Eιλικρινά έχω βαρεθεί την συγκεκριμένη συζήτηση που περιφέρεται απο σελίδα σε σελίδα, ,η οποία εκτός του ότι στερείται βασικά επιχειρήματα, είναι και έντονα αντεθνική ,αν συνυπολογίσει κανένας απο ποια γεωγραφική περιοχή προέρχονται οι προβαλλόμενες αμφισβητήσεις, και ποιοί ανάμεικτοι πληθυσμοί τις κατοικούν.
Δικαιολογημένα ωστόσο εδω , θα ρώταγε κάποιος καλόπιστος αναγνώστης < και απο ποιο σημείο της επικράτειας θα επιθυμούσες να υπάρχουν τεκμηριωμένες αντιρρήσεις μανδάμ , μήπως απο την λεβεντογέννα Κρήτη , όπου γεωγραφικά απέχει μερικά έτη φωτός απο την προσβαλλόμενη περιοχή? > ....
Η απάντηση ξεκάθαρα είναι <όχι απο τόσο νότια> , όσο κάπου περίπου απο την μέση της ενδοχώρας ,την Αθήνα σχηματικά ας πούμε.
Συγκεκριμένα και ειδικότερα ,απο το αρμόδιο τμήμα του Πολυτεχνείου σαν ο πλέον επίσημος φορέας ,που διαπραγματεύεται περιβάλλον και ρύπους, με τους αρμόδιους κατα γνωστικό αντικείμενο επιστήμονες. Εκ των οποίων ουδείς μέχρι σήμερα ενίσταται για τους μελλοντικούς κινδύνους που υποτίθεται επικρέμονται σαν Δαμόκλεια σπάθα στην κεφαλή των Εβριωτών, που σπεύδουν να υπογράψουν 9 ιδιώτες της περιοχής, με επιχειρήματα πρόχειρα έως ανυπόστατα θα έλεγε ο κάθε αφελής . Κινδύνους που μόνο εκείνοι διέγνωσαν, και έτερος κανείς.
Μα εφόσον η ανησυχία τους για την απειλή που ενσκύπτει στον τόπο τους είναι στο κατακόρυφο όπως ισχυρίζονται , γιατί δεν ζητάνε μια εκτεταμένη μακροπρόθεσμη μελέτη επιπτώσεων, αλλα περιμένουν ένα τόσο φλέγον κατα την εκτίμησή τους ζήτημα , να δικαιωθεί απο το ίντερνετ , και τον τοπικό τύπο.? Με μια επίσημη περιβαλλοντική μελέτη στα χέρια τους, και με επαναλαμβανόμενες παραστάσεις στο αρμόδιο υπουργείο , οι προσδοκίες τους να είναι βέβαιοι θα ευοδωθούν απόλυτα , μπλοκάροντας την οποιαδήποτε διακρατική συμφωνία.
Αξιοσημείωτο εξάλλου είναι , ότι μιλάμε για περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση σε μια περιοχή ,που πάγια ιδιώτες και πολιτεία αδιαφορούν για ουσιαστική ενίσχυση του αναχώματος του "Εβρου, με αποτέλεσμα η υπερχείλιση του ποταμιού κάθε χειμώνα, να καταστρέφει απέραντες στρεμματικές καλλιεργίσιμες εκτάσεις ,να πνίγονται δεκάδες οικόσιτα, να πλημμυρίζουν σπίτια, και να απειλούνται ζωές.
Αυτό δε κι αν είναι οικολογική καταστροφή ,με τα λύμματα και τα απόβλητα της Βουλγαρίας να νεκρώνουν κάθε αναπτυσσόμενη θαλάσσια ζωή,ενω οι τόνοι λάσπης με τα βιομηχανικά απόνερα να φτάνουν στην αυλή του κάθε σπιτιού.
Η Βουλγαρία όμως δεν έχει διαφυγόντα κέρδη που θα εξασφάλιζαν μέχρι και τα τρισέγγονα της οικονομικά ...ενω η Τουρκία χάνει πολλά ,και βασικά μια συμμαχία , στην οποία πάγια ήλπιζε .
Βασικά ,μόλις τώρα η Ελλάδα ,ξεκίνησε μια νέα αναπτυξιακή πολιτική,απόλυτα αποτελεσματική, μακράς οικονομικής πνοής.
Κάτι που δεν το πίστευα μέχρι σήμερα.