[dimig]

Η μεθόδευση της σημερινής κοινωνικής έκρηξης
και οι πραγματικοί στόχοι των προβοκατόρων

Εδώ και αρκετό καιρό διαρρέουν δεξιά κι αριστερά φήμες, που θέλουν τους ιμπεριαλιστές σφοδρά ενοχλημένους με την Ελλάδα. Ενοχλημένους για τη στάση της απέναντι σε θέματα, τα οποία οι ίδιοι θεωρούν ζωτικά για την Νέα Τάξη. Θέματα, τα οποία αφορούν την τρομοκρατία, τη διαχείριση των αγωγών πετρελαίων, τον αντισιωνισμό, την αντι-ιμπεριαλιστική ρητορική κλπ.. Αν σ' αυτά προσθέσει κάποιος και την "ανυπακοή", που πάντα ενοχλεί τα αφεντικά, εύκολα καταλαβαίνουμε τον λόγο που βιάζονται να διευθετήσουν το θέμα της Ελλάδας. Έχουν εξοργιστεί για τη στάση του λαού απέναντι στο σχέδιο Ανάν. Έχουν εξοργιστεί από τη στάση του λαού στο Μακεδονικό Ζήτημα κλπ.. Όλα αυτά και πολλά άλλα έχουν βάλει την Ελλάδα στο στόχαστρο κάποιων διεθνών κέντρων εξουσίας.
Είναι βέβαιον, δηλαδή, ότι εδώ και καιρό της την είχαν "στημένη" και άρα περίμεναν την κατάλληλη ευκαιρία. Σε τέτοιου είδους σχεδιασμούς ο αιφνιδιασμός είναι το μισό της επιτυχίας και αυτό το γνώριζαν ως έμπειροι ιμπεριαλιστές. Γι' αυτόν τον λόγο "περίμεναν". Όμως, το "περιμένω" δεν έχει πάντα την ίδια σημασία για όλους. Διαφορετικό είναι το "περιμένω" του "θηρευτή" και διαφορετικό το "περιμένω" του παρατηρητή. "Περιμένω", για τον θηρευτή, είναι επεμβαίνω ενεργά την κατάλληλη στιγμή, για να μεθοδεύσω μια κατάσταση. Δεν είναι το παθητικό "περιμένω" του παρατηρητή, που απλά θα περιγράψει μια κατάσταση. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί κάποιοι περίμεναν να οδηγηθεί η Ελλάδα στην ένταση της οικονομικής κρίσης προκειμένου να επέμβουν, αλλά ταυτόχρονα ήθελαν να είναι η Ελλάδα και η "πρώτη" στην οποία θα επέμβουν, για να διδάξουν τους υπολοίπους.
Άρα, το "περιμένω" γι' αυτούς ήταν η αναμονή μέχρι να μπει η Ελλάδα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, αλλά ταυτόχρονα περίμεναν την ευκαιρία να "ρυθμίσουν" αυτοί την "επιτάχυνση" των φαινομένων. "Καταλύτης" αυτής της κρίσης ήταν το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Αυτό το σκάνδαλο ήταν η "σταγόνα", που ξεχείλισε το "ποτήρι". Άρα πρέπει να δούμε πρώτα αν και κατά πόσο κάποιοι ξένοι είχαν τη δυνατότητα να ρίξουν αυτήν τη μοιραία "σταγόνα" στο ελληνικό "ποτήρι".
Ποιος ξεκίνησε το σκάνδαλο του Βατοπεδίου και πόσο αυτός ο άνθρωπος θα μπορούσε να είναι εκβιάσιμος από τους ξένους, ώστε να το ξεκινήσει, όταν αυτοί θα του έδιναν εντολή; Ο Κοντομηνάς είναι εκβιάσιμος από τους ξένους; Τους έχει κάποια ανάγκη, ώστε να υποτάσσεται σε εντολές τους; Βεβαίως και τους έχει ανάγκη και μάλιστα μεγάλη. Ο Κοντομηνάς ακόμα και σήμερα κινδυνεύει με την απόλυτη επιχειρηματική και προσωπική καταστροφή, αν δεν τον προστατεύσουν οι ξένοι. Έχει εκκρεμότητες με τα διεθνή δικαστήρια για απάτες δισεκατομμυρίων με την Interamerican. Άρα υπάρχει μια "βάση" κοινών συμφερόντων μ' αυτούς οι οποίοι θα μπορούσαν να τον σώσουν και άρα να του ζητήσουν "αντιπαροχές". Δεν έχουμε κάποιες πληροφορίες, για να επιβεβαιώσουμε αυτόν τον ισχυρισμό, αλλά βρήκαμε μια "σκανδάλη", η οποία ήταν διαθέσιμη σε κάποιους έμπειρους στους "πυροβολισμούς".
