[Astrolabos]

Τα γνωστά σε όλους μας "Emoticons" (emotion + icon) εμφανίστηκαν στις αρχές του 1980 και εξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο και σε κάθε τύπο γραπτής επικοινωνίας.
Όλα ξεκίνησαν στον ηλεκτρονικό πίνακα ανακοινώσεων (bulletin board) του πανεπιστημίου "Carnegie Mellon" στο Pittsburgh. Σε αυτή την πρώτη μορφή newsgroup, οι φοιτητές έκαναν συζητήσεις μη πραγματικού χρόνου, όπου ο καθένας έλεγε την άποψή του για τα διάφορα θέματα που απασχολούσαν τη σχολή τους και γενικά τον κόσμο.
Όταν κάποιος έκανε ένα αστείο ή μιλούσε σαρκαστικά, μερικοί από τους αναγνώστες του μηνύματος μπορεί να μην καταλάβαιναν ότι δεν το εννοούσε πραγματικά, με αποτέλεσμα να γράφουν ολόκληρα κείμενα κατακρίνοντας αυτή την άποψή του, η οποία τελικά θαβόταν παρεξηγημένη κάτω από τόνους άστοχων απαντήσεων.
Κάπου στο τέλος του 1981 ή στις αρχές του 1982, ένας καθηγητής του πανεπιστημίου με όνομα Scott E. Fahlman, πρότεινε μία νέα λύση.
Σε ένα post του στον πίνακα ανακοινώσεων εμφάνισε την ιδέα των smileys, λέγοντας πως όταν θέλουν να αστειευτούν ή να κάνουν κάποιο σαρκαστικό σχόλιο, μπορούν δίπλα από τη φράση να βάζουν μία χαρωπή φατσούλα φτιαγμένη από γράμματα του ASCII και να γέρνουν στο πλάι το κεφάλι τους για να τη δουν.
Αυτή η φατσούλα ήταν το γνωστό :-) . Στο ίδιο post πρότεινε και το λυπημένο πρόσωπο :-( για ένδειξη λύπης, θυμού ή απόγνωσης. Η ιδέα του έγινε άμεσα αποδεκτή από τους χρήστες της λίστας οι οποίοι την υιοθέτησαν και σε δραστηριότητες εκτός του bulletin board.
Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μια ραγδαία εξάπλωση αυτών των σημάτων, άλλοτε χωρίς μύτη, άλλοτε με τη γλώσσα έξω ή με τσιγάρο στο στόμα, δημιουργώντας μια τεράστια ποικιλία ψηφιακών προσώπων, περιορισμένα μόνο από τη φαντασία των χρηστών. Τώρα πια τα βλέπουμε και τα χρησιμοποιούμε παντού, σχεδόν σε όποιο μέσο περιλαμβάνει γραπτή επικοινωνία, καθώς παρέχουν μία ενδιαφέρουσα μορφή έκφρασης συναισθημάτων τα οποία πολλές φορές δε μπορούμε να εκφράσουμε με λέξεις.