Το πρόβλημα είναι οτι επικρατεί μεγάλη ανασφάλεια και αβεβαιώτητα στον κόσμο για τον εαυτό του τον ίδιο. Δεν είναι δυνατόν αλλιώς τα κίνητρα της πλειοψηφίας των συνανθρώπων μας να ασχολούνται με το τι αυτοκίνητο πήρε ο δίπλα, τι γκόμενα κυκλοφορεί, τι σπίτι έχτισε και έαν είναι εξοχικό κοκ. Τα κίνητρα του καθενός είναι κίνητρα μούρης, να δειχτεί στον διπλανό του, συναισθήματα κατωτερισμού και κομπλεξισμού. Πιο πολύ θέλεις να πας στα μπουζούκια επειδή είναι
In και για να το λες την άλλη μέρα στην δουλειά σου, στους φίλους σου. Γιατί ρε κακομοίρη πας στα μπουζούκια αφού δεν χορεύεις και δεν σου αρέσει ο τζερτζελές; Γιατί κάνεις το ταξίδι στην Ταϋλάνδη αφού σκούζεις και κακομοιριάζεις στο ξένο μέρος για το οτιδήποτε; Γιατί κάθεσαι και ασχολείσαι με πράγματα που δεν μπορείς να έχεις π.χ. το καλό καινούριο αυτοκίνητο του απέναντι; Οι περισσότεροι δεν σκέφτονται πως θα αποκτήσουν αυτό που πραγματικά χρειάζονται αλλά διαμαρτύρονται γιατί ο διπλανός κατάφερε να αποκτήσει κάτι και προσπαθούν με κάθε τρόπο να το μειώσουν... Διανείζονται για να αποκτήσουν πράγματα που δεν χρειάζονται τόοσο πολύ! Απλά νιώθουν ωραία να τα έχουν, ικανοποιούν την μικρότητα και το κόμπλεξ τους. Έχω ακούσει άτομα να πηγάινουν να παίρνουν δάνειο και να μην ξέρουν τι επιτόκιο έχει αυτό που υπογράψαν. Και να λένε οτι ο υπάλληλος της τράπεζας τους είπε "έχει μικρό επιτόκιο".
Και γιαυτό που έγραψε ο Αντώνης: νομίζεις οτι είναι πολλοί που θα βάλουν το προσωπικό μικρό και άμεσο συμφέρον τους πίσω από το συμφέρον όλων, που θα γίνει και για αυτούς συμφέρον αλλά όχι άμεσα; Γιατί τόσα χρόνια επανεκλέγονται οι ίδιοι παρτάκηδες και βρωμεροί άνθρωποι που τρώνε 100 και δίνουν 2; Εαν θέλαμε σαν λαός θα τους είχαμε στείλει στον διάολο αλλά είμαστε τόσο μικρόψυχοι, και φτηνά εξαγοράσιμοι που είναι τόσο εύκολο πλέον να μας αγοράσουν...