Από τη στιγμή που είχαν τη δυνατότητα να "πυροβολήσουν" το παρακράτος, όλα τα άλλα ήταν εύκολα. Το παρακράτος, για να σωθεί, θα έβαζε τη γνωστή προβοκατόρικη "φωτιά" των νεανικών κινητοποιήσεων, ώστε να δημιουργήσει την "αντιπυρική ζώνη" και αυτοί με την ίδια "φωτιά" θα έκαιγαν τη χώρα. Αυτοί δηλαδή χρειάζονταν, εκείνον που θα είχε το "σπίρτο" να βάλει την πρώτη "φωτιά" και κατόπιν αυτοί μόνοι τους θα την έκαναν ανεξέλεγκτη. Χρειάζονταν τον αφελή ή εγκληματία «αγρότη» που θα έβαζε «φωτιά» αγνοώντας τον «καιρό». Το παρακράτος θα αγωνιζόταν να σώσει το τομάρι του και αυτοί θα αγωνίζονταν να βάλουν στο "χέρι" ένα ανεξάρτητο κράτος. Το παρακράτος θα αγωνιζόταν για να δημιουργήσει τη δική του "αντιπυρική ζώνη" και αυτοί θα προσπαθούσαν να μετατρέψουν ολόκληρη την Ελλάδα σε δική τους "αντιπυρική ζώνη". Αυτά είχαν ως στόχο να μεθοδεύσουν οι ξένοι και γι' αυτόν τον λόγο είχαν λόγους να "στριμώξουν" άσχημα το παρακράτος, προκειμένου να κάνει αυτά ακριβώς που τους βόλευαν.
Βόλευε η "φωτιά" το παρακράτος, για να γλιτώσει από τη σημερινή παγίδα στην οποία έχει εγκλωβιστεί. Βόλευε και τους υπολοίπους. Αυτά μεθόδευε ο πλανητικός "αστυνόμος", για να εξασφαλίσει τη συμμαχία του τοπικού συμμοριτοπροβοκάτορα, ο οποίος πιάστηκε στα "πράσα" να κλέβει. Εδώ βρίσκονται τα συμπλέοντα συμφέροντα, στα οποία αναφερόμαστε. Κάποιοι, προκειμένου να σωθούν προσωπικά, έπαιξαν «παιχνίδια «φωτιάς» γνωρίζοντας ότι αυτά εξυπηρετούν τους ιμπεριαλιστές στα δικά τους παιχνίδια εις βάρος της χώρας. Επένδυαν στην αναταραχή και τα επεισόδια. Ποιος ξέρει πόσοι "Ρουσόπουλοι" και "Βουλγαράκηδες" περίμεναν να "λουστούν" από αυτό το αθώο και νεανικό απαλλακτικό αίμα. Κατάλαβε ο αναγνώστης τον λόγο που σκότωσαν τον Αλέξη; "Είναι πολλά τα λεφτά Αλέξη"… που θα έλεγε και ο παλιός πρωταγωνιστής.
Έπρεπε δηλαδή να περιμένουμε να συμβεί μια τέτοια δολοφονική προβοκάτσια μετά την εκδήλωση του σκανδάλου του Βατοπεδίου λόγω της σημαντικότητας αποκαλύψεων για το παρακράτος. Όλοι στον «δρόμο» που χάραξε ο πρωτοπόρος «πυρπολητής» Ανδρέας Παπανδρέου. Απλά πράγματα. Πολιτικοί και δικαστικοί παράγοντες δεν δέχονται να πάνε φυλακή για εγκλήματα, τα οποία θεωρούν κεκτημένα "δικαιώματα" του σιναφιού τους. Προτιμούν να βάλουν "φωτιά" στη χώρα, αλλά φυλακή αρνούνται να πάνε. Θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλειά της, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη δική τους. Από τη στιγμή που αποκαλύφθηκαν στο Βατοπέδι, ήταν βέβαιο ότι ήθελαν —και είχαν τη δύναμη— να κάνουν μια τεράστια προβοκάτσια, προκειμένου να στρέψουν αλλού το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.
