Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο hanter
με τιμει που οταν καταλαβα το σεισμο ανοιξα τα ματια μου και οταν καταλαβα οτι δυναμωνει κατεβηκα λιγο πιο κατω στο κρεβατι για να μην μου πεσει ενα επικινδυνο ντουβαρι στο κεφαλι και ξανακοιμηθηκα αμεσως;
τιμει τον πατερα μου που οπως μου ειπαν σηκωθηκε απο το κρεβατι ανοιξε ολα τα φωτα του σπιτιου(και το δικο μου) και ετρεχε σε ολο το σπιτι σαν δαιμονισμενος;
|
Ναι.
ΟΧΙ.
Με τιμεί που έκοψα μόνος μου τη βασιλόπιτα που είχα για το σπίτι στην Πάτρα γιατί λείπουν όλοι και ήθελα να φάω;
Με τιμεί που προβληματιζόμουν για ποιόν να κόψω κομμάτι αφού δεν ήταν κανένας άλλος εδώ;
Με τιμεί που τελικά τα έκοψα με την εξής σειρά:
Του pc, του σπιτιού,της μπύρας, δικό μου ( το 1/4 της πίτας), του Ντάρκο, του Ιέρο,του Τσιπ,του Ντέιλ και ό,τι έμεινε το άφησα και αν πέσει εκεί θα γίνει τζακ ποτ και του χρόνου θα βάλω 2 φλουριά;
Με τιμεί που βαριέμαι να ψάχνω που έπεσε και θα το ανακαλύψω τρώγοντας τις επόμενες μέρες;