καλο αλλα αν εβαζες και τους αυθεντικους στιχους θΑ σε τιμουσε ακομα παραπανω
Στίχοι:
Αιμίλιος Σαββίδης, Σαβαίμ, Βοσπορινός
Μουσική:
Σώσος Ιωαννίδης, Ψυριώτης
Πρώτη εκτέλεση:
Ρόζα Εσκενάζυ
Άλλες ερμηνείες:
Άννα Παγανά ||
Γιώργος Νταλάρας
Από το βράδυ ως το πρωί
με πρέζα στέκω στη ζωή
κι όλο τον κόσμο κατακτώ
την άσπρη σκόνη σαν ρουφώ.
Όλος ο κόσμος είναι θύμα μου
σαν έχω πρέζα και ρουφάω
κι οι πολιτσμάνοι όταν θα με δουν
μελάνι αμολάω.
Σαν μαστουρωθείς
γίνεσαι ευθύς
βασιλιάς, δικτάτορας, Θεός και κοσμοκράτορας.
Πρέζα όταν πιεις
βρε θα ευφρανθείς
κι όλα πια στον κόσμο ρόδινα θε να τα δεις.
Δική μου είναι η Ελλάς
και στην κατάντια της γελάς,
της λείπει το 'να της ποδάρι
ρε και το παίξανε στο ζάρι.
Εγώ θα είμαι ρε δικτάτορας
κι ο κόσμος στάχτη αν θα γίνει
ο ένας θα μ' ανάβει τον λουλά
κι ο άλλος θα τον σβήνει.