Η αλήθεια είναι πως όταν το ξεφύλλισα με ξένισε. Θεωρούσα το Μαξιμ ενα ξεχωριστό περιοδικό που διεφερε απο τα άλλα. Ειχε ενα δικο του στυλ που μου αρεσε πολυ. Το σημερινο τευχος μου φανηκε πως πλησίαζε τα αλλα περιοδικα. "Δεν βρηκα τα πατηματα μου" να το πω χαρακτηριστικα. Οταν καθισα να το διαβασω το απογευμα μου αρεσε. Καλες προσθήκες, ωραίες φωτογραφίσεις και τα γνωστά αφιερώματα που με εκαναν φανατικο αναγνωστη του. Τελικά ήταν καθαρά θέμα συνήθειας. Καλη δουλεια κύριοι, μπράβο.
