Ακόμα και εάν έχεις τη χειρότερη εικόνα για για την κατάσταση των δημόσιων νοσοκομείων, η έκθεση του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ) θα σου προκαλέσει επιπλέον έκπληξη....
Καταγγελίες ασθενών και των συγγενών τους, θάνατοι ασθενών από πλημμελή φροντίδα, ληγμένα αντιδραστήρια και εργαστηριακές εξετάσεις, μαγειρεία σε άθλια κατάσταση, πανάκριβα ογκολογικά φάρμακα σε ανύπαρκτους ασθενείς....είναι στοιχεία που συνθέτουν την έκθεση φωτιά για την κατάσταση του ΕΣΥ τον 21ο αιώνα, ύστερα από έλεγχο σε 44 δημόσια νοσοκομεία της Αττικής και της υπόλοιπης Ελλάδας, σε έξι Κέντρα Υγείας όλης της χώρας και σε νοσοκομειακά φαρμακεία.
Οι περισσότερες καταγγελίες πολιτών
για πλημμελή φροντίδα και κακή αντιμετώπιση από γιατρούς ή νοσηλευτικό προσωπικό, αποδείχτηκαν βάσιμες αλλά διαπιστώθηκε έλλειψη ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και μη τήρηση των γραφειοκρατικών διαδικασιών. (πάει το θάψαμε και αυτό)
Εικόνα διάλυσης επικρατεί και στα Κέντρα Υγείας, η οποία περιγράφεται από αναφορές διαφόρων περιστατικών... Συγκεκριμένα κάποιος ζήτησε να διακομιστεί στο Κέντρο Υγείας αλλά λόγω έλλειψης οδηγού η διακομιδή του έγινε με μεγάλη καθυστέρηση. Επίσης ο εφημερεύων γιατρός δεν έκανε σωστή ιατρική διάγνωση και έκρινε άσκοπη τη μεταφορά του ασθενή στο νοσοκομείο μη ενημερώνοντας καν το ΕΚΑΒ. Το αποτέλεσμα ;; Κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο
ο ασθενής άφησε την τελευταία του πνοή στο ασθενοφόρο. (και αυτό είναι μόνο ένα από τα χιλιάδες περιστατικά που έχουν δραματικό τέλος...)
Έλλειψη εξοπλισμού και χωρίς δυνατότητα τηλεφωνήματος στις πιο απομονωμένες περιοχές, αδύνατη πραγματοποίηση βασικών εξετάσεων, μηχανήματα πεπαλαιωμένα και χώρους που προορίζονταν για παροχή ιατρικών υπηρεσιών να έχουν μετατραπεί σε αποθηκευτικούς χώρους και άνιση κατανομή των ασθενοφόρων και των οδηγών, είναι λίγα από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην έκθεση των επιθεωρητών...
Τα
ληγμένα αντιδραστήρια που χρησιμοποιούσε δημόσιο νοσοκομείο αποδεικνύουν πως σημαντικές εξετάσεις έβγαιναν έξω από τα αποδεκτά όρια και δεν είχαν ακρίβεια κατά τον προσδιορισμό τους.
Επίσης πολύ
ύποπτες θεωρούνται οι διαδικασίες στη διάθεση του φαρμακευτικού υλικού εφόσον καταγράφηκαν αξιοσημείωτα υψηλές δαπάνες για φάρμακα, σε σχέση με τον αριθμό των νοσηλευομένων ασθενών.. (τη στιγμή που η Αμαλία έπρεπε να περάσει από όλες τις επιτροπές και να τα σκάει παντού).
Δηλαδή να παρακαλάς να μην πάθεις κάτι σε κάποιο νησί ή σε μια απομακρυσμένη περιοχή....Γιατί αν πάθεις, μάλλον ποτέ δε θα το μάθεις....
Και αν πάθεις κάτι ενώ βρίσκεσαι πιο κεντρικά να παρακαλάς να πέσεις σε φιλότιμο γιατρό, σε καλή νοσοκόμα, σε καλή μέρα, και σε μη ληγμένα φάρμακα και εξοπλισμό..για να ζήσεις....