτσιιιιι; Κοίτα μην μάθω ότι ξενυχτάς και συχνάζεις στα μπουζούκια, γιατί θα σου πάρω το διαβατήριο και δεν θα ξαναέρθεις Ελλάδα ούτε στις εκλογές».

Φάνης Γκέκας
«Τι θα γίνει κύριε Θεοφάνη, θα βάλουμε κανένα κρίσιμο γκολ; Ολόκληρη εκστρατεία υπέρ σου ξεκίνησα μετά την ήττα από την Τουρκία κι εσύ έτσι μου την ανταποδίδεις; Με ένα κάρο χαμένες ευκαιρίες; Στη Μπάγερν Λεβερκούζεν παίζεις (λίγο έξω απ’ το σταθμό), αν δεν νιώθεις καλά, ζήτα τους κανένα κουτί ασπιρίνες».

Άγγελος Χαριστέας
«Άσε μας ρε Άγγελε κι εσύ και το μπουζούκι σου. Τι να το κάνω που παίρνεις τις κεφαλιές; Να σε στείλουμε τότε στον Παναγιώτη το Γιαννάκη, τώρα που του λείπει ο Σοφοκλής, να παίρνεις ριμπάουντ. Με τη Βοσνία χρειάστηκες τέσσερις προσπάθειες για να το βάλεις τελικά με το μπούτι. Στην Τουρκία γιατί δεν σκόραρες; Σου μαρκάρανε στενά τα μπούτια;»

Ότο Ρεχάγκελ
«Έχε χάρη που έχεις άστρο, γιατί από προπονητική πιο πολύ σκαμπάζει ο Λιάπης, παρά εσύ. 4-3-3 κύριε Ρεχάγκελ, μέσα στην Τουρκία; Τι νόμιζες, ότι έπαιζες φιλικό με την Εθνική Εφήβων; Αλλά έπεσες απ’ την Ακρόπολη και βρήκες το πορτοφόλι μου. Αλλαγές ήταν αυτές κύριε Ρεχάγκελ; Μήπως στις υπαγόρευσε η Μπεάτα απ’ το τηλέφωνο; Που σου ήρθε να βάλεις τον Λυμπερόπουλο; Επειδή βάζει συνήθως γκολ όταν μπαίνει αλλαγή; Κάθε μέρα του Αγίου Μπομπόνη θα είναι; Βάλε κανέναν αμυντικό μωρέέέέέ! Και με το Σαμαρά, τι έμπνευση είχες; Καλύτερα να έβαζες τον Αντώνη το Σαμαρά, αυτός τουλάχιστον θα άνοιγε και τα σύνορα με την Τουρκία. Για μια παλιο-ασίστ δηλαδή που έδωσε, θα του πούμε και “μπράβο”; Ρε ουστ!»


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

1. Κερδισμένος από χέρι
Ο κοντομπιπ Ρομπέρτο Κάρλος κατάφερε να συμφιλιωθεί, έστω και με καθυστέρηση οκτώ ετών, με τη συνείδησή του. Και την είπε τόσο γλυκά και με τέτοιο χαμόγελο τη «συγνώμη» για το χέρι που είχε κάνει στο Μπερναμπέου, που δεν μπορείς παρά να τον συγχωρέσεις. Με τον ίδιο τρόπο που συγχωρείς τη γκόμενά σου όταν σου λέει ναζιάρικα «σόρι βρε μωράκι μου, δεν ήθελα να αφήσω σημάδι από κραγιόν στο καινούριο σου πουκάμισο, απλώς έσκυψες και έτυχε η κακιά στιγμή. Φιλάκι; (σ.σ. -Όχι)».

2. Αποθεώστε με
Ο Γιώργος Κασναφέρης κυλούσε την μπάλα στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ, για να δει αν θα μπορούσε να διεξαχθεί το παιχνίδι. Σε κάποια φάση, αυτή σταμάτησε κοντά στο σημείο του πέναλτι. Από τις κερκίδες ακούστηκε μια βοή. Που παρακινούσε, θαρρείς, τον «ήρωα» να αναλάβει δράση. Ο κ. Κασναφέρης το κατάλαβε. Πήρε δύο βήματα φόρα και με γλυκό αριστερό πλασέ την έστειλε στα δίχτυα. Αποθέωση από το πλήθος, ο «ήρωας» σηκώνει τα χέρια ψηλά και απολαμβάνει. Λίγο αργότερα θα ερωτηθεί για το συμβάν και θα απαντήσει με φυσικότητα: «Αφού το ήθελε ο λαός».

3. Μπλέκοντας την «αυταπάρνηση» με την κολακεία
Σύμφωνα με τις εφημερίδες, ο Βασίλης Πλιάτσικας αγωνίστηκε την περασμένη Κυριακή σε παιχνίδι με την ομάδα Νέων της ΑΕΚ επί 42’ με σπασμένο τον αριστερό του καρπό, δείχνοντας «απίστευτη αυταπάρνηση» και «τόση δίψα για να παίξει, που αγνόησε το σπασμένο του χέρι». Και τώρα, η ερώτηση των 50.000 ευρώ: Ποιος είναι πιο βλάκας; Ο δημοσιογράφος που «αγιογραφεί» τον Πλιάτσικα, περνώντας ταυτοχρόνως στους αναγνώστες την εικόνα μιας ομάδας που αποτελείται από Σούπερμαν που δεν εγκαταλείπουν ποτέ την μάχη ή ο ίδιος ο παίκτης της ΑΕΚ που διακινδυνεύει τη σωματική του ακεραιότητα για λίγο «τσάι και συμπάθεια» από τον Τύπο ή/και τον προπονητή του;

4. Της αμύνης τα παιδιά
Με 14 τέρματα παθητικό σε πέντε αγώνες ο ΟΦΗ αποδεικνύει ότι δεν αρκεί η παρουσία δύο αμυντικών εγνωσμένης αξίας, όπως ο Μπαρκαουάν και ο Ισά, στο ρόστερ για να έρθει στα… ίσα της.

5. Το ρεκόρ να κρατήσω κι όλοι οι άλλοι να πάνε να…
Ο Μάχο πάντως διατήρησε ανέπαφη την εστία του. Δυστυχώς το να ανατρέψει τον Πάρα και να αποβληθεί ήταν ο μόνος τρόπος να το καταφέρει. Καλά τα ομαδικά ρεκόρ, αλλά μην ξεχνάμε και τα ατομικά.

6. It’s the end of the world as we know it
Όχι, το θέμα μας δεν είναι πια ότι ο Φέλιξ Μπόρχα σκόραρε το πέμπτο του γκολ με τη Μάιντς ή ότι ο Τόργκελε έχει πετύχει τρία τέρματα με την Ιένα. Το θέμα μας είναι ότι η μοναδική επίσημη «μηχανή των γκολ» Άγγελος Χαριστέας (με σήμα το μπουζούκι, προσοχή στις απομιμήσεις) «άνοιξε το λογαριασμό του στη Μπουντεσλίγκα» σκοράροντας για την Νυρεμβέργη. Όλα τριγύρω αλλάξανε.

7. Ιταλικό ματς, «αγγλικό» σκορ
Δεν μας νοιάζει που όλοι ανησυχούν για το ότι η Μίλαν είναι 11η. Ποσώς μας απασχολεί το ότι ο Αντριάνο δεν έδωσε το χέρι του στον Μαντσίνι, το διπλό της Λάτσιο στο Λιβόρνο ή τα τρία γκολ που έφαγε ο «Ελέ». Ένα μόνο μας νοιάζει: Μπορούμε να δούμε 2-3 παιχνίδια μέχρι το τέλος της σεζόν τόσο συναρπαστικά όσο το Ρόμα-Νάπολι 4-4; Όταν το μάτι χορταίνει, μαζί του χορταίνει κι η ψυχή.

8. Κατούρα και λίγο, ρε φίλε
Ο Ρομπίνιο κι η παρέα του, λέει, διασκέδασαν σε κλαμπ του Ρίο μετά το 5-0 της Βραζιλίας επί του Εκουαδόρ. Σε κάποια φάση λοιπόν που όλοι ήταν στο τσακίρ κέφι, λέει, ο επιθετικός της Ρεάλ ζήτησε από έναν άνθρωπο του μαγαζιού να του φέρει 40 προφυλακτικά για να τα χρησιμοποιήσει ο ίδιος και να «βολέψει» και την παρέα του. Ποιο είναι το θέμα εδώ; Μα ότι ο Ρομπίνιο, αντί να το επιβεβαιώσει και να εκτοξευθεί στη σφαίρα του «σεξουαλικού μύθου» (θυμάστε π.χ. την Αγγλιδούλα που είχε μιλήσει για την οκταπλή συνεύρεσή της με τον Ροναλντίνιο;) θεώρησε πρέπον να το διαψεύσει, μιλώντας στη βραζιλιάνικη εφημερίδα O’Globo, επιτρέποντας έτσι στα γεγονότα να του χαλάσουν μια υπέροχη ιστορία.

