[Xavier]

Εφιάλτης στο δρόμο με τις μεταγραφές

Το ιδρωμένο μαξιλάρι του Τάκη Λεμονή έχει πολλά να πει αυτές τις μέρες για τον κάτοχό του. Ο οποίος πετάγεται από τον ύπνο του κάθε μισή ώρα - παραμιλώντας. Ψελλίζει προτάσεις που μένουν πάντα μισές, μπλέκει ονόματα, αριθμούς και θέσεις, σ’ ένα «παραλήρημα» χωρίς αρχή και τέλος. Σηκώνεται και πίνει ένα ποτήρι νερό μήπως ηρεμήσει. Ανοίγει το ψυγείο και τρώει το πρώτο γλυκό που πιάνει στο χέρι του. Μάταια. Από το μυαλό του δεν μπορούν να ξεκολλήσει το «κακό» που τον βρήκε. «Ποιος να το φανταζόταν;» μονολογεί «ο πρόεδρος το ‘πε και το ‘κανε. Σάρωσε την αγορά… εγώ όμως τώρα πως θα τους χωρέσω όλους;».
Cut. Η νεκρική ησυχία της νύχτας βοηθάει τη σκέψη. Ο προπονητής του Ολυμπιακού κάθεται στη βεράντα, βάζει μπροστά του χαρτί και μολύβι κι ανάβει τσιγάρο: «When the going gets tough, Takis gets going» σκέφτεται από μέσα του, «ήρθε η ώρα να αποδειχτώ άξιος διαχειριστής του υλικού που έχω στα χέρια μου».
«Τερματοφύλακες, δόξα τω θεώ, δεν προβλέπεται να αλλάξουμε. Ευτυχώς που ανανέωσε νωρίς ο Ντίντα με τη Μίλαν, γιατί θα μας τον φόρτωναν κι αυτόν. Με Αντώνη πρώτο για μία ακόμη χρονιά και Μπούτινα δεύτερο –που είναι καλό παιδί και δε γκρινιάζει ποτέ- θα συνεχίσουμε. Α, έχουμε και τον Παναγόπουλο να συμπληρώνουμε αποστολή όταν μας υποχρεώνουν να έχουμε συγκεκριμένο αριθμό γηγενών.
Πάμε στην άμυνα. Δεξιά τα βλέπω μια χαρά. Με Ζεβλάκοφ, Τοροσίδη και Πατσατζόγλου είμαστε κομπλέ. Αριστερά τώρα. Γεια σου Γρηγόρη, στο καλό Ερόλ. Καλώς ήρθατε Ρομπέρτο Κάρλος και Ντάνιελ Πράνιτς. Ο πρώτος θα παίζει μέχρι να λιώσει, ο δεύτερος θα μπαίνει μόνο όταν ο πρώτος τραυματίζεται ή είναι τιμωρημένος ή έχει πάει στο Ρίο για το καρναβάλι κι άμα μείνει κι ο Ντομί θα τον στείλω στους Νέους – για να έχει παιχνίδια στα πόδια του. Στα σέντερ μπακ βλέπω μια έλλειψη. Καλοί οι Κασάπα κι Εντμίλσον, αλλά αφενός δεν μπορώ να έχω τον Ζούλιο Σέζαρ πάγκο κι αφετέρου (βάζοντας μέσα και τον μπάρμπα-Γιώργη) δεν βγάζουμε τη χρονιά μόνο με τέσσερις κεντρικούς. Να θυμηθώ να πω στον πρόεδρο κάτι γι’ αυτό.
Στη μεσαία γραμμή αναμφίβολα δυναμώνουμε με τον Ντούντου ο οποίος, μαζί με τον Ζε Ρομπέρτο, θα κάνουν εξαιρετικό δίδυμο ως αμυντικά χαφ και θα μπορέσει να ξεκουραστεί λίγο κι ο «Ιέρο». Μπροστά τους σκέφτομαι να βάλω Ρικέλμε – Ριβάλντο, όπως στο 4-2-2-2 του Μουρίνιο στην Τσέλσι και κατά συνθήκη να παίζουμε με εξτρέμ. Σ’ αυτή την περίπτωση θα έχουμε Τζόρτζεβιτς ή Ρεκόμπα αριστερά και Μάριτς δεξιά – αν βέβαια η διοίκηση δεν κάνει δεκτή την πρόταση των 18εκ. ευρώ που έχει καταθέσει η Ρεάλ, η οποία ψάχνει τον δεξιό χαφ που θα αντικαταστήσει τον Μπέκαμ. Προσωπικά πάντως δεν θα τον έδινα -γιατί σ’ αυτή την τιμή δεν μπορούμε ν’ αγοράσουμε κάποιον καλύτερο- αλλά αυτό δεν είναι δική μου δουλειά.
Επιθετικό δίδυμο. Εδώ είναι τα μεγάλα ζόρια. Με οκτώ πλέον διαθέσιμους στράικερ ολκής, το μόνο που μπορώ να κάνω για να είναι όλοι ευχαριστημένοι είναι να τους χωρίσω σε τέσσερα ‘δίδυμα’ και να μοιραστούν τα παιχνίδια. 30 για το πρωτάθλημα, τουλάχιστον έξι για το Τσάμπιονς Λιγκ και άλλα τέσσερα για το κύπελλο μας κάνουν 40, άρα θα παίξουν από 10. Έχουμε και λέμε (φτύσιμο, αλλαγή σελίδας):
Ρομπίνιο – Μ. Κωνσταντίνου: Δίδυμο-φωτιά, βαρύς φορ με ελαφρύ περιφερειακό, είμαι πολύ αισιόδοξος, θα τους δώσω δύο παιχνίδια ‘Τσου λου’ και οκτώ για το πρωτάθλημα, συμπεριλαμβανομένων των δύο ντέρμπι με Παναθηναϊκό.

