[citizen]

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 21/05/2007 «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΓΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ –ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ» ΗΑΠΟΨΗ ΕΝΟΣ ΥΠΕΡΜΑΧΟΥ ΤΟΥ ΑΓΩΓΟΥ Για να μην κινδυνεύσουμε να χαρακτηρισθούμε μονομανείς ή γραφικοί αντιρρησίες (ή «μειοψηφίες» όπως κάποιοι απαξιωτικά μας αποκαλούν) παρουσιάζουμε την άποψη-ανάλυση ενός ένθερμου υποστηρικτή του αγωγού. Ο Άντγος ε.α. κ. Γεωργίος Δ. Λιάκουρης Πτυχιούχος ΝομικήΑ.Π.Θ.και μέλος του Συνδέσμου Επιτελ.ων Εθνικής Αμύνηςγράφει στις 8 Απριλίου του 2007:«Στις 15 Μαρτίου 2007, σε μια εντυπωσιακή τελετή, ενώπιον των Προέδρων της Ελληνικής και Ρωσικής Δημοκρατίας και των Πρωθυπουργών της Ελλάδος και Βουλγαρίας, υπεγράφη μια ιστορική συμφωνία…. Η παρούσα ανάλυση αποσκοπεί να δώσει μια εικόνα της συμφωνίας απαλλαγμένη από υπερβολές ή μεμψιμοιρίες, αλλά και των επιπτώσεων που η συμφωνία αυτή έχει για τη χώρα μας.
Ιστορικό……(αναφέρει το γνωστό ιστορικό του αγωγού)
Αναμενόμενα Οφέλη από τον Αγωγό
Κοινή είναι η διαπίστωση, ότι τα οφέλη από την κατασκευή του αγωγού θα είναι σημαντικότερα σε γεωπολιτικό-στρατηγικό επίπεδο, παρά σε οικονομικό, χωρίς βέβαια να παραβλέπονται και αυτά. Συγκεκριμένα:
Ο αγωγός συμβάλλει σημαντικά στην επίτευξη της διεθνούς «ενεργειακής ασφάλειας», με συνέπεια η Ελλάδα να τοποθετείται δυναμικά στο διεθνή πετρελαϊκό χάρτη, αναβαθμίζοντας έτσι τη διεθνή στρατηγική και πολιτική της θέση. Η σημασία του αγωγού αυξάνει εάν συνδυασθεί και με τον υπό κατασκευή αγωγό φυσικού αερίου Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία. Στο σημείο αυτό πρέπει να είμεθα ρεαλιστές και να μη υπερβάλλουμε, ως συνήθως. Αυτό διότι ακούστηκαν υπερβολές όπως, ότι με την κατασκευή του αγωγού επιλύσαμε το στρατηγικό πρόβλημα της χώρας μας και άλλα παρόμοια. Θεωρούμε ότι όλες οι εκτιμήσεις πρέπει να γίνονται με βάση τις δυνατότητες και τα πραγματικά δεδομένα της χώρας μας και η συμφωνία να ανάγεται στην πραγματική της διάσταση……………………..(Σ.Σ. Παρακάτω αναφέρονται τα γνωστά <<πλεονεκήματα>> του αγωγού )για να φτάσουμε στην ουσία της ανάλυσης του Αντιστράτηγου ε.α. στους ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣτου:
<<Προβληματισμοί
Βεβαίως η κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη δεν έχει μόνο θετικά στοιχεία και πλεονεκτήματα. Τουναντίον υπάρχουν και σημεία, τα οποία πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα, κυρίως από την πολιτική ηγεσία, αλλά και την τοπική κοινωνία. Ως τέτοια σημεία θεωρούνται:
1. Πρώτο και κύριο οι σημαντικές ενδεχόμενες περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις που το έργο αυτό θα επιφέρει στην περιοχή. Μια περιοχή μεγάλου φυσικού κάλους, η οποία προστατεύεται από διεθνείς περιβαλλοντολογικές συνθήκες και η οποία έχει μεγάλες προοπτικές αναπτύξεως ειδικών μορφών τουρισμού. Όλα αυτά κινδυνεύουν εάν δεν μελετηθούν σοβαρά και δεν ληφθούν αυστηρά μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος κατά τη φάση κατασκευής και λειτουργίας του αγωγού. Από τα πλέον επίσημα χείλη διακηρύχθηκαν άριστες προθέσεις για το θέμα αυτό. Επειδή όμως οι πολιτικές διακηρύξεις-προθέσεις από την πράξη πολλές φορές απέχουν «παρασάγκας», όταν μάλιστα διακυβεύονται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και εμπλέκονται οικονομικοί κολοσσοί, το θέμα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα και να αναπτυχθούν, από τώρα, οι κατάλληλοι μηχανισμοί παρακολουθήσεως και ελέγχου.