9. Γιοκο-χάμα τα
Μετρώντας 3 νίκες, 2 ισοπαλίες και 24 ήττες σε 29 παιχνίδια, η YokohamaFC κατόρθωσε το Σάββατο να γίνει η πρώτη ομάδα στην ιστορία του πρωταθλήματος της Ιαπωνίας που υποβιβάζεται πέντε αγώνες πριν τη λήξη του πρωταθλήματος. Με δεδομένη τη ντροπή που φέρνει μαζί του το αρνητικό αυτό ρεκόρ και την μακραίωνη παράδοση της χώρας στο «σεπούκου» δεν είναι υπερβολικό να εικάσουμε ότι του χρόνου το ρόστερ της θα είναι «σε μεγάλο ποσοστό ανανεωμένο».

10. Μπάλα χρυσή, μα και βαριά σαν θάνατος
Ανάμεσα στα 50 ονόματα των υποψηφίων για τη «Χρυσή Μπάλα» που ανακοίνωσε το «FranceFootball», βρίσκεται κι αυτό του Γιουνίς Μαχμούντ, αρχηγού της εθνικής Ιράκ που κατέκτησε το κύπελλο Ασίας. Μια που ούτως ή άλλως το βραβείο θα πάει (δικαίως) στον Κακά, δεν θα ήταν σημειολογικά ορθό να δοθεί μία ακόμα «Χρυσή μπάλα» -από αυτές τις βαριές με τις αλυσίδες, που δένουν τα πόδια των κρατουμένων- στον Μαχμούντ, ως ελάχιστος φόρος τιμής για το κατόρθώμα μιας χώρας που φυτοζωεί, καθώς τελεί υπό κατοχή εδώ και τέσσερα χρόνια;

11. Ο κωλόφαρδος της χρονιάς
Σύμφωνα με δελτίο Τύπου της εταιρίας EuroDisney, στα επόμενα τεύχη του Μίκι Μάους η χαρακτηριστική φιγούρα του Γκαστόνε θα αντικατασταθεί από τον Κίμι Ραϊκόνεν.


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

ΣΗΜΑΔΙ 3 – Οπροπονητής
Είναι ο Τάκης Λεμονής ο Αντίχριστος; Ο «προπονητής του Κωστέα-Γείτονα» κατάφερε σε λιγότερους από δύο μήνες, όχι μόνο να αναρριχηθεί από τον πάτο του βαρελιού της γκρίνιας και της αμφισβήτησης, αλλά να παρουσιάσει μια ομάδα ομοιογενή, αποφασισμένη, τακτικά προετοιμασμένη και, κυρίως με mentalité «κωλοπετσωμένη» και ευρωπαϊκά συνειδητοποιημένη. Μια ομάδα της οποίας η ψυχολογία άλλαξε και ταυτοχρόνως ανακάλυψε το σημαντικότερο: ότι όταν το συναισθηματικό κίνητρο για νίκες και διακρίσεις έχει μία πρακτική βάση για να σταθεί και να πατήσει, η υλοποίησή τους είναι πλέον κοντά.

ΣΗΜΑΔΙ 4 – Ο τερματοφύλακας
Στον Αντώνη Νικοπολίδη έχει μάλλον πιστωθεί μικρότερο κομμάτι από αυτό που πραγματικά του αναλογεί, για τα όσα έχει πετύχει ο ΟΣΦΠ μέχρι σήμερα. Στην πραγματικότητα, ο 36χρονος «κίπερ» έχει λειτουργήσει μέχρι στιγμής όχι μόνο ως «κυματοθραύστης» των αντιπάλων επιθέσεων, αλλά σαν την οπισθοφυλακή στο στρατό: Είναι σημαντικό γι’ αυτούς που μάχονται στην πρώτη γραμμή της μάχης, να ξέρουν ότι πίσω τους υπάρχει φαγητό, νερό και εκπαιδευμένοι τραυματιοφορείς για να τους περιθάλψουν όταν τους χρειαστούν.

ΣΗΜΑΔΙ 5 – Της αμύνης τα παιδιά
Οι «πολυθεσίτες» που τόσο κριτικαρίστηκαν για την (ενδεχόμενη) έλλειψη συντονισμού και «δεσίματος» αίφνης έχουν γίνει «αξιόπιστοι». Με primusinterparesτον Παρασκευά Άντζα που είναι ταυτοχρόνως επιστάτης και κλειδοκράτορας της οπισθοφυλακής, να εφαρμόζει με μεγάλη συνέπεια το «ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε» σε ό,τι κινείται στο χώρο ευθύνης του, τον Ζούλιο Σέζαρ να έχει σταματήσει τη «μίρλα» και να πιάνει τα περσινά, υψηλά στάνταρ του, τον Ραούλ Μπράβο να εγκλιματίζεται σιγά-σιγά (με αδυναμία του το να βγάζει οφσάιντ τον αντίπαλο), τον Τοροσίδη και τον Πατσατζόγλου να απέχουν ένα «κλικ» από το να χαρακτηριστούν «κορυφαίοι fullback». Μέχρι κι ο Ντιντιέ Ντομί φαίνεται καλός (κι αυτό χωρίς να έχουμε πάρει παραισθησιογόνα)!

ΣΗΜΑΔΙ 6 – Το κέντρο
Το ιδανικό «4» των ποδοσφαιρικών εγχειριδίων. Δύο αμυντικά χαφ, ο ένας αφοσιωμένος στα ανασταλτικά του καθήκοντα (Λεντέσμα), ο άλλος με εξαιρετικές αμυντικές αρετές, αλλά ικανός να βοηθήσει και επιθετικά, είτε σκοράροντας είτε πασάροντας (Στολτίδης), ο δεξιός χαφ άρτιος τεχνικά, με εξαιρετικής ακριβείας σέντρα, αποτελεσματική κοφτή ντρίμπλα και επαφή με τα δίχτυα (Γκαλέτι) και ο αριστερός χαφ με όλα τα προηγούμενα, συν την αρχηγική «στόφα» (Τζόρτζεβιτς). Όταν όλοι αυτοί λειτουργούν αρμονικά, δε χρειάζεται καν η μπαγκέτα του μαέστρου για να τους καθοδηγήσει ή «να κρατήσει το μέτρο». Όνειρο!

ΣΗΜΑΔΙ 7 – Η επίθεση
Τα ετερόκλητα χαρακτηριστικά των βασικών κυνηγών του Ολυμπιακού αποδείχτηκαν και το μεγάλο του ατού μέχρι τώρα. Κι αυτό γιατί η ταχύτητα και η «αναρχία» του Λούα-Λούα αποδεδειγμένα συμπληρώνονται αντί να ακυρώνονται από το εκτόπισμα, το καταπληκτικό timing στις μονομαχίες και την ικανότητα στο τελείωμα των φάσεων, που «κουβαλάει» μαζί του ο Κοβάσεβιτς. Όταν προς όφελος της ομάδας μπουν στο κλίμα της κι ο Νούνιες με τον Μήτρογλου (μόλις δηλαδή παίξουν λίγο κι αρχίσουν να σκοράρουν, για να νιώθουν κι αυτοί πρωταγωνιστές και όχι «συμπλήρωμα») μοιραία θα συμβεί αυτό που ήδη αχνοφαίνεται στον ορίζοντα: η ποδοσφαιρική καλαισθησία θα σφιχταγκαλιαστεί με την αποτελεσματικότητα.




Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/In.../SALP%20AN.jpg

Όχι, δεν θα ασχοληθούμε με τόσο «πεζά» θέματα, όπως αν ο Ανατολάκης ήταν ο τελευταίος παίκτης στην επέλαση του Σαλπιγγίδη ή αν ο Τοροσίδης ήταν ο τελευταίος στον τριποδισμό του Ρούουντ. Αυτά είναι θέματα των Βαρουχάδων και των Βασιλάκηδων του κόσμου τούτου, δεν υπάρχει λόγος να τους τρώμε το μεροκάματο. Οι «τελευταίοι παίκτες» τείνουν να γίνουν θεσμός στο ποδόσφαιρο στις μέρες μας και πρέπει να τους περιβάλλουμε με αγάπη. Αγκαλιάστε τους:

- Μάρτιν Γιόλ
Ήταν τόσο «τελευταίος παίκτης», που όλοι ήξεραν πριν το παιχνίδι Τότεναμ – Χετάφε ότι φεύγει, εκτός από τον ίδιο. Όταν όμως λέμε «όλοι», εννοούμε μέχρι κι ο καντινιέρης του WhiteHartLane. Ο απατημένος σύζυγος το μαθαίνει τελευταίος. Ο Γιόλ το μαθαίνει όταν η γυναίκα του φέρει στον κόσμο το παιδί του άλλου και ο «άλλος» έχει ξαπλώσει και στο κρεβάτι του, από τη δική του μεριά. Κι είναι τόσο καιρό εκεί, που έχει προλάβει να του ζεστάνει και τις παντόφλες.

- Αντόνιο Κασάνο
Είσαι ο «τελευταίος παίκτης» που θα περιμέναμε όχι να πάρεις στα σοβαρά τη δουλειά σου και το ποδόσφαιρο, αλλά να μην συμπεριφέρεσαι σαν 55άρα χήρα που έχει να δει χαρά στα σκέλια της από τους Ολυμπιακούς της Σεούλ κι είναι και σε κλιμακτήριο. Σηκώθηκε κι έφυγε από το γήπεδο μόνος του διότι «ένιωσε ενοχλήσεις», τσακώθηκε με τον - συμπαίκτη του - Μοντέλα που προσπάθησε να του πει να περιμένει, πήγε κατευθείαν στα αποδυτήρια κι όχι στον πάγκο και μετά έκανε και τον ανήξερο. «Γιατί τόση φασαρία;» Διότι δεν είσαι απλά ο «τελευταίος παίκτης». Είσαι «τελευταίος» σκέτο. Στο καλό και να μη μας γράφεις.

- Παρασκευάς Άντζας
Είσαι ο «τελευταίος παίκτης» που περιμέναμε να τραυματιστεί. Γιατί ρε Βούλη; Τώρα βρήκες, που έρχεται η Ρεάλ να της δείξουμε τι εστί βερίκοκο και γαύρος ξιδάτος; Δεν μπορούσες να περιμένεις λίγο; Δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό που έπαθες, ίσως φέρει τον Ραούλ Μπράβο στη θέση σου; Και τον Ντιντιέ Ντομί αριστερά;

- Χουάντε Ράμος
Και καλά, οι Τοτεναμαίοι ήθελαν να διώξουν νύχτα τον προπονητή τους. Ήταν ανάγκη να πας εσύ εκεί ακόμα πιο νύχτα, ο «τελευταίος παίκτης» στον κόσμο που περιμέναμε να κάνει κάτι τέτοιο; Που έφτιαξες την ομάδα – μοντέλο; Που την πέρασες για πρώτη φορά στους ομίλους του Τσου-Λου; Που κατάφερες να κοιτάξεις στα μάτια Ρεάλ και Μπαρτσελόνα και να τους αναγκάσεις να τα χαμηλώσουν από ντροπή, βλέποντας τη μπάλα που παίζατε; Ντροπή αγαπητέ.

- Γιάαπ Σταμ
Δεν ήσουν απλά ο «τελευταίος παίκτης», ήσουν ο Τελευταίος των Μοϊκανών. Ή των Μοϊ-ανίκανων, όπως θέλει ο καθένας, το εισπράττει. Και τώρα, που σταματάς μέσα στο μουντό φθινόπωρο τη μπάλα, εμάς δεν μας σκέφτεσαι; Ότι το φθινόπωρο γίνεται ακόμα πιο μαύρο κι άραχνο, όταν δεν περνάει από το καραφλό σου κεφάλι; Ότι θα χάσουμε το σέντερ μπακ/ δεξί μπακ με τις ξυραφένιες σέντρες και τις επικές επελάσεις, πώς περιμένεις ότι θα το αντέξουμε; Ο σιαμαίος αδελφός σου, ο Κόλερ, με τι κουράγιο θα συνεχίσει; «Χτυπάς εσύ και πονάω εγώ, οι δυο καρδιές μας σαν μια», για σένα το έγραψε ο Σχοινάς, να το ξέρεις. Καλή σύνταξη Γιάαπ. Θα σε δούμε στην πόρτα κάποιου κλαμπ του Άμστερνταμ.

- Μαρσέλο Μορέτο
Ήσουν, είσαι και θα είσαι ο «τελευταίος παίκτης» που περιμέναμε ότι θα κρατήσει το μηδέν παθητικό για την ΑΕΚ – δεν έχει σημασία αν η Ξάνθη έκανε μιάμιση ευκαιρία, μόνο Εσύ μπορείς από μόνος σου να φτιάξεις ένα σωρό ευκαιρίες των αντιπάλων. Κι όμως, μας απογοήτευσες. Μηδέν γκολ με τη Λάρισα, μηδέν και στην Ξάνθη; Που οδηγείται αυτός ο κόσμος; Θα βρέξει βατράχια την άλλη εβδομάδα; Θα ενεργοποιηθεί ξανά το ηφαίστειο της Σαντορίνης; Θα φτηνύνει το πετρέλαιο; Θα βάλει γκολ ο Καπετάνος; Τι άλλο θα δούμε Θεέ μου; Γιατί μας δοκιμάζεις έτσι;

- Αντριάνο Γκαλιάνι
Ήσουν ο «τελευταίος παίκτης» που περιμέναμε να πει ότι δεν χρειάζεται μεταγραφές η Μίλαν, διότι «δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να πάρει τη θέση του Γκατούζο, του Πίρλο, του Κακά και του Αμπροζίνι στο κέντρο». Του Αμπροζίνι; Είσαι σίγουρος; Μήπως ήσουν πιωμένος; Μήπως έχεις ψυχολογικά προβλήματα; Μήπως έπεσες και χτύπησες το κεφάλι σου; Μήπως δεν ενεργείσαι τακτικά; Του Μάσιμο του Αμπροζίνι, για τον ίδιο λέμε; Θεωρείς ότι δεν υπάρχει καλύτερός του στο διεθνές στερέωμα, ικανός να του πάρει τη θέση στην 11άδα; Δεν θα σου πω να ρίξεις μια ματιά στην αλάνα της γειτονιάς σου, για να βρεις 20 καλύτερούς του. Θα σου πω απλά να ρίξεις μια ματιά στη βαθμολογική θέση της Μίλαν. Καπίς, τώρα, ραγκάτσο;


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

Μετά το συναρπαστικό θέαμα που πρόσφερε το SuperCup 2007, μετά τις συγκινήσεις και το σασπένς που αφειδώς μας χάρισε απαιτούμε SuperCup παντού, εδώ και τώρα. Δηλαδή έναν ανούσιο τελικό που δίνει μια άνευ σημασίας κούπα, για την οποία κανείς δεν πανηγυρίζει με την καρδιά του και στην πραγματικότητα, αν έπρεπε να διαλέξει ανάμεσα σ’ αυτή και μια κούπα παρφέ ανάμικτο, τίγκα στο σιρόπι σοκολάτα και στους καραμελωμένους ξηρούς καρπούς, το παγωτό θα παιζόταν διπλό από ημίχρονο, με πολύ χαμηλή απόδοση.

- SuperCup Τσιρλίντερς Ολυμπιακού – Τσιρλίντερς Παναθηναϊκού (στο μπάσκετ)
Μεγάλος τελικός, με ανατροπές, σπαγγάτα, γυμνασμένους κοιλιακούς, στρογγυλά οπίσθια, λαμπερά χαμόγελα και πολλά κιλά ξανθές και μελαχρινές μπούκλες. Οι έμπειρες, κόντρα στις rookies. Το παλιό, κόντρα στο νέο. Τα κοντά φουστάκια κόντρα στις παντελόνες – φουφούλες με τα κοντά μπλουζάκια. Ο Θρυλέων κόντρα στον MisterGreen (και οι γκομενοβοσκοί στο παιχνίδι). Δυο έργα σεξ και καράτε. Μεγάλες μπάλες.

- SuperCup Γιώργος Παπανδρέου – Ευάγγελος Βενιζέλος
Ένα όνομα βαρύ σαν ιστορία, κόντρα σε ένα όνομα βαρύ σαν αεροδρόμιο. Με πολλούς αναπληρωματικούς (στελέχη, βουλευτές, υπουργούς, κομματικά όργανα), σε έναν τελικό, που –αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς– ενδιαφέρει μόνο τους ίδιους και κάτι λίγους δεξιά κι αριστερά (περίπου όσους πήγαν και στον τελικό του SuperCup, 7000 κόσμο) και κανέναν άλλο. Επειδή όμως ο τηλεοπτικός χρόνος έχει «αγοραστεί» από MEGA, ANT1, ALTER και λοιπούς συγγενείς, είμαστε υποχρεωμένοι να το φάμε στη μάπα.

- SuperCup Παναθηναϊκός (βασική πεντάδα) – Παναθηναϊκός (δεύτερη πεντάδα)
Θα βάζαμε και τρίτη πεντάδα, αλλά το ρόστερ αριθμεί 14 παίκτες, οπότε μας λείπει ένα παλικάρι. Δεν λένε ότι ο Παναθηναϊκός στο μπάσκετ μπορεί να χάσει μόνο από τον κακό του εαυτό; Ήρθε η ώρα να το αποδείξει. Μη μας ρωτάτε ποια είναι η βασική πεντάδα και ποια η δεύτερη, με κλήρωση τη βγάλαμε και σας την παρουσιάζουμε: Γιασικεβίτσιους, Σπανούλης, Ουίνστον, Ντικούδης, Μπατίστ από τη μια, Διαμαντίδης, Μπετσίροβιτς, Περπέρογλου, Ζίζιτς, Τσαρτσαρής από την άλλη. Ας φάνε τα μουστάκια τους κι ας νικήσει ο καλύτερος. Δηλαδή ο Παναθηναϊκός.

- SuperCup αριστερού μπακ στο Θρύλο (Ραούλ Μπράβο – Ντιντιέ Ντομί)
Ένα SuperCup με ιδιαίτερη συναισθηματική αξία και φόρτιση, ίσως η πιο ενδιαφέρουσα αναμέτρηση της βραδιάς. Από τη μια ένας αριστερός μπακ που μπορεί να παίξει και στο κέντρο της άμυνας, που έχει έρθει ως σούπερ σταρ της Ρεάλ χωρίς να έχει υπάρξει ποτέ βασικός στη Ρεάλ και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο δεν την έχει παλέψει, μια λόγω τραυματισμών και την άλλη λόγω της συζύγου του που δεν πολυγουστάρει το Ελλάντα. Από την άλλη, ένας κοσμογυρισμένος αριστερός μπακ, με βιογραφικό που θα ψάρωνε ακόμα και τον Πάολο Μαλντίνι (ίδια θέση – ίδια κλάση), ο οποίος έχει ξεγελάσει όλο τον κόσμο και τους έχει κάνει να πιστεύουν ότι είναι ποδοσφαιριστής, προφανώς με βουντού, βασκανίες και μαύρες μαγείες από την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Αϊτή. Μην το πολυσυζητάμε. Ντιντιέ, ζούμε, στη Μπάρτσα να σε δούμε.

- SuperCup Λορέντσο Φερέρ – Σέρα Φερέρ
Όχι, δεν είναι ο ίδιος άνθρωπος. Είναι σαν το Δικέφαλο Αετό, ένα πλάσμα με δυο κεφάλια, δυο μυαλά, δυο τρόπους σκέψεις, που απέχουν μεταξύ τους όσο η Ανδαλουσία από το Κατάκωλο. Είναι ο Δόκτωρ Τζέκιλ και ο Μίστερ Χάιντ, κρυμμένοι στη σεβάσμια μορφή του ανθρώπου που θα μπορούσε να είναι καθηγητής στη Γκράβα. Από τη μια ο υπέρμαχος του rotation. Από την άλλη ο προπονητής που δεν θα ξεκινήσει το Δέλλα, το Ράμος, το Μαντούκα ή το Σέζαρ παρά μόνο αν έχουν 80 πυρετό. Από τη μια ο άνθρωπος που λατρεύει την Ελλάδα, από την άλλη ο προπονητής που θέλει να επιστρέψει καβάλα στ’ άλογο και να οδηγήσει τη Μπέτις στη Γη της Επαγγελίας. Από τη μια ο επιστήμονας που οραματίστηκε την ΑΕΚ των 20χρονων ταλαντούχων, που θα παίζουν για τα επόμενα 10 χρόνια και θα αφήσουν το στίγμα τους στην Ευρώπη. Από την άλλη ο ψυχρός υπολογιστής που επενδύει στο Ριβάλντο, το Ζήκο, τον Αρουαμπαρένα και το Λυμπερόπουλο, που ξεπερνούν σε ηλικία τους Scorpions και τους RollingStones μαζί. Λορέντζο ή Σέρα; Μπουένα Σέρα.


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/2678.jpg

1. Τέρ(οβιτσ)ας τιμιότητας
Και τώρα τι θα βρουν για να γκρινιάζουν όλοι οι «μα δεν παραιτείται κανένας επιτέλους σ’ αυτή τη χώρα;» ειδικοί επί παντός του επιστητού Ελληνάρες καφενόβιοι; Κάποιο άλλο «κάστρο ηθικής» να υπερασπιστούν, στα σίγουρα.

2. Κάνει κούνιες ο Λιονέλ ο Νούνιες;
Αν συνεχίσει να διαμαρτύρεται κάνοντας «μούτες» και βρίζοντας στα ισπανικά κάθε φορά που μαθαίνει ότι είναι εκτός 18άδας θα έχει όλο τον καιρό μπροστά του για να μάθει. Και κούνιες, και τραμπάλα, και συγκρουόμενα κι απ’ όλα τα καλά (των παιδότοπων).

3. Να βλέπουμε τα θετικά
Δεν υπάρχει αμφιβολία για το ότι οι απουσίες των Άντζα, Τοροσίδη, Λεντέσμα και Ντομί (Χριστέ μου, δεν το πιστεύω ότι το έγραψα αυτό) θα αποδυναμώσουν τον Ολυμπιακό. Τι να πει όμως κι η Ρεάλ, που της έλαχε διπλό κακό; Αφενός επανέρχεται στην αγωνιστική δράση ο Πέπε και αφετέρου αποκλείεται από την αποστολή ο Ντούντεκ. Πατσίσαμε.

4. Προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός;
Όσο κι αν η νοοτροπία του στυλ «παίρνω το δίκιο στα χέρια μου» είναι παραδοσιακό ίδιον των Κρητικών, εντούτοις τα κρούσματα με τις απόπειρες ξυλοδαρμού εναντίον παικτών και παραγόντων του ΟΦΗ ακούγονται (και είναι) εκτός ορίων. Άλλωστε ο τελευταίος παίκτης που όσο «τις έτρωγε» τόσο καλύτερα έπαιζε ήταν ο Ντιέγκο. Με τη διαφορά ότι τον «έδερναν» οι αντίπαλοι (εντός γηπέδου) και όχι οι δικοί του άνθρωποι (έξω απ’ αυτό).

5. Another cup of Κόφι
Είχες επιλέξει συνειδητά να παραμείνεις στο παρασκήνιο. Ακόμα κι όταν «έσβησες» τον Ρομπέρτο Κάρλος σ’ ΕΚΕΙΝΟ το παιχνίδι, δεν ξιπάστηκες. Έμεινες σταθερός στις αξίες σου και συνέχισες με αποκλειστικό σκοπό να φέρεις σε πέρας τη –σχεδόν ιεραποστολική- αποστολή του να διδάξεις την τέχνη της άμυνας. Και ακόμα και τώρα, μετά την «κεφαλιά-οβίδα» που χάρισε στην ομάδα σου το βαθμό της ισοπαλίας, πανηγύρισες σεμνά και ταπεινά. Εφεξής θα σ’ αγαπάμε και γι’ αυτό, Κόφι Αμπονσά.

6. Onefortheladies
Η είδηση: Ο προπονητής της Ντιναμό Κιέβου Γιόζεφ Σάμπο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τα καθήκοντά του μετά από το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη. Το ηθικό δίδαγμα: Παρακαλούμε θερμά να μην μας ξαναρωτήσετε (ειδικά με υφάκι) «τι ενδιαφέρον μπορεί να έχει ένα παιχνίδι που 22 μαντράχαλοι κυνηγάνε μία μπάλα;», γιατί το κακό δεν αργεί να γίνει.