Γι' αυτούς το ιδανικό ήταν —και αυτό επεδίωξαν— το απαλλακτικό πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής να το βγάλουν εν μέσω του χάους. Να το βγάλουν σε μια τόσο προβληματική πραγματικότητα, που να περάσει σχεδόν απαρατήρητο. Πόσο τυχαίο μπορεί να είναι το γεγονός ότι την ημέρα της δημοσιοποίησης αυτού του πορίσματος ο Κούγιας επέλεξε να κάνει την προκλητική αίτηση για αποφυλάκιση των δραστών; Πόσο τυχαίο δηλαδή μπορεί να είναι να επιχειρήσει κάποιος να "τρελάνει" όλον τον κόσμο τη στιγμή που αυτό βολεύει μόνον αυτούς που θίγονται από τη δημοσιότητα και είναι οι εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο;
Δεν χρειάζεται δηλαδή κάποιος να είναι ιδιαίτερα ευφυής για να καταλάβει ότι το παρακράτος έχει ανάγκη την ύπαρξη ενός μόνιμου «αναπτήρα» για να βάζει «φωτιά» κάθε φορά που απειλείται με αποκαλύψεις. Τέτοιοι «αναπτήρες» εύφλεκτοι και άμεσα χρηστικοί είναι τα Εξάρχεια και οι πανεπιστημιακοί χώροι λόγω του ασύλου. Το παρακράτος τα «εφεύρε» όλα αυτά και το ίδιο τεχνηέντως τα απέδωσε στους νέους ως «καρπούς» της επαναστατικής τους πάλης. Το παρακράτος τα «διαφήμισε» με το δήθεν «μίσος» του για να τα προστατεύσουν οι υπόλοιποι. Ευνόητο είναι λοιπόν ότι μέσα σε αυτούς τους χώρους αυτοί που διαπρέπουν είναι παρακρατικοί. Παρακρατικοί είναι οι μονίμως «διακριθέντες» και ποτέ «συλληφθέντες» γνωστοί άγνωστοι. Πραγματικοί παρακρατικοί του «βαθέως» κράτους και όχι χαφιέδες της αστυνομίας. Παρακρατικοί τους οποίους δεν γνωρίζει η αστυνομία. Παρακρατικοί με πολιτικές, δικαστικές και διπλωματικές διασυνδέσεις και όχι «βαποράκια» της αστυνομίας.
Αυτοί λοιπόν οι παρακρατικοί κάνουν τον «αναπτήρα» των Εξαρχείων εύχρηστο για το παρακράτος. Γνωρίζουν τι θα γίνει προτού γίνει. Γνωρίζουν τι θα κάνουν προτού το κάνουν. Παρακρατικοί υψηλών φιλοδοξιών και ανωτάτων πτυχίων. Εκεί κάνουν το «αγροτικό» τους προκειμένου να ανταμειφθούν με υψηλές πολιτικές ή άλλες καριέρες. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι πρόσφατα η αφελής Αστυνομία κατέθεσε πρόταση για να «καθαρίσει» τα Εξάρχεια και της το αρνήθηκε ο Ρουσόπουλος ως υπουργός Επικρατείας. Τα Εξάρχεια τους είπε είναι ένας «χώρος κουλτούρας και ενός άλλου πολιτισμού». Πονηρός ο Θόδωρος. Γνώριζε τι έκανε και που βρίσκονται τα «ασφάλιστρά» του. Θα τους σώσω εγώ τώρα για να με σώσουν και αυτοί την δύσκολη ώρα.
Γι' αυτόν τον λόγο κάναμε τόσο μεγάλη ανάλυση σε θέματα κοινωνικών αντιδράσεων. Κάποιοι επεδίωκαν να δημοσιεύσουν την προκλητική "απαλλαγή" μόνον αφού προηγουμένως είχαν δημιουργήσει την "αντιπυρική ζώνη". Όταν θα προλάβαιναν για άσχετο λόγο να βγάλουν τους νέους στους δρόμους να τα κάνουν γυαλιά-καρφιά, πριν προλάβουν οι πολίτες να στραφούν εναντίον των πολιτικών και των δικαστικών παραγόντων που εμπλέκονται σε αυτό. Μετά από τα τεράστια επεισόδια που προηγήθηκαν, ποιος θα βγει σήμερα να διαδηλώσει για τη διαφθορά και το κουκούλωμα; Ποιος θ' ασχοληθεί σήμερα με ένα "παλιοχώραφο" στην κατάσταση που βρισκόμαστε; Τώρα, "αθώοι" πλέον πολιτικοί και δικαστικοί παράγοντες και με τη συνταγματική "νομιμότητα" που τους εξασφαλίζει το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, θ' αρχίσουν πάλι τα κατηχητικά. Θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι πρέπει να ηρεμήσουμε, γιατί προέχει η εθνική ανασυγκρότηση και απαραίτητο στοιχείο γι' αυτήν είναι η "ηθική" των "παραπλανηθέντων" πολιτικών και των "εκκλησιαζομένων" δικαστικών που τους έκριναν και που δεν κρίθηκαν οι ίδιοι.