2.Πολλοί θεωρούν ότι η διακρατική συμφωνία έχει αρκετές «γκρίζες ζώνες» και χαριστικές ρυθμίσεις υπέρ του κύριου παίκτη, δηλαδή της Ρωσίας. Ως τέτοιες θεωρούνται το ότι η διοίκηση( το Management) του αγωγού ασκείται πλήρως από τη ρωσική πλευρά. Επίσης το ότι δεν είναι εγγυημένες οι ελάχιστες ποσότητες ροής πετρελαίου και ότι οι λοιποί, πλην Ρωσίας, συμβαλλόμενοι δεν έχουν λόγο για το θέμα αυτό. Με άλλα λόγια σε περίπτωση που η Ρωσία αποφασίσει, για οποιονδήποτε λόγο, να μειώσει τις διερχόμενες ποσότητες οι άλλοι συμβαλλόμενοι δεν έχουν δικαίωμα να ασκήσουν δικαίωμα αρνησικυρίας στην απόφαση αυτή. Επίσης πολλοί εκτιμούν ότι το προβλεφθέν κόστος διελεύσεως του ενός ευρώ, είναι μικρό, σε σχέση και σε σύγκριση με ανάλογα κόστη σε άλλους αγωγούς.
3. Ως ένας άλλος προβληματισμός θεωρείται ότι τόσο κατά τη διάρκεια, αλλά κυρίως κατά τη φάση της λειτουργίας του, ο αγωγός θα αποτελεί σημαντικό στόχο τρομοκρατικών οργανώσεων. Επομένως η φύλαξη των εγκαταστάσεων θα αποτελέσει σημαντικό πρόβλημα ασφαλείας, το οποίο θα αφορά την ΕΛΑΣ, το Λιμενικό Σώμα, αλλά και τις Ένοπλες Δυνάμεις, με ότι αυτό σημαίνει από απόψεως συνεργασίας, διαθέσεως προσωπικού και μέσων κλπ.
4. Αδιευκρίνιστη παραμένει ακόμη η αντίδραση και στάση της Αμερικής στο θέμα. Οι ΗΠΑ, καίτοι έχουν αποφύγει επίσημες αρνητικές αντιδράσεις, έχουν καταστήσει σαφές ότι σε καμία περίπτωση δεν θα επιθυμούσαν, τόσο μια επανεμφάνιση της Ρωσίας στο προσκήνιο των Βαλκανικών θεμάτων, όσο κυρίως στην πλήρη εξάρτηση της Ευρώπης από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες. Θετικό στοιχείο αποτελεί η διαφαινόμενη, μέσω Βουλγαρίας και ενδεχομένως και Ελλάδος, συμμετοχή αμερικανικών και άλλων συνεργαζομένων με αυτές, εταιρειών στο εταιρικό σχήμα του αγωγού. Έτσι έχουμε την αμερικανική Chevron(σ.σ. η εταιρεία ήδη ανακοίνωσε πως δεν ενδιαφέρεται) να έχει επαφές με τη βουλγαρική και ελληνική κυβέρνηση για την αγορά ποσοστού συμμετοχής στη διεθνή κοινοπραξία, κάτι στο οποίο φαίνεται ότι συναινεί και η ρωσική πλευρά. Πιθανή επίσης θεωρείται η συμμετοχή της ρωσοβρετανικής εταιρείας TNT-BP, ενώ υπάρχουν πληροφορίες ότι ενδιαφέρον έχουν επιδείξει οι εταιρείες που συμμετέχουν στον αγωγό CPC. Είναι ο αγωγός που μεταφέρει το πετρέλαιο από το Τενγκίζ στο Νοβοροσίσκ και στον οποίο συμμετέχουν εκτός της Chevron, η Mobil, Agip και καζάκικες εταιρείες, αλλά και εταιρείες από το Ομάν.
