Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο βαγγελης
Ο κομμουνισμός είναι εκτός απο οικονομικό σύστημα και πολιτικό .Δεν μπορει να εφαρμώσει τις οικονομικές του αρχές χωρίς να αλλάξει την πολειτιακή δομή της χώρας . Οταν ήμουν στη ΚΝΕ - προ 15τίας- , ο '' καθοδηγητής '' μας έλεγε επι λέξη '' ...να πάρουμε τη πλοιοψηφία για να κάνουμε την επανάσταση''. Φαντάσου σε μικρότερα αριστερά κόμματα Μ-Λ ΚΚΕ ΚΚΕ μ-λ και λοιπά πόσο ριζομένη είναι η αντίληψη για στροφή στο κομουνιστικό μοντελο διακυβερνησης . Ο εθνικοσοσιαλισμός σαν ιδεολογία έχει το δικό του οικονομικό μοντέλο που για να λειτουργήσει χρειάζεται συγκεκριμένο τύπο πολιτεύματος . Ο καπιταλισμός δεν είναι παρα οικονομική θεορία και όχι πολιτική που μπωρεί να εφαρμοστεί σε διάφορα πολιτικά συστήματα (δημοκρατία δικτατορία )
|
Πολύ σωστό το σχόλιο σου και θα συμφωνήσω εν μέρει με αυτό. Όντως ο κομμουνισμός για να εφαρμοσθεί απαιτεί την "αλλοίωση" ή μετατροπή του συνόλου ή μέρους του ήδη εφαρμοσμένου συστήματος καθώς και της τάξης πραγμάτων. Παρ' όλα αυτά ένα "σύγχρονο" κομμουνιστικό καθεστώς δεν χρειάζεται να γυρίσει σε καταστάσεις του παρελθόντος. Σου επισημαίνω ότι ο κομμουνισμός έχει εφαρμοστεί σε πολλές χώρες στον κόσμο αλλά με διαφορετικά μοντέλα. Διαφορετικό ήταν το μοντέλο του Λένιν, άλλο του Στάλιν. Εντελώς διαφορετικό του Μαο και των συνεχιστών του. Εντελώς διαφορετικό του Κάστρο στην Κούβα. Παρά την φαινομενικά σκληρή του ιδεολογική υπόσταση αποτελεί ένα οικονομικό και πολιτικό σύστημα εξαιρετικά ευέλικτο. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι κοινά αποδεκτό ότι αποτελεί ένα από τα καλύτερα πολιτικά συστήματα. Το δύσκολο με τον κομμουνισμό είναι να βρεθούν οι κοινές συνισταμένες καθώς και οι βάσεις όπου μπορούν να οικοδομηθούν οι κοινωνικές συμφωνίες μεταξύ εξουσίας και λαού. Άπαξ και επιτευχθεί αυτό μπορεί να φτάσει σε εκπληκτικά αποτελέσματα. Σε αυτό το σημείο θέλω να επισημάνω ότι δεν ψηφίζω και - πολύ πιθανόν - ούτε πρόκειται να ψηφίσω κάποιο κομμουνιστικό κόμμα. Απλά επισημαίνω ορισμένα στοιχεία του συγκεκριμένου οικονομικοπολιτικού μοντέλου.
Επίσης, μην κοιτάς τι σου λέγανε στην ΚΝΕ προ 15ετίας. Πριν μια 15ετία τα πράγματα ήταν πολύ ΠΟΛΥ διαφορετικά. Ανά 2ετία πια τα πάντα επαναπροσδιορίζονται και επανατοποθετούνται. Οι συνθήκες που επικρατούν σήμερα είναι εντελώς διαφορετικές. Ένα κομμουνιστικό σύστημα για να επιβιώσει σήμερα απαιτείται να βασιστεί στις βασικές αρχές της δημοκρατίας. Δεν είναι ούτε αδύνατον ούτε ακατόρθωτο. Δυστυχώς, το στενάχωρο με το ΚΚΕ είναι ότι ενώ έχει πολλά στελέχη βασικά, λίγα από αυτά είναι κάποιου υψηλού πνευματικού επιπέδου με βαθιά άποψη γύρω από τα κοινωνιολογικά, οικονομικά και πολιτιστικά προβλήματα του τόπου και ακόμα πιο λίγοι είναι αυτοί που προτείνουν αξιόλογες έως αξιοθαύμαστες λύσεις στα παραπάνω προβλήματα. Οι υπόλοιπου δυστυχώς έχουν μείνει στην εποχή όπου με μία τσάπα και μία αξίνα καθώς και με κόκκινες μπαντέρες στο δρόμο λύνουν κάθε πρόβλημα. Δυστυχώς. Όσον αφορά την κα Παπαρήγα παρόλο που είναι σταθερή στις απόψεις της και συνεπής στην αναγκαία ευέλικτη μετατροπή ορισμένων αρχών του κόμματος της (θετικό χαρακτηριστικό) πιστεύω ότι επικοινωνιακά (όσο κι αν δεν μας αρέσει ο όρος και η εφαρμογή της συγκεκριμένης πρακτικής υπάρχει, υπήρχε και θα υπάρχει σαν επιστήμη) πάσχει. Ίσως ο Μπογιόπουλος ή η Κανέλη (αν μπορούσε να ελέγξει τον εαυτό της λίγο παραπάνω) να ήταν πιο κατάλληλοι. Βέβαια υπάρχουν και άλλοι αξιόλογοι που έχω πετύχει ορισμένες φορές σε κανάλια και στο ιντερνετ αλλά δεν θυμάμαι τα ονόματά τους.