[Panagioths]

Το να μην σου κάνει όρεξη να μιλάς πρωταρχικά ή στην πορεία σε έναν άνθρωπο είτε είναι φίλος, γκόμενα, γνωστός, συνάδελφος κοκ δεν πηγάζει μόνο από αρχέγονα συναισθήματα αλλά από αυτό που λέμε όρεξη/επιθυμία. Έτσι και όταν χωρίσεις από κάποιον αναλόγως τι συναισθήματα έχεις για αυτόν στο "τέλος των ημερών" κρίνεις τι όρεξη σου κάνει, τι επιθυμία νιώθεις. Συνήθως όταν ο χωρισμός προκαλείται από κάτι κακό που σου προκάλεσε ο άλλος τότε δεν επιθυμείς να έχεις περαιτέρω παρεδώσε. Εαν έτυχε να χωρίσεις απλά επειδή έπαψες να αισθάνεσαι έρωτα για τον άλλο ή αυτός για εσένα και το πράγμα έγινε φυσιολογικά χωρίς τσακωμούς, εκβιασμούς και άλλα έντονα πράγματα τότε μπορεί να υπάρχει η επιθυμία να κρατήσεις κάποια επαφή με τον άλλο. Αλλά εμένα μου ξυνίζει αυτό το "υποχρεωτικό" που κάνουν κάποιοι (και κάποιες μάλλον) να διατηρούν επαφές όχι επειδή είναι ανώτερα πνευματικά ή πολιτισμικά όντα αλλά για άλλους λόγους πιο εγωϊστικούς και να το πλασσάρουν οτι είναι άνετοι και πολιτισμένοι λες και είναι υποχρεωτικό όταν χωρίζεις με κάποιον να πρέπει να θέλεις να κάνεις παρέα μαζί του.

Επίσης, επειδή ο τρόπος με τον οποίο μπορείς να βρεθείς όσο κοντά γίνεται με ένα ξένο άνθρωπο είναι μια ερωτική σχέση (και όχι φιλική), όταν η ερωτική αποτύχει τότε είναι πολύ δύσκολο να πετύχει μια φιλική με τον ίδιο...