[Pantoleon]

Κλασικός Οικονομίδης. Όποιος είδε το "Σπιροκουτο" θα καταλάβει μέσα σε 30" το στυλ.

Παράδειγμα προς αποφυγή. Ο καραφλός με το μουστακι που δεν μιλά είναι ο πρωταγωνιστής (ο ίδιος με του σπιρτόκουτου - είναι ο τύπος απ΄την προπέρσινη ενοχλητική διαφήμιση όπου ρωτά επανειλλημένα τον πελάτη τραπέζης ως υπάλληλος για το σταθερό του κι εκείνος δίνει συνέχεια το κινητό του...) και είναι θύμα κακής συμπεριφοράς από την γυναίκα του. Γι'αυτό δεν μιλα. Τα κρατά όλα μέσα του με αποτέλεσμα να εκραγεί βίαια.


Το θέμα της βίας μέσα στην αισθηματική σχέση (όπως αντιλαμβάνομαι είναι το θέμα του ποστ) τραβά εις μάκρος και η κατάληξη είναι συνήθως δακρύβρεχτη.

Οι παραδοχές τύπου αυτός/-ή είμαι, με τόνους αυτολύπησης, είναι μεν ειληκρινείς αλλά κι αδιέξοδες.


Πιστεύω ότι μέρος του προβλήματος είναι ότι οι γυναίκες απολαμβάνουν μια θεωρητική κατάσταση προστασίας αδυνάμου και παρεκτρέπονται πρώτες δίνοντας έτσι το "δικαίωμα" να κάνουν κι οι άντρες το ίδιο. (μιλάω και κρίνω εξ ιδίων τα αλλώτρια)

Η δικαιολογία είναι "Είναι ίδιο να σου κάνω εγώ την Τάδε χειρονομία με το να την κάνεις κι εσύ που είσαι δυνατότερος,κλπ" ή "Δεν σημαίνει ότι επειδή εγώ έκανα το Τάδε μπορείς να το κάνεις κι εσύ! Εγώ πονάω!"

Στην (δική μου) πραγματικότητα, δεν είναι τόσο θέμα το αποτέλεσμα: Η κίνηση μετράει. Η κίνηση μπορεί να δημιουργήσει εκνευρισμό.

Μην ξεχνάμε ότι ο πολιτισμός είναι απλά ένα εξελιγμένο "interface" σε ένα αρχαίο "PC". Στην εξελικτική πορεία ο άνθρωπος είναι σχετικά ένα νέο ζώο για τον κόσμο. Κι όσον αφορά την ουσιαστική εξέλιξη, το είδος μας "μόλις που βγήκε απ'την ζούγκλα". Στέρησε από τον άνθρωπο τον πολιτισμό και δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ακόμα ζώο (πχ άγρια παιδιά).

Υπάρχει ακόμα δυνατό το "ένστικτο" για πολλά πράγματα, και όσον αφορά τις σχέσεις, ο καθένας στην ομάδα του θέλει να ξεχωρίζει.

Η επιβολή της υπεροχής υπό εκνευρισμό (safe mode - mammalian brain = jungle law , superiority with any means) γίνεται με άκομψο τρόπο.

Ενίοτε, ο εκνευρισμός οδηγεί σε ταραχή (D.O.S, reptilian brain=survival ,kill-eat-fuck) και η ταραχή οδηγεί σε μια κατάσταση που η λογική δεν μπορεί να ελέγξει.
Fight or flight.

(Παραδείγματα αναφορών εν αντιθέση με βασική κατάσταση αλληλεπίδρασης = normal mode, Human brain=logic, Love,peace,reason,equity)


Παρ'ότι μετά,λογικοί άνθρωποι μπορούν να παραδεχτούν ότι εσφαλλαν από κοινού,η σχέση φθείρεται και παράλληλα ανανεώνεται. Η θέληση υπερισχύει της "μοίρας" και των "καλοθελητών σύμβουλων" των μελών των ζευγαριών. (Οι φίλοι/-ες/συγγενείς τους)

Θα τσακωθείς. Είναι fact of life. Δεν αλλάζει. Τώρα,αν κάποιος/-α από τους 2 είναι ανίσχυρος τότε δεν αντιδρά ή/και δέχεται ότι επιβάλει ο άλλος σωστό ή λάθος,δίκαιο ή άδικο με διφορούμενα αποτελέσματα. Πριν από 20-30 χρόνια ή και σήμερα σε κάποιες κοινωνίες, η υποταγή της γυναίκας θεωρείται ευτυχία από τα μέλη όλης της οικογένειας και επιτυχημένη οικογένεια από τους δίαφορους "κύκλους". Λάθος φυσικά. Ούτε το αντίθετο είναι πρέπον. [Αν και πιστεύω ότι ίσως,μια ιδανική γυναικοκρατούμενη κοινωνία υπερέχει της αντίστοιχης αδροκρατούμενης. - ΖΗΤΩ Η ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑ]

Στην περίπτωση της ταινίας, ο χαρακτήρας "σπάει" και τα γ@μ@ει όλα, όπως ακριβώς θα θέλαμε. Και έχει και δίκιο και άδικο σ'αυτό που κάνει. [...].
Δεν συμβαίνει ακριβώς έτσι στην πραγματική ζωή και υπάρχουν και διαφορες στον τρόπο "απελευθερωτικής επανάστασης" μεταξύ ανδρών και γυναικών (που δεν θα αναλύσω εδώ). Και μιλώντας για "επανάσταση", δεν υπάρχει επανάσταση χωρίς θύματα.

Επίσης υπάρχουν πολλά είδη βίας και διαφορετικές ανοχές για τον καθένα. Αυτό που γίνεται συνήθως είναι να βρίσκει ο ένας το "κουμπί" του άλλου και να το πατά συνέχεια και με χαιρεκακία σαν τον Μπάρτ Σίμσον.
Είναι ανθρώπινη φύση? Ίσως αλλά η λογική και η συζήτηση μπορεί να την "νικήσει".

Το να μιλάς, να έχεις επαφή και να θέλεις πραγματικά να είσαι με κάποιον με θέρμη,πάθος και απλή χαρά είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπινους. Και θέλει προσπάθεια, υποχωρίσεις, αίσθημα δικαίου και λογική.

Μην κάνετε ότι δεν θα θέλατε να σας κάνουν.