Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Commando7hh
τι iceman, silver surfer τουλαχιστον.
και μονος σου δηλαδη ετσι πρεπει να εισαι. δεν γινομαστε εμεις ρομπες για καμια γκομενα. (δηλαδη οσο γιναμε, γιναμε  )
οσο να ναι την πατας μια την πατας δυο τι να σας πω ρε μαγκες μπορει να ειναι η φαση που βρισκομαι αλλα εγω αισθανομαι το ιδιο ευαισθητος με την καρεκλα που καθομαι.
edit: τωρα ειδα ολο το thread ρε μιλαμε για ολοσχερη καταστροφη!! τι ειναι αυτα ρε (που λεει και ο γεωργιου) ?
μηπως ειναι τυχαιο οτι το τοπικ το ανοιξε γυναικα? για να γελανε μαζι μας το ανοιξανε. ΜΠΟΙΚΟΤΑΖ ΣΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΚΑΡΑΚΑΜΜΕΝΩΝ Η ΟΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ ΜΑΣ ΛΕΝΕ |
Ντάξει,φάσεις είναι αυτά και επίσης πιστεύω πως είναι δανεικά. Θα κάνεις καιρό να την πατήσεις αλλά όταν την πατήσεις έχετε γειά βρυσούλες.
Για μπροστά τους καλά τα λες αλλά μόνος σου δεν το πολυελέγχεις γιατί ο εγωϊσμός πάει περίπατο και γυρνώντας σου φέρνει και κανα μπουκάλι επιπλέον να έχεις.
Ό,τι πέφτει το άπειρο κάψιμο στο θέμα πέφτει αλλά για μποϊκοταζ όπως θα διαπίστωσες είναι λίγο δύσκολο! Έχουμε πολλά επείγοντα περιστατικά! Όπου 'ναι ξανακυλάω και εγώ για τα καλά,θα γίνουμε περισσότεροι...
Προς το παρόν ΑΥΤΟ:
Δάνειο ζωής
Στίχοι: Νίκος Φραγκούλης
Μουσική: Γιώργος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Νότης Σφακιανάκης
Ζωή πικρή πες μου λοιπόν τι έχω κάνει
Και με παιδεύεις και φαρμάκι με κερνάς
Ασε με λίγο μήπως βρω κι εγώ λιμάνι
Δώσε μου πίσω τη χαρά που μου χρωστάς
Δως μου ένα δάνειο ζωή
Δυο μήνες ευτυχία
Και βάλε επιτόκιο
Δυο χρόνια δυστυχία
Εγώ ζητάω φάρμακο για τις πληγές μου
Κι εσύ φαρμάκι έχεις μάθει να κερνάς
Αφού τα χρέη μου τα πλήρωσα για πες μου
Πότε θα πάψεις επιτέλους να χτυπάς