Γιατί λοιπόν οι πολιτικοί να μην "εκθειάζουν" την επαναστατικότητα των νέων; Γιατί να μην "θαυμάζουν" τις διάφορες "ανοιξιάτικες", "βελούδινες" και "πορτοκαλί" επαναστάσεις της πλάκας; Γιατί να μην τους αποκαλούν "ήρωες"; "Ήρωες" είναι αυτοί που σώζουν ανθρώπους και οι νέοι σήμερα τους έσωσαν όλους αυτούς τους διεφθαρμένους. Η αφέλεια και η άγνοια των νέων τούς απάλλαξε από τις κατηγορίες και γλίτωσε τις καριέρες τους. Μαζί μ' αυτήν τη "σωτηρία" τούς απάλλαξε και από κάποια άλλα πολιτικά προβλήματα που τους απειλούσαν. "Καπέλωσε", για παράδειγμα, την αγροτική κινητοποίηση στη Θεσσαλία, που θα τους δημιουργούσε πρόβλημα. Όσο και να απειλούν πλέον οι αγρότες, είναι "καπελωμένοι". Στα σπίτια τους να πάρουν την "Εθνική Οδό", κανένας δεν θα τους δώσει σημασία. Μπούχτισε ο κόσμος από εικόνες "μάχης". Θέλει ησυχία. Μαζί μ' αυτούς βολεύονταν και οι ιμπεριαλιστές, εφόσον μέσα από τα επεισόδια έχουν τη δυνατότητα να επιτύχουν αυτό το οποίο σε άλλη περίπτωση θα απαιτούσε πόλεμο και είναι ο έλεγχος του ελληνικού κράτους.
Την ίδια ώρα δηλαδή που οι παρακρατικοί αγωνίζονταν να σώσουν τα τομάρια τους οι ξένοι εκμεταλλεύονταν την κατάσταση, προκειμένου να ελέγξουν το ίδιο το κράτος. Το έκαναν πρόσφατα στην Ουκρανία με την "πορτοκαλί" επανάσταση και δεν τους ήταν δύσκολο να το επαναλάβουν και στην Ελλάδα. Άλλωστε το έχουν ξανακάνει. Με τους "ήρωες" του Πολυτεχνείου ελέγχουν την Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Πάντα επιτυγχάνουν τους στόχους τους, στηριζόμενοι στις "πλάτες" των νέων. Μερικές προβοκάτσιες τους αρκούσαν, για να οδηγήσουν την κατάσταση στο σημείο όπου τους ευνοούσε. Οι νέοι θα "καθρεφτίζονταν" στον "καθρέφτη" της ματαιοδοξίας του νικητή και αυτοί θα έκαναν τη δουλειά τους. "Ήρωες" και πάλι οι νέοι. "Ήρωες" μόνον για τους ίδιους, εφόσον τους παρέδιδαν μια χώρα, η οποία θα απαιτούσε κατακτητικό στρατό για να περιέλθει στα χέρια τους.
Πώς πιστεύουμε ότι έγινε η μεθόδευση της επέμβασης των ξένων "αφεντικών"; Μέσα σε συνθήκες έντονης κοινωνικής οργής —εξαιτίας του σκανδάλου— το παρακράτος έβαλε έναν ένστολο —και άρα "ευδιάκριτης" ιδιότητας άνθρωπο— να δολοφονήσει εν ψυχρώ έναν ανήλικο μαθητή. Γιατί; Για να "χρεωθεί" η δολοφονία άμεσα στην αστυνομία. Η επιλογή του στόχου ήταν επίσης πολύ συγκεκριμένη. Δεν δολοφόνησαν έναν εργάτη ή έναν αγρότη, γιατί εκεί τα πράγματα θα ήταν δύσκολα. Οι θιγμένοι θα ήταν αρκετά έμπειροι, για να αγνοήσουν την αστυνομία και να στραφούν εναντίον της ίδιας της πολιτικής ηγεσίας. Αρκετά επαγγελματίες, για να μην παρασυρθούν σε καταστροφές εις βάρος συναδέλφων τους. Αρκετά βιοπαλαιστές, για να μην στερήσουν τα μεροκάματα συναδέλφων τους. Αρκετά έμπειροι, για να μην παρασυρθούν από την προβοκάτσια.
Δολοφονώντας έναν ανήλικο μαθητή, γνώριζαν ότι ερέθιζαν μια ευαίσθητη και ευέξαπτη μερίδα της κοινωνίας, η οποία όμως είναι άσχετη και ως εκ τούτου προβλέψιμη στις αντιδράσεις της. Θα την ερέθιζαν και αυτή θα έβγαινε στους δρόμους με όριο να σπάσει μερικές τζαμαρίες και να πετάει μολότωφ πίσω από τα κάγκελα των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Η αντίδραση δηλαδή ήταν αυτή που τους εξυπηρετούσε. Θα ήταν θεαματική για τα τηλεοπτικά δελτία και καταστροφική για κάποιους συμπολίτες μας. Θα προκαλούσαν ένα ψευδοχάος και ταυτόχρονα θα εξασφάλιζαν στους πολιτικούς και τη συμμαχία μερικών "νοικοκυραίων", οι οποίοι θα τους έδιναν έναν ρυθμιστικό ρόλο, προκειμένου να έχουν δικαίωμα να επεμβαίνουν κατά βούληση.
