[Xavier]

ΚΑΪΡ: Θέμα στιγμής, θέμα γιορτής

Η υποδοχή του Γιασικεβίτσιους στο αεροδρόμιο, ας είναι μια καλή αφορμή για να ανταμώνουμε, γνωστοί και φίλοι, μια φορά το μήνα, στο Ελ. Βενιζέλος για να περνάμε καλά. Να θυμόμαστε τα παλιά. Να ανταλλάσσουμε δυο κουβέντες κι ένα «ταπ-ταπ» στην πλάτη. Δεν είναι ανάγκη να είμαστε όλοι οπαδοί μιας ομάδας, του Ολυμπιακού ή του Παναθηναϊκού, ας είμαστε όλοι φίλοι του μεγάλου, του ωραίου, του αληθινού. Όπως τότε, που πήγαμε να υποδεχτούμε τους θριαμβευτές του Euro της Πορτογαλίας ή την επίσημη αγαπημένη (όχι μωρό μου, για την Εθνική μπάσκετ μιλάω, μη τρομάζεις), μετά το χρυσό στο Βελιγράδι και το αργυρό στην Ιαπωνία. Ήμασταν εκεί απ’ όλες τις ομάδες, όπως ήμασταν και στους δρόμους και τις πλατείες, χωρίς οπαδικά κασκόλ. Ή όπως τότε, που υποδεχτήκαμε με ενθουσιασμό τον Σαρμπέλ στο αεροδρόμιο, μετά την εξαιρετική του εμφάνιση στο Ελσίνκι. Τι, δεν πήγατε; Εσείς χάσατε…

Μπορούμε να κάνουμε και το άλλο: να μαζευόμαστε στο αεροδρόμιο επίσης όταν φεύγει κάποιος για άλλη ομάδα. Για να τον ξεπροβοδίσουμε. Ή όταν επιστρέφει από διακοπές, για να δούμε αν πέρασε καλά, αν έβαλε κιλά, αν έσκασε με καμιά διχάλα σαγιονάρα και βερμούδα παραλλαγής. Αν κουβαλάει μαζί κανένα παράνομο αίσθημα, νομίζοντας ότι με το καπέλο και τα γυαλιά που φοράει, θα περάσει απαρατήρητος. Αμ δε… Το άγρυπνο μάτι μας, θα είναι πάντα εκεί. Με βάρδιες έστω, θα είμαστε πάντα εκεί. Ας δώσουμε μερικά παραδείγματα, όπου η παρουσία μας στο Ελ. Βενιζέλος είναι επιβεβλημένη:

- Η επιστροφή Ρομπέρτας Γιαφτόκας στο σπίτι του. Τι θα πει «η Λιθουανία είναι το σπίτι του;» Όπως έχει πει ο Γκυ Ντεμπόρ «πατρίδα μου η γη». Και πατρίδα του Γιαφτόκας, είναι κάθε μέρος όπου εκτιμούν την αξία του και την προσφορά του. Ο Ρομπέρτας θα γυρίσει, ως αντίπαλος πλέον, με τη φανέλα της Ντιναμό Μόσχας. Ας βρούμε έναν τρόπο, ένα προεδρικό διάταγμα, μια απαγόρευση εξόδου, μια επιστράτευση, μια αφαίρεση διαβατηρίου, για να τον κρατήσουμε για πάντα κοντά μας. Κορώνα στο κεφάλι μας. Το άγαλμα του Κολοκοτρώνη άλλωστε στη Σταδίου, φαντάζει πλέον τόσο παλιακό…

- Η επίσκεψη Λάρα Γκαρσία Ντάνι στον τόπο που λατρεύτηκε. Όσο κανείς άλλος. Όπως του άξιζε. Ο «ματαντόρ» ήρθε, νίκησε και απήλθε. Ήρθε με μπλούζα, η οποία είχε στάμπα μια φουντιά, διότι είναι εθιστικός σαν ναρκωτικό. Πλάνος, σαν άγρια κατάχρηση. Και φονικός, σαν overdose. Δεν έχει σημασία αν παίζει στη 15η κατηγορία της Ισπανίας, για να ξεμουδιάζει. Ούτε έχει σημασία ότι δεν επέλεξε ένα ελληνικό νησί για ταξίδι του μέλιτος. Σημασία έχει μόνο να ξανάρθει. Έστω και για λίγο, τράνζιτ για μια άλλη πτήση. Εμείς θα είμαστε εκεί. Έτσι δεν είναι;

- Δανεικά, τα πάντα είναι δανεικά Φέλιξ Μπόρχα. Και η Μάιντς, η ομάδα που παίζεις δανεικός από τον Ολυμπιακό, δεν θα ενεργοποιήσει στο τέλος της σεζόν την οψιόν αγοράς. Όχι επειδή θα έχεις βάλει λιγότερα γκολ κι από την περσινή χρονιά με τη φανέλα του Θρύλου, αλλά επειδή κανείς δεν έχει δικαίωμα να κρατάει μια μάνα μακριά από τα παιδιά της. Εσύ είσαι η μάνα Φέλιξ – τι μάνα δηλαδή, μανούλα! – κι εμείς τα παιδιά σου. Όταν πρωτοήρθες στο Ελ. Βενιζέλος, τα αντανακλαστικά μας δεν λειτούργησαν. Δεν σε σηκώσαμε στους ώμους. Δεν ανάψαμε καπνογόνα στην αίθουσα αφίξεων. Δεν καταλάβαμε ότι είσαι πολύ ανώτερος του DutyFree, κάτι σαν BeautyFree. Ζητούμε συγνώμη. Θα επανορθώσουμε άμεσα. Φτάνει να γυρίσεις, στον πόνο μην πεθάνωωω…

- Φαμπρίτσιο Κολοτσίνι, έλα στο λαό σου. Δεν ήρθες όταν σε περιμέναμε, όπως ο Μουσουλμάνος το Ραμαζάνι, για να ξεπλύνουμε κι εμείς τις (αμυντικές) αμαρτίες μας. Διαβάσαμε όμως στο έγκριτο πρωτοσέλιδο της «Γάτας» ότι ετοιμάζεσαι να έρθεις από τα μέρη μας, για βεγγέρα διαρκείας. Αρμένικη βίζιτα. Μεταγραφή που θα σπάσει ταμεία και θα τσακίσει κόκαλα. Δεν ανέχεσαι κι εσύ, όπως κι εμείς, να βλέπεις τον Ραούλ Μπράβο να βγάζει το τίμιο ψωμί του στο κέντρο άμυνας του Ολυμπιακού, μόνο και μόνο επειδή δεν υπάρχει άλλος να παίξει εκεί. Δεν μπορείς να πιστέψεις ότι η 11άδα της ομάδας ξεκινάει από το Ντιντιέ Ντομί, όπως δεν το πιστεύει καλά – καλά ούτε ο ίδιος. Θέλεις να έρθεις. Θέλουμε να έρθεις. Τι μπορεί να πάει στραβά, εκτός του να αναλάβει ο Πασαρέλα προπονητής της ομάδας και να απαιτήσει να είναι όλοι κουρεμένοι προβλεπόμενα (είναι ικανός να ζητήσει ακόμα κι από τον «Τζόλε» να φυτέψει μαλλιά, για να υπάρχει ομοιομορφία…)

Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

www.sportnet.gr