[dimig]

Οι "προφήτες" της Νέας Τάξης.

Ποια είναι η απόδειξη των όσων ισχυριζόμαστε; Το προφανές χάρισμα της "προφητείας", που είχαν για άλλη μία φορά οι ξένοι ιμπεριαλιστές. Η εκνευριστική ακρίβεια αυτού, που "προφητεύει" τις δικές του πράξεις. Αυτό δεν είναι κάτι το πρωτοφανές. Οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί είναι ειδικοί στις "προφητείες", που αφορούν την Ελλάδα. "Προφητεύουν" πράγματα που θα κάνουν οι Έλληνες, πριν καν τα σκεφτούν οι ίδιοι. Οι Γερμανοί, ακόμα δεν είχαν φύγει από την Ελλάδα και οι Άγγλοι "προφήτες" προέβλεπαν εμφύλιο. Έναν εμφύλιο, που στη συνέχεια ξεκίνησε με αγγλικές σφαίρες. Γιατί "προφήτευαν"; Γιατί είχαν σκοπό να εισβάλουν στρατιωτικά σε μια συμμαχική χώρα και έπρεπε να προετοιμάσουν τη διεθνή κοινή γνώμη, για να μην αντιδράσει. Έπρεπε να "πείσουν" τους λαούς ότι δεν εισβάλουν στρατιωτικά στην Ελλάδα για δικά τους συμφέροντα, αλλά ότι εισβάλουν για το "καλό" του ελληνικού λαού. Για το "καλό" της δημοκρατίας και της ελευθερίας.
Τα ανάλογα κάνουν σε άλλες κλίμακες, όποτε τους χρειάζεται. Όποτε χρειάζονται διορθωτικές κινήσεις, οι οποίες πρέπει να δικαιολογηθούν στη διεθνή κοινή γνώμη, αυτοί "προφητεύουν". Στην περίπτωση του Πολυτεχνείου, για παράδειγμα, είχαμε και πάλι τα ίδια φαινόμενα κληρονομικού "χαρίσματος". Τα τηλεοπτικά τους συνεργεία είχαν φτάσει στην Ελλάδα πολύ πριν ξεκινήσουν τα επεισόδια. Πολύ πριν οι Έλληνες καταλάβουν ότι θα "ξεσηκωθούν", το γνώριζαν οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί. Όταν στη συνέχεια "δικαιώθηκαν" και τα επεισόδια ξεκίνησαν και πάλι δεν φέρθηκαν φυσιολογικά. Τα γεγονότα διαδραματίζονταν στους χώρους της Νομικής και τα τηλεοπτικά τους συνεργεία τα "έστησαν" απέναντι από την πύλη του Πολυτεχνείου. Γνώριζαν οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί ότι κάποιοι Έλληνες θα "δοξαστούν" στην πύλη του Πολυτεχνείου, πριν το καταλάβουν και οι ίδιοι και πάνε σ' αυτό.
Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας ίδιας τακτικής. Σε μια Αθήνα, όπου ακόμα μυρίζει το καμένο "κιόσκι" του φρουρού στον "Άγνωστο Στρατιώτη" από τα προηγούμενα επεισόδια με τους φοιτητές, αυτοί κατάλαβαν αμέσως ότι τα σημερινά επεισόδια θα είναι διαφορετικά και πολύ πιο σημαντικά. Τα τηλεοπτικά τους συνεργεία είχαν αρχίσει να καταφθάνουν στην Αθήνα πριν την έναρξη των επεισοδίων. Από τη δεύτερη κιόλας ημέρα των επεισοδίων το CNN "προφήτευε" ότι αυτά τα επεισόδια δεν θα τερματιστούν άμεσα, αλλά θα έχουν συνέχεια. Ποιοι είναι τέλος πάντων; Τα παιδιά του Απόλλωνα και προϊστάμενοι της Πυθίας; Πρώτο θέμα των αγγλοαμερικανικών συμφερόντων —και εβραϊκής ιδιοκτησίας— διεθνών ΜΜΕ έγινε η "ταραχή" στην Αθήνα. Προφανώς συγκλονίστηκαν. Το είπαν άλλωστε και οι ίδιοι, όταν δυσφημούσαν την "ανίκανη" και "διεφθαρμένη" αστυνομία, που ήταν και "δολοφονική". Η δολοφονία του Αλέξη τους συγκλόνισε όλους αυτούς, γιατί αυτοί προφανώς είναι αγνοί και "άβγαλτοι". Δεν ξέρουν απ' αυτά.