Από τη στιγμή λοιπόν που δολοφόνησαν τον ανήλικο, όλα ήταν ελεγχόμενα, εφόσον ήταν προβλέψιμα. Ήταν βέβαιο ότι την επόμενη ημέρα θα είχαμε βίαιες και άρα θεαματικές διαδηλώσεις, εφόσον αυτές θα ήταν διαδηλώσεις νέων. Θα ήταν σίγουρα τέτοιες, γιατί θα ήταν και οι ίδιοι οι παρακρατικοί ανάμεσα στους διαδηλωτές. Θα ήταν επαγγελματίες προβοκάτορες αυτοί οι οποίοι θα τις υποκινούσαν. Η εφαρμογή θα ήταν απλή και πολυδοκιμασμένη. Μέσα σ' αυτό το χάος της διαμαρτυρίας και της οργής, παρακρατικοί, πάνω στον "ενθουσιασμό" τους, θα συγκρούονταν με την αστυνομία, ώστε από τις αντιδράσεις της να εξοργίσουν παραπάνω τους νεαρούς διαδηλωτές. Ταυτόχρονα θα επιχειρούσαν και την καταστροφή των καταστημάτων του κέντρου της Αθήνας. Γιατί; Για να μεθοδεύσουν τη λεηλασία από τους οικονομικούς μετανάστες.
Αυτούς είχαν ως βασικό στόχο να βγάλουν στο δρόμο. Τους μετανάστες, των οποίων τη φτώχεια και την απελπισία θα εκμεταλλεύονταν, αλλά και τα "χρέη" των ηγεσιών τους. Όλοι οι αλλοδαποί έμποροι ναρκωτικών, όπλων και μαστροποί —τους οποίους τους γνώριζε το παρακράτος και τους οποίους προφανώς μπορούσε να εκβιάζει— θα ήταν αυτοί που θα τους έβγαζαν στο δρόμο για λεηλασία. Αυτοί θα τους "εγγυούνταν" την ασφάλειά τους. Γιατί αυτό ήταν το ζητούμενο; Γιατί η λεηλασία των ξένων μεταναστών θα εξόργιζε τους Έλληνες. Επένδυσαν δηλαδή στα μονίμως υπάρχοντα ένστικτα ξενοφοβίας ενός λαού, για να τον φέρουν σε ρήξη με τους μετανάστες. Στα συμβατικά ένστικτα ενός συμβατικού χριστιανικού λαού.
Αν κατάφερναν τη ρήξη των Ελλήνων με τους ξένους μετανάστες, θα είχαν πετύχει όλους τους στόχους τους. Μια ρήξη κολοσσιαίων διαστάσεων, εφόσον μοιάζει με εμφυλιοπολεμική ρήξη, δεδομένου του τεράστιου ανθρώπινου όγκου των μεταναστών, που υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα. Οι μετανάστες θα αντιμετωπίζονταν νομικά σαν διωκόμενη μειονότητα και θα ενεργοποιούνταν νόμοι του Συμβουλίου Ασφαλείας. Θα αρκούσαν μερικές δολοφονίες ξένων και Ελλήνων από το παρακράτος και θα βυθιζόμασταν στο χάος. Σε ένα χάος όμως με αστυνομία "στιγματισμένη" και αδύναμη να ελέγξει την κατάσταση, τι απομένει; Η ξένη βοήθεια.
Το ίδιο το ελληνικό κράτος θα ζητούσε τη "βοήθεια" των συμμάχων του. Το ίδιο το ελληνικό κράτος θα εξαναγκαζόταν να ζητήσει "βοήθεια", εφόσον μπορούν να το αναγκάσουν. Ο θάνατος ενός Πακιστανού μετανάστη θα "ωθούσε" την κυβέρνηση του Πακιστάν να ζητήσει μέτρα προστασίας των υπό άμεσο κίνδυνο ομοεθνών της. Αν σκεφτεί κάποιος την πολυεθνικότητα της κοινότητας των οικονομικών μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα, αντιλαμβάνεται το μέγεθος και την ένταση της πίεσης που θα ασκούνταν στην ελληνική κυβέρνηση. Αντιλαμβάνεται την ποιότητα του "άλλοθι", που θα εξασφάλιζε η κυβέρνηση του παρακράτους. Θα ζητούσε ένοπλες ομάδες καταστολής, για να επιβάλουν την τάξη. Ξένες ένοπλες δυνάμεις θα έμπαιναν στη χώρα και δεν θα διαμαρτυρόταν κανείς. Ο "Σκόμπυ" θα επέστρεφε πανηγυρικά.
