[Xavier]

Φίλοι, nothing more than φίλοι

Ο Ντέιβιντ Μπέκαμ και ο Τομ Κρουζ είναι καλοί φίλοι. Κι οι κυρίες τους, υποθέτουμε, επίσης, όσο «φίλες» μπορούν να γίνουν δυο διάσημες κυρίες που ζουν δίπλα σε διάσημους συζύγους. Είναι ωραίο πράγμα να έχεις καλούς φίλους. Να μοιράζεσαι μαζί τους τούς προβληματισμούς και τις στενοχώριες σου, για το πόσο πιεστικά σε πρεσάρουν π.χ., με τριπλή ζώνη άμυνας και παγίδες στις γωνίες οι παπαράτσι.
Να ρωτάς τη συμβουλή τους για το πόσο πρακτικό είναι να έχεις σπίτι σου τρεις ή τέσσερις πισίνες Ολυμπιακών προδιαγραφών. Αν είναι καλύτερα να έχεις μία γκουβερνάντα για κάθε παιδί που να μιλάει έξι γλώσσες ή θα μπερδεύεται το παιδί – περίπτωση να θέλεις το παιδί σου να γίνει μεταφραστής δεν παίζει, ειδικά όταν η πρώην σου, Νικόλ Κίντμαν, έχει παίξει στην ταινία «Η Μεταφράστρια». Έχεις κι άλλα πολλά να μοιραστείς: έναν ποδοσφαιρικό αγώνα στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου», άσχετα αν ο Τομ ακόμα απορεί πώς διάολο παίζουν football όλοι αυτοί οι τρελοί μόνο με τα πόδια, χωρίς κράνη και βάτες. Μια θρησκεία ενδεχομένως, όπως η σαϊεντολογία, που είναι trendy και την έχουν ασπαστεί όλοι οι trendy-δες και διάσημοι της οικουμένης.
Την ίδια χώρα επίσης, αφού οι δυο καλοί φίλοι θα ζουν στις ΗΠΑ από τη νέα χρονιά και θα έχουν τη δυνατότητα να διοργανώνουν όμορφα γκαλά και σουαρέ, πότε στο τσαρδί του ενός και πότε του άλλου, μια μπιρίμπα, δυο-τρεις παρτίδες τάβλι, ένα trivial, κάτι ρε αδελφέ για να περνάει η ώρα τους.
Ξέραμε εδώ και τόσα χρόνια πόσο δυνατή είναι η εικόνα του Ντέιβιντ Μπέκαμ παγκοσμίως και πόσο καταπιεζόταν εγκλωβισμένος στα στενά ευρωπαϊκά ποδοσφαιρικά όρια. Το απόλυτο pop-icon έπρεπε να ανοίξει τα φτερά του, αλλά πόσο περισσότερο; Είχε κάνει όλα όσα θα μπορούσε να κάνει ένας ποδοσφαιριστής κι ακόμα περισσότερα. Γάμο με τη Spice-Βικτόρια, παιδιά, απιστίες, δεκάδες κομμώσεις, στρινγκ, δηλώσεις, ταξίδια – και μέσα σ’ όλα αυτά και λίγη μπάλα. Όποτε έμενε λίγος χρόνος. Η χώρα των Μεγάλων Ευκαιριών, «the land of the brave and the home of the free» (ή κάπως έτσι), δεν ήταν απλά μια επιλογή. Ήταν η μεγάλη ευκαιρία για να εξαπλωθεί το προϊόν στα πέρατα της οικουμένης, με ένα marketing στο οποίο οι Αμερικανοί είναι μανούλες και πατερούληδες μαζί.
Όταν μάθαμε για το γάμο ανάμεσα στον Μπέκαμ και τους L.A. Galaxy, τα σενάρια ήταν τα εύλογα και προφανή: λίγη μπάλα, πολλά αυτόγραφα, ακόμα περισσότερες διαφημίσεις, εμφανίσεις στους Λέτερμαν, Λένο και Λάρι Κινγκ του κόσμου τούτου, δίσκος για την κυρά-Μπέκαμ, μπορεί και κανένα ρολάκι για εκείνην με guest εκείνον κι έχει ο Θεός. Παλικάρια θα σφάζονταν για μια φωτογραφία από ένα πάρτι που θα ήταν παρόντες όλοι οι κοσμικοί, ο μύθος θα συντηρούνταν και θα μεγάλωνε και τα δολάρια θα έρεαν με την κάνουλα. Η είδηση όμως που κυκλοφόρησε πρόσφατα, ανοίγει νέες προοπτικές και ορίζοντες, όχι μόνο στις φαμίλιες Κρουζ και Μπέκαμ, αλλά σε όποιον θέλει να προκόψει και να κάνει μπίζνες με τους φίλους του: ο Τομ Κρουζ φέρεται έτοιμος να σπρώξει 60 εκατομμύρια ευρώ και να αγοράσει την ομάδα του φίλου του. Τέτοιες μπίζνες, είχε να κάνει από τις «Πονηρές Μπίζνες ενός Πρωτάρη».
Μπορεί να μην είναι πια πρωτάρης, αλλά παραμένει πονηρός. Και με την καριέρα του να ταλαιπωρείται τελευταία, αφού απολύθηκε ουσιαστικά από την εταιρία με την οποία έκανε ταινίες τα τελευταία χρόνια, πρέπει με κάποιον τρόπο να συντηρήσει το μύθο του. Και τι πιο όμορφο, από το να συνδέσει το όνομά του με το πιο καυτό εισαγόμενο προϊόν των ΗΠΑ. Γι’ αυτό είναι οι φίλοι. Για να περνάνε καλά και να κάνουν δουλειές μαζί. Για να κονομάνε και να μένουν στον αφρό της δημοσιότητας. Για να παίζουν με αφορμή τη μπάλα, μεγάλη «μπάλα».
Ως ιδιοκτήτης της ομάδας άλλωστε, θα έχει και κάθε δικαίωμα να καλέσει τους Μπέκαμ σπίτι του και να πει του Ντέιβιντ: «ρε ψηλέ, για κάνε εκείνα τα κόλπα με τη μπάλα που μ’ αρέσουν». Και να βάλει το Ρομέο και τον Μπρούκλιν να παριστάνουν τα ball-boys. Παστρικές δουλειές, που μόνο Επικίνδυνες Αποστολές δεν θυμίζουν.


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

www.sportnet.gr