Η δολοφονία του Αλέξη "συγκλόνισε" αυτούς, οι οποίοι δεν υπάρχει ημέρα του χρόνου που να μην σκοτώσουν κάποιον άνθρωπο ανεξαρτήτου εθνικότητας σε οποιοδήποτε σημείο του Πλανήτη. Η εν ψυχρώ δολοφονία της ελληνικής αστυνομίας "συγκλόνισε" τους Αμερικανούς, που μόνον στη χώρα τους θάβουν σε ετήσια βάση πάνω από δέκα χιλιάδες νεκρούς από χρήση πυροβόλων όπλων, στην πλειοψηφία τους θύματα της αστυνομικής βίας. "Συγκλόνισε" και τους Άγγλους, που ακόμα δεν μαράθηκαν τα λουλούδια στον τάφο του μετανάστη, τον οποίο εκτέλεσε η βρετανική αστυνομία στο Μετρό του Λονδίνου. "Συγκλόνισε" και τους Εβραίους, οι οποίοι δεν καταγράφουν καν στα συμβάντα της αστυνομίας του Ισραήλ περιστατικό, το οποίο δεν έχει τουλάχιστον δέκα νεκρά γυναικόπαιδα. Αυτοί όλοι "συγκλονίστηκαν" από τη βία της ελληνικής αστυνομίας και προσπάθησαν να μεταφέρουν τον "συγκλονισμό" τους στον υπόλοιπο κόσμο.
Εξ αρχής φάνηκε ο στόχος της προπαγάνδας τους. Θέλησαν να εμφανίσουν την κατάσταση στην Ελλάδα εκτός ελέγχου. Γιατί; Για να "πείσουν" τη διεθνή γνώμη ότι έχουν ανθρωπιστικό "καθήκον" να επέμβουν στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα "σφυροκοπούσαν" με δυσφημιστικά μηνύματα την ελληνική αστυνομία. Ούτε λίγο ούτε πολύ την παρουσίασαν σαν μια ένοπλη και ένστολη "συμμορία" διεφθαρμένων δολοφόνων. Αστυνομία αφρικανικής "Μπανανίας". Γιατί το έκαναν αυτό; Για να πείσουν και πάλι τη διεθνή κοινή γνώμη ότι η ελληνική αστυνομία είναι ανίκανη να επιβάλει την τάξη και άρα θα ήταν λογικό σε κάποια στιγμή να σπεύσουν να "βοηθήσουν" και οι ίδιοι. Ταυτόχρονα δυσφήμιζαν με τον πιο επαίσχυντο τρόπο και την ελληνική δημοκρατία. Γιατί; Για να τρομοκρατήσουν τη δυτική κοινωνία και να εξασφαλίσουν το "άλλοθι" της επέμβασης. Παρουσίαζαν την Ελλάδα σαν μια "τρύπα" για την ασφάλεια του ανεπτυγμένου Δυτικού Κόσμου. Μια "τρύπα" ανοικτή στην "τρομοκρατία" και η οποία έπρεπε να "μπαλωθεί" πάση θυσία.
Όλα αυτά μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι ανήκουν στη σφαίρα του υποκειμενικού. Τα συνεργεία μπορεί να έφτασαν, για να τραβήξουν πλάνα της Ακρόπολης. Ήταν τύχη τους που βρήκαν και κάποιο άλλο θέμα ν' ασχοληθούν. Πράγματι, μπορεί να ήταν και τύχη. Το ίδιο μπορεί να ισχυριστεί κάποιος και για τις κρίσεις που διατύπωσαν, περιγράφοντας τα γεγονότα. Μπορεί έτσι να αντιλήφθηκαν τα πράγματα και έτσι να τα έκριναν. Είχαν "προαίσθημα" ότι θα πάνε μακριά τα επεισόδια. Κακό είναι; Σαν μεγάλοι ανθρωπιστές που καθημερινά με σφαίρες αποδεικνύουν ότι είναι, είχαν "θυμώσει" με τη δολοφονία του ανηλίκου. Κακό είναι; Όλα αυτά πράγματι ανήκουν στη σφαίρα του υποκειμενικού. Υπάρχουν πράγματα όμως, τα οποία δεν ανήκουν σ' αυτήν τη σφαίρα.
