[Xavier]

Δεν μπορώ να πω ότι συγκινούμαι περισσότερο από κάθε ίδια περίπτωση που έως τώρα έχω δει. Κάθε γονιός που έχει την ατυχία να πέσει το παιδί του σε ναρκωτικά ή σε παράνομες πράξεις, γνωστός ή άγνωστος περνά το ίδιο δράμα. Ίσως ένας άγνωστος να περνά και χειρότερο δράμα αφού δεν έχει τη δυνατότητα να δημοσιοποιηθεί η ιστορία του, να έχει μια καλύτερη συμπεριφορά λόγω του ονόματός του. Μπορεί να χαρακτηριστώ κυνικός, αλλά οι δύο ιστορίες όχι μόνο δεν με κάνουν να τους λυπάμαι περισσότερο, για τους παραπάνω λόγους, αλλά με ενοχλούν παράλληλα.

Πως δυο πολιτικοί που δεν μπόρεσαν να δείξουν μια στοιχειώδη υπευθυνότητα απέναντι στα προβλήματα των οικογενειών τους ζητούν να κυβερνήσουν και να λύσουν τα προβλήματα ενός λαού? Αυτό για μένα είναι πιο λυπηρό από τα προβλήματα των τέκνων τους.