Ο "Αλέξης" της παγκόσμιας κοινωνίας.
Αυτά σε πρώτη "ανάγνωση" των φαινομένων. Αυτά τα οποία περιγράφουμε είναι πάγιες συμπεριφορές της εξουσίας και τα είδαμε να συμβαίνουν πολλές φορές. Κάθε φορά που ήταν έτοιμος ο λαός να τους στείλει στο διάολο για τις κλοπές και τις αυθαιρεσίες τους, κάποιοι έβγαζαν τους νέους στο δρόμο να διαδηλώσουν για τα δικαιώματα της "καρέτα-καρέτα" …Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε. Το βασικό μεροκάματο του Ανδρέα Παπανδρέου και της "Αλλαγής". Κάθε φορά που ο κόσμος ήταν έτοιμος να φτάσει έξω από τη Βουλή, κάποιοι έβαζαν τους νέους να σπάνε τζαμαρίες στα Εξάρχεια. Το αποτέλεσμα ήταν η ύφεση. Ο κόσμος κουραζόταν από την επανάληψη των εντάσεων και δεν συμμετείχε στις διαδηλώσεις. Ο κόσμος έχανε τη διάθεσή του και απενεργοποιούσε τα ένστικτά του.
Όλα αυτά συνέβαιναν στον ελληνικό μικρόκοσμο μιας παγκόσμιας κοινωνίας. Όλα αυτά συνέβαιναν μέσα στη δική μας προβληματική οικονομία, η οποία δεν λειτουργούσε στους ίδιους ρυθμούς με τους υπόλοιπους. Σήμερα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε ύφεση και άρα το παγκόσμιο σύστημα κινδυνεύει από την αντίδραση. Το σύστημα φοβάται την κατάρρευση. Φοβάται το πρώτο κράτος στο εσωτερικό του οποίου δεν θα μπορέσει να ελέγξει την αντίδραση και θα δημιουργήσει το φαινόμενο του "ντόμινο", που θα παρασύρει και τα υπόλοιπα.
Ένα από τα πιο επικίνδυνα κράτη για το παγκόσμιο σύστημα εξουσίας είναι η Ελλάδα. Είναι οικονομικά ετοιμόρροπη και, λόγω των πολλαπλών επαναλήψεων των ιδίων πρακτικών αντίδρασης, επικίνδυνη. Η εξοικείωση δηλαδή των Ελλήνων με τη βίαιη αντιεξουσιαστική αντίδραση σε συνδυασμό με ένα διεφθαρμένο και συνεπώς αδύναμο κράτος, που την αντιμετωπίζει με "χαλαρότητα", καθιστούν την Ελλάδα επικίνδυνη. Πιο επικίνδυνη για παράδειγμα από τη Γερμανία, της οποίας ο λαός δεν έχει ανάλογες εμπειρίες και ταυτόχρονα το σύστημα εξ’ αρχής είναι αρνητικό στις λαϊκές αντιδράσεις. Το σύστημα, γνωρίζοντας όλα αυτά τα αρνητικά δεδομένα, παρακολουθεί τα συμβαίνοντα στην Ελλάδα. Μια Ελλάδα, που γι' αυτό φαντάζει σαν τα εύφλεκτα "Εξάρχεια" του Πλανήτη.
Έχοντας λοιπόν γνώσεις να προλάβει τη γενική αντίδραση των λαών στο σύνολο του Πλανήτη, κάνει αυτό το οποίο κάνει πάντα το σύστημα. Προσπαθεί να δημιουργήσει "αντιπυρική ζώνη" εκεί όπου είναι πιο εύκολο να το κάνει. Πού όμως θα το κάνει με το λιγότερο κόστος; Στα Βαλκάνια. Στην πιο υποβαθμισμένη "συνοικία" του παγκόσμιου πλέον "χωριού". Στη "συνοικία" όπου περιφέρονται τα ειρηνευτικά "ΜΑΤ" της παγκόσμιας τάξης. Στη "συνοικία" όπου ο κόσμος έχει εξοικειωθεί σε καταστάσεις, οι οποίες μας παραπέμπουν σε προηγούμενους αιώνες, όπου οι ισχυροί εισέβαλαν στα κράτη, χωρίς να τους απασχολεί η αντίδρασή τους.