Αντικειμενικό είναι ό,τι έχει καταγραφεί σε έγγραφα και τα έγγραφα έχουν πάνω τους ημερομηνίες. Αντικειμενικό, για παράδειγμα, είναι η ενημέρωση μιας πρεσβείας των υπηκόων της για πιθανό "κίνδυνο". Πότε ενημέρωσε η αγγλική πρεσβεία τους Άγγλους υπηκόους ν' αποφεύγουν την Ελλάδα, εξαιτίας πιθανών επεισοδίων; Πριν ή μετά τη δολοφονία του Αλέξη; Πριν ή μετά την έναρξη των επεισοδίων; Τα έγγραφα έχουν ημερομηνίες και δεν διαψεύδονται. "Προφητεία" με αντικειμενικότητα κρατικού εγγράφου πηγαίνει κατ’ ευθείαν στα μουσεία "θεολογίας". Ποιες άλλες πρεσβείες ενημέρωσαν τους υπηκόους τους για επεισόδια στην Αθήνα πριν από τον θάνατο του Αλέξη; Είχαν κι αυτές κληρονομικό "χάρισμα"; Πόσοι ξένοι γνώριζαν για τα επεισόδια στην Αθήνα πριν τα μάθουν οι ίδιοι Έλληνες;
Το κακό γι' αυτούς είναι ότι με τη σιγουριά των "προφητειών" τους αποκαλύπτουν και τους συνεργάτες τους. Πώς είναι δυνατόν από τη δεύτερη κιόλας ημέρα των επεισοδίων να βρεθεί πολιτικός, που να γνωρίζει ότι θα γίνει ανεξέλεγκτη η κατάσταση και άρα να προτείνει τη "βοήθεια" των ξένων αφεντικών; Από τη δεύτερη ημέρα; Πρώτη φορά έρχεται στην Ελλάδα; Δεν έχει ξαναδεί διαδηλώσεις; Πώς κατάλαβε τις διαφορές μεταξύ των διαδηλώσεων, ώστε να τις αξιολογήσει διαφορετικά; Βάση ποιας γνώσης κατάλαβε ότι τα σημερινά επεισόδια —όταν ξεκίνησαν— ήταν πιο σοβαρά από εκείνα που συνέβησαν λίγους μήνες πριν; Είχαν μεγαλύτερη "γόμωση" οι βόμβες μολότοφ; Είχαν πιο μεγάλες πέτρες οι διαδηλωτές; Πώς το κατάλαβαν τη δεύτερη ημέρα ότι τα επεισόδια δεν θα "κοπάσουν", όπως συνέβαινε συνήθως; Άρα, αυτοί οι οποίοι έκαναν τις περίεργες και "προφητικές" "εκτιμήσεις" από κάποιο "μαντικό" "κέντρο" του εξωτερικού έπαιρναν πληροφορίες.
