Ένας καλός παίκτης. Τίμησε το ψωμί που έβγαλε σε οποια ομαδα και να έπαιξε.
Στην Μαντσεστερ έκανε αυτο που έπρεπε. Μαζί με τον Σολσκιερ ήταν οι πιο δεινοι σκορερ της ομαδας. Οι σκουπιδιαριδες που καθε πασα ή κοντρα ετρεχαν να την εκμεταλλευτουν και να βαλουν γκολ. Το Κοουλ - Γιορκ ηταν επικο ντουετο με τον Γιορκ εκτός του να σκοτώνει να ψιλοδημιουργει κιολας για τον Αντι που αυτο που έκανε ήταν να σκοτωνει. Επισης κολλαγε με τον Σεριγχαμ που και αυτος ηταν πιο εγκεφαλικος παικτης και ηξερε να εκμεταλευεται το χάρισμα του Αντι στο σκοραρισμα. Σπανια εβλεπες διδυμο Κοουλ, Σολσκιερ γιατι ηταν παρομοιοι παικτες.
Ο Κοουλ έφτασε στο απογειο του το 99 και το 00 αλλα για εμενα ηταν φανταστικος παικτης όταν επαιζε μαζι με τον Ερικ που τον ηξερε ο Γαλλος απεξω και ανακατωτα και εκμεταλλευοταν το ενστικτο του γκολ που χε σε μέγιστο βαθμό με κατι κουλες πασες που βγαζε.
