ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΑΤΣ ΑΜΠΑΛΩΝ ΠΟΥ ΠΑΙΧΤΗΚΕ. Παθος, ανατροπες του σκορ, ωραια γκολ, πεσαν και κατι ψιλες. Πιστευω πρεπει να περασει στην ιστορια για πολλους λογους. 1) Ημασταν 11 ολακεροι φορουμιτες 2) Ηρθε Αστρολαβος 3) Ηρθε γατονι.
Ημιχρονιο 1-3. Τελικο 8-7
Στο πρωτο ημασταν ανυπαρκτοι. Στην αναπαυλα μου δοθηκε το τελειωτικο χτυπημα απ το γατονι: ''Δε σε χαλασε που σε βαλαμε στη μεση και παιξαμε 1-2 και πλασαρα''. Εκει χτυπησε κοκκινο το στροφομετρο του ποδοσφαιρικου εγωισμου!
Μπαινουμε μεσα στο δευτερο μαγκες και αρχιζει ενα ανηλεες σφυροκοπημα. Τα αλανια δεν εχουν περασει το κεντρο για κανα 20λεπτο, ομως γκολ δε βαζουμε με καμια (χριστο)παναγια. Ο Αλεξανδρος σταματαει τη μπαλα με ολους τους τροπους. Τη σφηνωνει αναμεσα απ τα ποδια, καθεται πανω της, κοιταει αλλου και αποκρουει βολιδες. Στο 2-4 χανω πεναλτυ και στην κοντρα το σκορ παει στο 2-5 αντι για 3-4. Εμεις στον ιδιο ρυθμο, δημιουργουμε φασεις συνεχως και τελικα κανα 15λεπτο πριν τελειωσε ισοφαριζουμε και γρηγορα γρηγορα περναμε με 7-5. Αρχιζοντας την υπεροψια, ισοφαριζομαστε με διαφορα σλαλομ Νισελ που καπου εκει αρχισε να τα παιρνει κι αυτος. Το 8-7 γινεται λιγο πριν τη ληξη κι ετσι ενα γαματο ματσακι παιρνει τελος.
Αυτοι:
ΤΑΛΟΣ: εγω το ευχαριστηθηκα και δε μετανιωσα που ηρθα κατ ευθειαν
ανθρωπας: ουσιαστικος και πιο απλος απο αλλες φορες
αστρολαβος: Αποκαλυψη. Εσωσε 4-5 γκολ και δεν ειχε ευθυνη σ αυτα που εφαγε.
Χρονης: πουλεν.
Πιππο: Μεγαλο λαμογιο. Πρεπει να χασε 58 τετ α τετ αλλα εβαλε το 7-7 και (πιστευει πως) εξηλεωθηκε! Γυρναγε ομως και αμυνα και δε το περιμενα
Χαβιες: Στο πνευμα του ομαδικου εγωισμου παλεψε εκανε φασεις εχασε φασεις εβαλε ενα κρισιμο γκολ στο δευτερο. Δε γυρναγε αμυνα και το περιμενα
Αλλοι:
Νισελ: Αντιπαλον δεος. Τα πηρε και παραλιγο να κλεψει το ματσακι μονος του εκει που το χαμε γυρισει.
Δημος: μονιμη απειλη και μαζι με Νικο, λογω ταχυτητας κυριως. σκοραρε αρκετα νομιζω κι αυτος
Γατονοβιτς: απέριττος, με δυναμεις επαιξε κυριως πισω, ανεβηκε οταν χρειαστηκε, πασαρε κολησε κι ενα πλασεδακι και μας εκανε να ξεχασουμε γρηγορα το Λιβερπουλαιο το ψοφιμι
Καντονα: Ειχε ριξει αγκυρα εκει πισω και ελαφρως δεξια και οτι περναγε στην ακτινα απλωνε το ποδι και το βρισκε. Συνηθως ποδια (μου)
Αγνωστος: Καλος ηταν αυτος. το ξερε το τοπι. ελευθερωσε πολλες φορες και εδωσε καλες πασες
Χουλκ: εκνευριστικος