Ποιος εκλεγμένος πολιτικός ανεξάρτητης χώρας, τη δεύτερη κιόλας ημέρα επεισοδίων με πρωταγωνιστές μαθητές, θ' αναζητούσε την προστασία ξένων δυνάμεων; Το ακόμα χειρότερο είναι άλλο. Αυτός ο πολιτικός είναι Έλληνας. Ποιος κοινός Έλληνας —με στοιχειώδη ιστορική γνώση— θα ζητούσε αυτήν τη βοήθεια από τους Άγγλους, που μας έμπλεξαν στον εμφύλιο πόλεμο; Οι Τούρκοι θα μας βοηθούσαν με μεγαλύτερη ειλικρίνεια. Στοιχειωδώς να γνωρίζεις την ελληνική ιστορία, είσαι υποχρεωμένος να γνωρίζεις ότι οι δύο λαοί που μισούν τον ελληνισμό και τους Έλληνες περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο λαό στον κόσμο είναι οι Άγγλοι και οι Εβραίοι. Πας και ζητάς βοήθεια από τους Άγγλους του "Σκόμπυ" και τους "Γάλλους" του Σαρκοζί; Στοιχειωδώς να γνωρίζεις τη γεωπολιτική κατάσταση στα Βαλκάνια, γνωρίζεις τον εγκληματικό ρόλο του Κουσνέρ στο Κοσσυφοπέδιο. Πώς αναζητάς τη βοήθεια του; Αυτά δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν και όταν συμβαίνουν αποκαλύπτουν προδοσία και υστεροβουλία.
Τα ανάλογα έγιναν και σε άλλο επίπεδο. Πώς είναι δυνατόν η καθ’ ύλην αρμόδια για τη διεθνή εικόνα της χώρας —και άρα η υπουργός των εξωτερικών— να δυσφημεί με τον πιο άθλιο τρόπο την πατρίδα της, ζητώντας αναβολή ενός ποδοσφαιρικού αγώνα διοργάνωσης με μεγάλη διεθνή προβολή; Αναβολή αγώνα δεν ζητάς ποτέ, γιατί με τον τρόπο αυτόν "ομολογείς" αδυναμία ελέγχου και παραδίδεις την πατρίδα σου βορά στην προπαγάνδα αυτών που την κατηγορούν για κατάρρευση. Ακόμα και με τα όπλα του στρατού φροντίζεις να "κρύψεις" την αδυναμία και να διεξαχθεί ο αγώνας. Σ' αυτά τα ασήμαντης εντάσεως αστικά επεισόδια με πρωταγωνιστές μαθητές πώς ζήτησε η υπουργός εξωτερικών αναβολή αγώνα; Αυτό μόνον στο Βελιγράδι έγινε, όταν οι βόμβες έπεφταν "βροχή" πάνω από την πόλη. Με μερικές πέτρες και μολότοφ κάποιοι βιάστηκαν να "δηλώσουν" στο διεθνές ακροατήριο ότι καταλύθηκε το κράτος και να το παραδώσουν βορά στα διεθνή ΜΜΕ;
Αυτά σ' ό,τι αφορά τις αποδείξεις ότι κάποιοι γνώριζαν για τα επεισόδια και άρα για τη δολοφονία του Αλέξη πολύ πριν αυτή πραγματοποιηθεί. Τέτοιες γνώσεις έχουν μόνον οι δολοφόνοι ή οι ηθικοί αυτουργοί των δολοφονιών. Όμως, το ότι υπήρχε οργανωμένο σχέδιο δεν αποδεικνύεται μόνον με αυτόν τον τρόπο. Τα ίδια τα επεισόδια αποτελούν απόδειξη μεθόδευσης. Απόδειξη είναι η απόλυτη οργάνωση και η ακριβής "στόχευση", που διέκρινε τα πρόσφατα επεισόδια από την πλευρά των "αυθόρμητων" εξεγερμένων. Απόδειξη είναι η στρατιωτική σχεδόν πειθαρχία των διαδηλωτών και η θρησκευτική τους προσήλωση στην εκτέλεση ενός πολύ συγκεκριμένου σχεδιασμού.
Για κάποιον, που έχει γνώσεις, είναι εύκολο να ξεχωρίσει μια βίαιη αυθόρμητη εκδήλωση εξοργισμένων όχλων από μια οργανωμένη πολεμική πράξη προβοκατόρων. Είναι τελείως διαφορετική η χαοτική λαϊκή εξέγερση στις πόλεις από αυτό το οποίο ονομάζουμε αντάρτικο των πόλεων. Για κάποιον, που έχει γνώσεις, αυτά είναι τόσο ευδιάκριτα στα συμπτώματά τους, όσο ευδιάκριτο είναι για έναν γιατρό να κοιτάξει μια ακτινογραφία και να ξεχωρίσει ένα κάταγμα από ένα στραμπούληγμα. Οι διαφορές τους είναι τεράστιες, παρ' όλο που το αποτέλεσμα φαινομενικά —και πολλές φορές και πρακτικά— είναι το ίδιο. Η λαϊκή εξέγερση είναι "στραμπούληγμα", ενώ ο πόλεμος των πόλεων είναι "κάταγμα".