Από εκεί και πέρα ήταν θέμα χρόνου ο έλεγχος των πάντων. Θα μας ξαναεπέβαλαν τους ίδιους ηγέτες με νέους όρους. Θα μας τους επέβαλαν εύκολα, εφόσον αυτούς θα αναγνώριζαν οι ίδιοι σαν επίσημους "συνομιλητές" τους. Θα μας τους επέβαλαν εύκολα, εφόσον αυτούς θα αναγνώριζαν σαν αξιόπιστες "εγγυήσεις" για να την εξασφάλιση των ζωογόνων δανείων, που έχει ανάγκη το κράτος για να λειτουργήσει. Θα "έπειθαν" τον λαό ότι τον συμφέρει να βρίσκεται υπό την ηγεσία του Γιωργάκη, τον οποίο "συμπαθούν" οι δυνάμεις κατοχής. Θα "έπειθαν" τον λαό ότι τον συμφέρει να βρίσκεται υπό την ηγεσία της Ντόρας, η οποία είναι η "αγαπημένη" της οικογένειας Μπους. Πατρίδα μπορεί να μην είχαμε, αλλά θα είχαμε "μέσον" στους κατακτητές. Αν ήμασταν και "φρόνιμοι", μπορεί και να μας αφήνανε κάποτε να "ψηφίσουμε" τους εκλεκτούς τους. Το έκαναν κάποτε και δεν είχαν πρόβλημα να το ξανακάνουν.
Κάθε φορά που ο ελληνικός λαός θα διαμαρτυρόταν, θα αρκούσε στην "ειρηνευτική" δύναμη μια προβοκάτσια να "παρατείνει" την παραμονή της. Πότε κάποιος ξένος και πότε κάποιος Έλληνας νεκρός θα τους νομιμοποιούσε σαν δύναμη "βοήθειας". Θα έκαναν και ένα ξεκαθάρισμα των αντιπάλων των λακέδων τους και θα έλυναν όλα τους τα προβλήματα. Όποιος Έλληνας πολιτικός —ή δυνάμει πολιτικός— τους ενοχλούσε, θα "έφευγε" με συνοπτικές διαδικασίες, εφόσον τον θάνατό του θα μπορούσαν να τον αποδίδουν σε όποιον τους βόλευε. Θα τον "έκλαιγαν" μάλιστα οι ίδιοι που τον σκότωσαν και "έχασε" η Ελλάδα ένα εκλεκτό της τέκνο.
Μιλάμε για τελειωμένη υπόθεση, αν καταφέρουν και εισβάλουν, εξασφαλίζοντας μια τυπική νομιμότητα. Όσο έφυγαν οι στρατιωτικές δυνάμεις της Βρετανίας από την Κύπρο, τόσο θα έφευγαν και οι δυνάμεις τους από την Ελλάδα. Όσο έφυγαν οι δυνάμεις του "ΟΗΕ" από το Κοσσυφοπέδιο, τόσο θα έφευγαν και οι δυνάμεις τους από την Ελλάδα. Ο απόλυτος ορισμός της μονιμότητας του προσωρινού. Προσωρινή είναι η διοίκηση του Κοσσυφοπεδίου από τους Δυτικούς και προσωρινή διοίκηση θα αποκτούσε και η Ελλάδα. Μέχρι να ξεπεράσει την κρίση, της οποίας όμως η ρύθμιση θα βρισκόταν στα χέρια των προσωρινών. Υπό ξένη διοίκηση η θεωρητικά ανεξάρτητη Ελλάδα. Η πρωτεύουσα ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους μέσα σε λίγες μέρες θα γινόταν μια νέα Πρίστινα με ευδιάκριτες πράσινες και κόκκινες "γραμμές". Μια νέα Πρίστινα στα υποβαθμισμένα Βαλκάνια. Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια για τη διεθνή κοινή γνώμη, η οποία δεν θα αντιδρούσε καθόλου, εφόσον έχει μια πάγια αντίληψη για τους "ταραξίες" και ειδικά τους Βαλκάνιους.
Με ξένες ένοπλες δυνάμεις κατοχής στη χώρα θα έλεγχαν τα πάντα. Με "ανοιχτά" όλα τα ζητήματα της χώρας θα μπορούσαν να την απειλούν ανά πάσα στιγμή με απόλυτη διάλυση. Θα παραμένουν στη χώρα και θα τους "ευγνωμονούμε" γι' αυτό. Θα τους "ευγνωμονούμε" για την ησυχία στη Μακεδονία, στη Θράκη αλλά και στην Ήπειρο. Οι κυβερνήσεις των δοσίλογων θα υπογράφουν ό,τι τους ζητάνε με το "άλλοθι" της επιβίωσης. Θα δώσουμε το όνομα της Μακεδονίας, θα περάσει το σχέδιο Ανάν, θα αναγνωρίσουμε εθνικά δικαιώματα στη μουσουλμανική μειονότητα, θα αναγνωρίσουμε περιουσίες στους Τσάμηδες κλπ., θα κάνουμε ό,τι θέλουνε στο όνομα της επιβίωσης του κράτους.
