Επικίνδυνες διαστάσεις λαμβάνει η παιδοφιλία στην Ελλάδα
Αποκαλυπτικά στοιχεία για την παιδοφιλία στην Ελλάδα φέρνει στο φως δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου: όλοι οι συλληφθέντες είναι άνθρωποι της «διπλανής πόρτας», ενώ τα στοιχεία για τη δράση τους είναι συγκλονιστικά.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα, μόνο το τελευταίο εξάμηνο έχουν οδηγηθεί στη φυλακή τουλάχιστον 17 άτομα που εντοπίστηκαν να έχουν στην κατοχή τους υλικό παιδικής πορνογραφίας.
Το 2008 αναμένεται να αποτελέσει χρονιά-ρεκόρ σε δικογραφίες για παιδική πορνογραφία και αυτό οφείλεται - σύμφωνα με αξιωματικούς της αστυνομίας - στην τροποποίηση του σχετικού νόμου (3625), βάσει του οποίου όσοι εμπλέκονται σε ανάλογες περιπτώσεις θα αντιμετωπίζουν κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος.
Παρά την αυστηρότητα του νόμου, όμως, οι χρήστες-δράστες δεν φαίνεται να πτοούνται. Όπως λένε αξιωματικοί της αστυνομίας, «είναι σαν τους τοξικομανείς που είναι έρμαια των παθών τους. Αυτοί οι άνθρωποι, που δεν τους ενδιαφέρει ο νόμος, όταν βρεθούν με ένα μικρό παιδί, σε μια δεδομένη στιγμή δεν θα διστάσουν».
Στην πλειονότητά τους οι δράστες έχουν στην κατοχή τους φωτογραφίες ή βίντεο παιδιών σε ερωτικές συνευρέσεις μεταξύ τους, με ενήλικες, ακόμα και με ζώα. Φαίνονται βρέφη και παιδιά έως και 13 χρόνων να βιάζονται και να κακοποιούνται.
20% των παιδιών θα προσεγγίσουν παιδόφιλοι τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους.
10-15% των παιδιών και εφήβων έχουν υπάρξει σεξουαλικά θύματα από ενήλικες τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους.
Οι παιδόφιλοι προέρχονται από όλα τα κοινωνικά στρώματα, η ηλικία τους κυμαίνεται από 25 έως και 55 χρόνων, ενώ το 90% είναι άντρες. Σε ποσοστό 66%, οι παιδόφιλοι προέρχονται από το στενό συγγενικό ή φιλικό περιβάλλον της οικογένειας του θύματός του.
Αρκετοί είναι παντρεμένοι με παιδιά. «Είναι μετρ της ευγένειας, συμπεριφέρονται σαν παιδιά, “μπεμπεκίζουν”, το ντύσιμό τους έχει… πινελιές εφηβείας, ενώ αρκετοί βγαίνουν βόλτα με τις παρέες των παιδιών τους» λέει η αστυνομία, και προσθέτει ότι όλοι είναι πάντα χαμογελαστοί και διακριτικοί.
Έχουν επίσης και μια ιδιομορφία στην έκφραση, στη φωνή, ακόμα και στον τρόπο που κάθονται. «Είναι σαν τα φοβισμένα παιδιά με μαζεμένα τα πόδια που τα έχει πιάσει ο δάσκαλος ή ο γονιός τη στιγμή που έχουν κάνει αταξία».
Την «αρρώστια» τους την εμφανίζουν αμέσως μόλις αντικρίσουν ένα παιδί. Σε ποσοστό 80% δεν ξεχωρίζουν φύλο, αν και αρκετοί είναι φανατικοί μόνο για αγόρια ή μόνο για κορίτσια. Οι τρόποι προσέγγισης μάλλον συνηθισμένοι είναι. Συνήθως έχουν καραμέλες και ζαχαρωτά στις τσέπες τους στην προσπάθειά τους να χτίσουν μια σχέση φιλίας με τα παιδιά και στη συνέχεια να προσπαθήσουν να τα παραπλανήσουν σεξουαλικά.
Ακόμα και πιπίλες (!) βρέθηκαν στο κομοδίνο της κρεβατοκάμαρας ενός κατηγορούμενου που έχει σε βάρος του δύο εντάλματα σύλληψης.
Τα σπίτια τους είναι καθαρά και νοικοκυρεμένα, έχουν σε πολλούς χώρους βάζα με καραμέλες και άλλα γλυκίσματα, ενώ για τη διακόσμηση χρησιμοποιούν αντικείμενα ή φωτογραφίες με παιδιά στα δωμάτιά τους, όπου βρίσκονται οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Μεταξύ άλλων, αρκετές κατοικίες παιδόφιλων είναι πολύ καλά ασφαλισμένες και μοιάζουν με απόρθητα φρούρια.
Τα παιδιά-θύματα
«Φοβούνται μήπως τα κατηγορήσουν και μιλούν για την εμπειρία τους κυρίως μέσα από τη συμπεριφορά τους» εξηγεί η σύμβουλος ψυχολόγος Άρτεμις Αντωνίου.
Όταν ένα παιδί νιώθει ότι έχει κακοποιηθεί, έχει άστατο ύπνο, συχνούς εφιάλτες και διαταραχές στην όρεξη, εκδηλώνει νέους φόβους και φοβίες για πρόσωπα, μέρη, ακόμα και για κινήσεις, ή έχει περίεργη σεξουαλική συμπεριφορά που δεν ταιριάζει στην ηλικία του.
«Οι γονείς, ωστόσο, δεν αντιλαμβάνονται εύκολα αυτά τα σημάδια. Η κακοποίηση συνήθως αποκαλύπτεται όταν ένας ενήλικας την αντιληφθεί ή όταν ένα παιδί το αναφέρει σε έναν ενήλικα (συνήθως όχι το γονέα) ή όταν ένας γιατρός διαπιστώσει σημάδια σεξουαλικής κακοποίησης στο σώμα του. Επίσης, η κακοποίηση μπορεί να γίνει αντιληπτή ή να αποκαλυφθεί από το ίδιο το παιδί, όταν αυτό ενηλικιωθεί και έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει τη φύση της εμπειρίας του» επισημαίνει η κυρία Αντωνίου.
Ο ρόλος του Διαδικτύου
«Παράθυρο» στον κόσμο της παιδεραστίας αποτελεί το Ίντερνετ, καθώς οι υποθέσεις παιδεραστίας μέσω του Διαδικτύου είναι πολύ περισσότερες από όσες εξιχνιάζονται από την Αστυνομία και αυτό γιατί, εκτός των άλλων, τα παιδιά πολύ σπάνια αναφέρουν την κακοποίησή τους, ειδικά στους γονείς.
Ο καθηγητής Κοινωνιολογίας του Παντείου Κωνσταντίνος Κοσκινάς υποστηρίζει ότι "το Διαδίκτυο δεν γεννάει το έγκλημα, αλλά η κοινωνία. Γύρω από την παιδοφιλία υπήρχε πάντα μια γκρίζα ζώνη, γιατί ένα μεγάλο ποσοστό περιστατικών δεν αναφερόταν ποτέ στην αστυνομία".(cosmo.gr)
|