Κλαούντιο Πιζάρο – Ντιέγκο Μιλίτο: Λατινοαμερικανική μαγεία. Δύο ‘μπόμπερ’ με ευκολία στο σκοράρισμα, που ανακατώνουν τις αντίπαλες άμυνες. Θα έχουν κι αυτοί δύο ματς Τσάμπιονς Λιγκ και οκτώ στο πρωτάθλημα, δύο εκ των οποίων θα έιναι με την ΑΕΚ.

Βάγκνερ Λαβ – Μάξι Λόπες: Βραζιλιανοαργεντίνικη οπτασία. Ο ‘Καμπάνταης των πλουσίων’ θα ανοίγει διαδρόμους και ο ‘δαιμόνιος Βραζιλιάνος’ θα σκοράρει ακατάπαυστα. Παίρνουν τα δύο εναπομείναντα παιχνίδια του Τσάμπιονς Λιγκ, τα μέσα-έξω με ΠΑΟΚ, ΑΡΗ και ΟΦΗ στο πρωτάθλημα, το παιχνίδι της φιέστας τον Μάιο και τον τελικό του κυπέλλου.

Ν. Καστίγιο – Μλάντεν Πέτριτς: Λειτουργικοί και χρήσιμοι, αλλά δεν φτουράνε μπροστά στους υπόλοιπους. Αρα θα τους έχω αποκλειστικά για να ‘τραβήξουν κουπί’ στο πρωτάθλημα και το κύπελλο. Κι άμα τυχόν στραβώσει κάποιος απ’ τους δύο, κανένα πρόβλημα. Τον στέλνω 15 μερούλες στην εξέδρα και αμολάω Φέλιξ Μπόρχα μέσα να σπείρει τον τρόμο. Να δω ποιος θα μου ξανακουνηθεί μετά.».
Cut. Ο Τάκης Λεμονής μειδιά και σβήνει το τσιγάρο στο τασάκι, στριμώχνοντας τη γόπα ανάμεσα στις υπόλοιπες. Κοντεύει να ξημερώσει πια. Τοποθετεί προσεκτικά τις σημειώσεις στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του. Αλλάζει μαξιλάρι και ξαναπέφτει για ύπνο. «Όλα θα πάνε καλά» επαναλαμβάνει διαρκώς στον εαυτό του, σαν μάντρα. «Οι καλοί παίκτες χωράνε παντού. Όλα θα πάνε καλά…».


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης