[Κασσάνδρα]

Χρησιμοποιούν τα ζώα ονόματα;

Ένα όνομα είναι μια έκφραση με μια αναφορική λειτουργία. Όταν προφέρουμε το όνομα «Γιώργος», παράγουμε έναν ήχο, τον οποίο οι άλλοι αντιλαμβάνονται σαν μια αναφορά στο πρόσωπο Γιώργος. Η χρήση, επομένως, ονομάτων απαιτεί έναν πολύ ανεπτυγμένο εγκέφαλο, ο οποίος μπορεί να αναγνωρίσει το υποδεικνυόμενο άτομο από τον ήχο. Πολλά ζώα, όπως οι λύκοι, οι πίθηκοι και ορισμένα πτηνά, μπορούν να αναγνωρίσουν το ένα το άλλο από τους ήχους που παράγουν, αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με ονόματα. Η αναγνώριση εδώ σχετίζεται με ήχους που παράγουν τα ζώα και που η ιδιαιτερότητά τους έχει να κάνει με το «φωνητικό μηχανισμό» του κάθε ατόμου του είδους. Αντίθετα, τα ρινοδέλφινα φαίνεται πως χρησιμοποιούν «ονόματα» με τρόπο παρεμφερή με το δικό μας. Το σφύριγμα κάθε ρινοδέλφινου λειτουργεί ως μια χαρακτηριστική και εντελώς ιδιαίτερη «ηχητική υπογραφή», την οποία μάλιστα κάθε δελφίνι επινοεί στη νεαρή του ηλικία. Τα υπόλοιπα δελφίνια του κοπαδιού μπορούν να αναγνωρίζουν αυτό τον ήχο. Πειράματα που διεξήγαγαν οι ερευνητές δελφινιών V.M. Janik, L.S. Sayigh και R.S. Wells έδειξαν ότι οι ήχοι λειτουργούν σαν ονόματα. Αναπαράγοντας σε υπολογιστή γνήσιες ηχητικές υπογραφές δελφινιών μαζί με επεξεργασμένους ήχους, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι οι ηχητικές υπογραφές αναγνωρίζονταν από τη χροιά του ήχου και όχι από τα ποσοτικά χαρακτηριστικά του. Αυτό σημαίνει πως η ηχητική υπογραφή είναι χαρακτηριστική για ένα συγκεκριμένο ρινοδέλφινο, όταν αυτός ο ήχος παράγεται από κάποιο άλλο ρινοδέλφινο. Επομένως, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα ρινοδέλφινα χρησιμοποιούν «ονόματα».