[dimig]

O ρόλος του παρακράτους.

Αν όλα αυτά που περιγράψαμε αφορούν τους "στρατιώτες" στο πεδίο της μάχης, υπάρχουν και άλλα, που αφορούν τους "στρατηγούς" της. Τι θέλουμε να πούμε μ' αυτό; Όταν εκδηλώνεται ένα αντάρτικο πόλεων, πρέπει να εξασφαλίσει εκείνες τις συνθήκες, που θα το συντηρούν μέχρι να επιτύχει τον στόχο του. Ο παράγοντας χρόνος, δηλαδή, είναι εχθρός του. Μια προβοκατόρικη δολοφονία μπορεί να είναι αρκετή να του δώσει την ευκαιρία να εκδηλωθεί, αλλά δεν του δίνει μεγάλη πίστωση χρόνου. Ο κόσμος είναι "ερεθισμένος" για κάποιο λίγο χρόνο, αλλά μετά, βλέποντας την καταστροφή, ηρεμεί. Η κατάσταση, δηλαδή, "ξεφουσκώνει" σχετικά γρήγορα. Τόσο γρήγορα, που μπορεί να μην επιτρέπει την επίτευξη του στόχου.
Αυτό, δηλαδή, το οποίο απαιτεί ένας σωστός σχεδιασμός, είναι "υποστυλώματα" έντασης. "Υποστυλώματα", τα οποία θα τοποθετούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα για το διάστημα που κρίνουν οι "στρατηγοί" ότι απαιτείται η ολοκλήρωση του σχεδίου και άρα η επιτυχία του αντάρτικου. Αυτά τα "υποστυλώματα" έχουν ως στόχο να εμποδίζουν την ένταση να κάνει "κοιλιά" και στο τέλος να "ξεφουσκώσει". Ως "υποστυλώματα", δεν πρέπει να βρίσκονται το ένα πολύ κοντά στο άλλο, ώστε να είναι περιττά και δεν πρέπει να βρίσκονται πολύ μακριά το ένα από το άλλο, για να μην είναι άχρηστα.
Στα τελευταία επεισόδια είχαμε τέτοιου είδους "υποστυλώματα", που να δείχνουν ανώτατο επίπεδο οργάνωσης "αντάρτικου"; Βεβαίως και είχαμε και η ύπαρξή τους υποδηλώνει την παρουσία του παρακράτους. Μόνον το παρακράτος είχε τη δυνατότητα να δημιουργήσει τέτοια "υποστυλώματα". Ποια είναι αυτά τα "υποστυλώματα"; Η "προγραμματισμένη" διαδήλωση του ΚΚΕ δύο μέρες μετά τη δολοφονία του Αλέξη. Η δίκη του σκοτωμένου φιλάθλου του Παναθηναϊκού σε χρονική "απόσταση" ανάλογη. Η αίτηση αποφυλάκισης των δραστών σε μια ανάλογη επίσης χρονική "απόσταση". Αυτά τα γεγονότα "γέμισαν" τον χρόνο σε ένταση. Δεν επέτρεψαν στα επεισόδια να κάνουν "κοιλιά". Έβγαλαν κόσμο εκνευρισμένο στους δρόμους και άρα έδωσαν στο "αντάρτικο" της ανάσες που χρειαζόταν.
Θα ξεκινήσουμε από το ΚΚΕ, όπως ξεκίνησαν κι αυτοί, προκειμένου να προστατεύσουν το "αντάρτικο" αυτό. Το ΚΚΕ, όπως πάντα, έτσι κι αυτήν τη φορά ήταν συνεργάσιμο με το παρακράτος. Άξιο του μισθού του και των επιχορηγήσεων που λαμβάνει. Σε μια δύσκολη και επικίνδυνη για τον λαό κατάσταση επιχείρησε να τον βγάλει στο δρόμο. Προφανώς τελείωνε ο χρόνος για εργατικές διεκδικήσεις και το ΚΚΕ δεν μπορούσε να αναβάλει τη διαδήλωσή του, βλέποντας την κατάσταση να εξελίσσεται επικίνδυνα μετά τη δολοφονία του παιδιού. Το ίδιο λάθος που έκανε και τον Δεκέμβρη του 1945, όταν αυθαίρετα —και ως ψευδοεπικεφαλής του ήδη "πεθαμένου" ΕΑΜ— έβγαλε τον κόσμο στο δρόμο για να πανηγυρίσει και οι ξένοι μαζί με τους ντόπιους δολοφόνους τον κατακρεούργησαν.
Το ΚΚΕ ήταν υπεύθυνο για τη σφαγή των Δεκεμβριανών. Συμμετείχε πρωταγωνιστικά στη μεγαλύτερη προβοκάτσια της ελληνικής ιστορίας. Το ίδιο έκανε και σήμερα σε μια ανάλογη προβοκάτσια. Αντί να προστατεύσει τον κόσμο και να τον αφήσει να καθίσει στο σπίτι του, επιχείρησε να τον βγάλει στο δρόμο ως "πρόβατο" προς σφαγή. Είναι βέβαιον ότι αυτό το ενδεχόμενο μπορεί να συμβεί, εφόσον, όταν βγει ο κόσμος, κανένας δεν μπορεί να ελέγξει τίποτε και κυρίως τους προβοκάτορες του παρακράτους. Από τη στιγμή που δεν μπορείς να προστατεύσεις τον κόσμο στο δρόμο, τον αφήνεις στην ασφάλεια του σπιτιού του, περιμένοντας να περάσει η κρίση.
Το ΚΚΕ, δυστυχώς, επανέλαβε τον ίδιο τον εαυτό του. Το απόλυτο "εργαλείο" του παρακράτους. Απέδειξε για ακόμα μία φορά ότι είναι ο πιο πιστός και κρυφός χαφιές του. Σε μια περίοδο που φαίνεται —ακόμα και από τον πιο αδαή— ότι το παρακράτος βρίσκεται σε δύσκολη θέση και επιδιώκει πάση θυσία μια "σωτήρια" γι' αυτό προβοκάτσια, το ΚΚΕ προσπάθησε να βγάλει τον κόσμο στο δρόμο. Με τον τρόπο αυτόν έδωσε στο παρακράτος "αντικείμενο" να δραστηριοποιηθεί. Του έδωσε ελπίδα επιβίωσης. Γι' αυτόν τον λόγο κάναμε την ιδιαίτερα μεγάλη ανάλυση για τη διαχείριση της μαζικής διαμαρτυρίας του λαού. Μόνον με αυτήν τη γνώση μπορεί να καταλάβει κάποιος τον μόνιμα βρομερό ρόλο του ΚΚΕ.
Όταν δεν έπρεπε να βγάλει τον κόσμο στο δρόμο στα Δεκεμβριανά, τον έβγαλε για να τον "σφάξουν". Όταν έπρεπε να τον ενθαρρύνει να πάει και με τη δύναμη της ψήφου να "λιώσει" τους προδότες και τους δοσίλογους, πρότεινε στον κόσμο "Αποχή" από τις εκλογές. Ό,τι μπορούσε να κάνει εις βάρος του λαού το έκανε. Όπου ο λαός ήταν αδύναμος, τον έβαζε να εκτίθεται και όπου ήταν δυνατός τον απέτρεπε να κάνει χρήση της δύναμής του. Το ίδιο έκανε και σήμερα. Αυτό ήταν το πρώτο ισχυρό "υποστύλωμα" της έντασης, προκειμένου αυτή να μην "ξεφουσκώσει" μετά τη δολοφονία. Αυτό ήταν το δώρο του ΚΚΕ στο παρακράτος.
Το αμέσως επόμενο "υποστύλωμα" έντασης ήταν δώρο του ίδιου του παρακράτους στον εαυτό του. Η ελληνική δικαιοσύνη είναι ο απόλυτος ορισμός της αναβολής και της καθυστέρησης. Οι περισσότερες υποθέσεις της εκδικάζονται από τον "χρόνο". Και όμως αυτή η αργή και αναβλητική δικαιοσύνη εκδίκασε την υπόθεση στον πλέον ακατάλληλο χρόνο και στον πλέον ακατάλληλο χώρο. Μια υπόθεση, η οποία ήταν βέβαιο ότι θα συνοδευτεί από βίαιες αντιδράσεις ανεγκέφαλων οπαδών, εκδικάστηκε στον χώρο όπου είχε "ορίσει" ως δικό του το "αντάρτικο" της πόλης. Πρόσθεσαν "αναίτια" ένταση στην ένταση. Προσπάθησαν να προσθέσουν στο "αίμα" του Αλέξη και το "αίμα" του Φιλόπουλου. Προσπάθησαν στα μίση, που εκδηλώθηκαν εκείνη την περίοδο, να προσθέσουν και τα οπαδικά μίση. Προσπάθησαν, στο αντιαστυνομικό μένος των αντιεξουσιαστών, να προσθέσουν και αυτό των οπαδών. Η ελληνική δικαιοσύνη, που ως γνωστόν δουλεύει με την ακρίβεια ελβετικού ρολογιού, δεν μπορούσε να αναβάλει την εκδίκαση της υπόθεσης. Δεν μπορούσε να τη "μεταφέρει" εκτός της κρίσιμης χρονικής ζώνης.
