Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Panagioths
Φυσικά και φταίνε αλλοδαποί, αλλά ποιοί αλλοδαποί; Φυσικά όχι όλοι αλλά αυτοί που μένουν σε συγκεκριμένες περιοχές: το μέρος του κέντρου της Αθήνας στο οποίο αναφέρθηκα το 90% των μόνιμων κατοίκων είναι αλλοδαποί, οικονομικοί πρόσφυγες, τις περισσότερες φορές παράνομα εισερχόμενοι στην χώρα. Και φυσικά δεν φταίνε για αυτά τα συγκεκριμένα σημεία της Αθήνας αυτοί επειδή λέγονται ή είναι αλλοδαποί αλλά για τις συνήθειες και την συμπεριφορά τους μέσα και έξω από το κτίριο που ζουν. Με παρόμοια αναλογία φταίνε και οι ιδιοκτήτες των κτιρίων των αναφερόμενων περιοχών που δεν δίνουν δεκάρα για την καθαριότητα του κτιρίου τους, του οικοδομικού τετραγώνου τους όπως επίσης και τα καταστήματα με τα σκουπίδια τους που επειδή ο άλλος θέλει να πετάξει 5 μεγάλες κούτες θα πρέπει να τις παρατήσει δίπλα στους κάδους και τελείωσε το χρέος του. Μετά φταίει η αστυνομία, ο δήμος και η κυβέρνηση γιατί ανέχεται κοινωνικά φαινόμενα όπως άστεγους, πρεζόνια και λοιπούν ανθρώπους του δρόμου (κυριολεκτικά) να κάνουν σπίτι τους, καφενείο τους, χώρο ανταλλαγής, εμπορίας και αγοράς ναρκωτικών ουσιών την κάθε γειτονιά.
Δυστυχώς στην Αθήνα επικρατεί το "όπου υπάρχει φτώχεια υπάρχει και βρώμα". Περιοχές όπως το Παλαιό Ψυχικό είναι πεντακάθαρες και το πιο παράξενο απ' όλα δεν υπάρχει ίχνος χαρτιού κάτω, ούτε διαφημιστικά χαρτάκια, αυτοκόλλητα, αφίσσες στους δρόμους όπως βλέπουμε σε άλλες μέτριες περιοχές όπως Ζωγράφου ή στις φτωχές όπως Μεταξουργείο, Ομόνοια, Γκάζι κτλ.
|
Αυτό δεν σημαίνει ότι για όλα τα παραπάνω φταίνει οι αλλοδαποί, οι εξαρτημένοι από ουσίες, οι άστεγοι και γενικότερα οι φτωχές και αδύναμες ομάδες της κοινωνίας. Μήπως πρέπει να κοιτάξουμε τις αιτίες που οδήγησαν τόσους ανθρώπους στην πείνα, στην φτώχια και στην δυστυχία; Με το να μαζέψεις τους άστεγους και να τους κλείσεις σε ένα κελί δεν σημαίνει ότι δεν θα ξανασυμβεί το ίδιο φαινόμενο αργότερα όταν νέες στρατιές ανέργων και αστέγων θα γεμίσουν τους δρόμους. Να θυμόμαστε ότι οι παραπάνω άνθρωποι δεν είναι οι θύτες αλλά τα θύματα της κοινωνίας που ζούμε. Όλοι αυτοί κάποτε είχαν και οικογένειες και δουλειές και το αυτοκίνητο/μηχανή τους και φίλους και χαμόγελο στα στόματά τους. Δεν είναι καθόλου παρακινδυνευμένο να πεις ότι πραγματικά από την μια μέρα στην άλλη τα έχασαν όλα. Το να γίνεις άστεγος προϋποθέτει το στοιχείο του αιφνιδιασμού. Σε μία συμφορά ο άνθρωπος φροντίζει να πάρει τα μέτρα του και να σώσει ό,τι σώνεται. Είναι ο νόμος επιβίωσης του ανθρώπινου είδους δεν πρόκεται για αυθαίρετη θεωρία. Ο άστεγος όμως βρέθηκε σε αυτήν την θέση γιατί δεν είχε την ευκαιρία να σώσει τίποτα. Εγκλωβίστηκε σε ένα σύστμηα που όλοι μας έχουμε φτιάξει. ΌΛΟΙ ΜΑΣ. Ένα σύστημα το οποίο από την μία στιγμή στην άλλη τον πέταξε στον δρόμο. Τα χρονικά περιθώρια εντούτοις δεν έχουν καθόλου να κάνουν με την απότομη τροπή των πραγμάτων. Το παραπάνω δεν σημαίνει απαραίτητα ότι χθες ήμουν πλούσιο, σήμερα είμαι άστεγος. Εξακολουθεί όμως να παραμένει εξαιρετικά αιφνιδιαστικό το γεγονός να παραμένεις εγκλωβισμένος (για μικρό ή μεγάλο διάστημα) σε ένα οικονομικό και κοινωνικό σύστημα που σου ζητάει ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΡΩΙ να φύγεις από το σπίτι σου και να αναζητήσεις αλλού το δικαίωμα ΖΩΗΣ. Αν πιστεύετε (όσοι το πιστεύετε) ότι αυτή την πόλη την βρωμίζουν οι αλλοδαποί και γενικότερα οι ασθενείς ομάδες της κοινωνίας είστε βαριά νυχτωμένοι. Προσωπικά πιστεύω ότι την ΠΟΛΗ ΣΑΣ την βρωμέζουν οι κάθε λογής φαντασμένοι που επειδή έχουν 10 πεντάρες παραπάνω στην τσέπη τους νομίζουν ότι έχουν κάθε δικαίωμα να πράττουν ό,τι πράτουν είς όφελος αποκλειστικά δικό τους επιβαρύνοντας την θέση όλων των άλλων. Εκτός αν για εσάς βρώμα είναι τα βρώμικα ρούχα και τα λιγδιασμένα μαλιά. Θα εκπλαγείτε αρκετοί από εσάς πόση βρώμα υπάρχει κάτω από το πουδραρισμένο δέρμα των περιοίκων στα σαλονα του Κολωνακίου. Τόσο μεγάλη βρώμα που οι άστεγοι και οι αλλοδαποί σε σχέση με αυτούς είναι άγγελοι ραντισμένοι με λεβάντα και δυόσμο.