Το όλο θέμα δηλαδή είναι να μην μπουν ξένες ένοπλες δυνάμεις στη χώρα σου. Αν αυτές μπουν, "τελείωσες". Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να ελέγξεις την κατάσταση. Όπου υπάρχει υπόβαθρο έντασης, θα εγκατασταθούν και αποκτούν τη δυνατότητα να σου προκαλούν "συμφόρηση" κατά το δοκούν. Αν μπουν δηλαδή στην Αθήνα, μπήκαν παντού. Θα στείλουν έναν παρακρατικό να σκοτώσει κάποιον προσφυγικής καταγωγής Μακεδόνα στο όνομα της "Μακεδονίας του Αιγαίου" και θα πάνε για το "καλό" σου να στήσουν "ειρηνευτική" βάση στη Μελίτη της Φλώρινας. Το ίδιο μπορούν να κάνουν παντού. Μετά θα τρέχεις και δεν θα φτάνεις. Τριακόσια μέτωπα την ημέρα μπορούν να σου ανοίγουν, τρομοκρατώντας τον λαό και δικαιολογώντας μειοδοσίες των δικών τους δοτών εξουσιών.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τον λόγο που στον βασικό τίτλο του κειμένου κάνουμε έκκληση να προστατεύσουν την αστυνομία; Όποια κι αν είναι η άποψή μας γι' αυτήν, πρέπει να την προστατεύσουμε πάση θυσία, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα φανεί ότι δεν ελέγχει την κατάσταση και άρα κάποιοι θα τρέξουν ν' ανοίξουν τις "κερκόπορτες" του ελληνικού κράτους. Είτε την αγαπάμε είτε όχι, πρέπει ν' ακολουθήσουμε με τον πιο απόλυτο τρόπο τις υποδείξεις της, για να μην βρεθεί το επικίνδυνο "κενό". Όταν θα περάσει η "μπόρα", θα έχουμε τον χρόνο να δούμε και τον δικό της ρόλο στην υπόθεση. Τα ανάλογα αφορούν και τους μετανάστες. Δεν πρέπει να πειραχθεί ούτε ένας μετανάστης, γιατί και πάλι θ' ανοίξουν οι "πόρτες" της αβύσσου. Κάποιοι ξένοι ομοεθνείς τους έχουν ήδη έτοιμα τα χαρτιά, που ζητούν την προστασία των ομοεθνών τους στην "ανεξέλεγκτη" χώρα. Τα "μάτια" μας μόνον μόνοι μας μπορούμε να τα "βγάλουμε".
Τώρα θα φανεί γιατί με τόση μεθοδικότητα και τόση "ευαισθησία" κάποιοι ευνόησαν την εισροή οικονομικών μεταναστών στη χώρα. Τώρα θα φανεί γιατί ο Γιωργάκης Παπανδρέου —και εγγονός του διορισμένου από τον Σκόμπυ πρωθυπουργού του εμφυλίου— χρηματοδοτούσε αδρά όλες τις "μη κυβερνητικές" οργανώσεις, οι οποίες "όργωναν" τη χώρα, για να εντοπίσουν και να καταγράψουν μειονότητες. Τώρα θα φανεί γιατί η Ντόρα —και κόρη του Μητσοτάκη— ανέλαβε το υπουργείο εξωτερικών και "έσβησε" αμέσως τις παρανομίες του Γιωργάκη. Τώρα θα επιχειρήσουν να χρησιμοποιήσουν τους μετανάστες και άρα τώρα θα καταλάβει κάποιος τον λόγο που τους είναι χρήσιμοι. Έχουν πλέον στη διάθεσή τους μια σοβαρή "μειονότητα" του 20%, η οποία νομιμοποιεί την παρουσία τους στη χώρα ως προστάτες.
Μια μειονότητα, η οποία είναι πολύ πιο επικίνδυνη απ' όσο φανταζόμαστε. Μια μειονότητα πολύ πιο οπλισμένη απ' όσο φαίνεται. Μια μειονότητα με πολύ πιο σκληρή ηγεσία από την ηγεσία του ΚΚΕ, που κάποτε προκάλεσε τον εμφύλιο. Γιατί; Διότι μιλάμε για οργάνωσή της με στόχο τη δημιουργία αποσταθεροποιητικών φαινομένων. Φυσικά δεν αναφερόμαστε στους χιλιάδες μετανάστες του μόχθου. Στους ανθρώπους που πραγματικά βρέθηκαν από την ανάγκη μπροστά στην πόρτα μας. Στους ανθρώπους που πραγματικά αξίζουν την αγάπη μας, ως συνάνθρωποι που βρέθηκαν σε όρια τα οποία κάποτε μπορεί να αφορούν και εμάς τους ίδιους. Στους ανθρώπους που πραγματικά σέβονται το ψωμί που τρώνε και ποτέ δεν θα σκέφτονταν να μας κάνουν κακό.
