[prokroustis]

Στίχοι από TXC

Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα νά ἔμενες στά ξένα ἤ ἀκόμη νά χανόσουν μέσα στόν Οἴνοπα πόντο. Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα θά ἤτανε γιά σένα, ἀπό τό νά βιώσεις στήν Ἰθάκη τόσο πόνο. Ὀδυσσεῦ, καλλίτερα ἀπό ἀντιπάλου ἄγχος νά ἔπιπτες νεκρός μέσα στοῦ Ἴλιου τήν πόλη. Ὀδυσσεῦ, κάλυψε θανάτου μέλαν νέφος τήν Ἰθάκη καί σέ'χοῦν λησμονήσει πλέον ὅλοι. Ὀδυσσεῦ, αἰσθάνομαι τήν ἐσωτερική ἀνάγκη νά σέ πληροφορήσω ὅτι ἔχει ἀλλάξει ἡ Ἰθάκη. Στάχτη, τό μόνο πού ὑπάρχει ἀπ'ἄκρη σέ ἄκρη. Δέ φύεται ἡ ἄμπελος, τό ροδών καί τό στάχυ. Κυριαρχῆσαν οἱ Ἀντίνοες, ὄντες πλείονες. Κατεστραμμένοι κείτονται ἀνδριάντες καί κίονες. Βεβηλωμένη ἡ γλώσσα καί τά ἱερά σύμβολα. Φύγαν ρυσίβωμοι, μείναν ὠοφοδεεῖς καί σκύβαλα. Ἐκεῖ πού ἄλλοτε ἀκτινοβολοῦσε ὁ Ὑπερίων, ἔχει πυκνότερο σκότος καί ἀπό τήν χώρα τῶν Κιμμερίων. Κατέληξαν ὅλοι ἐπιλήσμονες καί ἀρνητές τῶν πατρῖων. Ὀσημέραι χάσκουνε στήν θέα ὀθνείων στοιχείων. Κατατρύχουνε τόν οἶκο σου μνηστῆρες ὑπερεθνικοί. Οἱ Ἰθακήσιοι γίνανε ἔποικοι στήν ἴδια τους τήν γῆ. Ἡ ὕβρις καί ἡ βία φτάνουν ὡς τόν σιδηροῦν οὐρανό. Θ'ἀργήσουν οἱ βροτοί νά δοῦν τήν ροδοδάκτυλο Ἠῶ! Ὀδυσσεῦ, ἄσχημα νέα ἀπό τήν πατρίδα γαία. Αὐτοί πού κάποτε εἶχαν γιά σημαία τήν ἰδέα καί λογίζονταν γιά φίλοι, ἔχουν πλέον ἐξοκείλει κι ἔχουν καταπλακωθεῖ ἀπό τήν βαρεία ὕλη. Ὁμοιάζουν μᾶλλον μέ σκιές παρά μ'ἀνθρώπους, σάν αὐτές πού εἶχες συναντήσει στοῦ ὁδοῦ τούς δρόμους. Ὅλοι ἀκολουθοῦνε βίο συώδη καί δέν ὑπάρχει κανείς γιά νά τούς δώσει τό μώλυ. Σέ βόρβορο βαρβαρικό μετέτρεψαν τό χῶρο. Σπέρνουν τοῦ κακοῦ τόν σπόρο ἐκεῖ πού ἀνθίζανε τά κρίνα. Βλέπεις, διδάχθηκαν νά λατρεύουν τήν ἀσχήμια. Φιμώσανε τίς Μοῦσες τῆς ἀληθείας κατέστησαν βαστάζοι κάθε ἀλλοτρίου ἰδεολογίας, φεύγουνε τίς ἀρετές πράττουνε λεωργά ἔργα, γοργά, δυστυχῶς, ὁδηγοῦνται πρός τήν φλέγρα.