Σαν νεότευκτος ιστορικός γνωρίζω ένα πράγμα. Για να γράψεις ιστορία πρέπει πρώτα να καταθέτεις την κομματική σου ταυτότητα ή την πολιτική σου ιδεολογία (για να μην πω να ξεχωρίσεις από πάνω σου όλα εκείνα που θα σε έκαναν να κοιτάξεις με προκατειλημμένο βλέμμα κάποιο εύρημα.) Μια ομάδα ανθρώπων όταν κάθονται να περιγράψουν ιστορικά γεγονότα μιας εποχής που δεν έζησαν, είναι λογικό να στηριχθούν σε ιστορικές πηγές. Αυτές φυσικά ποικίλουν και μπορείς να βρεις τέτοιες πηγές που να ελκύουν κάθε προοδευτική ή συντηρητική φιλοσοφία. Όταν οι "ιστορικοί" δεν ενδιαφέρονται για το τι έγινε αλλά για το τι θα ήθελαν να έχει γίνει, έχουμε ανακρίβειες και υπερβολές. Είτε ομάδες προοδευτικών όπως τώρα (με τη Ρεπούση να το φωνάζει έξαλλη και με φανατισμό, λες και έχει ξεκινήσει ένα μοναχικό αγώνα ενάντια στην ακροδεξιά) είτε ομάδες συντηρητικών (Γεια σου Αδωνι Γεωργιάδη) αναλάβουν να γράψουν το βιβλίο θα έχουμε κάθε τόσο το ίδιο πρόβλημα.
Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο depoina
Επίσης σε εκκρεμότητα παραμένει η πλήρης εφαρμογή του νόμου-πλαισίου, που πέρυσι στέρησε μια ολόκληρη ακαδημαϊκή χρονιά από τους φοιτητές και οδήγησε σε διπλές και τριπλές εξεταστικές περιόδους..
|
Αυτό δεν είναι ακριβές. Δεν στέρησε ο νόμος τη χρονιά στους φοιτητές αλλά εκείνοι που ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ κλείδωναν τις σχολές.