7. Κάλλιο αργά παρά ποτέ
Με αφορμή την πρόσφατη μετακίνηση του Ρόναλντ Κούμαν στη Βαλένθια αλλά και αυτή του Χουάντε Ράμος στην Τότεναμ, ο πρόεδρος της FIFA Σεπ Μπλάτερ δήλωσε στην GazzettadelloSport ότι θα προσπαθήσει να επεκτείνει τον κανόνα που ισχύει για τις μετακινήσεις ποδοσφαιριστών και στους προπονητές. Να υπάρχει, δηλαδή, και «προπονητική μεταγραφική περίοδος». Σωστό, διότι έτσι θα συνεχίσουν να «κλείνουν μερικά σπίτια» αλλά τουλάχιστον αυτό θα γίνεται μέσα σ’ ένα συγκεκριμένο χρονικό όριο.

8. Όσα δε φτάνει η αλεπού πηδάει και (δεν) τα φτάνει
Επιτέλους, ακούστηκαν δύο σταράτες ποδοσφαιρικές κουβέντες από το στόμα του Σούστερ, μετά την ήττα της Ρεάλ από τη Βαλένθια: «Καταλανός δεν ήταν ο διαιτητής; Δε χρειάζεται να πω τίποτα άλλο». Δικαιολογίες τριγύρω πολλές, παρά πολλές, αλλά ποτέ δεν είναι αρκετές…

9. Τι το κάναμε εδώ μέσα, αμέρικαν μπαρ;
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της UEFA Μισέλ Πλατινί «οι τρεις διαιτητές είναι πλέον ξεπερασμένοι», οπότε τι προτείνει; Μα, να τους κάνουμε πέντε! «Οι δύο εξτρά διαιτητές θα είναι έμπειροι, πάνω από 45 ετών και θα τους ζητάμε να ελέγχουν κυρίως τις δύο περιοχές». Αν είναι να γίνει τέτοιο μπούγιο, πως θα προλαβαίνει να τους ελέγχει όλους ο παρατηρητής; Προτείνουμε λύση, απλή και ελληνική: Να υπάρχει κι ένας επιστάτης, με καμτσίκι στο ένα χέρι και φραπεδάκι στο άλλο.

10. Σε ρυθμούς τραμ-τραμ (© byManolisMavromatis)
Ο Τζέιμς Κιπκεμπόι δε νιώθει καλά, αλλά το μόνο που έχει στο μυαλό του μετά από 42 χιλιόμετρα είναι να τερματίσει. Λίγο πριν το τέλος βγαίνει από την διαδρομή και συγκρούεται με διερχόμενο τραμ. Οι γιατροί λένε ότι έπαθε υπογλυκαιμία η οποία του προκάλεσε σκοτοδίνη, με αποτέλεσμα να χάσει τον προσανατολισμό του. Ο ΣΕΓΑΣ και οι υπεύθυνοι του Μαραθωνίου ψάχνουν να βρουν αν είχαν τηρηθεί οι κανόνες ασφαλείας. Το μόνο που μένει όμως και έχει σημασία, είναι η εικόνα του πεσμένου Κενυάτη που είδαμε στην τηλεόραση. Μας έσκισε την καρδιά.

11. Enola Gay, is mother proud of Little Boy today?
Εξωαθλητικό μεν, άξιο αναφοράς γιατί μαζί του κλείνει μια εποχή δε: Προ ημερών απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών ο Πολ Γουόρφιλντ Τίμπετς Τζούνιορ, κυβερνήτης του διάσημου βομβαρδιστικού αεροσκάφους EnolaGay που έριξε την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα. Η βάρους πέντε τόνων βόμβα με το κωδικό όνομα «Μικρό Αγόρι» έπεσε στις 6 Αυγούστου 1945 με απολογισμό τον άμεσο θάνατο 140.000 ανθρώπων και πολλών ακόμη αργότερα. Χαρακτηριστικό του πως συγκεκριμένοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την καθοριστική ιστορική σημασία των πράξεών τους είναι το γεγονός ότι, τόσο ο Τίμπετς όσο και τα άλλα δύο μέλη του πληρώματος του EnolaGay (Ρόμπερτ Λιούις και Τζέικομπ Μπίζερ), δήλωσαν ότι δεν είχαν ποτέ καμιά μετάνοια και ότι η ρίψη ήταν «απαραίτητη και σημαντική στιγμή στην ιστορία».


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/InsImages//pipo.jpg

Μια αγωνιστική του ChampionsLeague, μπορεί να είναι απείρως πιο διδακτική από ένα εξάμηνο φοίτησης σε Α.Ε.Ι., ειδικά αν στο εξάμηνο αυτό παίζουν μπάλα οι καταλήψεις. Μας έμαθε πολλά λοιπόν η τέταρτη αγωνιστική του ChampionsLeague, πράγματα που δεν ξέραμε και πράγματα που ξέραμε και επιβεβαιώσαμε, για να μην έχουμε αμφιβολίες και κενά και μείνουμε στην ίδια τάξη.

- Πίπο Ιντζάγκι, πόσο θεούλης είσαι τελικά; Πόσο τεράστιος; Πόσο για τα «φρύδια» σου έχεις τους Τζιλαρντίνους και τους λοιπούς φτωχούς συγγενείς; Έφτασες 34, έχεις σκεβρώσει, είσαι σαν ποντικομαμή, τρέχεις σαν άλογο με αρθριτικά, λουμπάγκο και αναβάτη τον «Σόφο», αλλά τη δουλίτσα σου την κάνεις σαν γαϊδούρι στα σκαλοπάτια της Σαντορίνης: αγόγγυστα, ασταμάτητα, αποτελεσματικά. 62 ευρωπαϊκά γκολ είναι πολλά, πάρα πολλά για τη νέα γενιά. Αν και κάτι μας λέει πως μέχρι να βγεις στα σύνταξη, θα έχει γράψει πολλά παραπάνω το κοντέρ.

- Αγκουστίν Μπίνια, πόσο τρικαράγκιοζας είσαι τελικά; Πόσο τελειωμένος; Πόσο σκερβελές; Πόσο γουστάρουμε να σου ρίξει η ΟΥΕΦΑ μια καμπάνα, ίσα με αυτή της Παναγίας των Παρισίων, δεν φαντάζεσαι. Το τάκλιν σου δεν ήταν απλά αντισυναδελφικό, αντιδεοντολικό, αποτρόπαιο ή απαράδεκτο. Ήταν απάνθρωπο. Στα τσακίδια να πας και να μην σε ξαναδούμε στα μάτια μας.

- Χούλιο Κρουζ, ήσουν, είσαι και θα είσαι ένα αδικημένο αλάνι, που κάθεται στον πάγκο για να παίξουν οι χλιδάτοι και οι φιρμάτοι, αλλά όταν πατάς το πόδι σου στο χορτάρι, παραδίδεις δωρεάν μαθήματα απλότητας, τσαχπινιάς και ουσίας, στην συσκευασία ενός τακουνιού. Καλοί οι Ζλάταν, οι Σουάζο και οι όμοιοί τους, αλλά εσύ και μόνο εσύ, παρέα με τον καπιτάνο Ζανέτι και τον «Είναι Βαριά Και Τα Σέρνω» Στάνκοβιτς, κρατάτε ψηλά τη σημαία της Ίντερ. Τιμή σας και δόξα σας.

- Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, πες και σε μας τον τρόπο που έχεις εδώ και 21 χρόνια και κάνεις ακόμα και το πιο άτεχνο τσουρούκι να μπαίνει στο Ολντ Τράφορντ και να μοιάζει με κανονικός παίκτης και σου υποσχόμαστε να μην το μαρτυρήσουμε πουθενά. Το έχεις κάνει με τους αφους Νέβιλ. Με τον Ο’ Σέι. Με τον Σιλβέστρ. Τον Γουές Μπράουν. Με τον Φλέτσερ. Αυτόν τον Πικέ πού τον βρήκες; Στο γκαράζ του Νέλσον του Πικέ; Κι από πού κι ως πού έβαλε και γκολ σε αγώνα ChampionsLeague;

- Τιτί Ανρί, για ποιο λόγο συνεχίζεις ακόμα να σμπαραλιάζεις τα νεύρα μας, παρόλο που έφτασες 30 ετών μαντράχαλος; Δεν ντρέπεσαι να βάζεις γκολ με τη νεφραμιά και στα καπάκια να κάνεις με το δάχτυλο «σσσσσστ» στους φίλους της Ρέιντζερς, μέσα στο Καμπ Νου; Πόσο νούμερο είσαι τελικά; Πότε θα σταματήσεις να βλέπεις κακούς ανθρώπους γύρω σου; Πότε θα ευχαριστηθείς το ποδόσφαιρο, που κοσμείς με την παρουσία σου τα τελευταία χρόνια;

- Αγαπημένη Ρόμα, δεν μας δίνεις έξι νουμεράκια να παίξουμε ένα ωραιότατο Τζόκερ να κονομήσουμε; Διότι το γκολ με το οποίο ισοφάρισες τη Σπόρτινγκ στο 90’ (σουτ Πιζάρο, διπλή καραμπόλα σε πόδι και κεφάλι αμυντικού και μέσα), ήταν σαν να πέφτεις από την Ακρόπολη με το κεφάλι, να σε γυρίζει ο αέρας ανάποδα και να προσγειώνεσαι με τα πόδια σε ένα φορτηγό γεμάτο ανατομικό στρώματα από πούπουλο χήνας. Κι εκεί που σηκώνεσαι και λες «πω πω τι πήγαμε να πάθουμε», βρίσκεις κι ένα πορτοφόλι τίγκα στα ευρώ.

- Αγαπημένη Στουτγάρδη, δεν το κόβεις το άθλημα πριν σε «κόψει» εκείνο; Είσαι σίγουρα εσύ που πήρες πέρυσι το πρωτάθλημα στη Γερμανία, ή η σατανική δίδυμη αδελφή σου; Έχεις καταλάβει πόσο ξεφτίλα θα είναι να τελειώσεις τη φάση των ομίλων άποντη; Δήλωσε κώλυμα και αποσύρσου από μόνη σου, τώρα που είναι νωρίς. Και δώσε τον Γκόμεζ κάπου αλλού γρήγορα, μη τον καταστρέψεις κι αυτόν.

- Ρόναλντ Κούμαν, δεν σε χάλασαν οι ψαράδες της Ρόζενμποργκ (που έπαιζαν κι αυτοί, όπως κι η Βαλένθια, χωρίς κανονικό προπονητή) και το διπλό στο Μεστάγια, στο πρώτο σου παιχνίδι στον πάγκο της Βαλένθια, έτσιιιιι; Εμείς ξέρουμε τι απάτη είσαι, θα το καταλάβουν γρήγορα και στη νέα σου ομάδα. Τότε όμως θα είναι αργά να φέρουν πίσω τον Κίκε Φλόρες, ο οποίος είτε θα πρωταγωνιστεί στην επόμενη καμπάνια της L’oreal, με τα υγρά, εκφραστικά και βαμμένα του μάτια σε πρώτο πλάνο, είτε θα γίνει το νέο μέλος των Cure, όπου ξέρουν να εκτιμούν τα βαμμένα μάτια όσο ελάχιστοι.

- Κύριε Μπεναγιούν, δεν φτάνει που κοιμήθηκε ο Θεός και πετύχατε χατ-τρικ σε αγώνα ChampionsLeague. Δεν φτάνει που ρίξατε οκτώ τεμάχια στην κακόμοιρη τη Μπεσίκτας. Δεν φτάνει που πήρατε το ρεκόρ μεγαλύτερης νίκης στο θεσμό. Έπρεπε να κάνετε παραπονάκια στον διαιτητή που δεν κράτησε καθυστέρηση; Φαντάζεστε να παίζατε εσείς στη Μπεσίκτας; Θα σας άρεσε να βλέπατε να ζητάει κάποιος αντίπαλος από το διαιτητή να κρατήσει καθυστέρηση, για να φάτε και ένατο;


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/2695.jpg

1. Το δίκιο του βουνό
Ο Αστέρας Τρίπολης θα έχει κάθε λόγο να διαμαρτύρεται στο τέλος της σεζόν αν για δύο γκολ π.χ. δεν βγει στην Ευρώπη ή υποβιβαστεί. Κι αυτά, θα είναι τα γκολ που του κλέψανε στο παιχνίδι με τον ΟΣΦΠ, που στην πραγματικότητα τελείωσε 3-0. Αυτό τουλάχιστον ξέρουμε ότι συμβαίνει στην περίπτωση που η μία από τις δύο ομάδες «δεν κατέλθει να αγωνιστεί ή παραιτηθεί από αγώνα», όπως συνέβη (ΚΑΠ, άρθρο 17, παρ.2).

2. Λαμογιά εναντίον πολυτιμότητας
Οι Σέριτς και Μάντζιος θα μπορούσαν να είναι πολύ πιο πλούσιοι, με διαφορετικό τρόπο όμως ο καθένας. Ο πρώτος αν κανόνιζε να παίρνει μπόνους για τις κάρτες που εισπράττει / λεπτό συμμετοχής και ο δεύτερος το ίδιο, βασιζόμενος στην επιρροή που ασκεί στην ομάδα για όσο διάστημα αγωνίζεται. N’ est pas?

3. Ο «μπόμπερ» που γύρισε από τα μακαρόνια
Ψέμα: Ο Λάμπρος Χούτος επιστρέφει στα γήπεδα για λογαριασμό του Πανιωνίου διότι δε βρήκε ομάδα να του κάνει συμβόλαιο στην Ιταλία.
Ψέμα: Ο Λάμπρος Χούτος επιστρέφει στα γήπεδα για λογαριασμό του Πανιωνίου διότι η ομάδα –μετά και το «κάζο» που έπαθε με τον Ντελούρα- πάσχει από επιθετική λειψανδρία.
Ψέμα: Ο Λάμπρος Χούτος αφού σάπισε στις ρεζέρβες της Ίντερ, έπαιξε μόλις έναν επίσημο αγώνα τα τελευταία τρία χρόνια και έκανε και τις διακοπές του για λίγο στη Μαγιόρκα, θα αποτολμήσει μια τελευταία προσπάθεια να ξαναγίνει ποδοσφαιριστής.
Αλήθεια: Ο χαρισματικός 28χρονος επιθετικός επιστρέφει στην ενεργό δράση έχοντας «γεμίσει τις μπαταρίες του», σε μία ομάδα το στυλ της οποίας του ταιριάζει πολύ. Με την απόδοσή του τους επόμενους μήνες θεωρείται κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα «προβληματίσει ευχάριστα» τον Ότο Ρεχάγκελ και θα θέσει σοβαρή υποψηφιότητα για μια θέση στο ρόστερ της πρωταθλήτριας Ευρώπης, ενόψει του Euro2008.

4. Εύκολα, άκοπα και ελληνικά
Δόξα και τιμή στους αφανείς ήρωες της εταιρίας που καταρχάς εμπνεύστηκαν και ακολούθως κατάφεραν και πούλησαν στην ΕΡΤ το περίφημο σύστημα με τις «μονάδες αξιολόγησης», που συχνά-πυκνά βλέπουμε στο κάτω μέρος της οθόνης κατά τη διάρκεια των αγώνων. Πρέπει να είναι το πιο άχρηστο πράγμα που έχει εμφανιστεί ποτέ στην τηλεόραση (εξαιρούνται η Τένια Μακρή και οι «απόψεις» της επί παντός του επιστητού).

5. «Stand up and fight»
Το πανό που ανάρτησαν οι φίλοι του ΠΑΟ στη θύρα 14 αφενός πέτυχε να αλληλεπιδράσει υγιώς με τους παίκτες που έκαναν ακριβώς αυτό στο γήπεδο και αφετέρου έκανε περήφανους τους StatusQuo(κι ας μην είχε σκοπό την ανύψωση ηθικού στρατιωτών).

6. Ούτε ο «Τερματοφύλακας-γιατρός» δεν το έπιανε
Ακόμα κι ο Μπεν Λίπερ θα χειροκροτούσε το φάουλ του Ράφικ Τζιμπούρ. Όχι τόσο δυνατό όσο του Κάρλος, όχι με το εξωτερικό του ποδιού όπως του Κάρλος, αλλά το ίδιο μαεστρικό και το ίδιο απολαυστικό για τα μάτια μας όσο του Κάρλος.

