[Xavier]

«Θρυλικές» γραφικότητες

Στο δεύτερο μισό του καλοκαιριού η ζέστη κάνει δύο φορές πιο δύσκολη οποιαδήποτε κίνηση και σκέψη. Το πληκτρολόγιο «ζυγίζει» ένα τόνο. Είναι η ώρα που η φαντασία καλείται να συνδράμει. Και να αφεθεί ελεύθερη να αναλύσει την ατομική απόδοση των παικτών του ΟΣΦΠ στο φιλικό με την Ουντερχάκινγκ, όπως ούτε το πιο «άρρωστο» Ολυμπιακό μυαλό δεν θα τολμούσε να τα περιγράψει σε εφημερίδα με τον τίτλο «Γαυριστάν». Κομπλέ, με τις χωρίς όριο υπερβολές, τα τσιτάτα και τα κλισέ του σε υπερθετικό βαθμό. Όπως όταν θέλεις να βάλεις μια κουταλιά σάλτσα στο φαΐ και τελικά σου πέφτει μέσα όλη η κατσαρόλα: Υπάρχουν κάποιοι που θα το φάνε έστω κι έτσι… και θα τους αρέσει κιόλας.

Ενδεκάδα α’ ημιχρόνου

Τόμισλαβ Μπούτινα: Ο 33χρονος Κροάτης πορτιέρο - στη δεύτερη χρονιά του στην ομάδα- δείχνει πλέον πιο ώριμος και σίγουρος για τον εαυτό του. Αν και δεν πιέστηκε ιδιαίτερα είχε σωστές τοποθετήσεις και ήλεγχε απόλυτα την πορεία της μπάλας στις φάσεις των δύο δοκαριών των Γερμανών. Αν συνεχίσει έτσι, αναμένεται να έχουμε μεγάλο συναγωνισμό στον «άσο».

Τάσος Πάντος: Επιτέλους, αποδόθηκε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη για τον χαλκέντερο δεξιό οπισθοφύλακα του «Θρύλου» καθώς –επιτέλους- φόρεσε (έστω και για 45’) το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Ως συνήθως ανεβοκατέβηκε πολλές φορές τη δεξιά πλευρά, με αστείρευτες δυνάμεις, εξαιρετικά «ένα-δύο» και σέντρες ακριβείας – που είναι και η σπεσιαλιτέ του.

Κυριάκος Παπαδόπουλος: Ο πιτσιρικάς έδειξε ότι μπορεί να «αφήσει εποχή». Δυνατό, ψηλό κορμί, αγωνιστικός τσαμπουκάς και σωρεία έγκαιρων επεμβάσεων συνθέτουν το παζλ της πρώτης εμφάνισης του νεαρού, που φιλοδοξεί να γίνει ο επόμενος ηγέτης της άμυνας του ΟΣΦΠ με το επίθετο «Παπαδόπουλος» μετά τον Κύπριο Σταύρο Παπαδόπουλο.

Παρασκευάς Αντζας: Λίρα εκατό. Ο «Βούλης» απέδειξε με την παρουσία του ότι είναι σα να μην έφυγε ούτε μια μέρα. Με το αρχοντικό του παράστημα και τη σιγουριά που εμπνέει στα μετόπισθεν ο Λεμονής βρήκε την «κλειδαριά ασφαλείας» που έψαχνε στην άμυνα.

Ντιντιέ Ντομί: Δεν χρειαζόμασταν αυτό το φιλικό για να πειστούμε για την αξία του αέρινου Γάλλου αριστερού μπακ. Λιτός και απέριττος όπως πάντα, ο Ντιντιέ παρέδωσε μαθήματα ουσίας και αξιοπιστίας και οι διοικούντες την ομάδα καλά θα κάνουν να του βάλουν υψηλή ρήτρα στο συμβόλαιο, γιατί αν η Ρεάλ δεν πάρει τον Ντρέντε είναι ο επόμενος υποψήφιος.

Βασίλης Τοροσίδης: Πολυεργαλείο, τιρμπουσόν, πασπαρτού, ελβετικός σουγιάς, ο «παίζω πέντε θέσεις» 22χρονος Ξανθιώτης στάθηκε και πάλι στο ύψος των περιστάσεων, ενώ εκτέλεσε το πέναλτι με άνεση που παρομοιάζεται μόνο μ’ αυτή των βυζιών της Πάμελα Αντερσον μπροστά στο φακό.

Μάρκο Νε: Ο 23χρονος «εβένινος» Ιβοριανός έχει πλέον προσαρμοστεί και είναι έτοιμος να αποδείξει ότι κάτι ήξερε ο Βενγκέρ που τον ήθελε σαν τρελός στην Αρσεναλ. Σωστή κάλυψη χώρου, ατελείωτα χιλιόμετρα και διψήφιος αριθμός κάθετων πασών «πάρε-βάλε» στους επιθετικούς. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Κώστας Μενδρινός: Ο νεαρός μεσοεπιθετικός είναι φέτος αποφασισμένος να αποτινάξει από πάνω του τη στάμπα του «ταλέντου» που του έχουν φορέσει από τα 17 του και την κουβαλάει ακόμα, παρότι είναι πλέον 22. Με την πληθωρική του εμφάνιση, «τρίζει τα δόντια» στον Γκαλέτι και διεκδικεί επί ίσοις όροις φανέλα βασικού.

Ζολτ Λάτσκο: Και γκολ και ασιστ από τον 21χρονο Ούγγρο αριστερό χαφ! Που ‘σαι Λάγιος Ντέταρι να δεις τον «εγγονό» σου!

