Αν ο Πάτο είχε πάει στην Μάντζεστερ θα μας τα είχες κάνει μπαλόνια.
Αυτό ξέρω εγώ. Ή μήπως δεν κρύβει αρκετά την μπάλα;
Βάση επετηρίδας; Όπως ο Κακά; Ο Τζίλα δεν σε χάλασε τον Απρίλη. Και βασικά δεν καταλαβαίνω τον λόγο για τον οποίο ο Σαχά είναι καλύτερος του Τζίλα ή ο Σόλσκιερ του Πίπο.
5-6 τίτλοι (δεν θυμάμαι ακριβώς) σε 3 χρόνια, δεν είναι και λίγο...
Ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του για το πιο είναι το καλύτερο πρωτάθλημα. Χωρίς αιτιολόγηση, ότι του αρέσει. Για μένα είναι το Ιταλικό.
Όταν μπαίνετε σε συγκρίσεις όμως, πρέπει να έχετε επιχειρηματολογία. Έφτασε λοιπόν ο γραφικός, με τα στοιχεία του να προσφέρει γνώση
Αναφέρομαι στην τελευταία 10ετία, αλλά και πιο πίσω να πάμε δεν διαφέρουν τα πράγματα πολύ.
Θεαματικότερο
Το Ισπανικό. Συμμετέχουν περισσότεροι Βραζιλιάνοι, Αργεντίνοι, γενικά λατίνοι που το κάνουν θεαματικότερο.
Ακολουθεί το Ιταλικό. Λιγότεροι λατίνοι, πολύ Ιταλοί που το κάνουν να υπερέχει σε τακτική.
Αγγλικό. Κατά βάση δυνατό παιχνίδι και πειθαρχημένο, στοιχεία που χαρακτηρίζουν τους Βρεττανούς και Σάξονες που αποτελούν την πλειοψηφία.
Καλύτεροι παίχτες
Στο Ιταλικό έχουν αγωνιστεί οι μεγαλύτεροι παίχτες στον κόσμο. Ακολουθεί με μικρή διαφορά το Ισπανικό και πολύ πίσω το αγγλικό.
Ενδεικτικά οι νικητές της χρυσής μπάλας την τελευταία 10ετία:
1997: Ρονάλντο (Ιντερ)
1998: Ζιντάν Ζινεντίν (Γιουβέντους)
1999: Ριβάλντο (Μπαρτσελόνα)
2000: Λουίς Φίγκο (Ρεάλ Μαδρίτης)
2001: Μάικλ Οουεν (Λίβερπουλ)
2002: Ρονάλντο (Ρεάλ Μαδρίτης)
2003: Πάβελ Νέντβεντ (Γιουβέντους)
2004: Αντρέι Σεβτσένκο (Μίλαν)
2005: Ροναλντίνιο (Μπαρτσελόνα)
2006: Καναβάρο (Γιουβέντους)
2007: Κακά (Μίλαν) (
μάλλον)
8/10 Ιταλικό
6/10 ισπανικό
2/10 αγγλικό
Ανταγωνιστικότερο
Το Ιταλικό. Σε κορυφή και ουρά.
Την τελευταία 10ετία έχουν κατακτήσει το Ιταλικό πρωτάθλημα 5 ομάδες (Γιούβε, Μίλαν, Ίντερ, Ρόμα, Λάτσιο), ενώ έχουν πλασαριστεί στην 3άδα επίσης 4 (Πάρμα, Ουντινέζε, Φιορεντίνα, Κιέβο). Παρατηρείται επίσης ότι οι νεοφώτιστες ομάδες δεν πέφτουν με τον ίδιο ρυθμό όπως σε άλλα πρωταθλήματα, ενώ συνήθως ο τίτλος κρίνεται σε τελευταίες αγωνιστικές και συνήθως σε κάποιο ντέρμπι. Δυνατή μάχη για παραμονή, ΟΥΕΦΑ.
Το Ισπανικό το έχουν κατακτήσει 4 ομάδες(Ρεάλ, Μπάρτσα, Βαλένθια, Ντεπορτίβο) και στην 3αδα έχουν πλασαριστεί 5 (Σεβίλλη,Μπιλμπάο, Σοσιεδάδ, Μαγιόρκα, Βιγιαρεάλ). Οι νεοφώτιστες πέφτουν αμέσως, ενώ γίνεται δυνατή μάχη για την 4η θέση, αλλά όχι για το ΟΥΕΦΑ.
Το Αγγλικό το έχουν κατακτήσει 3(Μαν.Γιουν, Άρσεναλ,Τσέλσι), ενώ στην 3αδα μόλις 3 (Νιούκαστλ, Λιντς, Λίβερπουλ). Κάθόλου μάχη για την 4αδα, καλή μάχη για το ΟΥΕΦΑ, οι νεοφώτιστες πέφτουν σούμπιτες.
Αν πάμε πριν την 10ετια του '70, μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι το αγγλικό ήταν το πιο ανταγωνιστικό, αφού οι ομάδες εναλλάσσονταν συνέχεια, γιατί δεν υπήρχαν τρομερές οικονομικές διαφορές.
Βγάλτε τα συμπεράσματά σας... και μακριά από παπαρολογίες δημοσιογράφων!