Εχθές, 11 το πρωί στη Βουλιαγμένης στο ύψος της Πλατείας Καλογήρων...
Κλασικά ποτέ δεν περνάμε από τα φανάρια, παρά περιμένουμε να ανάψει κόκκινο για να σταματήσουν κάποτε τα αυτοκίνητα ή περνάμε σιγά σιγά...
Δεν είχε κίνηση και τρεις 'κυρίες' ξεκίνησαν να περάσουν απέναντι...
Ένας τύπος έκοψε ταχύτητα και απλά τους έκανε νόημα με το χέρι, να περάσουν γρήγορα....
Τα παίρνει η μία και ανοίγει το στόμα της...
'Α θες να περάσω και γρήγορα ε;;'
'Αντε τελείωνε' της λέει ο τύπος αστεία.
Και τότε είναι που αρχίζουν τα καντήλια...Το τι τον είπε δεν περιγράφεται...Ούρλιαζε κιόλας...Αναρωτιέμαι γιατί δεν κατέβηκε από το αυτοκίνητο ο άνθρωπος να της σπάσει τα δόντια...έτσι για πλάκα.... Καθόμουν και την κοίταζα απορημένη....
Εχθές, 6 το απόγευμα, σε κομμωτήριο της Αργυρούπολης...
Και ενώ μου έχουν βάψει τα μαλλιά και περιμένω να περάσει η ώρα, σκάει στο μαγαζί μια κοπέλα στην ηλικία μου περίπου..Κάθησε δίπλα μου και περίμενε...Ζήτησε και ένα περιοδικό για να διαλέξει στυλ κουρέματος..
Και η τραγωδία αρχίζει... (και ας μην είμαστε στην Επίδαυρο...)
Έχεις να μου προτείνεις κάτι γιατί δεν έχω αποφασίσει ;;'
'Θα σου πήγαινε πολύ ένα μακρύ καρέ'
'Μπα τα θέλω πιο κοντά'
'Ωραία, πόσο πιο κοντά ;;'
'Αντρικό, αλλά δεν είμαι σίγουρη. Εσύ τι λες ;;'
'Εγώ σου είπα τη γνώμη μου και επειδή έχεις στρογγυλό προσωπάκι, ίσως να σου πηγαίνει καλύτερα το πιο μακρύ' (εν ολίγοις δε βλέπεις ότι έχεις πολύ χοντρό πρόσωπο και ότι δε θα σου πηγαίνει το αντρικό ; )
'Μα εγώ τα θέλω κοντά!'
'Έγινε'
Μετά από 30 λεπτά ένας κινητός κεφτές ήταν έτοιμος για τηγάνισμα....
Ρε που ζούμε...'Η μήπως η Αγγλία με έχει χαλάσει τρελά ;;