Λευτέρης Ματσούκας: Έχει όλο το μέλλον μπροστά του ο 17χρονος επιθετικός. Και η συνεπώνυμή του Δήμητρα άλλωστε από το «Κάτι τρέχει με τους δίπλα» ξεκίνησε και είδαμε που έχει φτάσει.

Φέλιξ Μπόρχα: Ξεκίνησε τη χρονιά με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που τελείωσε την προηγούμενη: Μαγεύοντας τα πλήθη. Ο «φαλακρός εκδικητής του Κίτο» θα κλείσει φέτος και τα τελευταία στόματα που χάσκουν ακόμα ανοιχτά, βουλώνοντάς τα με γκολ.

Ενδεκάδα β’ ημιχρόνου

Αντώνης Νικοπολίδης: Φέτος εμπνέει περισσότερη ασφάλεια κι από κόκπιτ F1 και θα χρειαστεί τεράστια προσπάθεια από οποιονδήποτε αντίπαλο για να καταφέρει να νικήσει τον 36χρονο Αρτινό «κέρβερο».

Μίχαλ Ζεβλάκοφ: Η επιτομή της τιμιότητας. Και πέρυσι, και φέτος, και του χρόνου και για πάντα. Θα καλύψει με επιτυχία οποιαδήποτε «τρύπα» παρουσιαστεί στην άμυνα, με την αποτελεσματικότητα στόκου ταχείας πήξεως.

Βάντσε Σίκοφ: Ο 22χρονος Σκοπιανός δείχνει πιο ώριμος από ποτέ να σηκώσει στους ώμους του το βάρος της «φανέλας με το 4» που επέλεξε και να πονοκεφαλιάσει ευχάριστα τον προπονητή του. Ταχύς, με σωστές τοποθετήσεις και τραχύς όπου πρέπει, ο Σίκοφ όχι μόνο «χτυπάει την πόρτα» της ενδεκάδας, αλλά τη γκρεμίζει κιόλας για να μπει μέσα.

Ζούλιο Σέζαρ: Ο ηγέτης της άμυνας του φετινού «Θρύλου» κατέθεσε για μία ακόμη φορά τα ποδοσφαιρικά του διαπιστευτήρια με τον καλύτερο τρόπο στο χορτάρι. Με ντρίμπλες, τακουνάκια και τσαλιμάκια ξεσήκωσε τον κόσμο στις κερκίδες και έδειξε ότι ακόμα και οι Βραζιλιάνοι κεντρικοί αμυντικοί «κατέχουν το τόπι» όσο λίγοι.

Ζολτ Λάτσκο (partII): Σε θέση αριστερού μπακ στο δεύτερο 45λεπτο, ο Ούγγρος τα πήγε και πάλι εξαιρετικά. Τόσο πολύ, που στο τέλος του αγώνα ο Ντομί ζήτησε τη φανέλα του (μετά του είπαν ότι είναι συμπαίκτες).

Ιεροκλής Στολτίδης: Τι κι αν έχει «καβατζώσει» πλέον τα 32; Ο παλμογράφος του «Ιέρο» χτύπησε «τιλτ» από τα χιλιόμετρα που «κατάπινε» σαν στραγάλια ο Θεσσαλονικιός αμυντικός μέσος.

Χρήστος Πατσατζόγλου: Αδυνατισμένος και «αναγεννημένος» φέτος, ο «Χρηστάρας» διέπρεψε σε ρόλο κόφτη και έδειξε ότι απλώς χρειάζεται παιχνίδια στα πόδια του για να ξαναγίνει υπερπολύτιμη μονάδα, τόσο για τον Ολυμπιακό όσο και για την εθνική ομάδα.

Γιαννούλης Φακίνος: Ηγετική εμφάνιση από τον «μικρό» στο χώρο του κέντρου. Παίκτης που παίζει «με το κεφάλι ψηλά» και κύριο προσόν του τη θανατηφόρα πάσα. Με 2-3 παρόμοιες εμφανίσεις, ο Ίλια Ίβιτς θα αρχίσει να αναθεωρεί την άποψή του περί της αναγκαιότητας απόκτησης επιτελικού μέσου.

Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς: Ο «κάπτεν» μπορεί να κλείνει σε δύο εβδομάδες τα 35 αλλά στο γήπεδο μοιάζει με έφηβο, μια που εξακολουθεί να τρέχει, να σεντράρει, να μαρκάρει και να σουτάρει με την ίδια φρεσκάδα όπως τότε που ήρθε στον Πειραιά από τον Πανηλειακό. Πολύτιμος και αναντικατάστατος.

Μιχάλης Κωνσταντίνου: Το «τανκ» επέστρεψε! Ο Κύπριος δείχνει έτοιμος να τρομοκρατήσει και φέτος τις αντίπαλες άμυνες. Συνεχής κίνηση, όρεξη για πρωτοβουλίες, απίστευτο εκτόπισμα, δύναμη ταύρου και… άντε πιάστε τον!

Χόρχε Λιονέλ Νούνιεζ: Αξίζει να φοράει το «10 το καλό» στην πλάτη ο «μικρός». Αφενός διότι η φανέλα κολλάει πάνω στο σώμα του -όπως ακριβώς και στον Ντιέγκο- λόγω μπάκας και αυτό είναι καλός οιωνός. Αφετέρου διότι είναι φανερό ότι τα «παστέλια» που θα μοιράσει στους αντίπαλους τερματοφύλακες θα είναι περισσότερα απ’ όσα έχουν πουλήσει οι πλανόδιοι στα γήπεδα από τότε που άρχισε το επαγγελματικό πρωτάθλημα. Ρε, λέτε ο Μέσι να του έκλεψε το «Λιονέλ» επειδή θέλει να του μοιάσει;


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

www.sportnet.gr