Καλά,είναι αστείος ο τύπος! Το κοινό έφταιγε που δεν είχαμε ένα σύστημα στην επίθεση και που δεν παίζουμε άμυνα; Άσε που οι γιούχα άρχισε αφού είχε κριθεί το ματς και είχε κυρίως σαν στόχους αυτόν,τον Πεν και τον Άκερ. Ο Παπαμακάριος που πέρυσι ήταν από τους κορυφίους παίχτες μας δεν έπαξε δευτερόλεπτο πάλι. Ο Χαρίσης μπήκε στο 32' και είδαμε 3-4 επιθέσεις της προκοπής (ήταν και η φορά που μειώσαμε στους 4). Μετά άφησε τον Πεν οργανωτή και αποκαταστάθηκε η τάξη. Αυτό που με ξενέρωσε κυρίως ήταν που δεν είχαμε πάθος. Μόνο ο Μάτσε που έπαιζε με ένα πόδι και λίγο ο Ζίζιτς. Ειδικά οι Αμερικάνοι στα
τους. Ούστ όλοι ρε,τουλάχιστον πέρυσι βλέπαμε λίγο μπάσκετ,δεν ήμασταν το φετινό τσίρκο.