Κλειτοριδεκτομή. Ή αλλιώς, ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Μία πρακτική, που μόνον αποτροπιασμό μπορεί να προκαλέσει στις κοινωνίες του 21ου αιώνα. Ή τουλάχιστον στις κοινωνίες των αναπτυγμένων χωρών. Γιατί σε μερικές άλλες, όπως στην Αίγυπτο, το Σουδάν ή τη Σομαλία, η κλειτοριδεκτομή εφαρμόζεται σε ποσοστά 95-100%.
Υπολογίζεται πως 100 με 140 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων, ενώ κάθε χρόνο περίπου 3 εκατομμύρια κορίτσια (6 κάθε λεπτό της ώρας) διατρέχουν τον κίνδυνο να υποστούν τις βλαπτικές συνέπειες αυτής της πρακτικής.
Συνολικά 10 οργανώσεις των Ηνωμένων Εθνών έλαβαν τη δέσμευση - η οποία αποτυπώθηκε σε μία κοινή ανακοίνωση – να εξαλείψουν την φρικτή αυτή πρακτική, μέσα από την υποστήριξη κυβερνήσεων, κοινοτήτων, γυναικών και κοριτσιών σε πολλές χώρες, μέχρι το 2015, έτος ορόσημο για την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας.
Η δέσμευση αυτή φαντάζει ανεκπλήρωτη, δεδομένου πως οι παραδόσεις συχνά είναι ισχυρότερες από το νόμο. Η νομική δράση από μόνη της δεν είναι αρκετή. Η αλλαγή πρέπει να έλθει από μέσα και γι’ αυτό το λόγο είναι κρίσιμη η κοινή συνεργασία όλων των οργανώσεων με τις κοινότητες και τις τοπικές ηγεσίες, ώστε να μπορέσει να επιτευχθεί μια βιώσιμη κοινωνική αλλαγή μέσα από την εργασία με τις ίδιες τις κοινότητες, στις οποίες εφαρμόζεται.
Το τελετουργικό της κλειτοριδεκτομής
Η κλειτοριδεκτομή θεωρείται θέμα «ταμπού». Για τον λόγο αυτό εξ άλλου και τα υποψήφια θύματα αγνοούν τί θα υποστούν κατά τη διάρκεια της τελετής. Τα «εργαλεία» της επέμβασης - σχεδόν ποτέ αποστειρωμένα - είναι απλά σπασμένα γυαλιά, λεπίδες, ξυράφια, σκουριασμένα μαχαίρια, σουγιάδες, νύχια δακτύλων, αιχμηρές πέτρες, αγκάθια ακακίας και ό, τι άλλο βρεθεί πρόχειρο. Οι πρωτόγονες αυτές εγχειρήσεις μπορούν να οδηγήσουν στο θάνατο τα κορίτσια, είτε από το σοκ, είτε από τις μολύνσεις, είτε από αιμορραγία.
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν πως γυναίκες που έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο σε καισαρικές επεμβάσεις, μακρύτερη νοσηλεία και αιμορραγία μετά τον τοκετό. Τα νεογέννητα βρέφη παρουσιάζουν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας, τόσο κατά τη διάρκεια, όσο και μετά τη γέννα. Την επέμβαση διενεργούν άτομα με ειδικές «μαγικές» δυνάμεις, εξέχοντα πρόσωπα της κοινότητας, συνήθως ηλικιωμένες γυναίκες, οι οποίες εκτελούν χρέη μαίας, θεραπεύτριας και μάγισσας.
Συνήθως πραγματοποιείται τη νύχτα ή τα χαράματα, μακριά από το χωριό, για να μην ακουστούν οι κραυγές των κοριτσιών. Το προηγούμενο βράδυ έχει προηγηθεί και μια μικρή οικογενειακή γιορτή για το γεγονός και έχει σφαχτεί και το απαραίτητο κοτόπουλο για την περίσταση. Κατόπιν η κοπέλα παραμένει απομονωμένη σε μια καλύβα, μακριά από το χωριό, μέχρι να κλείσουν οι πληγές της. Τότε πλέον επιστρέφει «καθαρή» στο χωριό. Η ηλικία των κοριτσιών που ακρωτηριάζονται αρχίζει από τεσσάρων μέχρι 12 περίπου ετών, αλλά έχει αναφερθεί και μέχρι τα 30.
Πηγή:
www.e-liberta.gr