Γκέρσον: Μόνο ο Ματσας υγιής!
Ο Πίνι Γκέρσον ανέλαβε πλήρως την ευθύνη του αποκλεισμού του Ολυμπιακού από το φάιναλ φορ. Πριν το κάνει, όμως, φρόντισε να χαρακτηρίσει εμμέσως πλην σαφώς τους 11 από τους 12 παίκτες του… άρρωστους! «Στα παιχνίδια με την Ταού είχα έναν παίκτη είχα υγιή και ένδεκα τραυματίες. Μόνο ο Μασιγιάουσκας έπαιξε με ψυχή. Με ένα πόδι στο σημερινό παιχνίδι έβαλε 13 πόντους…».
Αρχικά ο «Πίνχας» παραδέχθηκε την ανωτερότητα των Βάσκων. «Συγχαρητήρια στην Ταού. H καλύτερη ομάδα πέρασε στο φάιναλ φορ. Οι δύο από τις τρεις καλύτερες ομάδες πέρασαν στα τελικά. Η Ταού ήταν η πρώτη ομάδα σε αξιολόγηση στην Ευρωλίγκα και ήταν καλύτερη στα μεταξύ μας παιχνίδια. Ξεκινήσαμε καλά και τελειώσαμε καλά, αλλά στο διάστημα 15 με 25 παίξαμε άσχημα. Με μια καλή αρχή και ένα καλό τέλος δεν μπορείς να κερδίσεις την Ταού. Κάναμε πολλά λάθη. Αυτό που έχουν η Ταού, η ΤΣΣΚΑ και γενικά οι μεγάλες ομάδες και δεν έχει ο Ολυμπιακός είναι το πλεονέκτημα του χρόνου, οι παίκτες δηλαδή δεν έχουν παίξει τόσο πολύ καιρό μαζί».
Στην συνέχεια ο Ισραηλινός έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι δεν έχει καμία σχέση με τον Ντέιβιντ Κόπερφιλντ. «Μια ομάδα δεν χτίζεται μόνο με ακριβές μεταγραφές, χρειάζεται χρόνος. Δεν είμαι μάγος για να κουνήσω το ραβδί μου και να φτιάξω την ομάδα. Παρότι κερδίσαμε τον Παναθηναϊκό και την Ταού στην πρεμιέρα, δεν καταφέραμε να μάθουμε να κερδίζουμε εκτός έδρας παιχνίδια. Ήμασταν άτυχοι γιατί είχαμε πολλούς και σοβαρούς τραυματισμούς, όπως ήταν του Μασιγιάουσκας και του Στακ. Υπεύθυνος για τα πάντα είμαι εγώ. Οι παίκτες έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους. Δεν θέλω να στενοχωρήσω κανέναν»!
Τέλος, στο… μοίρασμα των ευθυνών, δεν παρέλειψε να… ρίξει μερικές και στους φιλάθλους. «Εγώ έβαλα τους στόχους στην αρχή της χρονιάς. Ήταν υψηλοί και δικαιολογημένα αποδοκιμάζουν. Λόγω των τραυματισμών θα μπορούσα να βάλω πιο χαμηλά τον πήχη και μια πρόκριση στους 8 να θεωρούνταν τώρα επιτυχία. Εγώ, όμως, δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος. Προσπαθήσαμε να πετύχουμε τους αρχικούς μας στόχους. Το αβαντάζ που είχα στην προηγούμενη μου ομάδα ήταν η βοήθεια του κοινού. 8.000-9.000 κόσμου μας βοηθούσαν να κερδίσουμε μεγάλες ομάδες. Οι αποδοκιμασίες στο τέλος ήταν αρνητική ενέργεια για τους παίκτες».
Ομαδικο κλιμα στην ομαδα.