5.Τέλος ο σημαντικότερος, κατά την άποψή μας προβληματισμός έχει να κάνει με την εμφάνιση στο προσκήνιο της περιοχής των Βαλκανίων της Ρωσίας, έστω σε αυτή τη φάση υπό τη μορφή του ενεργειακού και κατ επέκταση οικονομικού «παίκτη». Μέχρι τώρα θεωρούσαμε ότι η όποια ισορροπία και σταθερότητα στα Βαλκάνια είχε επιτευχθεί με την παρουσία και συνεργασία των ΗΠΑ και της ΕΕ και την έλλειψη ανταγωνισμού των Μεγάλων Δυνάμεων στην περιοχή, με τη Ρωσία να απέχει ή τουλάχιστον να μην έχει ενεργό συμμετοχή στα τεκταινόμενα. Η εμφάνιση αυτή της Ρωσίας σε συνδυασμό με τις έντονες αντιδράσεις της στην εγκατάσταση αντιπυραυλικών συστημάτων σε Τσεχία, Πολωνία, αλλά και στο θέμα του σχεδίου Αχτισάρι για το Κόσσοβο, ίσως σηματοδοτούν μια πιο ενεργό παρουσία, με άδηλες συνέπειες για τη σταθερότητα στην περιοχή. Αυτό θεωρείται σημαντικό, διότι ορθώς πάγια προϋπόθεση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στην περιοχή είναι η ύπαρξη σταθερότητας. Ότι λοιπόν αποσταθεροποιεί την περιοχή έρχεται σε αντίθεση με τα ελληνικά συμφέροντα. Από την άλλη πλευρά η παρουσία της Ρωσίας εφόσον περιορίζει τυχόν αυθαιρεσίες και μονομέρειες στις αποφάσεις της υπερδυνάμεως είναι καλοδεχούμενη. Συναφής είναι και ο προβληματισμός που έχει να κάνει με το μεγάλο παιχνίδι , που ακολουθεί και αφορά στην προμήθεια της Ευρώπης με φυσικό αέριο. Ήδη η εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο είναι σημαντική. Στο χάρτη «2» φαίνονται καθαρά η εξάρτηση κατά ευρωπαϊκή χώρα. Επιθυμία της ΕΕ, είναι να απεξαρτηθεί, κατά το δυνατόν, από τη Ρωσία και να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις. Αυτό όμως είναι σχετικό διότι όλα τα κράτη-μέλη δεν φαίνεται να συμμερίζονται την άποψη αυτή και προβαίνουν σε σημαντικές διακρατικές συμφωνίες προμηθείας φυσικού αερίου και πετρελαίου από τη Ρωσία. Προς την ίδια κατεύθυνση πιέζουν την Ευρώπη και οι ΗΠΑ, για τους δικούς τους λόγους, που έχουν σχέση με την προσπάθεια μειώσεως του ρυθμού οικονομικής αναπτύξεως της Ρωσίας, της πολιτικής εξαρτήσεως της Ευρώπης από της Ρωσία, ως συνέπειας της εξαρτήσεως από το φυσικό αέριο, αλλά και να προωθήσουν στην Ευρώπη αέριο από άλλες πηγές. Με άλλα λόγια να κρατήσουν μακριά την ΕΕ από τη Ρωσία αποτρέποντας κάθε πιθανή αιτία προσέγγισής τους. Ποία η σχέση της Ελλάδος στο παιχνίδι αυτό; είναι προφανές ότι οι μεν Ρώσοι επιθυμούν από τον αγωγό αερίου Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία να διέρχεται αποκλειστικά ρωσικό αέριο, ενώ κυρίως οι ΗΠΑ και δευτερευόντως η ΕΕ προτείνουν αέριο που θα προέρχεται από την Κασπία και κυρίως Καζακστάν και Αζερμαιτζάν. Κινδυνεύει λοιπόν η Ελλάδα να βρεθεί στη δίνη ενός διεθνούς παζλ διπλωματικών, οικονομικών και γεωπολιτικών ανταγωνισμών μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων, από το οποίο μπορεί να εξέλθει κερδισμένη, αλλά και με ζημιές, αν αναλογισθούμε ότι στις περιπτώσεις αυτές ισχύει η λαϊκή ρήση ότι « όπου παλεύουν τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια»…………………………………………� �……….. Εκείνο που προβληματίζει, πέρα από τις ενδεχόμενες περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις, είναι μήπως η Ελλάδα, εξαιτίας του αγωγών, βρεθεί στη δίνη του ανταγωνισμού των Μεγάλων Δυνάμεων, κάτι που απαιτεί ιδιαίτερα προσεκτικές και λεπτές πολιτικές, διπλωματικές κινήσεις και ενέργειες, για να εξασφαλισθούν και προωθηθούν τα εθνικά συμφέροντα και να αποφευχθούν οι ενδεχόμενοι κίνδυνοι». Όταν ένας ένθερμος υποστηρικτής του αγωγού εκφράζει τέτοιους προβληματισμούς ,ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης που θέλει το καλό αυτού του τόπου,μπορεί εύκολα να αντιληφθεί γιατί ο αγωγός Μπουργκάς –Αλεξανδρούπολη θα αποτελέσει την καταστροφή αυτού του τόπου και πρέπει να ματαιωθεί ! ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΓΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ
ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ http://notoburgasalexandroupolispipe.blogspot.com/ http://burgas-alexandroupoli.blogspot.com/