(Η μεγάλη ,μας άναψε πυράκια να μπούμε μάθημα , γάτε
)
Ασφαλώς οι έγκριτοι γλωσσολόγοι δεν μας πληροφορύν κάτι νέο, το θέμα είναι γνωστό εδω και δεκαετίες πίσω , μάλιστα ο αείμνηστος και εμπειρότατος αρθρογράφος Μάριος Πλωρίτης κάπου στο 1970 είχε παρατηρήσει, ότι η συρρίκνωση φτάνει στις 150 λέξεις που χρησιμοποιούμε σε γραπτό -προφορικό λόγο καθημερινά, απο τις 4000 που μπορούμε να προβάλλουμε, για να εμπλουτίσουμε την περιγραφή ,την έκθεση, την αναπαράσταση.
Η λεξιπενία ωστόσο δεν σχετίζεται μόνο με την εισαγωγή της αργκό , αλλα και με ένα αποκρουστικο κώδικα περιθωριακής ομάδας τα καλιαρντά, που εισέβαλε δυναμικά στον λόγο μας με έννοιες που παραπέμπουν σεξουαλικά , οπως πχ τζές-φαλκλάνα-ρούβος -τζέστρος-μπουρού-τσάτσα- ΄κλπ... Σχήματα που ασφαλώς δεν συνάδουν με μορφωμένα πολιτισμικά άτομα , τα οποία επιθυμούν να γράψουν-μιλήσουν σωστά ,την γλώσσα των προπάππων τους.
Η εξάπλωση των καλιαρντών ,ξεκίνησε απο το ομώνυμο βιβλίο του αριστεριστή διανοούμενου Η.Πετροπουλου, που όντας αντικομφορμιστής ερχόταν συνέχεια σε αντιπαράθεση με το οργανωμένο κράτος. Τα έργα του -μαζί και τα < Καλιαρντά > -λογοκρίθηκαν αρχικά,στην συνέχεια απαγορεύθηκαν, αλλα η έλξη του απαγορευμένου ( όρα πατάτες Καποδίστρια ) είχε ήδη κάνει άριστη δουλειά .Το dna μας ανταποκρίθηκε θετικά, όλοι άρχισαν αστεεϊζόμενοι αρχικά να τα μιλάνε , μέχρι που εισήχθησαν στην καθημερινή μας εκφορά...σαν λήμματα λεξικολογικά.
Και είναι τόσο άσχημα , μα και πανάθλια....