7. Γκαμπριέλε Σάντρι: Απών

8. Shooting from «down under»
32 πόντους με 8/8 τρίποντα ρε Μπραντ Νιούλεϊ, τίμιε Αυστραλέ; Και 4/4 δίποντα για επιδόρπιο; Γιατί έκλεψες το βαρέλι από το προαύλιο του JackDaniels;

9. Εκεί, εκεί στη Β’ Εθνική
Έχοντας τρεις μήνες να αγωνιστεί, ο Γιένς Λέμαν βρήκε όλο το χρόνο για να φιλοσοφήσει τα πράγματα και να δει την αλήθεια όπως αυτή είναι κι όχι όπως κατά καιρούς μεταμορφωνόταν στο ταραγμένο του μυαλό. «Η Bundesliga ήταν και θα είναι πάντα μία από τις επιλογές μου, ίσως ακόμη και το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας. Σε κάθε περίπτωση θέλω να παίξω στα τελικά του EURO 2008». Άντε τώρα τελεμέ στην Ιένα, να βγάζεις ασιστ με μακρινά βολέ στον Σάντορ τον Τόργκελε (και όσο ζει ο «Όλι» ξέχνα και το Euro).

10. Αγαπάμε τις λίστες
Και δη τις εξωτικές, όπως αυτή που έδωσε στη δημοσιότητα η Ασιατική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου και η οποία περιλαμβάνει τους υποψήφιους Ασιάτες ποδοσφαιριστές της χρονιάς, με τον νικητή να ανακηρύσσεται στις 28 Νοεμβρίου:
Νασάτ Ακράμ (Ιράκ)
Γιουνίς Μαχμούντ (Ιράκ)
Γιαβάντ Νεκουνάμ (Ιράκ)
Μοχάμαντ Σαλέχι Μεντί (Ιράκ)
Γιάσερ Αλ Καχτάνι (Σ. Αραβία)
Γιασουχίτο Έντο (Ιαπωνία)
Σίντζι Όνο (Ιαπωνία)
(Χωρίς να έχει καμία απολύτως σημασία στηρίζουμε τον Όνο, νυν μέσο των Ουράβα Ρεντς, μόνο και μόνο επειδή έχει περάσει από την Ευρώπη αγωνιζόμενος με τη Φέγενορντ.)

11. Η δήλωση της χρονιάς
Τζένσον Μπάτον, για την απόδοση του μονοθεσίου της Honda τη φετινή σεζόν: «Το μονοθέσιο ήταν σαν σκύλος, απλά με συνόδευε και δεν ενδιαφέρομαι πια να συνεχίσω να οδηγώ έτσι.»



Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/2702.jpg
Κάθε λαός έχει χαρακτηριστικά που έχουν δοκιμαστεί και αντέξει στο χρόνο. Στην πορεία τα χαρακτηριστικά αυτά γίνονται τα «σημάδια» του, με τα οποία «ταξιδεύει» στον υπόλοιπο κόσμο, και στα οποία ανατρέχει οποιοσδήποτε θέλει να τον «ακτινογραφήσει». Κάποια από αυτά –η αλήθεια να λέγεται- είναι στερεοτυπίες, χοντροκομμένες παπαριές που εκπορεύονται από τη ζήλια των άλλων. Υπάρχουν κι άλλα όμως, που είναι τόσο αληθινά και τόσο σαφή όσο ένα μαχαίρι στο λαιμό.

Για παράδειγμα, αν υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο δεν μπορείς να κατηγορήσεις τους Άγγλους είναι η ακρίβεια στα ραντεβού τους. Το αντίστοιχο προτέρημα των Πολωνών (και δη των ποδοσφαιριστών) είναι η τιμιότητα. Τιμιότητα αγνή, ανεπιτήδευτη, ατελείωτη, γνήσια, που τρέχει από τα μπατζάκια τους αδιακρίτως παραλήπτη. Μια τιμιότητα ανεπανάληπτη και αφοπλιστική, γενναιόδωρο κομμάτι της οποίας έχει κατατεθεί στα ελληνικά γήπεδα. Πάνω σ’ αυτό το παχύ και αδιαπέραστο στρώμα τιμιότητας έρχεται –κατά τις φήμες- να προστεθεί αυτή του 31χρονου αριστερού χαφ Γιάτσεκ Κρζινόβεκ.

Αν ο Ολυμπιακός ολοκληρώσει με επιτυχία τη μεταγραφή, ο διεθνής Πολωνός δε θα κάνει τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από το να κοσμήσει με την παρουσία του τη λίστα που έχουμε εδώ και χρόνια πλάσει στο μυαλό μας. Αυτή, στην οποία ψάχνουμε κατά καιρούς να εμπιστευθούμε σε κάποιον ό,τι πολυτιμότερο έχουμε - και καταλήγουμε πάντα να το εναποθέτουμε στα χέρια ενός Πολωνού (σ.σ. εξαιρούνται ο Βαζέχα ως ο εφευρέτης του «τιμιόμετρου», ο Σιμπνιέφσκι λόγω «βίδας» και ο Ολιζαντέμπε για προφανείς λόγους), γιατί μόνο σ’ αυτά ξέρουμε ότι είναι απολύτως ασφαλές. Γιατί η ζωή μας έχει διδάξει ότι αν…

Εμπιστευθούμε τη μικρή μας αδερφή στα τίμια χέρια του Μίχαλ Ζεβλάκοφ, αυτός θα: Παρατήσει προπονήσεις και αγώνες για να την προσέχει σαν τα μάτια του. Αν, δε, είναι σε ηλικία γάμου θα ψάξει με όλες του τις δυνάμεις να της «βρει ένα καλό παλικάρι» κι αν -στη χειρότερη- αυτό δε βρεθεί, θα την παντρευτεί ο ίδιος για να μη μας κακοκαρδίσει.

Εμπιστευθούμε όλες μας τις τραπεζικές καταθέσεις στα τίμια χέρια του Μίροσλαβ Σνάουτσνερ, αυτός θα: Τις κάνει μασούρι και θα τις φυλάει καλύτερα κι απ’ ότι η λέαινα τα μικρά της. Παράλληλα θα ξεκοκαλίζει τις οικονομικές εφημερίδες, θα κάνει «κονέ» με δικούς του ανθρώπους που έχουν επενδυτικές γνώσεις και την κατάλληλη στιγμή θα κάνει την κίνηση μέσω της οποίας θα τις διπλασιάσει. Κι όλα αυτά χωρίς να ζητήσει φράγκο, εννοείται.

Εμπιστευθούμε τα κλειδιά του καινούριου μας αυτοκινήτου στα τίμια χέρια του Γιόζεφ Βάντσικ, αυτός θα: Το πλύνει (δύο χέρια), θα το κερώσει, θα του βάλει ειδικό γυαλιστικό και αρωματικό στο εσωτερικό. Στα καπάκια θα το πάει μια χαλαρή βόλτα (στην επιστροφή θα φουλάρει το ντεπόζιτο) κι αν τυχόν αντιληφθεί ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά θα το πάει με τα χεράκια του στο συνεργείο.

Εμπιστευθούμε τη συλλογή μας με cd και συλλεκτικά βινύλια στα τίμια χέρια του Μίροσλαβ Οκόνσκι, αυτός θα: Τα ταξινομήσει ανά είδος, συγκρότημα και χρονιά. Θα τα κοιτάξει ένα προς ένα για τυχόν γρατσουνιές και μετά θα τα σκουπίσει με μαλακό πανί πριν μας τα επιστρέψει, επαινώντας μας για το γούστο μας.

Το ίδιο ακριβώς θα έκαναν με οτιδήποτε δικό μας οι Καζιμιέρσκι, Πις, Κουκιέλκα, Κούκλα, Γιουσκόβιακ, Μίετσελ, Γκμοχ, Κούζμπα, Μάλαρτζ, Κμίετσικ, Μπικόφσκι, Άνταμτσικ, ακόμα κι ο Μιελκάρσκι. Γιατί αυτοί είναι οι Πολωνοί και δεν αλλάζουν:
Τίμιοι σαν πρόσκοποι και αξιόπιστοι σαν Lada σε λασπωμένο, επαρχιακό δρόμο.


