Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Astrolabos
Δε θα έκανα τίποτα. Την μοίρα μας και την τύχη μας την ορίζουμε μόνοι μας και δεν μπορούμε να την επιβάλουμε σε κανέναν. Κάθε σχέση βασίζεται στην συμβίωση, την ομαλή ανάπτυξη των δύο προσφέροντας ο ένας πράγματα στον άλλο. Κάθε άλλη κατάσταση είναι μη φυσιολογική. Όταν θες κάποιον και αυτός δε σε θέλει, τότε η σχέση νοσεί και αυτή η παθογένια έχει ονομαστεί συμβιωτική προσκόλληση.
Εξάλλου όπως είχε πει και ο σοφός συγγραφέας, "αν αγαπάς κάτι άστο να φύγει, να πετάξει μακρυά από εσένα. Αν γυρίσει αυτό σημαίνει ότι πάντα ήταν δικό σου, αλλίως δεν το κατείχες ποτε"
Μπορεί ο δρόμος που έχεις μπροστά σου να διαβείς να μην είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα, αλλά η στεναχώρια και ο λυγμός είναι το αλάτι της ζωής. Να θυμάσαι ότι πάντα σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι και να μην χάνεις ποτέ σου την ελπίδα γιατί ο έρωτας έρχεται πάντα εκεί που δεν τον περιμένεις. Σε κλέβει δεν τον κλέβεις.
Αυτά. Καληνύχτα και καλώς σε βρήκαμε  |
Πωπω από πόσα βιβλία ξεσήκωσες όλα αυτά τα μοτο (πολύ κλισέ όλα).....
Θα ζωνόμουν με εκρηκτικά θα πήγαινα έξω από το σπίτι της και θα της έλεγα πως αν δεν μου δώσει ευκαιρία θα ανατιναχτώ....