Εμείς μιλάμε γι' αυτούς που κρύβονται πίσω από αυτούς με πανομοιότυπες ιδιότητες αλλά όχι με πανομοιότυπους στόχους. Εδώ και χρόνια προετοιμάζεται μια κατάσταση, την οποία πολλοί τη γνωρίζουν και λίγοι μπορούν να αξιολογήσουν τη σοβαρότητά της. Έμπειροι στην πρόκληση χαοτικών καταστάσεων Κοσσοβάροι έχουν έλθει στη χώρας μας σαν δήθεν οικονομικοί μετανάστες. "Μετανάστες", οι οποίοι έχουν εξασφαλίσει την "αυτοχρηματοδότησή" τους από τη διαχείριση του σκληρού εγκλήματος στην πατρίδα μας. Φήμες ακούγονται για μεταφορά και αποθήκευση στη χώρα μας βαρέως οπλισμού. Όλοι αυτοί έχουν έρθει για κάποιον λόγο στην Ελλάδα. Όλοι αυτοί έχουν "πλάτες" στο εξωτερικό. Στις πολιτικές ηγεσίες των μεγάλων κρατών και στα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης. Κολλητοί του "ειρηνιστή" Κουσνέρ είναι όλοι αυτοί, εφόσον αυτός τους δημιούργησε, όταν ήταν "προσωρινός" διοικητής του Κοσσόβου. Του Εβραίου, που παριστάνει τον υπουργό των εξωτερικών της "φίλης" Γαλλίας του Εβραίου Σαρκοζί.
Αυτό δηλαδή το οποίο είδαμε δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Προετοιμάζεται από χρόνια η οργάνωση της μειονότητας με προσανατολισμό τη "διεκδίκηση" κατά τα πρότυπα του Κοσσόβου. Όλοι θυμόμαστε τον περίφημο "αριστούχο" Τσενάι. Πριν πάρει τους βαθμούς του στο σχολείο, οι κάμερες ήταν έξω από αυτό, για να καταγράψουν τις αντιδράσεις των "πρωτόγονων" γηγενών. Ποιος ειδοποιούσε τις κάμερες; Ποιος έδινε εντολές σε κάποιους να δημιουργούν πρόβλημα με τους βαθμούς και όχι να λύνουν προβλήματα μ' αυτούς; Ποιος χρηματοδοτεί τις πανάκριβες σπουδές του Τσενάι στο Χάρβαρντ; Τι σπουδάζει; Γιατρός, για να σώζει ανθρώπους …μηχανικός, για να χτίζει γέφυρες …ή μήπως πολιτικές επιστήμες, για να διαχειρίζεται μειονοτικά προβλήματα και διεκδικήσεις; Όταν επιστρέψει στην Ελλάδα, ποιο θα είναι το αντικείμενο της δραστηριοποίησής του;
Εδώ και χρόνια δηλαδή χτίζεται μια κατάσταση μέσα στις τάξεις των μεταναστών. Αντιλαμβανόμαστε ότι τα καλά μας λόγια για τους μετανάστες δεν είναι προϊόν υποκρισίας και δημοσιοσχεσίτικης λογικής. Όσο εχθροί είναι αυτοί οι κατά κύριο λόγο Κοσσοβάροι προβοκάτορες για τους Έλληνες, άλλο τόσο είναι και για τους μετανάστες. Αυτοί θα είναι τα μεγάλα θύματα της κατάστασης. Αυτούς θα βάλουν μπροστά οι προβοκάτορες για ασπίδα τους. Αυτοί, άθελά τους, θα γίνουν τα μεγάλα θύματα των κοινωνικών συγκρούσεων. Άνθρωποι, οι οποίοι ήρθαν στην πατρίδα μας, για να γλιτώσουν τις ζωές τους από τις κοινωνικές συγκρούσεις στις πατρίδες τους, θα βρεθούν ξαφνικά μεταξύ "σφύρας" και "άκμονος". Άνθρωποι, οι οποίοι αναζήτησαν στην πατρίδα μας την πρόοδο μέσα σε συνθήκες κοινωνικής ειρήνης, θα βρεθούν σε μια κοινωνική κόλαση. Ο Πακιστανός ή ο Ιρακινός θα βρεθεί σε ένα εχθρικό περιβάλλον, που θα του αρνείται το μεροκάματο, την ίδια ώρα που ο προβοκάτορας θα πλουτίζει. Ο Αλβανός, που κάνει τρεις δουλειές για να επιβιώσει, θα βλέπει τον ομοεθνή του, που με τις πράξεις του τον δυσφημίζει, να σχεδιάζει χειμερινές διακοπές στην Ελβετία από τα κέρδη των ναρκωτικών.