Ενταξει με τοσες απουσιες (ειδικα του Φερντιναρντ), με τον αμπαλο τον Χαιντσε στην αμυνα και με Γκιγκς και Ροναλντο (περισσοτερο ο πρωτος) να ειναι αλλου η Μαντσεστερ δεν ειχε και πολλες ελπιδες.
Απο κει και περα, πιστευω πως αν δεν ειχαμε τοσο αθλια τελειωματα στις φασεις θα μπορουσαμε να ειχαμε πετυχει καποιο γκολ και μετα να πιεσουμε ως το τελος για δευτερο. Για ενα διαστημα μετα την εναρξη του δευτερου ημιχρονου πιστευα πως θα ανακαμπταμε αλλα δεν κρατησαμε πανω απο ενα τεταρτο. Πιστευα πως στο τελος που θα κουραζονταν οι παππουδες της Μιλαν θα μπορουσαμε να βγαλουμε καποιες φασεις, αλλα τελικα.. δεν.
Γενικα θεωρω πως η Μιλαν στα 2 ματς φανηκε πιο τυχερη. Η Μαντσεστερ αν ειχε τα τελειωματα του Ματς με τις Ρομα θα ειχε περασει ακοπα αλλα δεν ειναι καθε μερα πασχαλια. Παρ'ολα αυτα εννοειται πως σημερα η Μιλαν ηταν πολυ καλυτερη.
Για αλλη μια φορα φανηκε ποσο σημαντικοι ειναι οι Κακα και Ζεεντορφ στη Μιλαν.
Αποδειχτηκε πως το 3-2 του Ολντ Τραφορντ σε καμια περιπτωση δεν εφτανε. Οι αγγλικες ομαδες με τις φλωρικες ατμοσφαιρες που αντιμετωπιζουν στην Αγγλια ειναι φυσικο να τα βρισκουν μπαστουνια οταν παιζουν εκτος χωρας.
Δεν πιστευω πως η Μιλαν ειναι πιο ταλαντουχα ομαδα απ'την Μαντσεστερ, απλως πολυ πιο εμπειρη και ειναι φυσικο να εχει τετοιους απιστευτους αυτοματισμους.
Το θεμα ειναι ομως πως ειδαμε ενα υπεροχο ματς (κατα τη γνωμη μου το καλυτερο απ'την αρχη της σεζον σε ολες τις διοργανωσεις) και ολοι εμειναν ευχαριστημενοι απ'το θεαμα.
Καλη τυχη στη Μιλαν απεναντι στη Λιβερπουλ. Αν παιξει οπως σημερα οι κατσαπλιαδες της Λιβερπουλ δεν εχουν καμια ελπιδα.
Δεν πειραζει ρε Μαντσεστερ.
Το μελλον ανηκει σε μας και οχι στους παππουδες. Η χρονια ειναι ηδη επιτυχημενη.
