[jpavly]

Χθες βράδυ οδηγούσα το Smart της κοπέλας μου στο δρόμο του γυρισμού από Εύβοια που είχαμε πάει.

Καθώς ερχόμουν από τα Ferry Αγ. Μαρίνας, ήμουν στην Σπατών και έπρεπε να στρίψω αριστερά για να μπω Αττική Οδό για να συνεχίσουμε το δρόμο μας.

Είχα παλλόμενο πορτοκαλί βέλος αριστερά. Το είδα τελευταία στιγμή γιατί δεν ξέρω τους δρόμους εκεί. Οπότε δεν πρόλαβα να σταματήσω έγκαιρα και πέρασα λίγο από το αυτοκίνητο στο άλλο ρεύμα.

Η κακιά στιγμή, από τον άδειο κατά τ' άλλα δρόμο, μία Corolla sedan (τελευταίο μοντέλο) ερχόταν με ταχύτητα. Δεν με είχε δει.

Μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου τον είδα να πέφτει επάνω μου, τα πάντα έσβησαν. Σαν να κατέβασα γενικό διακόπτη. Ξύπνησα από μία έντονη μυρωδιά και μας βρήκα μέσα στους καπνούς από τον αερόσακο που είχε ανοίξει και κοίταξα να δω αν η κοπέλα μου ήταν καλά. Και εκείνη το ίδιο, οπότε ήταν καλά.

Αφού εκ πρώτης όψεως ήμασταν καλά, έτρεξα να την πάρω να πάμε στην άκρη του δρόμου. Εκεί είδα το άλλο παληκάρι. Η Corolla σμπαράλια. Το παιδί μόλις που μάτωσε η μύτη του από τον αερόσακο.

Εγώ και η κοπέλα μου, κακώσεις στα πόδια και εκείνη και στο στήθος. Εγώ τώρα δεν μπορώ να πατήσω το αριστερό μου πόδι. Η κοπέλα μου ευτυχώς είναι πολύ καλύτερα και το παληκάρι, ο Τάσος ετών 26 ευτυχώς μόνο κάτι γρατζουνιές.

Το resume; Δόξα το Θεό, όλοι φορούσαμε ζώνες. Οι κακώσεις που πάθαμε ήταν από το κράτημα της ζώνης. Δεν θέλω καν να φαντάζομαι τι θα γινόταν αν δεν τις φορούσαμε.

Το λάθος ήταν δικό μου, απροσεξία μου. Δεν θα ήθελα ούτε να είμαι νεκρός, ούτε η κοπέλα μου, ούτε ο Τάσος.

Δόξα το Θεό είμαστε όλοι καλά. ΦΟΡΑΤΕ ΠΑΝΤΑ ΖΩΝΕΣ.