Το φιάσκο της χρονιάς
Εχθές το βράδυ κατά τις 11 πήγαμε στην εκκλησία. Είχε αρκετό κόσμο και περιμέναμε σιγά σιγά να μπούμε μέσα.
Δεν ακουγόταν όμως καμία ψαλμωδία. Μπαίνουμε μέσα και μια γυναίκα διάβαζε το γράμμα του πατριάρχη προς τους χριστιανούς.
Όλοι την είχαν γραμμένη και μιλούσαν χαμηλόφωνα μεταξύ τους.
Μετά από 5 λεπτά που τελειώνει το γράμμα και για τα επόμενα 25 λεπτά (μέχρι της 12 παρά 5) δεν εμφανίστηκε ο παπάς, οι ψάλτες στα
τους και όλοι εμείς να αναρωτιόμαστε τι γίνεται. Έτσι όλος ο κόσμος άρχισε να μιλάει.
Στις 12 παρά 5, εμφανίζεται ο τράγος και αρχίζει να γκαρίζει κάτι ψαλμούς. Μισά αγγλικά, μισά ελληνικά και σε κάποια φάση ξεχνάει τα λόγια. Σόρρυ φορ γκοντ σέικ, άι φοργκότ δε γουόρντς, λέει. Μετά ξαναρχίζει. Στις 12:20 θυμήθηκε να πει το Χριστός Ανέστη.
Κλασικά όλοι εξαφανίστηκαν και μείναμε καμιά πενηνταριά μαλάκες για να κοινωνήσουμε. Ο παπάς (κύπριος σε παρακαλώ που ζοριζόταν πολύ με τα ελληνικά) το βιολί του. Άρχιζε, σταματούσε φύσαγε, ξεφύσαγε. Κανένας συγχρονισμός με τους ψάλτες.
Λέγανε κάτι προσευχές οι ψάλτες και απότομα σταματούν γιατί ήταν η σειρά του. Γυρνάει και τους λέει 'Καλά διάλειμμα κάνουμε;;'. ''Οχι, είναι η σειρά σας' του λέει μία. Ε και αρπάζονται...
Αυτό συνέβει 5-6 φορές με ψαλμωδίες, παύσεις και μπινελίκια από μέσα τους. Επιτέλους στις 2:00 κοινωνήσαμε και φύγαμε...