[Mazda 6]

Διαβάστε τη συγκλονιστική ιστορία του Ρώσου bodybuilder, που δίνει μαθήματα για όλους εμάς του υπολοίπους.

Γεννήθηκα στον Απρίλιο του 1976 στην μικρή πόλη Likino – Dulevo, που βρίσκεται 80 χιλιόμετρα έξω από τη Μόσχα.
Η μητέρα μου είναι 53 χρονών και πλεόν ανάπηρη, ύστερα από τη βαριά δουλειά της σε ένα εργοστάσιο της Κίνας.
Ο πατέρας μου είναι 52 χρονών και είναι οδηγός.

Φοίτησα σε ένα μικρό σχολείο και ποτέ δεν ήμουν καλός μαθητής. Ο διευθυντής καλούσε συνέχεια τους γονείς μου και τους έκανε παράπονα για την απόδοση μου στα μαθήματα.
Κάθε καλοκαίρι πήγαινα κατασκήνωση και μου άρεσε πάρα πολύ. Όταν βρισκόμουν σπίτι, πάντα βοηθούσα τη μητέρα μου στον μικρό της κήπο με τα λαχανικά. Ο πατέρας μου δεν ήταν και ο καλύτερος οικογενειάρχης και του άρεσε να πίνει πολύ.
΄Ημαστε μια φτωχή οικογένεια και πάντα φορούσαμε τα ρούχα μας μέχρι να τρυπίσουν ή μέχρι που δε μας έκαναν.

Ωστόσο, δεν παραπονιέμαι για την παιδική μου ηλικία. Μου άρεσε. Ήμουν ένα χαρούμενο παιδί που έπαιζε συνέχεια στο δρόμο και μπλεκόταν σε ένα σωρό καβγάδες με αποτέλεσμα να έχω χτυπήσει το κεφάλι μου οχτώ φορές.

Πάντα ήμουν πεισματάρης και μου άρεσαν τα αθλήματα.
Συμμετείχα στην ομάδα Χόκευ του σχολείου μου και σε μια καλοκαιρινή ομάδα ποδοσφαίρου. Τότε ονειρευόμουν να γίνω φορτηγατζής. Πίστευα πως με αυτό τον τρόπο θα μπορούσα να ταξιδέψω παντού και να γνωρίσω καινούριους κόσμους. Το όνειρό μου όμως, ποτέ δεν έγινε πραγματικότητα.

Μία μέρα μετά τα γενέθλιά μου και ενώ ήμουν πλέον 14 χρονών, συνέβει η τραγωδία που με άφησε ανάπηρο. Έχασα τα δυο μου χέρια. Το αριστερό μου χέρι κόπηκε σχεδόν μέχρι τον αγκώνα, ενώ το δεξί μου χέρι τελείως. Και όλα αυτά επειδή άγγιξα ένα καλώδιο τάσεως 5000 Volts καθώς σκαρφάλωνα στον πύργο ενέργειας.

Τότε ήμουν μικρός και αθώος και πάντα μας άρεσε με τους φίλους μου να σκαρφαλώνουμε και να κρεμόμαστε από τα καλώδια εφόσον ο πύργος αυτός ποτέ δε λειτουργούσε. Εκείνη τη μέρα όμως, οι αρχές αποφάσισαν να τον θέσουν σε λειτουργία για να προσφέρει ρεύμα σε περίπτωση ανάγκης.

Οι φίλοι μου κοιτούσαν τις σπίθες και το κορμί μου να τινάζεται. Ξύπνησα στο νοσοκομείο. Ύστερα από δυο επεμβάσεις και αφού τα εγκαύματα μου ήταν προχωρημένου βαθμού, οι γιατροί αποφάσισαν να μου αφαιρέσουν τα χέρια...Τι όμορφο δώρο γενεθλίων...

Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα στην Ρωσία όταν είσαι ανάπηρος. Όλοι σε αντιμετωπίζουν διαφορετικά και σε κάνουν να νιώθεις μειονεκτικά. Παρ’ όλα αυτά, αποφάσισα να τελειώσω το σχολείο και κατάφερα να περάσω τις εξετάσεις του Πανεπιστημίου και να γίνω κοινωνικός λειτουργός.

Ξεκίνησα να γυμνάζομαι δύο χρόνια μετά το ατύχημά μου και προτίμησα το bodybuilding εξαιτίας της φυσικής μου κατάστασης. Τα πόδια μου ήταν τελείως μουδιασμένα και ήταν αδύνατον να εργαστώ. Για πρώτη φορά στη ζωή μου αντιλαμβανόμουν πως είχα καταντήσει ένας παχύς άντρας με πολλά κόμπλεξ και καθόλου αυτοπεποίθηση και ήταν καιρός να αλλάξω.

Ο λόγοι για τους οποίους άρχισα να προσέχω και να ξαναγυμνάζομαι είναι:
Η αγάπη μου για τα αθλήματα
Είχα αρχίσει να έχω προβλήματα υγείας εξαιτίας της κακής διατροφής μου.
Μετά από λίγο καιρό τα αποτελέσματα ήταν ορατά και όλοι συμφωνούσαν πως έχω αλλάξει.
Μου αρέσει να είμαι καλά και να δίνω το καλό παράδειγμα σε όλους τους ανθρώπους που έχουν προβλήματα ώστε να συνεχίσουν την προσπάθειά τους.
Θα ήθελα κάποια αναγνώριση και πάντα μου άρεσε να παρακινώ τους ανθρώπους να προσπαθούν.
Θα ήθελα να συμμετάσχω σε αγώνες και να προσελκύσω όσο περισσότερους ανθρώπους μπορώ στο άθλημα αυτό και να τους βοηθήσω.

Για τις ασκήσεις μου έχω φτιάξει μόνος μου δερμάτινες ζώνες και σιδερένιους γάντζους για να κρεμάω τους δίσκους. Πότε δεν είχα προπονητή και έτσι παρά την αναπηρία μου, έπρεπε να βρω τρόπους να προπονούμαι. Γυμνάζομαι 3 φορές την εβδομάδα και έχω επινοήσει μια σειρά ασκήσεων. Είμαι πολύ ευχαριστημένος με την απόδοσή μου και με το γεγονός ότι το σώμα μου ανταποκρίνεται θετικά.
Τις ημέρες που δε γυμνάζομαι με βάρη, φροντίζω να τρέχω και να κολυμπάω. Επίσης προσέχω πολύ τη διατροφή μου.

Ο Άλεξ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το bodybuilding για να μειωθεί η πίεση στα προβληματικά μέρη του σώματος του και αυτή τη στιγμή είναι κολυμβητής. Στους πανελλήνιους αγώνες στη Μόσχα κατέλαβε την τέταρτη θέση στα 50 μέτρα ελεύθερο και ελπίζει πως θα καταφέρει να πάρει μέρος και σε άλλες διοργανώσεις όπως οι Παραολυμπιακοί αγώνες.

Ο ίδιος αναφέρει πως όλα αυτά τα κατάφερε μέσω του bodybuilding που του άνοιξε το δρόμο για μια νέα ζωή...


Κάποιοι (με 'μένα πρώτο) φοβούνται και βαριούνται να προπονηθούν σκληρά, να κάνουν σωστή διατροφή και τα θέλουν όλα εύκολα.
Οι ανεγκέφαλοι έφτασαν σε τέτοιο σημείο που δεν θέλουν να κουραστούν και προσπαθούν μέσω χαπιών και αναβολικών ουσιών!

Ο Alexsey Obidennov είναι ένας μεγάλος νικητής της ζωής!


http://www.bodybuilding.com/fun/weik78.htm