Απάντηση: Το στέκι των κατεστραμένων...
Μες στην υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισές,
απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα
όλ’ η παρέα πίναμ’ εψές.
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.
Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής.
Ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους αν τυραννιέται
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.
|