|
|||||||
| Μεγάλες Αλήθειες | |
| Είναι αδύνατον να φταρνιστείς με τα μάτια ανοιχτά. | |
|
|
Εργαλεία Θεμάτων | Τρόποι εμφάνισης |
|
|
#1 (permalink) |
|
sail away...
|
Αυτό είναι ένα θέμα που ξέρω ότι θα με πληγώσει βαθιά, αλλά πώς αλλιώς ο άνθρωπος να αποδείξει το μαζοχισμό του;
Ας θυμηθούμε λοιπόν σειρές (ελληνικές και ξένες) από την παιδική μας ηλικία... Προσπαθείστε να μην είστε ιδιαίτερα σκληροί ρωτώντας σε ποιον αιώνα παίζονταν αυτές οι σειρές, γιατί, ούτως ή άλλως, οι περισσότερες θα είναι του προηγούμενου... Ξεκινώ: - Μάγοι και Πολεμιστές (ένας μελαχροινός -παίδαρος- μάγος και ένας ξανθός -συμπαθής- πολεμιστής) - Το Κυνήγι του Χρυσού Πιθήκου (για τον τίτλο δεν είμαι σίγουρη, αλλά ήταν ένα με τον Stephen Collins - απίστευτη η μνήμη ανθρώπου με Αλτσχάιμερ - που ήταν πιλότος σε υδροπλάνο και είχε ένα μονόφθαλμο σκύλο που δήλωνε τη συμφωνία του ή τη διαφωνία του με τα τεκταινόμενα, ανάλογα με το πόσες φορές γαύγιζε) - Λούνα Παρκ (με το Διονύση Παπαγιαννόπουλο) - Μεθοριακός Σταθμός (με το Βάσο Ανδριανό) - Το Μικρό Σπίτι στο Λειβάδι - Τα τετράγωνα των Αστέρων (με την Αλιφέρη και όχι με το Μαρίνο) - Μάγια η μέλισσα - Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Άνθρωπος (κινούμενα σχέδια) ... έπεται συνέχεια... |
|
__________________
... αξίζει, φίλε, να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει...
|
|
|
|
|
«
Προηγούμενο Θέμα
|
Επόμενο Θέμα
»
| Συνδεδεμένοι χρήστες που διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 (0 μέλη και 1 επισκέπτες) | |
|
|
Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 12:27.









Θεματικός Τρόπος