Σ' αυτά τα υποβαθμισμένα Βαλκάνια η Ελλάδα είναι τα εύφλεκτα "Εξάρχεια". Τα απείθαρχα "Εξάρχεια", τα οποία έχουν μια μεγάλη παράδοση αντίδρασης, αλλά ταυτόχρονα και μια μεγάλη παράδοση προδοσιών. Η Ελλάδα, δηλαδή, ήταν ο ιδανικός χώρος, για να δοκιμάσει τον τρομοκρατικό της σχεδιασμό η παγκόσμια εξουσία. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να κάνει. Ωθεί την Ελλάδα σε μια κατάσταση ελεγχόμενης αντίδρασης, ώστε να την "τιμωρήσει" και στη συνέχεια να παραδειγματίσει και τους υπόλοιπους. Ωθεί τον ελληνικό λαό σε μια ελεγχόμενη αντίδραση, ώστε να "μάθουν" οι υπόλοιποι ότι δεν υπάρχει κέρδος από την αντίδραση. Επιδιώκουν να φέρουν την ελληνική κοινωνία σε μια οριακά δύσκολη θέση, ώστε να "μάθει" από αυτήν και η γαλλική κοινωνία ότι δεν συμφέρει η αντίδραση. Η δυσχερής θέση, στην οποία θα βρεθεί το ελληνικό σύστημα εξουσίας, θα δίνει το "άλλοθι" στο γερμανικό σύστημα να είναι βίαιο απέναντι στους Γερμανούς, σε περίπτωση που αυτοί θελήσουν ν' αντιδράσουν.
Ο ελληνικός λαός, δηλαδή, επιλέχθηκε, λόγω των χαρακτηριστικών του, να γίνει ο "Αλέξης" της παγκόσμιας κοινωνίας. Να είναι ο πρώτος που θα κινηθεί τη "λάθος" ώρα, ώστε να έχουν δικαιολογία να τον εκτελέσουν. Να γίνει το πρώτο τραγικό θύμα, που θα διδάξει τους υπολοίπους. Αυτό το οποίο λέμε, δεν είναι κάτι το πρωτοφανές. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι παγκόσμιοι εξουσιαστές χρησιμοποιούν την Ελλάδα, για να "διδάξουν" τους υπόλοιπους λαούς. Ο ελληνικός εμφύλιος ένα τέτοιο "διδακτικό" παράδειγμα ήταν. Πολλοί λαοί μετά την ελληνική καταστροφή, που ακολούθησε του εμφυλίου, "ξανασκέφτηκαν" την επανάσταση. Πολλοί ήταν εκείνοι που ξανάβαλαν τα επαναστατικά τους "μαχαίρια" στο "θηκάρι", βλέποντας την καταστροφή του λαού που το "επιχείρησε". Όλοι αυτοί μπορεί να μην έβλεπαν το "στήσιμο" τους εμφυλίου, αλλά έβλεπαν τις τραγικές συνέπειές του και αυτές αρκούσαν για να τους τρομάξουν.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και σήμερα. Η Νέα Τάξη κινδυνεύει με κατάρρευση και είναι διατεθειμένη να παίξει όλα της τα "χαρτιά", προκειμένου να επιβιώσει. Δεν πρόκειται να κάνει οικονομία ούτε στο ανθρώπινο αίμα, προκειμένου να το καταφέρει. Σήμερα "στήνεται" μια ολέθρια κατάσταση στην Ελλάδα, προκειμένου να "τρομάξουν" όλοι όσοι θα ήθελαν να επωφεληθούν από τα προβλήματα των ισχυρών. Κάποιοι παράγοντες της παγκόσμιας εξουσίας θέλουν να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα, όπως η ελληνική εξουσία χρησιμοποιεί τους αναρχικούς των Εξαρχείων, για να σταματήσει τους υπολοίπους. Στα συνηθισμένα στη βία Εξάρχεια επεμβαίνεις με στόχο να τρομάξεις την Αττική από την Εκάλη μέχρι τη Βουλιαγμένη.
Εδώ πρέπει να προσέξει ο αναγνώστης, γιατί αυτά τα οποία θα πούμε είναι πολύ σημαντικά. Τα πράγματα δηλαδή σήμερα είναι πολύ πιο πολύ επικίνδυνα από αυτά που περιγράψαμε μέχρι τώρα και αφορούν την εσωτερική λειτουργία ενός συστήματος, όπως είναι το ελληνικό. Υπάρχουν άλλα δεδομένα, τα οποία κάνουν την κατάσταση πολλαπλάσια πιο περίπλοκη και είναι βέβαιον ότι εγγυμονούνται κίνδυνοι εθνικού επιπέδου. Σ' αυτόν τον ολέθριο για τους Έλληνες σχεδιασμό δεν αρκεί μόνον η θέληση των ισχυρών. Απαιτείται και η συνεργασία προδοτών. Η συνεργασία Ελλήνων παραγόντων, οι οποίοι δεν θα διστάσουν να θέσουν σε κίνδυνο το σύνολο του ελληνικού λαού.
Είναι απαραίτητη η συνεργασία τους, όπως είναι απαραίτητη και η ύπαρξη παρακρατικών προβοκατόρων, προκειμένου να πάρουν φωτιά και τα Εξάρχεια. Όπως δεν μπορείς να παρασύρεις τους νέους χωρίς παρακρατικούς προβοκάτορες, έτσι δεν μπορείς να παρασύρεις το ελληνικό κράτος χωρίς προδότες. Πώς όμως εξασφαλίζεις την απόλυτη συνεργασία των προβοκατόρων; Πότε η αστυνομία μπορεί να δίνει εντολές σε κάποιους "επαναστάτες"; Όταν τους βρίσκει σε δύσκολη θέση. Όταν μπορεί να τους εκβιάζει. Όταν τους συλλάβει, για παράδειγμα, με ναρκωτικά και την ατιμωρησία μπορεί να την ανταλλάξει με μια "υπηρεσία". Τον βρίσκει δηλαδή τον προβοκάτορα σε θέση να μπορεί να του καταστρέψει τη ζωή και του ζητάει να καταστρέψει τα Εξάρχεια, προκειμένου να σωθεί ο ίδιος.
Άρα, αυτό το οποίο θα δούμε είναι ποιοι Έλληνες και γιατί έχουν "συμπλέοντα" συμφέροντα με κάποιους, που θέλουν να κάνουν κακό στην Ελλάδα. Να δούμε για ποιους λόγους κάποιοι Έλληνες μπορούν να συμμετάσχουν σε εγκλήματα κατά των Ελλήνων. Να δούμε ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι βρίσκονται σε τόσο οριακά δύσκολη θέση, ώστε τη σωτηρία τους να την ανταλλάσσουν με την προδοσία της πατρίδας τους. Αυτό, δηλαδή, που συμβαίνει σήμερα, είναι πιο περίπλοκο από το συνηθισμένο. Μέσα από την ίδια κατάσταση επιχειρούνται πολλαπλοί στόχοι. Κάποιοι Έλληνες κάνουν δική τους "αντιπυρική ζώνη", για να σωθούν οι ίδιοι και με τον τρόπο αυτόν μετατρέπουν την ίδια την Ελλάδα σε "αντιπυρική ζώνη" του παγκόσμιου συστήματος. Σώζουν τους εαυτούς τους και εξυπηρετούν αυτούς, που τους αντιλαμβάνονται ως αφεντικά τους.
Κάποιοι μεθόδευσαν τα πράγματα κατ' αυτόν τον τρόπο, ώστε η ελληνική κοινωνία να ακολουθήσει τα ένστικτά της και να στραφεί εναντίον ενός τεχνητού εχθρού, αφήνοντας στο απυρόβλητο όλους τους υπόλοιπους πραγματικούς εχθρούς. Κάποιοι ξένοι ανησυχούν για την επιβίωση του ελληνικού παρακράτους. Του παρακράτους, το οποίο τους επιτρέπει να ελέγχουν τη χώρα σαν να είναι αποικία τους. Η σωτηρία αυτού του παρακράτους είναι η άμεση προτεραιότητά τους, γιατί αυτό το παρακράτος σήμερα πραγματικά κινδυνεύει. Κινδυνεύει, όχι γιατί "ξύπνησε" απότομα ο ελληνικός λαός, αλλά γιατί η οικονομία έχει αγγίξει τα όρια της και δεν υπάρχουν περιθώρια παραπλανητικής πολιτικής, που θα τους επιτρέψει να "δουλεύουν" τους Έλληνες με ελπίδες και προσδοκίες.
Καθημερινά αποτυγχάνει η ΝΔ και την ίδια ώρα το ΠΑΣΟΚ δεν πείθει κανέναν ότι μπορεί ν' αλλάξει η κατάσταση. "Συναγερμός" για τα ξένα και εγχώρια παραπολιτικά κέντρα εξουσίας, τα οποία βλέπουν τα δύο βασικά τους "εργαλεία" παραγωγής πολιτικής παραπλάνησης και λαϊκής χειραγώγησης να καθίστανται άχρηστα. Για όλους αυτούς τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία. Θα "σώσουν" το ελληνικό παρακράτος και θα εξασφαλίσουν τη συνεργασία του, για να "διδάξουν" τους λαούς μέσω της ελληνικής τραγωδίας. Να τους "διδάξουν" ότι δεν συμφέρει η αντίδραση, ακόμα κι αν φτάσεις στα όρια. Στα όρια, στα οποία η φτωχή Ελλάδα έφτασε νωρίτερα από κάποιους άλλους. Στα όρια, που θέτουν σε κίνδυνο την επιβίωση των κορυφαίων πολιτικών και κοινωνικών παραγόντων της, οι οποίοι είναι οι επιφανείς "επαναστάτες" προβοκάτορες αυτής της γειτονιάς των Βαλκανίων.