Ωδή στον φραπέ... - Σελίδα 3

Karmakosmik · 07-09-2007, 17:36

1ον: Δεν πληρώνεις τον φραπέ, πληρώνεις την καρέκλα στην οποία σαπίζεις 3 ώρες.
2ον: Το φραπόγαλο ισοπεδώνει κάθε είδος καφέ που υπάρχει στον πλανήτη.

pink · 08-09-2007, 15:28

Παράθεση:

Αρχικό μήνυμα απο Karmakosmik

1ον: Δεν πληρώνεις τον φραπέ, πληρώνεις την καρέκλα στην οποία σαπίζεις 3 ώρες.
2ον: Το φραπόγαλο ισοπεδώνει κάθε είδος καφέ που υπάρχει στον πλανήτη.

kallithea4 · 07-09-2007, 17:48

Με τιμεί που δεν πίνω φραπέδες και γενικά καφέ?

βαγγελης · 07-09-2007, 19:06

Παράθεση:

Αρχικό μήνυμα απο kallithea4

Με τιμεί που δεν πίνω φραπέδες και γενικά καφέ?

και πως ξυπνάς?

aitherovamon · 07-09-2007, 19:09

Παράθεση:

Αρχικό μήνυμα απο βαγγελης

και πως ξυπνάς?

Mε ξυπνητηρι

βασικα και εγω με τον καφε εχω μια περιεργη σχεση.αντι να με ξυπναει μου φερνει υπνηλια....

βαγγελης · 07-09-2007, 19:46

Παράθεση:

Αρχικό μήνυμα απο aitherovamon

Mε ξυπνητηρι

βασικα και εγω με τον καφε εχω μια περιεργη σχεση.αντι να με ξυπναει μου φερνει υπνηλια....

Αμα δε πιώ καφέ μέχρι τις 11 το πρωί έχω στερητικά σύνδρωμα . Υπνηλια μου φέρνει ο γαλικός ( φτου κακά ) Φραπεδιά λοιπών για να πάει η μέρα σωστά

Neacel · 07-09-2007, 20:27

Εσπρέσσο φρέντο σκέτος.....

Αλλά και ο φραπές μετράει....

Karmakosmik · 07-09-2007, 17:54

Περάστε έξω κύριε

R@tNET · 07-09-2007, 20:58

Τιιι λέετε τώρααα... ρε αν δεν πέσει φραπεδιά το πρωί το μάτι δεν ανοίγει...

gatoni · 11-09-2007, 14:56

Πιστεύω εις έναν φραπέ,
αφρώδη, παγοκράτορα,
ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής,
εις στομάχους πάντων ερριμένον.

Και εις ένα αφρόγαλα, λευκόν, πηχτόν,
του καφέ συνοδό, και λιπογενές
το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων καπουτσίνο.
Milk εκ βοδώς,
αφρόν αληθινόν, εκ μιξερός ηλεκτρικού
χτυπηθέντα, ού γεννηθέντα,
ομοχρήσιμου του φραπέ
δι ου το μάτι ορθάνοιξε.

Τον δι' ημάς τους ανθρώπους
και δια την ημετέραν εργασίαν
φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου
και αγοράσθη εξ εταιρείας
και εσυσκευάσθηκε.

Αγορασθέντα τε υπό ημών
εντός μικρής σακουλίτσας
ή κουτιού ή βαζακίου

Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
κατά τας πρωινάς.

Και εισέπεσε εντός ποτηριού
και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.

Και πάλιν άφρισε μετά δόξης
τσίτα κάνων κοιμητούς
ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.

Και εις το ρεύμα το πάγιον,
το χρήσιμον, το μιξεροκινόν,
το εκ της δεής επαραγόμενον
το συν ψυγείου και θηκών συνεργαζώμενο,
ωστε παρασκευαζώμενο,
παγακίων και υδάτων ψυχρών.

Εις μίαν, καφετερίαν, ομαδικήν και φιλικήν φραπεδοποσίαν.

Ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου εκ του μπολ.

Προσδοκώ τασάκι καθαρόν.

Και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.

Αμήν.