[Κασσάνδρα]

Αυτό είναι ένα θέμα που ξέρω ότι θα με πληγώσει βαθιά, αλλά πώς αλλιώς ο άνθρωπος να αποδείξει το μαζοχισμό του;
Ας θυμηθούμε λοιπόν σειρές (ελληνικές και ξένες) από την παιδική μας ηλικία...
Προσπαθείστε να μην είστε ιδιαίτερα σκληροί ρωτώντας σε ποιον αιώνα παίζονταν αυτές οι σειρές, γιατί, ούτως ή άλλως, οι περισσότερες θα είναι του προηγούμενου...

Ξεκινώ:
- Μάγοι και Πολεμιστές (ένας μελαχροινός -παίδαρος- μάγος και ένας ξανθός -συμπαθής- πολεμιστής)
- Το Κυνήγι του Χρυσού Πιθήκου (για τον τίτλο δεν είμαι σίγουρη, αλλά ήταν ένα με τον Stephen Collins - απίστευτη η μνήμη ανθρώπου με Αλτσχάιμερ - που ήταν πιλότος σε υδροπλάνο και είχε ένα μονόφθαλμο σκύλο που δήλωνε τη συμφωνία του ή τη διαφωνία του με τα τεκταινόμενα, ανάλογα με το πόσες φορές γαύγιζε)
- Λούνα Παρκ (με το Διονύση Παπαγιαννόπουλο)
- Μεθοριακός Σταθμός (με το Βάσο Ανδριανό)
- Το Μικρό Σπίτι στο Λειβάδι
- Τα τετράγωνα των Αστέρων (με την Αλιφέρη και όχι με το Μαρίνο)
- Μάγια η μέλισσα
- Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Άνθρωπος (κινούμενα σχέδια)

... έπεται συνέχεια...