Στο ίδιο πλαίσιο συμφερόντων κινείται και η προβοκατόρικη αίτηση αποφυλάκισης των δραστών. Αποτελεί "υποστύλωμα" διατήρησης της έντασης. Γιατί την θεωρούμε εκ των δεδομένων προβοκατόρικη; Γιατί διατυπώθηκε στον χρόνο και με τον τρόπο που ευνοεί το παρακράτος. Ούτε καν τους ίδιους τους δράστες. Διατυπώθηκε την ίδια ημέρα που δημοσιοποιούταν το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου και άρα εξυπηρετούσε όλους εκείνους που ήθελαν να στρέψουν τα φώτα της δημοσιότητας μακριά από το πόρισμα.
Είναι προβοκατόρικη, γιατί, ακόμα και στο υπερασπιστικό επίπεδο, είναι λάθος. Καθαρά δικηγορίστικα να το εξετάσει κάποιος, ήταν ολέθριο λάθος για τα συμφέροντα των κατηγορουμένων. Τους κατηγορούμενους δεν τους συνέφερε να κάνουν τέτοια αίτηση, όταν ο κόσμος βρίσκεται στους δρόμους εξαιτίας τους. Δεν τους συνέφερε καν να αποφυλακιστούν για λόγους προσωπικής τους ασφάλειας. Τους κατηγορούμενους τους συνέφερε να περάσει ο χρόνος και να "κρυφτούν" στη φυλακή μέχρι να "ξεθυμάνει" η κατάσταση. Σε κάποια ανύποπτη στιγμή και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας θα έκαναν την αίτηση και μπορεί να είχαν τα αποτελέσματα που ήθελαν χωρίς πολύ ρίσκο. Το να κάνουν όμως την αίτηση στον συγκεκριμένο χρόνο ήταν υπερασπιστικό "έγκλημα". Στερούν από τους εαυτούς τους και την ευκαιρία να την κάνουν σε άλλο χρόνο πιο "ήσυχο" και άρα πιο βολικό.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Κάποιοι είχαν έναν χρονικό στόχο να επιτύχουν και αυτόν ήλπιζαν να τον καλύψουν με αυτά τα "υποστυλώματα". Ας σκεφτεί κάποιος πόσες ελπίδες είχαν να φτάσουν το "αίμα" του Αλέξη μέχρι την ημέρα της δημοσιοποίησης του πορίσματος και τότε θα διαπιστώσει ότι χωρίς "υποστυλώματα" ήταν αδύνατον να την πλησιάσουν, χωρίς να υποπτευτούν και οι πέτρες ότι η δολοφονία συνδέεται με το πόρισμα. Κοντά σε αυτήν την ημερομηνία τοποθετήθηκαν τα περισσότερα «υποστυλώματα».
«Υποστύλωμα» είναι η υπόθεση της «ζαρντινιέρας» η οποία εκδικάστηκε από την ελβετικής «ακρίβειας» δικαιοσύνη την επόμενη της δημοσιοποίησης του πορίσματος. Ομοειδής υπόθεση με αυτήν του Αλέξη και καθαρά εις βάρος της αστυνομίας. Η δικαστική εξουσία παρέδωσε την αστυνομία στο μίσος του κόσμου. Με μια δήθεν ευνοϊκή απόφασή της προς τους δράστες αστυνομικούς φούντωσε το μίσος του κόσμου για την αστυνομία. «Υποστύλωμα» είναι η βοήθεια του Κοντομηνά μέσω Λαζόπουλου. Η εκπομπή με την μεγαλύτερη τηλεθέαση στην Ελλάδα στράφηκε στο κρίσιμο διάστημα εναντίον της αστυνομίας. Το αποτέλεσμα; Το επιδιωκόμενο. Οι πάντες μισούν το αστυνομικό «γάντι» και δεν βλέπουν αυτόν που το «φορά» και είναι το παρακράτος.
Το μόνο θετικό της υπόθεσης είναι ότι, εξαιτίας αυτών των επεισοδίων, μπορεί κάποιος να καταλάβει πώς λειτουργεί το πολιτικό σκηνικό στη χώρα μας. Μια τεράστια φονική "παγίδα", που συνδέεται σε όλο του το φάσμα με το παρακράτος. Τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας κρατούν μόνιμα το "τσεκούρι" της αστυνομίας και παίζοντας —ανάλογα με τη θέση που βρίσκονται— τον ρόλο του "καλού" και του "κακού", εναλλάσσονται στην εξουσία, "δουλεύοντας" ασύστολα τον λαό. Απέναντί τους βρίσκονται τα «εξειδικευμένα» κόμματα της δήθεν αριστεράς. Το ΚΚΕ με τον ρόλο του "φτυαριού" και ο Συνασπισμός με τον ρόλο του «πυρομανή». Ανάλογα με την περίσταση το ΚΚΕ "φτυαρίζει". Όταν δεν θέλουν τα μεγάλα κόμματα τον κόσμο στο δρόμο, βγαίνει το ΚΚΕ στο δρόμο και εξαιτίας της παρουσίας του δεν βγαίνει κανένας άλλος. Όταν θέλουν τον κόσμο, κάνουν κάτι διαφορετικό. Βάζουν τον Συνασπισμό να βάλει τη "φωτιά" και το ΚΚΕ να "φτυαρίζει" λαό πάνω σ' αυτήν τη "φωτιά" που χτυπάει το "τσεκούρι". Γι' αυτόν τον λόγο οι μονίμως διαφωνούντες συμφωνούν πάντα στα ζητήματα που αφορούν τα δικά τους συμφέροντα.
Αν υπάρχει κράτος στην Ελλάδα και κάποιες υπηρεσίες ασφαλείας λειτουργούν ακόμα, θα πρέπει ν' αναζητήσουν τα βασικά στοιχεία της υπόθεσης. Ποια θεωρούμε εμείς βασικά στοιχεία, τα οποία θα μας δώσουν τη δυνατότητα να "χαρτογραφήσουμε" την κατάσταση; Η σχέση —αν υπάρχει— μεταξύ των παραγόντων που δημιούργησαν και στη συνέχεια τροφοδότησαν την κατάσταση στο επίπεδο που ευνοούσε το σενάριο το οποίο περιγράψαμε. Όλων των παραγόντων σημαντικών και ασήμαντων. Μας ενδιαφέρει δηλαδή να μάθουμε αν έχουν σχέση μεταξύ τους —πολιτική ή άλλη— πολύ συγκεκριμένα πρόσωπα.
Ο Κοντομηνάς, που ξεκίνησε την υπόθεση του σκανδάλου του Βατοπεδίου. Ο Σανιδάς, που "εφεύρε" τον νομικό όρο "παραπλανηθής". Ο ειδικός φρουρός, που δολοφόνησε τον Αλέξη. Ο πολιτικός, που πρότεινε την πρόσκληση της ξένης βοήθειας. Η Ντόρα, που πρότεινε την αναβολή του αγώνα του Παναθηναϊκού. Ο δικαστής, που αποφάσισε τη διεξαγωγή της δίκης του δολοφονημένου φιλάθλου. Ο Κούγιας, που τροφοδοτεί το μίσος του λαού απέναντι στην αστυνομία. Ο αστυνομικός διοικητής των Πατησίων, που πετούσε μπροστά στις κάμερες πέτρες στα παιδιά. Ο δάσκαλος, που βαθμολογούσε τον Τσενάι. Ένας από τους συλληφθέντες μετανάστες και ο οποίος είναι Αλβανός του Κοσσυφοπεδίου και δεν κατοικεί στην Ελλάδα, παρά ήρθε τις ημέρες των επεισοδίων. Αν υπάρχει σχέση μεταξύ αυτών των ανθρώπων και άρα ένας κοινός "τόπος" συνεννόησής τους, τότε βρέθηκε ο βασικός πυρήνας της εφαρμογής του σχεδίου αποσταθεροποίησης της χώρας.
Η Ελλάδα πέρασε από μια "ενέδρα" θανάσιμη, χωρίς να πάθει τίποτε. Έπεσε από την ταράτσα μιας πολυκατοικίας, χωρίς να πάθει γρατσουνιά. Στην κυριολεξία ο Θεός μας έσωσε. Ακόμα και ο καιρός βοήθησε με την επιδείνωσή του. Γιατί; Γιατί "χάλασε" στην κρίσιμη περίοδο, όπου θα επιχειρούσαν να "ζεστάνουν" οριακά την κατάσταση. Με συνθήκες όμως έντονης και σπάνιας για την Αθήνα βροχόπτωσης, δεν βγαίνει ο κόσμος στους δρόμους. Δεν βγαίνει ο βασικός παράγοντας του σχεδιασμού. Δεν μπορούσαν ούτε καν οι "ενθουσιώδεις" πυρπολητές να εργαστούν αποδοτικά. Δεν μπορούσαν να βγουν ούτε καν οι "έγκριτοι" δημοσιογράφοι να καταγράψουν με τις κάμερές τους τα συμβαίνοντα. Η βροχή ήταν αυτή η οποία έσβησε τις φωτιές στην Αθήνα …μεταφορικά και κυριολεκτικά. Εδώ βρίσκει το απόλυτο νόημά της η λαϊκή ποδοσφαιρική έκφραση …"μια βροχή θα μας σώσει". Η Ελλάδα γλίτωσε τη βέβαιη ήττα ενός "στημένου" αγώνα …λόγω βροχής.