Η κύρια διαφορά τους βρίσκεται στο γεγονός ότι το αντάρτικο των πόλεων είναι απόλυτα οργανωμένο και μέσα από τη διεξαγωγή του αναζητά κάποιο πολύ συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Το σύνολο των ενεργειών του εξυπηρετούν την επίτευξη ενός αρχικού στόχου. Ενός στόχου, ο οποίος δεν είναι πάντα ίδιος. Μπορείς να κάνεις ένα τέτοιο αντάρτικο με στόχο την ανατροπή μιας νόμιμης κυβέρνησης και μπορείς να κάνεις το ίδιο αντάρτικο με στόχο την εμφυλιοπολεμική σύγκρουση. Το σχέδιο "μάχης" αλλάζει και όχι η ποιότητα των αντάρτικων χτυπημάτων. Μια ανεξέλεγκτη λαϊκή εξέγερση μπορεί να έχει ένα παρόμοιο αποτέλεσμα, αλλά δεν μπορεί να "αποδείξει" ότι το αποτέλεσμα αυτό το έχει ως αρχικό στόχο. Ως εκ τούτου διαφέρει από τον πόλεμο των πόλεων στο γεγονός ότι έχει "παραλήψεις" και "πλεονάσματα" σε πολλά πράγματα. Είναι η διαφορά αυτού που σημαδεύει έναν συγκεκριμένο στόχο και μπορείς να "μετρήσεις" τα αποτελέσματά του και αυτού που πυροβολεί γενικώς και ασκόπως και μπορεί από τύχη να επιτύχει τον ίδιο στόχο.
Η Αθήνα έπεσε θύμα αντάρτικης επίθεσης από ειδικούς στον πόλεμο των πόλεων. Ειδικούς, που γνώριζαν με ακρίβεια πότε θα εκδηλωθεί η επίθεσή τους. Ειδικούς, που ήταν "οπλισμένοι" και περίμεναν το τελικό σύνθημα. Η Αθήνα δεν έπεσε θύμα οργής ενός τυχαίου πλήθους, το οποίο απλά εξοργίστηκε από έναν φόνο. Αυτός, ο οποίος εξοργίζεται από έναν φόνο σε μια ανύποπτη στιγμή, δεν μπορεί να είναι προετοιμασμένος για να πραγματοποιήσει "εκδικητική" επίθεση. Δεν προλαβαίνει να προετοιμαστεί μέσα στον ελάχιστο χρόνο που του διατίθεται και το σύνηθες είναι να βγαίνει στο δρόμο με μόνο "όπλο" τα χέρια του. Το γεγονός, δηλαδή, ότι κάποιοι γνώριζαν από πριν ότι θα υπάρξει προβοκατόρικη δολοφονία, αποκαλύπτεται κατ’ αρχήν από τα πολεμικά τους "εφόδια". "Εφόδια", τα οποία επίτηδες μοιάζουν με τα χειροποίητα των οργισμένων όχλων, προκειμένου να μην αποκαλύπτουν ανεπιθύμητα πράγματα. Ένα Καλάσνικοφ να βγει και ο ανταρτοπόλεμος των πόλεων τελειώνει πριν καν ν' αρχίσει.
Ξεκινάμε λοιπόν από τα "όπλα". Από την επομένη ημέρα των επεισοδίων είδαμε μια τρομερή "ομοβροντία" πετρών και βομβών Μολότοφ. Υπάρχουν ανεξήγητα πράγματα καί για τα δύο αυτά "όπλα". Τα επεισόδια έγιναν στο κλειστό κέντρο μιας τσιμεντούπολης, όπως η Αθήνα. Πού βρέθηκαν τόσες πολλές πέτρες στα χέρια χιλιάδων διαδηλωτών; Τόσες πέτρες δεν έχει η Ραμάλα. Πού είναι τα Εξάρχεια; Στο κέντρο της Αθήνας ή στο μέσον κάποιου λατομείου; Τις αποθήκευσαν σε ανύποπτο χρόνο… θα πει κάποιος. Λάθος. Γιατί; Διότι οι πέτρες έχουν όγκο και άρα είναι εντοπίσημες όταν αποθηκεύονται. Ακόμα κι αν δεν εντοπιστούν πριν τα επεισόδια, θα εντοπιστούν κατά τη διάρκειά τους. Κάποιος θα έβλεπε το δίκτυο αποθήκευσής τους και διανομής τους να "δουλεύει". Οι κουκουλοφόροι "διαδηλωτές" είχαν σε διαφορετικά σημεία διαθέσιμα "πολεμοφόδια", αλλά δεν είδαμε κάποιους να τα κουβαλούν. Μιλάμε για τόνους πέτρας, οι οποίες δεν περνάνε απαρατήρητες και απαιτούν στρατιωτικού τύπου οργανωμένη διασπορά.
Στρατιωτική εκπαίδευση "υποστήριξης" απαιτούσε η διανομή τόσων πολεμοφοδίων σε συνθήκες "μάχης". Αυτή είναι μια αδυναμία των αυθόρμητων λαϊκών εξεγέρσεων και όταν δεν υπάρχει τέτοια αδυναμία, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Μόνον όταν διεξάγεται οργανωμένος πόλεμος πόλεων αυτό το πρόβλημα δεν υπάρχει. Γιατί; Διότι οι "αντάρτες", γνωρίζοντας τον ακριβή χρόνο επίθεσης, έχουν τη δυνατότητα να προετοιμάζονται κατάλληλα. Γνωρίζοντας το σχέδιο δράσης, "παρκάρουν" τα πολεμοφόδια εκεί όπου γνωρίζουν ότι θα τα χρειαστούν. Μία ημέρα πριν την προβοκατόρικη δολοφονία παρκάρουν αυτοκίνητα γεμάτα πέτρες εκεί όπου θα τα χρειαστούν. Αν η αστυνομία εντόπισε τέτοια αυτοκίνητα, τότε υπάρχει απόδειξη ότι η Αθήνα δέχθηκε πολεμικό χτύπημα.
Τα ανάλογα προβλήματα αφορούν και τις βόμβες Μολότοφ. Η βόμβα αυτή είναι ένα "όπλο" της ώρας. Από την παρασκευή της πρέπει να πάει κατ’ ευθείαν στην κατανάλωση. Δεν αποθηκεύεται. Απαιτεί τεράστιο χώρο, είναι επικίνδυνη στην αποθήκευσή της και χαλάει, εφόσον η "γόμωσή" της εξατμίζεται. Πού βρέθηκαν οι χιλιάδες βόμβες Μολότοφ την επομένη της δολοφονίας του Αλέξη; Χιλιάδες βόμβες Μολότοφ σημαίνει χιλιάδες λίτρα βενζίνης. Οργανωμένα βυτία καυσίμων να περιφέρονταν στην Αθήνα εκείνες τις ώρες, δεν θα προλάβαιναν να καλύψουν τις ανάγκες ενός εξοργισμένου πλήθους, που βγήκε αυθόρμητα για να διαδηλώσει. Άρα; Άρα κάποιοι γνώριζαν πότε θα χρειαστούν τα πολεμοφόδια. Τα κατασκεύασαν λίγες μέρες πριν τη δολοφονία και την κρίσιμη μέρα τα "πάρκαραν" σε διάφορα σημεία της πρωτεύουσας με βάση τις ανάγκες κάποιου σχεδιασμού.
Αν αυτές οι ιδιομορφίες στον "εξοπλισμό" μας επιτρέπουν να ξεχωρίσουμε τις διαφορές μεταξύ ανοργάνωτων εξοργισμένων διαδηλωτών και οργανωμένων ανταρτών πόλεων, υπάρχουν και άλλες ιδιομορφίες, οι οποίες τους διαφοροποιούν ακόμα πιο πολύ μεταξύ τους. Ιδιομορφίες, οι οποίες αποκαλύπτονται, όταν αυτές οι ομάδες αρχίζουν και λειτουργούν.
Όταν το αντάρτικο ξεκινάει τη "μάχη" του, το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να "ορίσει" το πεδίο αυτής της μάχης. Να το ορίσει, για να του δώσει εκείνα τα χαρακτηριστικά, που το κάνουν "φιλόξενο" για το ίδιο και "αφιλόξενο" για όλους τους άλλους. Να του δώσει εκείνα τα χαρακτηριστικά, που θα του επιτρέψουν να ξαναβγεί στο πεδίο της μάχης πιο εύκολα απ' ό,τι όταν ξεκίνησε. Να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες, που δεν θα επιτρέπουν στην πόλη να επανέλθει στους φυσιολογικούς της ρυθμούς και άρα να επιδεινώσει τη δική τους προσπάθεια. Να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες, που θα προκαλούν γενικό εκνευρισμό στους πολίτες και ευνοούν τους ταραξίες. Να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες, που προκαλούν προβλήματα ασφάλειας και ευνοούν τους προβοκάτορες.
Σε μια σύγχρονη μεγαλούπολη όλα αυτά επιτυγχάνονται με τη δημιουργία προβλήματος στο κυκλοφοριακό της σύστημα. Όταν κάποιος καταστρέψει το δίκτυο των σηματοδοτών οδικής κυκλοφορίας, την "παραλύει". Την κάνει επικίνδυνη και άρα "αφιλόξενη" για τους περισσότερους πολίτες. Την εμποδίζει να επανέλθει στους φυσιολογικούς της ρυθμούς άμεσα. Συντηρεί έναν εκνευρισμό, ο οποίος επιτρέπει στον αντάρτικο «στρατό» να επανέρχεται με ασφάλεια όταν τον βολεύει. Δίνει αργές ταχύτητες αντίδρασης ακόμα και στις δυνάμεις καταστολής, εφόσον δεν υπάρχει η κυκλοφοριακή τάξη που αυξάνει την ταχύτητα κίνησης μέσα στις συγκεκριμένες περιοχές. Για τους αντάρτες των πόλεων είναι βασικό να "σαρώσουν" όλο το δίκτυο σηματοδοτών του χώρου στον οποίο "πολεμάνε".
Οι αυθόρμητοι βίαιοι όχλοι δεν λειτουργούν μ' αυτόν τον τρόπο. Πρέπει να τα ισοπεδώσουν όλα, προκειμένου να ισοπεδώσουν όλα τα φανάρια, για παράδειγμα. Οι όχλοι λειτουργούν σαν κτήνη. Έχουν μόνον ένστικτα και όχι ευφυΐα. Δεν εκτελούν σχέδιο. Εστιάζουν μόνον σε ό,τι αντιλαμβάνονται εχθρικό. Αν, για παράδειγμα, οι διαδηλωτές εντοπίσουν ως εχθρό τους τούς τραπεζίτες, καταστρέφουν όποιο τραπεζικό κατάστημα βλέπουν μπροστά τους. Τα υπόλοιπα καταστήματα απλά δεν τα "βλέπουν". Αν, για παράδειγμα, εντοπίσουν ως εχθρό τους την κυβέρνηση, καταστρέφουν ό,τι συνδέεται μ' αυτήν και άρα στρέφονται εναντίον των κτιρίων των κρατικών υπηρεσιών. Οι μικροζημιές, που κάνουν στο πέρασμά τους, είναι απλά ασύνδετες μεταξύ τους και χωρίς κάποια σκοπιμότητα, απλά για να βαστούν το "αίμα" τους ζεστό.
Αυτό το κτήνος στο πέρασμά του αποκαλύπτει ότι έχει μόνον ένστικτα. Ένα από αυτά τα ένστικτα είναι και αυτό της αυτοσυντήρησης. Όπως οι μαινόμενοι συμμετέχοντες δεν πηγαίνουν να πυρπολήσουν τα σπίτια τους, έτσι δεν προκαλούν ζημιές σε ανθρώπους που θεωρούν ομοίους τους. Ένας όχλος φτωχών, δεν θα καταστρέψει μικρομάγαζα ή περίπτερα στο πέρασμά του. Δεν τα "βλέπει". Το ίδιο γίνεται και στο ανώτερο επίπεδο. Αυτοί οι όχλοι είναι σύνθεση πολιτών. Δεν καταστρέφουν τις υποδομές, που αντιλαμβάνονται ότι τους εξυπηρετούν. Δεν θα καταστρέψουν, για παράδειγμα, τα φανάρια της κυκλοφορίας. Μπορεί κάποιος ανεγκέφαλος να καταστρέψει ένα φανάρι, αλλά δεν θα τα πάρει όλα με τη σειρά και με σύστημα. Ακόμα κι αν το θέλει, θα τον σταματήσουν οι υπόλοιποι. Θα "εντοπίσουν" δηλαδή αυτόν που κινείται εις βάρος των συμφερόντων τους.
Στην Αθήνα τι έγινε στα πρόσφατα επεισόδια; Είχαμε τυχαίες καταστροφές φωτεινών σηματοδοτών ή είχαμε γενική καταστροφή τους στους χώρους όπου διεξήχθησαν τα επεισόδια; Ας κάνει την καταγραφή η αστυνομία και ας δημοσιοποιήσει την έκθεσή της. Αν κάποιοι "σάρωσαν" τα φανάρια, έχουμε την ακράδαντη απόδειξη ότι στην Αθήνα διεξήχθη αντάρτικο πόλεως. Αν τα φανάρια, τα οποία καταστράφηκαν, ήταν λίγα και η καταστροφή έγινε με τυχαία κριτήρια, τότε είχαμε απλά μια βίαιη εξέγερση όχλου.
Οι διαφορές όμως δεν σταματούν στον ορισμό του πεδίου μάχης. Οι διαφορές συνεχίζονται και κατά τη διεξαγωγή της "μάχης". Στην Αθήνα είχαμε λεηλασία καταστημάτων. Τα τυχαία χτυπήματα ενός αυθόρμητου κι εξοργισμένου όχλου δεν ευνοούν τη λεηλασία. Γιατί; Διότι ακριβώς είναι τυχαία. Η λεηλασία ευνοείται από τη "σάρωση" της καταστροφής. Ευνοείται, όταν πίσω από αυτούς που καταστρέφουν οργανωμένα ακολουθεί ένα πλήθος, το οποίο λεηλατεί επίσης οργανωμένα. Πρέπει να "ταΐζεις" το θηρίο ώστε αυτό να σε ακολουθεί και αυτό δεν γίνεται με τυχαία χτυπήματα, τα οποία μπορεί να απέχουν αρκετά μεταξύ τους και διασπούν το πλήθος των λεηλατούντων και βέβαια καθιστούν το "έργο" τους πολλαπλάσια πιο επικίνδυνο.
Ταυτόχρονα πρέπει οι "αντάρτες" καταστροφείς να βρίσκονται κοντά στους λεηλατούντες, για να λειτουργούν ως ομάδα περιφρούρησής τους. Γιατί; Διότι φυσιολογικά δεν θα έπρεπε να τολμάει κανένας μετανάστης να βγει από το σπίτι του σε τέτοιου είδους συνθήκες. Βρίσκονται σε μια ξένη χώρα σε μια περίοδο που ο λαός έχει τρελαθεί και το τελευταίο που θα ήθελαν θα ήταν να τον προκαλέσουν. Οι μετανάστες δεν είναι κουτοί. Έχουν επίγνωση της δυσφορίας που προκαλούν σε κάποιους πολίτες και θα ήταν αδύνατον να ρισκάρουν τις ζωές τους για μερικά κινητά τηλέφωνα και τσάντες. Κάποιοι τους εγγυήθηκαν την ασφάλειά τους και από τα πενιχρά αποτελέσματα που πέτυχαν επιβεβαιώνεται αυτό το οποίο λέμε. Σε τέτοιες συνθήκες δεν τολμούν να βγουν οι μετανάστες, όποια εγγύηση κι αν τους παράσχεις.