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr

Απάντηση: Fight Club Articles
 

http://www.sportnet.gr/NewsImages/2709.jpg

1. Το κουρέλι τραγουδάει ακόμα
Με αυτή τη φάτσα και αυτή την χωρίστρα –που ακόμα εμπνέει τους μηχανικούς της F1 για τη δημιουργία αεροδυναμικών βοηθημάτων για τα μονοθέσια- ο 34χρονος Κριστιάν Πανούτσι είναι πλασμένος για ήρωας noir ταινίας ή, στη χειρότερη, για επίλεκτο μέλος του καστ του «Νονού». Εδώ και λίγα 24ωρα απολαμβάνει το εφήμερο προνόμιο του να είναι «εθνικός ήρωας», λόγω του νικητήριου γκολ που πέτυχε εναντίον της Σκωτίας και έστειλε την Ιταλία στο Euro. Και νιώθει το περίεργο εκείνο συναίσθημα της «χαρμολύπης», γιατί δεν ξέρει αν το καλοκαίρι θα είναι κι αυτός εκεί.

2. Άσπρα μούρα, μαύρα μούρα, μ’ έχει πιάσει μια φαγούρα
Αν υπάρχει ένας ποδοσφαιριστής που ξέρει πόντο-πόντο τη διαδρομή της «λεωφόρου της γραφικότητας» γιατί την έχει περπατήσει πάνω-κάτω πολλές φορές, είναι σίγουρα ο Γιένς Λέμαν. Ο άνθρωπος που πέρασε μια ζωή γκρινιάζοντας σαν Έλληνας που τον «έχει αδικήσει το σύστημα», και που από τα τέλη Αυγούστου και μετά που δεν αγωνίζεται στην Άρσεναλ έχει κάνει τη γκρίνια δεύτερη φύση, θεώρησε σωστό να ξύσει με το μεσαίο δάχτυλο το κεφάλι του επειδή οι Γερμανοί τον αποδοκίμαζαν στον αγώνα με την Κύπρο και ακολούθως να το αρνηθεί, σαν εγωκεντρικός, στριμμένος έφηβος. Κι έτσι απλά, στο θεωρείο του MuppetShow ετοιμάζεται να μπει και τρίτη καρέκλα – μόνο για πάρτη του.

3. (Μ)αχός βαρύς ακούγεται…
…πολλά κορμιά εδώ πέφτουν. Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι; Μηδέ σε γάμο ρίχνονται, μηδέ σε χαροκόπι, μόνο το παλικάρι μας εγκρέμισε ο Κράουτς.
Μα είναι άντρας δυνατός, το τέκνο της Βιέννης, και σύντομα θα ‘ναι ξανά στης ΑΕΚ τα δοκάρια. (παραλλαγή βασισμένη στο δημώδες «Της Δέσπως Μπότση»).

4. Τζενάρο για να γουστάρω
«Είμαι υπερήφανος για την πρόκρισή μας στα τελικά του Euro. Αυτός ο Ντομενέκ, όμως, μου ζαλίζει τ’ αρχ… Κρίμα που πέρασε και η Γαλλία αλλά δεν πειράζει. Εύχομαι να τους πετύχουμε στο Ευρωπαϊκό για να τους δώσουμε ένα μάθημα». (Ο Τζενάρο Γκατούζο αποδεικνύει πως οι δημόσιες σχέσεις και οι εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις δεν ταιριάζουν σε όλους και ότι κάτι «τρυφερά» τυπάκια σαν τον Ντομενέκ τους έχει απλώς για ορεκτικό).

5. «I wanna cut off all of my hair»
Ο Μίκαελ Νίλσον ξέρει. Ο Μίκαελ Νίλσον έχει δει πάνω από 10 φορές το «FullMetalJacket». Ο Μίκαελ Νίλσον ξέρει τους στίχους απ’ έξω. Ο Μίκαελ Νίλσον δεν είναι ένας Σουηδός «σαν όλους τους άλλους». Δεν φοβάται μήπως χάσει τη δύναμή του, αποχωριζόμενος τη στυλάτη ξανθοκάστανη κώμη του. Αντιθέτως, ξέρει ότι ξυρίζοντας το κεφάλι του δίνει το σύνθημα για να αρχίσει η μάχη. Η πραγματική μάχη. Και αυτή, την κρίσιμη ώρα, αυτός θα είναι εκεί, στην πρώτη γραμμή, και θα μάχεται όχι για τον εαυτό του, αλλά για τον Λουκά – και όποιον άλλον λιποψυχήσει στην πορεία.

6. Ποδόσφαιρο Σάλας; Όχι ακόμα…
Είναι μεγάλη ηδονή να αποστομώνεις στα 33 σου όσους σε χαρακτηρίζουν εδώ και δύο χρόνια «τελειωμένο» επειδή έφυγες από την Ευρώπη, δεν άντεξες ούτε στην Αργεντινή και επέστρεψες στη Χιλή που σε έχουν στα «όπα-όπα». Ειδικά όταν είσαι ο Μαρσέλο Σάλας και μπορείς με δύο μπαλάκια να βουλώσεις όλα τα χάσκοντα στόματα.

7. Η εκδίκηση της «γυφτιάς»
Στα 20 του, ο Ντέιβιντ Χίλι ήταν ένα από τα «ανατέλλοντα αστέρια» της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Δύο χρόνια αργότερα –κι έχοντας στο ενεργητικό του μόλις μία επίσημη εμφάνιση- μεταγράφηκε στην Πρέστον κι έγινε άλλος ένας «καλός, αλλά λίγος» επιθετικός. Έξι χρόνια αργότερα τρώει το «κρύο πιάτο» της δικής του εκδίκησης, έχοντας σκοράρει 25 τέρματα στους τελευταίους 31 αγώνες με την εθνική Β. Ιρλανδίας και τερματίζοντας πρώτος σκόρερ των προκριματικών του Euro με 13 γκολ (επίδοση-ρεκόρ). Τώρα κρέμονται από τα Χίλι του…

8. Το σύστημα υπάρχει, οι παίκτες;
Μια σκέψη: Αν ο Ελίνι Δημούτσος (με εναλλακτικό τον Γιάννη Παπαδόπουλο του Ηρακλή) εξακολουθήσει να εκτελεί με τόση συνέπεια και αξιοπιστία τα καθήκοντα που αφενός ευνοούν τις ποδοσφαιρικές του αρετές και αφετέρου κάνουν τους προπονητές του ευτυχισμένους, δεν θα είναι άδικο να μην ανοίξει γι’ αυτόν η πόρτα της Ανδρών; Πόσες αλλαγές στον άξονα και τη δεξιά πλευρά του κέντρου (που να μπαίνουν μέσα με τέτοια «κάψα») διαθέτει η εθνική μας;

9. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω
Ο Μάρκους Μερκ ένωσε τη φωνή του με όσους υποστηρίζουν ότι τα 45 χρόνια, που είναι το ισχύον όριο ηλικίας για τους διαιτητές, είναι ξεπερασμένο και πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση. Ωστόσο, η Παγκόσμια Ομοσπονδία δήλωσε ότι δεν σκοπεύει να τροποποιήσει τον κανονισμό, αν και γνωρίζει ότι μετά τη συνταξιοδότηση του Μερκ -που θα ακολουθήσει αυτή του Κολίνα- οι διεθνούς βεληνεκούς «σταρ» της μειώνονται στο ελάχιστο (κι ένας Μίχελ δεν αρκεί για να στηρίξει το οικοδόμημα).

10. Against all odds
Ο 26χρονος Παραγουανός επιθετικός Χούλιο Βαλεντίν Γκονζάλεζ αγωνιζόταν στη Βιτσέντζα από το 2004, Στις 22 Δεκεμβρίου 2005 –καθ’ οδόν για το αεροδρόμιο της Βενετίας- ενεπλάκη σε αυτοκινητικό δυστύχημα, λόγω του οποίου οι γιατροί αναγκάστηκαν ένα μήνα αργότερα να του κόψουν το αριστερό χέρι. Την Κυριακή που μας πέρασε, ο Γκονζάλεζ επανήλθε στα γήπεδα αγωνιζόμενος για 57’ με την καινούρια του ομάδα, την Παραγουανή Τακουάρι. Τώρα πια, τα πάντα είναι στο χέρι του.

11. Respect
Ο 33χρονος Φραγκίσκος Αλβέρτης συμπλήρωσε 500 εμφανίσεις με τη φανέλα του Παναθηναϊκού (ναι, την ώρα που οι περισσότεροι από εμάς στην καλύτερη να μπορούμε να συμπληρώσουμε 500 ώρες παρακολούθησης στην τηλεόραση).


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr